| 1 | At that time Jesus went through the grainfields on the Sabbath. And His disciples were hungry, and began to pluck heads of grain and to eat. |
|
ΕνεκείνωτῶκαιρῶεπορεύθηοΙησοῦςτοῖςσάββασινδιὰτῶνσπορίμων·οιδὲμαθηταὶαυτοῦεπείνασαν,καὶήρξαντοτίλλεινστάχυαςκαὶεσθίειν.
|
|
| 2 | And when the Pharisees saw it, they said to Him, “Look, Your disciples are doing what is not lawful to do on the Sabbath!” |
|
οιδὲΦαρισαῖοιιδόντεςεῖπαναυτῶ,Ιδοὺοιμαθηταίσουποιοῦσινὸουκέξεστινποιεῖνενσαββάτω.
|
|
| 3 |
But He said to them, |
|
οδὲεῖπεναυτοῖς,ΟυκανέγνωτετίεποίησενΔαυὶδότεεπείνασενκαὶοιμετ᾿αυτοῦ;
|
|
| 4 |
|
|
πῶςεισῆλθενειςτὸνοῖκοντοῦθεοῦκαὶτοὺςάρτουςτῆςπροθέσεωςέφαγον,ὸουκεξὸνῆναυτῶφαγεῖνουδὲτοῖςμετ᾿αυτοῦ,ειμὴτοῖςιερεῦσινμόνοις;
|
|
| 5 |
|
|
ὴουκανέγνωτεεντῶνόμωότιτοῖςσάββασινοιιερεῖςεντῶιερῶτὸσάββατονβεβηλοῦσινκαὶαναίτιοίεισιν;
|
|
| 6 |
|
|
λέγωδὲυμῖνότιτοῦιεροῦμεῖζόνεστινῶδε.
|
|
| 7 |
|
|
ειδὲεγνώκειτετίεστιν,Έλεοςθέλωκαὶουθυσίαν,ουκὰνκατεδικάσατετοὺςαναιτίους.
|
|
| 8 |
|
|
κύριοςγάρεστιντοῦσαββάτουουιὸςτοῦανθρώπου.
|
|
| 9 | Now when He had departed from there, He went into their synagogue. |
|
Καὶμεταβὰςεκεῖθενῆλθενειςτὴνσυναγωγὴναυτῶν·
|
|
| 10 | And behold, there was a man who had a withered hand. And they asked Him, saying, “Is it lawful to heal on the Sabbath?”—that they might accuse Him. |
|
καὶιδοὺάνθρωποςχεῖραέχωνξηράν.καὶεπηρώτησαναυτὸνλέγοντες,Ειέξεστιντοῖςσάββασινθεραπεῦσαι;ίνακατηγορήσωσιναυτοῦ.
|
|
| 11 |
Then He said to them, |
|
οδὲεῖπεναυτοῖς,Τίςέσταιεξυμῶνάνθρωποςὸςέξειπρόβατονέν,καὶεὰνεμπέσητοῦτοτοῖςσάββασινειςβόθυνον,ουχὶκρατήσειαυτὸκαὶεγερεῖ;
|
|
| 12 |
|
|
πόσωοῦνδιαφέρειάνθρωποςπροβάτου.ώστεέξεστιντοῖςσάββασινκαλῶςποιεῖν.
|
|
| 13 |
Then He said to the man, |
|
τότελέγειτῶανθρώπω,Έκτεινόνσουτὴνχεῖρα.καὶεξέτεινεν,καὶαπεκατεστάθηυγιὴςωςηάλλη.
|
|
| 14 | Then the Pharisees went out and plotted against Him, how they might destroy Him. |
|
εξελθόντεςδὲοιΦαρισαῖοισυμβούλιονέλαβονκατ᾿αυτοῦόπωςαυτὸναπολέσωσιν.
|
|
| 15 | But when Jesus knew it, He withdrew from there. And great multitudes followed Him, and He healed them all. |
|
ΟδὲΙησοῦςγνοὺςανεχώρησενεκεῖθεν.καὶηκολούθησαναυτῶπολλοί,καὶεθεράπευσεναυτοὺςπάντας,
|
|
| 16 | Yet He warned them not to make Him known, |
|
καὶεπετίμησεναυτοῖςίναμὴφανερὸναυτὸνποιήσωσιν·
|
|
| 17 | that it might be fulfilled which was spoken by Isaiah the prophet, saying: |
|
ίναπληρωθῆτὸρηθὲνδιὰΗσαίουτοῦπροφήτουλέγοντος,
|
|
| 18 | “Behold! My Servant whom I have chosen, My Beloved in whom My soul is well pleased! I will put My Spirit upon Him, And He will declare justice to the Gentiles. |
|
Ιδοὺοπαῖςμουὸνηρέτισα,οαγαπητόςμουειςὸνευδόκησενηψυχήμου·θήσωτὸπνεῦμάμουεπ᾿αυτόν,καὶκρίσιντοῖςέθνεσιναπαγγελεῖ.
|
|
| 19 | He will not quarrel nor cry out, Nor will anyone hear His voice in the streets. |
|
ουκερίσειουδὲκραυγάσει,ουδὲακούσειτιςενταῖςπλατείαιςτὴνφωνὴναυτοῦ.
|
|
| 20 | A bruised reed He will not break, And smoking flax He will not quench, Till He sends forth justice to victory; |
|
κάλαμονσυντετριμμένονουκατεάξεικαὶλίνοντυφόμενονουσβέσει,έωςὰνεκβάληειςνῖκοςτὴνκρίσιν.
|
|
| 21 | And in His name Gentiles will trust.” |
|
καὶτῶονόματιαυτοῦέθνηελπιοῦσιν.
|
|
| 22 | Then one was brought to Him who was demon-possessed, blind and mute; and He healed him, so that the blind and mute man both spoke and saw. |
|
Τότεπροσηνέχθηαυτῶδαιμονιζόμενοςτυφλὸςκαὶκωφός·καὶεθεράπευσεναυτόν,ώστετὸνκωφὸνλαλεῖνκαὶβλέπειν.
|
|
| 23 | And all the multitudes were amazed and said, “Could this be the Son of David?” |
|
καὶεξίσταντοπάντεςοιόχλοικαὶέλεγον,ΜήτιοῦτόςεστινουιὸςΔαυίδ;
|
|
| 24 | Now when the Pharisees heard it they said, “This fellow does not cast out demons except by Beelzebub, the ruler of the demons.” |
|
οιδὲΦαρισαῖοιακούσαντεςεῖπον,ΟῦτοςουκεκβάλλειτὰδαιμόνιαειμὴεντῶΒεελζεβοὺλάρχοντιτῶνδαιμονίων.
|
|
| 25 |
But Jesus knew their thoughts, and said to them: |
|
ειδὼςδὲτὰςενθυμήσειςαυτῶνεῖπεναυτοῖς,Πᾶσαβασιλείαμερισθεῖσακαθ᾿εαυτῆςερημοῦται,καὶπᾶσαπόλιςὴοικίαμερισθεῖσακαθ᾿εαυτῆςουσταθήσεται.
|
|
| 26 |
|
|
καὶειοΣατανᾶςτὸνΣατανᾶνεκβάλλει,εφ᾿εαυτὸνεμερίσθη·πῶςοῦνσταθήσεταιηβασιλείααυτοῦ;
|
|
| 27 |
|
|
καὶειεγὼενΒεελζεβοὺλεκβάλλωτὰδαιμόνια,οιυιοὶυμῶνεντίνιεκβάλλουσιν;διὰτοῦτοαυτοὶκριταὶέσονταιυμῶν.
|
|
| 28 |
|
|
ειδὲενπνεύματιθεοῦεγὼεκβάλλωτὰδαιμόνια,άραέφθασενεφ᾿υμᾶςηβασιλείατοῦθεοῦ.
|
|
| 29 |
|
|
ὴπῶςδύναταίτιςεισελθεῖνειςτὴνοικίαντοῦισχυροῦκαὶτὰσκεύηαυτοῦαρπάσαι,εὰνμὴπρῶτονδήσητὸνισχυρόν;καὶτότετὴνοικίαναυτοῦδιαρπάσει.
|
|
| 30 |
|
|
ομὴὼνμετ᾿εμοῦκατ᾿εμοῦεστιν,καὶομὴσυνάγωνμετ᾿εμοῦσκορπίζει.
|
|
| 31 |
|
|
Διὰτοῦτολέγωυμῖν,πᾶσααμαρτίακαὶβλασφημίααφεθήσεταιτοῖςανθρώποις,ηδὲτοῦπνεύματοςβλασφημίαουκαφεθήσεται.
|
|
| 32 |
|
|
καὶὸςεὰνείπηλόγονκατὰτοῦυιοῦτοῦανθρώπου,αφεθήσεταιαυτῶ·ὸςδ᾿ὰνείπηκατὰτοῦπνεύματοςτοῦαγίου,ουκαφεθήσεταιαυτῶούτεεντούτωτῶαιῶνιούτεεντῶμέλλοντι.
|
|
| 33 |
|
|
Ὴποιήσατετὸδένδρονκαλὸνκαὶτὸνκαρπὸναυτοῦκαλόν,ὴποιήσατετὸδένδρονσαπρὸνκαὶτὸνκαρπὸναυτοῦσαπρόν·εκγὰρτοῦκαρποῦτὸδένδρονγινώσκεται.
|
|
| 34 |
|
|
γεννήματαεχιδνῶν,πῶςδύνασθεαγαθὰλαλεῖνπονηροὶόντες;εκγὰρτοῦπερισσεύματοςτῆςκαρδίαςτὸστόμαλαλεῖ.
|
|
| 35 |
|
|
οαγαθὸςάνθρωποςεκτοῦαγαθοῦθησαυροῦεκβάλλειαγαθά,καὶοπονηρὸςάνθρωποςεκτοῦπονηροῦθησαυροῦεκβάλλειπονηρά.
|
|
| 36 |
|
|
λέγωδὲυμῖνότιπᾶνρῆμααργὸνὸλαλήσουσινοιάνθρωποιαποδώσουσινπερὶαυτοῦλόγονενημέρακρίσεως·
|
|
| 37 |
|
|
εκγὰρτῶνλόγωνσουδικαιωθήση,καὶεκτῶνλόγωνσουκαταδικασθήση.
|
|
| 38 | Then some of the scribes and Pharisees answered, saying, “Teacher, we want to see a sign from You.” |
|
ΤότεαπεκρίθησαναυτῶτινεςτῶνγραμματέωνκαὶΦαρισαίωνλέγοντες,Διδάσκαλε,θέλομεναπὸσοῦσημεῖονιδεῖν.
|
|
| 39 |
But He answered and said to them, |
|
οδὲαποκριθεὶςεῖπεναυτοῖς,Γενεὰπονηρὰκαὶμοιχαλὶςσημεῖονεπιζητεῖ,καὶσημεῖονουδοθήσεταιαυτῆειμὴτὸσημεῖονΙωνᾶτοῦπροφήτου.
|
|
| 40 |
|
|
ώσπεργὰρῆνΙωνᾶςεντῆκοιλίατοῦκήτουςτρεῖςημέραςκαὶτρεῖςνύκτας,ούτωςέσταιουιὸςτοῦανθρώπουεντῆκαρδίατῆςγῆςτρεῖςημέραςκαὶτρεῖςνύκτας.
|
|
| 41 |
|
|
άνδρεςΝινευῖταιαναστήσονταιεντῆκρίσειμετὰτῆςγενεᾶςταύτηςκαὶκατακρινοῦσιναυτήν·ότιμετενόησανειςτὸκήρυγμαΙωνᾶ,καὶιδοὺπλεῖονΙωνᾶῶδε.
|
|
| 42 |
|
|
βασίλισσανότουεγερθήσεταιεντῆκρίσειμετὰτῆςγενεᾶςταύτηςκαὶκατακρινεῖαυτήν·ότιῆλθενεκτῶνπεράτωντῆςγῆςακοῦσαιτὴνσοφίανΣολομῶνος,καὶιδοὺπλεῖονΣολομῶνοςῶδε.
|
|
| 43 |
|
|
Ότανδὲτὸακάθαρτονπνεῦμαεξέλθηαπὸτοῦανθρώπου,διέρχεταιδι᾿ανύδρωντόπωνζητοῦνανάπαυσιν,καὶουχευρίσκει.
|
|
| 44 |
Then he says, |
|
τότελέγει,Ειςτὸνοῖκόνμουεπιστρέψωόθενεξῆλθον·καὶελθὸνευρίσκεισχολάζοντασεσαρωμένονκαὶκεκοσμημένον.
|
|
| 45 |
|
|
τότεπορεύεταικαὶπαραλαμβάνειμεθ᾿εαυτοῦεπτὰέτεραπνεύματαπονηρότεραεαυτοῦ,καὶεισελθόντακατοικεῖεκεῖ·καὶγίνεταιτὰέσχατατοῦανθρώπουεκείνουχείρονατῶνπρώτων.ούτωςέσταικαὶτῆγενεᾶταύτητῆπονηρᾶ.
|
|
| 46 | While He was still talking to the multitudes, behold, His mother and brothers stood outside, seeking to speak with Him. |
|
Έτιαυτοῦλαλοῦντοςτοῖςόχλοιςιδοὺημήτηρκαὶοιαδελφοὶαυτοῦειστήκεισανέξωζητοῦντεςαυτῶλαλῆσαι.
|
|
| 47 | Then one said to Him, “Look, Your mother and Your brothers are standing outside, seeking to speak with You.” |
|
[εῖπενδέτιςαυτῶ,Ιδοὺημήτηρσουκαὶοιαδελφοίσουέξωεστήκασινζητοῦντέςσοιλαλῆσαι.]
|
|
| 48 |
But He answered and said to the one who told Him, |
|
οδὲαποκριθεὶςεῖπεντῶλέγοντιαυτῶ,Τίςεστινημήτηρμου,καὶτίνεςεισὶνοιαδελφοίμου;
|
|
| 49 |
And He stretched out His hand toward His disciples and said, |
|
καὶεκτείναςτὴνχεῖρααυτοῦεπὶτοὺςμαθητὰςαυτοῦεῖπεν,Ιδοὺημήτηρμουκαὶοιαδελφοίμου·
|
|
| 50 |
|
|
όστιςγὰρὰνποιήσητὸθέληματοῦπατρόςμουτοῦενουρανοῖςαυτόςμουαδελφὸςκαὶαδελφὴκαὶμήτηρεστίν.
|
