| 1 | Now it came to pass, afterward, that He went through every city and village, preaching and bringing the glad tidings of the kingdom of God. And the twelve were with Him, |
|
Καὶεγένετοεντῶκαθεξῆςκαὶαυτὸςδιώδευενκατὰπόλινκαὶκώμηνκηρύσσωνκαὶευαγγελιζόμενοςτὴνβασιλείαντοῦθεοῦ,καὶοιδώδεκασὺναυτῶ,
|
|
| 2 | and certain women who had been healed of evil spirits and infirmities—Mary called Magdalene, out of whom had come seven demons, |
|
καὶγυναῖκέςτινεςαὶῆσαντεθεραπευμέναιαπὸπνευμάτωνπονηρῶνκαὶασθενειῶν,ΜαρίαηκαλουμένηΜαγδαληνή,αφ᾿ῆςδαιμόνιαεπτὰεξεληλύθει,
|
|
| 3 | and Joanna the wife of Chuza, Herod’s steward, and Susanna, and many others who provided for Him from their substance. |
|
καὶΙωάνναγυνὴΧουζᾶεπιτρόπουΗρώδουκαὶΣουσάννακαὶέτεραιπολλαί,αίτινεςδιηκόνουναυτοῖςεκτῶνυπαρχόντωναυταῖς.
|
|
| 4 | And when a great multitude had gathered, and they had come to Him from every city, He spoke by a parable: |
|
Συνιόντοςδὲόχλουπολλοῦκαὶτῶνκατὰπόλινεπιπορευομένωνπρὸςαυτὸνεῖπενδιὰπαραβολῆς,
|
|
| 5 |
|
|
Εξῆλθενοσπείρωντοῦσπεῖραιτὸνσπόροναυτοῦ.καὶεντῶσπείρειναυτὸνὸμὲνέπεσενπαρὰτὴνοδόν,καὶκατεπατήθηκαὶτὰπετεινὰτοῦουρανοῦκατέφαγεναυτό.
|
|
| 6 |
|
|
καὶέτερονκατέπεσενεπὶτὴνπέτραν,καὶφυὲνεξηράνθηδιὰτὸμὴέχεινικμάδα.
|
|
| 7 |
|
|
καὶέτερονέπεσενενμέσωτῶνακανθῶν,καὶσυμφυεῖσαιαιάκανθαιαπέπνιξαναυτό.
|
|
| 8 |
|
|
καὶέτερονέπεσενειςτὴνγῆντὴναγαθήν,καὶφυὲνεποίησενκαρπὸνεκατονταπλασίονα.ταῦταλέγωνεφώνει.Οέχωνῶταακούεινακουέτω.
|
|
| 9 | Then His disciples asked Him, saying, “What does this parable mean?” |
|
Επηρώτωνδὲαυτὸνοιμαθηταὶαυτοῦτίςαύτηείηηπαραβολή.
|
|
| 10 |
And He said, |
|
οδὲεῖπεν,Υμῖνδέδοταιγνῶναιτὰμυστήριατῆςβασιλείαςτοῦθεοῦ,τοῖςδὲλοιποῖςενπαραβολαῖς,ίναβλέποντεςμὴβλέπωσινκαὶακούοντεςμὴσυνιῶσιν.
|
|
| 11 |
|
|
Έστινδὲαύτηηπαραβολή·Οσπόροςεστὶνολόγοςτοῦθεοῦ.
|
|
| 12 |
|
|
οιδὲπαρὰτὴνοδόνεισινοιακούσαντες,εῖταέρχεταιοδιάβολοςκαὶαίρειτὸνλόγοναπὸτῆςκαρδίαςαυτῶν,ίναμὴπιστεύσαντεςσωθῶσιν.
|
|
| 13 |
|
|
οιδὲεπὶτῆςπέτραςοὶότανακούσωσινμετὰχαρᾶςδέχονταιτὸνλόγον,καὶοῦτοιρίζανουκέχουσιν,οὶπρὸςκαιρὸνπιστεύουσινκαὶενκαιρῶπειρασμοῦαφίστανται.
|
|
| 14 |
|
|
τὸδὲειςτὰςακάνθαςπεσόν,οῦτοίεισινοιακούσαντες,καὶυπὸμεριμνῶνκαὶπλούτουκαὶηδονῶντοῦβίουπορευόμενοισυμπνίγονταικαὶουτελεσφοροῦσιν.
|
|
| 15 |
|
|
τὸδὲεντῆκαλῆγῆ,οῦτοίεισινοίτινεςενκαρδίακαλῆκαὶαγαθῆακούσαντεςτὸνλόγονκατέχουσινκαὶκαρποφοροῦσινενυπομονῆ.
|
|
| 16 |
|
|
Ουδεὶςδὲλύχνονάψαςκαλύπτειαυτὸνσκεύειὴυποκάτωκλίνηςτίθησιν,αλλ᾿επὶλυχνίαςτίθησιν,ίναοιεισπορευόμενοιβλέπωσιντὸφῶς.
|
|
| 17 |
|
|
ουγάρεστινκρυπτὸνὸουφανερὸνγενήσεται,ουδὲαπόκρυφονὸουμὴγνωσθῆκαὶειςφανερὸνέλθη.
|
|
| 18 |
|
|
βλέπετεοῦνπῶςακούετε·ὸςὰνγὰρέχη,δοθήσεταιαυτῶ,καὶὸςὰνμὴέχη,καὶὸδοκεῖέχειναρθήσεταιαπ᾿αυτοῦ.
|
|
| 19 | Then His mother and brothers came to Him, and could not approach Him because of the crowd. |
|
Παρεγένετοδὲπρὸςαυτὸνημήτηρκαὶοιαδελφοὶαυτοῦ,καὶουκηδύναντοσυντυχεῖναυτῶδιὰτὸνόχλον.
|
|
| 20 | And it was told Him by some, who said, “Your mother and Your brothers are standing outside, desiring to see You.” |
|
απηγγέληδὲαυτῶ,Ημήτηρσουκαὶοιαδελφοίσουεστήκασινέξωιδεῖνθέλοντέςσε.
|
|
| 21 |
But He answered and said to them, |
|
οδὲαποκριθεὶςεῖπενπρὸςαυτούς,Μήτηρμουκαὶαδελφοίμουοῦτοίεισινοιτὸνλόγοντοῦθεοῦακούοντεςκαὶποιοῦντες.
|
|
| 22 |
Now it happened, on a certain day, that He got into a boat with His disciples. And He said to them, |
|
Εγένετοδὲενμιᾶτῶνημερῶνκαὶαυτὸςενέβηειςπλοῖονκαὶοιμαθηταὶαυτοῦ,καὶεῖπενπρὸςαυτούς,Διέλθωμενειςτὸπέραντῆςλίμνης·καὶανήχθησαν.
|
|
| 23 | But as they sailed He fell asleep. And a windstorm came down on the lake, and they were filling with water, and were in jeopardy. |
|
πλεόντωνδὲαυτῶναφύπνωσεν.καὶκατέβηλαῖλαψανέμουειςτὴνλίμνην,καὶσυνεπληροῦντοκαὶεκινδύνευον.
|
|
| 24 | And they came to Him and awoke Him, saying, “Master, Master, we are perishing!” Then He arose and rebuked the wind and the raging of the water. And they ceased, and there was a calm. |
|
προσελθόντεςδὲδιήγειραναυτὸνλέγοντες,Επιστάταεπιστάτα,απολλύμεθα.οδὲδιεγερθεὶςεπετίμησεντῶανέμωκαὶτῶκλύδωνιτοῦύδατος·καὶεπαύσαντο,καὶεγένετογαλήνη.
|
|
| 25 |
But He said to them, |
|
εῖπενδὲαυτοῖς,Ποῦηπίστιςυμῶν;φοβηθέντεςδὲεθαύμασαν,λέγοντεςπρὸςαλλήλους,Τίςάραοῦτόςεστινότικαὶτοῖςανέμοιςεπιτάσσεικαὶτῶύδατι,καὶυπακούουσιναυτῶ;
|
|
| 26 | Then they sailed to the country of the Gadarenes, which is opposite Galilee. |
|
ΚαὶκατέπλευσανειςτὴνχώραντῶνΓεργεσηνῶν,ήτιςεστὶναντιπέρατῆςΓαλιλαίας.
|
|
| 27 | And when He stepped out on the land, there met Him a certain man from the city who had demons for a long time. And he wore no clothes, nor did he live in a house but in the tombs. |
|
εξελθόντιδὲαυτῶεπὶτὴνγῆνυπήντησενανήρτιςεκτῆςπόλεωςέχωνδαιμόνια·καὶχρόνωικανῶουκενεδύσατοιμάτιον,καὶενοικίαουκέμενεναλλ᾿εντοῖςμνήμασιν.
|
|
| 28 | When he saw Jesus, he cried out, fell down before Him, and with a loud voice said, “What have I to do with You, Jesus, Son of the Most High God? I beg You, do not torment me!” |
|
ιδὼνδὲτὸνΙησοῦνανακράξαςπροσέπεσεναυτῶκαὶφωνῆμεγάληεῖπεν,Τίεμοὶκαὶσοί,Ιησοῦυιὲτοῦθεοῦτοῦυψίστου;δέομαίσου,μήμεβασανίσης.
|
|
| 29 | For He had commanded the unclean spirit to come out of the man. For it had often seized him, and he was kept under guard, bound with chains and shackles; and he broke the bonds and was driven by the demon into the wilderness. |
|
παρήγγειλενγὰρτῶπνεύματιτῶακαθάρτωεξελθεῖναπὸτοῦανθρώπου.πολλοῖςγὰρχρόνοιςσυνηρπάκειαυτόν,καὶεδεσμεύετοαλύσεσινκαὶπέδαιςφυλασσόμενος,καὶδιαρρήσσωντὰδεσμὰηλαύνετουπὸτοῦδαιμονίουειςτὰςερήμους.
|
|
| 30 |
Jesus asked him, saying, |
|
επηρώτησενδὲαυτὸνοΙησοῦς,Τίσοιόνομάεστιν;οδὲεῖπεν,Λεγιών,ότιεισῆλθενδαιμόνιαπολλὰειςαυτόν.
|
|
| 31 | And they begged Him that He would not command them to go out into the abyss. |
|
καὶπαρεκάλουναυτὸνίναμὴεπιτάξηαυτοῖςειςτὴνάβυσσοναπελθεῖν.
|
|
| 32 | Now a herd of many swine was feeding there on the mountain. So they begged Him that He would permit them to enter them. And He permitted them. |
|
Η͂νδὲεκεῖαγέληχοίρωνικανῶνβοσκομένηεντῶόρει·καὶπαρεκάλεσαναυτὸνίναεπιτρέψηαυτοῖςειςεκείνουςεισελθεῖν·καὶεπέτρεψεναυτοῖς.
|
|
| 33 | Then the demons went out of the man and entered the swine, and the herd ran violently down the steep place into the lake and drowned. |
|
εξελθόνταδὲτὰδαιμόνιααπὸτοῦανθρώπουεισῆλθονειςτοὺςχοίρους,καὶώρμησενηαγέληκατὰτοῦκρημνοῦειςτὴνλίμνηνκαὶαπεπνίγη.
|
|
| 34 | When those who fed them saw what had happened, they fled and told it in the city and in the country. |
|
ιδόντεςδὲοιβόσκοντεςτὸγεγονὸςέφυγονκαὶαπήγγειλανειςτὴνπόλινκαὶειςτοὺςαγρούς.
|
|
| 35 | Then they went out to see what had happened, and came to Jesus, and found the man from whom the demons had departed, sitting at the feet of Jesus, clothed and in his right mind. And they were afraid. |
|
εξῆλθονδὲιδεῖντὸγεγονὸςκαὶῆλθονπρὸςτὸνΙησοῦν,καὶεῦρονκαθήμενοντὸνάνθρωποναφ᾿οῦτὰδαιμόνιαεξῆλθενιματισμένονκαὶσωφρονοῦνταπαρὰτοὺςπόδαςτοῦΙησοῦ,καὶεφοβήθησαν.
|
|
| 36 | They also who had seen it told them by what means he who had been demon-possessed was healed. |
|
απήγγειλανδὲαυτοῖςοιιδόντεςπῶςεσώθηοδαιμονισθείς.
|
|
| 37 | Then the whole multitude of the surrounding region of the Gadarenes asked Him to depart from them, for they were seized with great fear. And He got into the boat and returned. |
|
καὶηρώτησεναυτὸνάπαντὸπλῆθοςτῆςπεριχώρουτῶνΓεργεσηνῶναπελθεῖναπ᾿αυτῶν,ότιφόβωμεγάλωσυνείχοντο·αυτὸςδὲεμβὰςειςπλοῖονυπέστρεψεν.
|
|
| 38 | Now the man from whom the demons had departed begged Him that he might be with Him. But Jesus sent him away, saying, |
|
εδεῖτοδὲαυτοῦοανὴραφ᾿οῦεξεληλύθειτὰδαιμόνιαεῖναισὺναυτῶ·απέλυσενδὲαυτὸνλέγων,
|
|
| 39 |
|
|
Υπόστρεφεειςτὸνοῖκόνσου,καὶδιηγοῦόσασοιεποίησενοθεός.καὶαπῆλθενκαθ᾿όληντὴνπόλινκηρύσσωνόσαεποίησεναυτῶοΙησοῦς.
|
|
| 40 | So it was, when Jesus returned, that the multitude welcomed Him, for they were all waiting for Him. |
|
ΕνδὲτῶυποστρέφειντὸνΙησοῦναπεδέξατοαυτὸνοόχλος,ῆσανγὰρπάντεςπροσδοκῶντεςαυτόν.
|
|
| 41 | And behold, there came a man named Jairus, and he was a ruler of the synagogue. And he fell down at Jesus’ feet and begged Him to come to his house, |
|
καὶιδοὺῆλθενανὴρῶόνομαΙάιρος,καὶοῦτοςάρχωντῆςσυναγωγῆςυπῆρχεν,καὶπεσὼνπαρὰτοὺςπόδαςτοῦΙησοῦπαρεκάλειαυτὸνεισελθεῖνειςτὸνοῖκοναυτοῦ,
|
|
| 42 | for he had an only daughter about twelve years of age, and she was dying. But as He went, the multitudes thronged Him. |
|
ότιθυγάτηρμονογενὴςῆναυτῶωςετῶνδώδεκακαὶαυτὴαπέθνησκεν.Ενδὲτῶυπάγειναυτὸνοιόχλοισυνέπνιγοναυτόν.
|
|
| 43 | Now a woman, having a flow of blood for twelve years, who had spent all her livelihood on physicians and could not be healed by any, |
|
καὶγυνὴοῦσαενρύσειαίματοςαπὸετῶνδώδεκα,ήτις[ιατροῖςπροσαναλώσασαόλοντὸνβίον]ουκίσχυσεναπ᾿ουδενὸςθεραπευθῆναι,
|
|
| 44 | came from behind and touched the border of His garment. And immediately her flow of blood stopped. |
|
προσελθοῦσαόπισθενήψατοτοῦκρασπέδουτοῦιματίουαυτοῦ,καὶπαραχρῆμαέστηηρύσιςτοῦαίματοςαυτῆς.
|
|
| 45 |
And Jesus said, |
|
καὶεῖπενοΙησοῦς,Τίςοαψάμενόςμου;αρνουμένωνδὲπάντωνεῖπενοΠέτρος,Επιστάτα,οιόχλοισυνέχουσίνσεκαὶαποθλίβουσιν.
|
|
| 46 |
But Jesus said, |
|
οδὲΙησοῦςεῖπεν,Ήψατόμούτις,εγὼγὰρέγνωνδύναμινεξεληλυθυῖαναπ᾿εμοῦ.
|
|
| 47 | Now when the woman saw that she was not hidden, she came trembling; and falling down before Him, she declared to Him in the presence of all the people the reason she had touched Him and how she was healed immediately. |
|
ιδοῦσαδὲηγυνὴότιουκέλαθεντρέμουσαῆλθενκαὶπροσπεσοῦσααυτῶδι᾿ὴναιτίανήψατοαυτοῦαπήγγειλενενώπιονπαντὸςτοῦλαοῦκαὶωςιάθηπαραχρῆμα.
|
|
| 48 |
And He said to her, |
|
οδὲεῖπεναυτῆ,Θυγάτηρ,ηπίστιςσουσέσωκένσε·πορεύουειςειρήνην.
|
|
| 49 | While He was still speaking, someone came from the ruler of the synagogue’s house, saying to him, “Your daughter is dead. Do not trouble the Teacher.” |
|
ΈτιαυτοῦλαλοῦντοςέρχεταίτιςπαρὰτοῦαρχισυναγώγουλέγωνότιΤέθνηκενηθυγάτηρσου,μηκέτισκύλλετὸνδιδάσκαλον.
|
|
| 50 |
But when Jesus heard it, He answered him, saying, |
|
οδὲΙησοῦςακούσαςαπεκρίθηαυτῶ,Μὴφοβοῦ,μόνονπίστευσον,καὶσωθήσεται.
|
|
| 51 | When He came into the house, He permitted no one to go in except Peter, James, and John, and the father and mother of the girl. |
|
ελθὼνδὲειςτὴνοικίανουκαφῆκενεισελθεῖντινασὺναυτῶειμὴΠέτρονκαὶΙωάννηνκαὶΙάκωβονκαὶτὸνπατέρατῆςπαιδὸςκαὶτὴνμητέρα.
|
|
| 52 |
Now all wept and mourned for her; but He said, |
|
έκλαιονδὲπάντεςκαὶεκόπτοντοαυτήν.οδὲεῖπεν,Μὴκλαίετε,ουγὰραπέθανεναλλὰκαθεύδει.
|
|
| 53 | And they ridiculed Him, knowing that she was dead. |
|
καὶκατεγέλωναυτοῦ,ειδότεςότιαπέθανεν.
|
|
| 54 |
But He put them all outside, took her by the hand and called, saying, |
|
αυτὸςδὲκρατήσαςτῆςχειρὸςαυτῆςεφώνησενλέγων,Ηπαῖς,έγειρε.
|
|
| 55 | Then her spirit returned, and she arose immediately. And He commanded that she be given something to eat. |
|
καὶεπέστρεψεντὸπνεῦμααυτῆς,καὶανέστηπαραχρῆμα,καὶδιέταξεναυτῆδοθῆναιφαγεῖν.
|
|
| 56 | And her parents were astonished, but He charged them to tell no one what had happened. |
|
καὶεξέστησανοιγονεῖςαυτῆς·οδὲπαρήγγειλεναυτοῖςμηδενὶειπεῖντὸγεγονός.
|