| 1 | Now it happened on the second Sabbath after the first that He went through the grainfields. And His disciples plucked the heads of grain and ate them, rubbing them in their hands. |
|
Εγένετοδὲενσαββάτωδιαπορεύεσθαιαυτὸνδιὰσπορίμων,καὶέτιλλονοιμαθηταὶαυτοῦκαὶήσθιοντοὺςστάχυαςψώχοντεςταῖςχερσίν.
|
|
| 2 | And some of the Pharisees said to them, “Why are you doing what is not lawful to do on the Sabbath?” |
|
τινὲςδὲτῶνΦαρισαίωνεῖπαν,Τίποιεῖτεὸουκέξεστιντοῖςσάββασιν;
|
|
| 3 |
But Jesus answering them said, |
|
καὶαποκριθεὶςπρὸςαυτοὺςεῖπενοΙησοῦς,ΟυδὲτοῦτοανέγνωτεὸεποίησενΔαυὶδότεεπείνασεναυτὸςκαὶοιμετ᾿αυτοῦ[όντες];
|
|
| 4 |
|
|
[ως]εισῆλθενειςτὸνοῖκοντοῦθεοῦκαὶτοὺςάρτουςτῆςπροθέσεωςλαβὼνέφαγενκαὶέδωκεντοῖςμετ᾿αυτοῦ,οὺςουκέξεστινφαγεῖνειμὴμόνουςτοὺςιερεῖς;
|
|
| 5 |
And He said to them, |
|
καὶέλεγεναυτοῖς,Κύριόςεστιντοῦσαββάτουουιὸςτοῦανθρώπου.
|
|
| 6 | Now it happened on another Sabbath, also, that He entered the synagogue and taught. And a man was there whose right hand was withered. |
|
Εγένετοδὲενετέρωσαββάτωεισελθεῖναυτὸνειςτὴνσυναγωγὴνκαὶδιδάσκειν·καὶῆνάνθρωποςεκεῖκαὶηχεὶραυτοῦηδεξιὰῆνξηρά·
|
|
| 7 | So the scribes and Pharisees watched Him closely, whether He would heal on the Sabbath, that they might find an accusation against Him. |
|
παρετηροῦντοδὲαυτὸνοιγραμματεῖςκαὶοιΦαρισαῖοιειεντῶσαββάτωθεραπεύει,ίναεύρωσινκατηγορεῖναυτοῦ.
|
|
| 8 |
But He knew their thoughts, and said to the man who had the withered hand, |
|
αυτὸςδὲήδειτοὺςδιαλογισμοὺςαυτῶν,εῖπενδὲτῶανδρὶτῶξηρὰνέχοντιτὴνχεῖρα,Έγειρεκαὶστῆθιειςτὸμέσον·καὶαναστὰςέστη.
|
|
| 9 |
Then Jesus said to them, |
|
εῖπενδὲοΙησοῦςπρὸςαυτούς,Επερωτῶυμᾶς,ειέξεστιντῶσαββάτωαγαθοποιῆσαιὴκακοποιῆσαι,ψυχὴνσῶσαιὴαπολέσαι;
|
|
| 10 |
And when He had looked around at them all, He said to the man, |
|
καὶπεριβλεψάμενοςπάνταςαυτοὺςεῖπεναυτῶ,Έκτεινοντὴνχεῖράσου.οδὲεποίησεν,καὶαπεκατεστάθηηχεὶραυτοῦ.
|
|
| 11 | But they were filled with rage, and discussed with one another what they might do to Jesus. |
|
αυτοὶδὲεπλήσθησανανοίας,καὶδιελάλουνπρὸςαλλήλουςτίὰνποιήσαιεντῶΙησοῦ.
|
|
| 12 | Now it came to pass in those days that He went out to the mountain to pray, and continued all night in prayer to God. |
|
Εγένετοδὲενταῖςημέραιςταύταιςεξελθεῖναυτὸνειςτὸόροςπροσεύξασθαι,καὶῆνδιανυκτερεύωνεντῆπροσευχῆτοῦθεοῦ.
|
|
| 13 | And when it was day, He called His disciples to Himself; and from them He chose twelve whom He also named apostles: |
|
καὶότεεγένετοημέρα,προσεφώνησεντοὺςμαθητὰςαυτοῦ,καὶεκλεξάμενοςαπ᾿αυτῶνδώδεκα,οὺςκαὶαποστόλουςωνόμασεν,
|
|
| 14 | Simon, whom He also named Peter, and Andrew his brother; James and John; Philip and Bartholomew; |
|
Σίμωνα,ὸνκαὶωνόμασενΠέτρον,καὶΑνδρέαντὸναδελφὸναυτοῦ,καὶΙάκωβονκαὶΙωάννηνκαὶΦίλιππονκαὶΒαρθολομαῖον
|
|
| 15 | Matthew and Thomas; James the son of Alphaeus, and Simon called the Zealot; |
|
καὶΜαθθαῖονκαὶΘωμᾶνκαὶΙάκωβονΑλφαίουκαὶΣίμωνατὸνκαλούμενονΖηλωτὴν
|
|
| 16 | Judas the son of James, and Judas Iscariot who also became a traitor. |
|
καὶΙούδανΙακώβουκαὶΙούδανΙσκαριώθ,ὸςεγένετοπροδότης.
|
|
| 17 | And He came down with them and stood on a level place with a crowd of His disciples and a great multitude of people from all Judea and Jerusalem, and from the seacoast of Tyre and Sidon, who came to hear Him and be healed of their diseases, |
|
Καὶκαταβὰςμετ᾿αυτῶνέστηεπὶτόπουπεδινοῦ,καὶόχλοςπολὺςμαθητῶναυτοῦ,καὶπλῆθοςπολὺτοῦλαοῦαπὸπάσηςτῆςΙουδαίαςκαὶΙερουσαλὴμκαὶτῆςπαραλίουΤύρουκαὶΣιδῶνος,
|
|
| 18 | as well as those who were tormented with unclean spirits. And they were healed. |
|
οὶῆλθονακοῦσαιαυτοῦκαὶιαθῆναιαπὸτῶννόσωναυτῶν·καὶοιενοχλούμενοιαπὸπνευμάτωνακαθάρτωνεθεραπεύοντο.
|
|
| 19 | And the whole multitude sought to touch Him, for power went out from Him and healed them all. |
|
καὶπᾶςοόχλοςεζήτουνάπτεσθαιαυτοῦ,ότιδύναμιςπαρ᾿αυτοῦεξήρχετοκαὶιᾶτοπάντας.
|
|
| 20 |
Then He lifted up His eyes toward His disciples, and said: |
|
Καὶαυτὸςεπάραςτοὺςοφθαλμοὺςαυτοῦειςτοὺςμαθητὰςαυτοῦέλεγεν,Μακάριοιοιπτωχοί,ότιυμετέραεστὶνηβασιλείατοῦθεοῦ.
|
|
| 21 |
|
|
μακάριοιοιπεινῶντεςνῦν,ότιχορτασθήσεσθε.μακάριοιοικλαίοντεςνῦν,ότιγελάσετε.
|
|
| 22 |
|
|
μακάριοίεστεότανμισήσωσινυμᾶςοιάνθρωποι,καὶόταναφορίσωσινυμᾶςκαὶονειδίσωσινκαὶεκβάλωσιντὸόνομαυμῶνωςπονηρὸνένεκατοῦυιοῦτοῦανθρώπου·
|
|
| 23 |
|
|
χάρητεενεκείνητῆημέρακαὶσκιρτήσατε,ιδοὺγὰρομισθὸςυμῶνπολὺςεντῶουρανῶ·κατὰτὰαυτὰγὰρεποίουντοῖςπροφήταιςοιπατέρεςαυτῶν.
|
|
| 24 |
|
|
Πλὴνουαὶυμῖντοῖςπλουσίοις,ότιαπέχετετὴνπαράκλησινυμῶν.
|
|
| 25 |
|
|
ουαὶυμῖν,οιεμπεπλησμένοινῦν,ότιπεινάσετε.ουαί,οιγελῶντεςνῦν,ότιπενθήσετεκαὶκλαύσετε.
|
|
| 26 |
|
|
ουαὶότανυμᾶςκαλῶςείπωσινπάντεςοιάνθρωποι,κατὰτὰαυτὰγὰρεποίουντοῖςψευδοπροφήταιςοιπατέρεςαυτῶν.
|
|
| 27 |
|
|
Αλλὰυμῖνλέγωτοῖςακούουσιν,αγαπᾶτετοὺςεχθροὺςυμῶν,καλῶςποιεῖτετοῖςμισοῦσινυμᾶς,
|
|
| 28 |
|
|
ευλογεῖτετοὺςκαταρωμένουςυμᾶς,προσεύχεσθεπερὶτῶνεπηρεαζόντωνυμᾶς.
|
|
| 29 |
|
|
τῶτύπτοντίσεεπὶτὴνσιαγόναπάρεχεκαὶτὴνάλλην,καὶαπὸτοῦαίροντόςσουτὸιμάτιονκαὶτὸνχιτῶναμὴκωλύσης.
|
|
| 30 |
|
|
παντὶαιτοῦντίσεδίδου,καὶαπὸτοῦαίροντοςτὰσὰμὴαπαίτει.
|
|
| 31 |
|
|
καὶκαθὼςθέλετείναποιῶσινυμῖνοιάνθρωποι,ποιεῖτεαυτοῖςομοίως.
|
|
| 32 |
|
|
καὶειαγαπᾶτετοὺςαγαπῶνταςυμᾶς,ποίαυμῖνχάριςεστίν;καὶγὰροιαμαρτωλοὶτοὺςαγαπῶνταςαυτοὺςαγαπῶσιν.
|
|
| 33 |
|
|
καὶ[γὰρ]εὰναγαθοποιῆτετοὺςαγαθοποιοῦνταςυμᾶς,ποίαυμῖνχάριςεστίν;καὶοιαμαρτωλοὶτὸαυτὸποιοῦσιν.
|
|
| 34 |
|
|
καὶεὰνδανίσητεπαρ᾿ῶνελπίζετελαβεῖν,ποίαυμῖνχάρις[εστίν];καὶαμαρτωλοὶαμαρτωλοῖςδανείζουσινίνααπολάβωσιντὰίσα.
|
|
| 35 |
|
|
πλὴναγαπᾶτετοὺςεχθροὺςυμῶνκαὶαγαθοποιεῖτεκαὶδανείζετεμηδὲναπελπίζοντες·καὶέσταιομισθὸςυμῶνπολύς,καὶέσεσθευιοὶυψίστου,ότιαυτὸςχρηστόςεστινεπὶτοὺςαχαρίστουςκαὶπονηρούς.
|
|
| 36 |
|
|
Γίνεσθεοικτίρμονεςκαθὼς[καὶ]οπατὴρυμῶνοικτίρμωνεστίν.
|
|
| 37 |
|
|
Καὶμὴκρίνετε,καὶουμὴκριθῆτε·καὶμὴκαταδικάζετε,καὶουμὴκαταδικασθῆτε.απολύετε,καὶαπολυθήσεσθε·
|
|
| 38 |
|
|
δίδοτε,καὶδοθήσεταιυμῖν·μέτρονκαλὸνπεπιεσμένονσεσαλευμένονυπερεκχυννόμενονδώσουσινειςτὸνκόλπονυμῶν·ῶγὰρμέτρωμετρεῖτεαντιμετρηθήσεταιυμῖν.
|
|
| 39 |
And He spoke a parable to them: |
|
Εῖπενδὲκαὶπαραβολὴναυτοῖς·Μήτιδύναταιτυφλὸςτυφλὸνοδηγεῖν;ουχὶαμφότεροιειςβόθυνονεμπεσοῦνται;
|
|
| 40 |
|
|
ουκέστινμαθητὴςυπὲρτὸνδιδάσκαλον,κατηρτισμένοςδὲπᾶςέσταιωςοδιδάσκαλοςαυτοῦ.
|
|
| 41 |
|
|
Τίδὲβλέπειςτὸκάρφοςτὸεντῶοφθαλμῶτοῦαδελφοῦσου,τὴνδὲδοκὸντὴνεντῶιδίωοφθαλμῶουκατανοεῖς;
|
|
| 42 |
|
|
πῶςδύνασαιλέγειντῶαδελφῶσου,Αδελφέ,άφεςεκβάλωτὸκάρφοςτὸεντῶοφθαλμῶσου,αυτὸςτὴνεντῶοφθαλμῶσοῦδοκὸνουβλέπων;υποκριτά,έκβαλεπρῶτοντὴνδοκὸνεκτοῦοφθαλμοῦσοῦ,καὶτότεδιαβλέψειςτὸκάρφοςτὸεντῶοφθαλμῶτοῦαδελφοῦσουεκβαλεῖν.
|
|
| 43 |
|
|
Ουγάρεστινδένδρονκαλὸνποιοῦνκαρπὸνσαπρόν,ουδὲπάλινδένδρονσαπρὸνποιοῦνκαρπὸνκαλόν.
|
|
| 44 |
|
|
έκαστονγὰρδένδρονεκτοῦιδίουκαρποῦγινώσκεται·ουγὰρεξακανθῶνσυλλέγουσινσῦκα,ουδὲεκβάτουσταφυλὴντρυγῶσιν.
|
|
| 45 |
|
|
οαγαθὸςάνθρωποςεκτοῦαγαθοῦθησαυροῦτῆςκαρδίαςπροφέρειτὸαγαθόν,καὶοπονηρὸςεκτοῦπονηροῦπροφέρειτὸπονηρόν·εκγὰρπερισσεύματοςκαρδίαςλαλεῖτὸστόμααυτοῦ.
|
|
| 46 |
|
|
Τίδέμεκαλεῖτε,Κύριεκύριε,καὶουποιεῖτεὰλέγω;
|
|
| 47 |
|
|
πᾶςοερχόμενοςπρόςμεκαὶακούωνμουτῶνλόγωνκαὶποιῶναυτούς,υποδείξωυμῖντίνιεστὶνόμοιος·
|
|
| 48 |
|
|
όμοιόςεστινανθρώπωοικοδομοῦντιοικίανὸςέσκαψενκαὶεβάθυνενκαὶέθηκενθεμέλιονεπὶτὴνπέτραν·πλημμύρηςδὲγενομένηςπροσέρηξενοποταμὸςτῆοικίαεκείνη,καὶουκίσχυσενσαλεῦσαιαυτὴνδιὰτὸκαλῶςοικοδομῆσθαιαυτήν.
|
|
| 49 |
|
|
οδὲακούσαςκαὶμὴποιήσαςόμοιόςεστινανθρώπωοικοδομήσαντιοικίανεπὶτὴνγῆνχωρὶςθεμελίου,ῆπροσέρηξενοποταμός,καὶευθὺςσυνέπεσεν,καὶεγένετοτὸρῆγματῆςοικίαςεκείνηςμέγα.
|
