Библейское слово «ἐθέλω» в греческих словарях

⚠️ Извините, эта страница пока что находится в разработке

θέλω [thelō]

Перевод

en: I wish, I want, want, I will, will, about what is good, I desire, I would
ru: хочу, желаю, я хочу, Хочу

Морфология

род: -
время: настоящее время
число: единственное число
падеж: -
часть речи: глагол

Статистика

ID: 621
Кол-во слов: 34
Повторы лексемы: 124
Лексема: ἐθέλω

Случайные стихи

1Кор. 16:7
οὐ θέλω γὰρ ὑμᾶς ἄρτι ἐν παρόδῳ ἰδεῖν, ἐλπίζω γὰρ χρόνον τινὰ ἐπιμεῖναι πρὸς ὑμᾶς, ἐὰν ὁ κύριος ἐπιτρέψῃ
Ибо я не хочу видеться с вами теперь мимоходом, а надеюсь пробыть у вас несколько времени, если Господь позволит
Ин. 21:23
ἐξῆλθεν οὖν οὗτος ὁ λόγος εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος οὐκ ἀποθνῄσκει. οὐκ εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι οὐκ ἀποθνῄσκει, ἀλλ᾿, Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι[, τί πρὸς σέ]
И пронеслось это слово между братиями, что ученик тот не умрет. Но Иисус не сказал ему, что не умрет, но: если Я хочу, чтобы он пребыл, пока приду, что тебе до того?
Мк. 1:41
καὶ σπλαγχνισθεὶς ἐκτείνας τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἥψατο καὶ λέγει αὐτῷ, Θέλω, καθαρίσθητι·
Иисус, умилосердившись над ним, простер руку, коснулся его и сказал ему: хочу, очистись
Мф. 12:7
εἰ δὲ ἐγνώκειτε τί ἐστιν, Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν, οὐκ ἂν κατεδικάσατε τοὺς ἀναιτίους
если бы вы знали, что значит: милости хочу, а не жертвы, то не осудили бы невиновных
Рим. 1:13
οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι πολλάκις προεθέμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο, ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶ καὶ ἐν ὑμῖν καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν
Не хочу, братия, оставить вас в неведении, что я многократно намеревался придти к вам (но встречал препятствия даже доныне), чтобы иметь некий плод и у вас, как и у прочих народов

ἐθέλω — желать Дворецкий И.Х.

желать

ἐθέλω и θέλω

1) желать, хотеть, быть склонным, стремиться (ποιεῖν τι Hom., Xen., Plat. и τι Hom., Thuc., Eur.; ἤθελ᾽ ὥστε γίγνεσθαι τάδε Eur.): ἐξουσία τοῦ πράττειν ὅ τι ἂν ἐθέλῃ Arst. возможность делать всё, что он захочет; τί δὴ θήλων; Aesch. желая чего?, т._е. с каким намерением?; θέλεις μείνωμεν; Soph. ты хочешь, чтобы мы остались?; ὁ θέλων Soph., Plat.; (всякий) желающий, т._е. любой, первый встречный; μὴ ἔθελε (лат. noli) не смей, не вздумай: μὴ ἔθελε ἐριζέμεναι Hom. не спорь;

2) соглашаться, быть готовым (ποιεῖν τι Xen.): τὴν ἐθέλων ἐθέλουσαν (лат. volens volentem) ἀνηγαγεν Hom. он увёл её по взаимному согласию; γενοῦ σύμμαχος θέλων ἐμοὶ Aesch. стань мне добровольным (т._е. деятельным) союзником; καὶ οὐκ ἐθέλων ἀναγκαίῃ Hom. если не добровольно, то по принуждению; Κύρῳ ἴσμεν ἐθελήσαντες πείθεσθαι Xen. мы знали, что (они) охотно повиновались Киру;

3) (= δύναμαι) быть в состоянии, мочь (или употребляется для образования описательного будущего — ср. англ. will и shall): μίμνειν οὐκ ἐθέλεσκον ἐναντίον Hom. они не были в состоянии противостоять; τὰ δένδρα οὐδέν μ᾽ ἐθέλει διδάσκειν Plat. деревья ничему меня научить не смогут (или не научат); εἰ δ᾽ ἐθελήσει ἐς τὴν θυγατέρα ἀναβῆναι ἡ τυραννίς Her. если власть перейдёт к дочери; εἴπερ οὗτος σ᾽ ἐθέλει κρατῆσαι Arph. если ему удастся одолеть тебя;

4) (о неодушевл. предметах) обыкновенно бывать, иметь обыкновение: ταῦτα οὐκ ἐθέλει αὐτόματα γίγνεσθαι Xen. обычно это само собой не происходит; τὸ φυτὸν ἐθέλει ῥᾳδίως ἐν τοῖς ἐργασίμοις γίνεσθαι χωρίοις Arst. (это) растение обычно хорошо родится на обработанных участках;

5) думать, полагать, тж. утверждать: οὐ θέλει κυρίως αὐτα εἶναι στοιχεῖα Plut. (Платон) решительно оспаривает, чтобы эти (тела) являлись элементами;

6) значить, означать: τί ἐθέλει τὸ ἔπος εἶναι; (ср. лат. quid hoc sibi vult?) Her.; что значит это слово?

θέλω Дворецкий И.Х.

θέλω (fut. θελήσω) Her., Trag., NT = ἐθέλω.

ἐθέλω [ethelō] — be willing Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐθέλω, see: θέλω.
θέλω (the strengthened form ἐθέλω is found in Hom., and is the more frequently in Attic; see Rutherford, NPhr., 415f.),
[in LXX for חפץ ,אבה; with neg., מאן pi., etc. ;]
to will, be willing, wish, desire (more frequently than βούλομαι, which see, in vernac. and late Gk., also in MGr.; for various views as to its relation to β., see Thayer, 286; but see also BL, §24, see word): absol., Rom.9:16, 1Co.4:19; 12:18, Jas.4:15; τ. θεοῦ θέλοντος, Act.18:21 with accusative of thing(s), Mat.20:21, Mrk.14:36, Jhn.15:7, Rom.7:15, 16 1Co.4:21; 7:36, Gal.5:17; with inf., Mat.5:40, Mrk.10:43, Jhn.6:21, 67 Rom.7:21, Gal.4:9; with accusative and inf., Mrk.7:24, Luk.1:62, Jhn.21:22, 23 Rom.16:19, 1Co.14:5, Gal.6:13; οὐ θέλω, Mat.18:30, al.; id. with inf., Mat.2:18, Mrk.6:26, Jhn.5:40, 1Co.16:7; before ἵνα, Mat.7:12, Mrk.6:25, Jhn.17:24; opposite to ποιέω, πράσσω, ἐνεργέω, Rom.7:15, 19 2Co.8:10, 11 Php.2:13; before ἤ (ICG, in l.; Deiss., LAE, 179:24), 1Co.14:19 θέλων ἐν ταπεινοφροσυνῄ (of his own mere will, by humility, R, mg), Col.2:18 in OT quotations, for Heb. חפץ, with accusative of person(s), Mat.27:43 with accusative of thing(s), Mat.9:13; 12:7, Heb.10:5, 8; with inf., 1Pe.3:10 for אמר, with inf., Act.7:28 (see Cremer, 726ff.).
(AS) Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

θέλω [thelō] — to will/desire Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

θέλω (the strengthened form ἐθέλω is found in Hom., and is the more frequently in Attic; see Rutherford, NPhr., 415f.),
[in LXX for חפץ ,אבה; with neg., מאן pi., etc. ;]
to will, be willing, wish, desire (more frequently than βούλομαι, which see, in vernac. and late Gk., also in MGr.; for various views as to its relation to β., see Thayer, 286; but see also BL, §24, see word): absol., Rom.9:16, 1Co.4:19; 12:18, Jas.4:15; τ. θεοῦ θέλοντος, Act.18:21 with accusative of thing(s), Mat.20:21, Mrk.14:36, Jhn.15:7, Rom.7:15, 16 1Co.4:21; 7:36, Gal.5:17; with inf., Mat.5:40, Mrk.10:43, Jhn.6:21, 67 Rom.7:21, Gal.4:9; with accusative and inf., Mrk.7:24, Luk.1:62, Jhn.21:22, 23 Rom.16:19, 1Co.14:5, Gal.6:13; οὐ θέλω, Mat.18:30, al.; id. with inf., Mat.2:18, Mrk.6:26, Jhn.5:40, 1Co.16:7; before ἵνα, Mat.7:12, Mrk.6:25, Jhn.17:24; opposite to ποιέω, πράσσω, ἐνεργέω, Rom.7:15, 19 2Co.8:10, 11 Php.2:13; before ἤ (ICG, in l.; Deiss., LAE, 179:24), 1Co.14:19 θέλων ἐν ταπεινοφροσυνῄ (of his own mere will, by humility, R, mg), Col.2:18 in OT quotations, for Heb. חפץ, with accusative of person(s), Mat.27:43 with accusative of thing(s), Mat.9:13; 12:7, Heb.10:5, 8; with inf., 1Pe.3:10 for אמר, with inf., Act.7:28 (see Cremer, 726ff.).
θέλω (the strengthened form ἐθέλω is found in Hom., and is the more frequently in Attic; see Rutherford, NPhr., 415f.),
[in LXX for חפץ ,אבה; with neg., מאן pi., etc. ;]
to will, be willing, wish, desire (more frequently than βούλομαι, which see, in vernac. and late Gk., also in MGr.; for various views as to its relation to β., see Thayer, 286; but see also BL, §24, see word): absol., Rom.9:16, 1Co.4:19; 12:18, Jas.4:15; τ. θεοῦ θέλοντος, Act.18:21 with accusative of thing(s), Mat.20:21, Mrk.14:36, Jhn.15:7, Rom.7:15, 16 1Co.4:21; 7:36, Gal.5:17; with inf., Mat.5:40, Mrk.10:43, Jhn.6:21, 67 Rom.7:21, Gal.4:9; with accusative and inf., Mrk.7:24, Luk.1:62, Jhn.21:22, 23 Rom.16:19, 1Co.14:5, Gal.6:13; οὐ θέλω, Mat.18:30, al.; id. with inf., Mat.2:18, Mrk.6:26, Jhn.5:40, 1Co.16:7; before ἵνα, Mat.7:12, Mrk.6:25, Jhn.17:24; opposite to ποιέω, πράσσω, ἐνεργέω, Rom.7:15, 19 2Co.8:10, 11 Php.2:13; before ἤ (ICG, in l.; Deiss., LAE, 179:24), 1Co.14:19 θέλων ἐν ταπεινοφροσυνῄ (of his own mere will, by humility, R, mg), Col.2:18 in OT quotations, for Heb. חפץ, with accusative of person(s), Mat.27:43 with accusative of thing(s), Mat.9:13; 12:7, Heb.10:5, 8; with inf., 1Pe.3:10 for אמר, with inf., Act.7:28 (see Cremer, 726ff.).
(AS) Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐθέλω [ethelō] — be willing Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐθέλω
or θέλω (see. below), Epic dialect subjunctive ἐθέλωμι [Refs 8th c.BC+]: imperfect ἤθελον [Refs]; Epic dialect and Lyric poetry ἔθελον [Refs 6th c.BC+]; Ionic dialect ἐθέλεσκον [Refs 8th c.BC+]: future ἐθελήσω [Refs 8th c.BC+]: aorist 1 ἠθέλησα [Refs 5th c.BC+]; Epic dialect ἐθέλησα [Refs 8th c.BC+]; subjunctive θελήσῃ[Refs 5th c.BC+]; participle θελήσας [Refs]: perfect ἠθέληκα [Refs 5th c.BC+]; τεθέληκα (Alexandrian accusative to [LXX+5th c.BC+]: pluperfect ἠθελήκει [Refs 8th c.BC+], nor in Aeolic dialect; rarely in early Epic dialect and Eleg., θέλοι [Refs 6th c.BC+]; but is found in Ionic dialect Inscrr., [Refs 7th c.BC+]:— both forms in codices of [Refs 5th c.BC+], or parodies of Trag.: early Attic dialect Inscrr, have ἐθέλω [Refs 3rd c.BC+] except in phrases such as ἂν θεὸς θέλῃ [Refs 4th c.BC+] or after a long vowel, e.g. μὴ θελῆσαι [Refs 5th c.BC+] is regular except in the augmented forms; ἐθέλω is not found in LXX or NT:—to be willing (of consent rather than desire, see at βούλομαι 1), but also generally, wish, [Refs 8th c.BC+] —Constr.: _absolutely_, especially in participle, ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγεν[Refs 8th c.BC+]: frequently followed by infinitive present or aorist, wish to.., [Refs 8th c.BC+]infinitive supplied, εἰ δ᾽ ἐθέλεις πεζός (i.e. ἰέναι) [Refs 8th c.BC+]: with accusative et infinitive, wish that.., [Refs 8th c.BC+]; rarely followed by ὥστε, [NT+5th c.BC+]infinitive is easily supplied, εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσ᾽ ἐθέλῃσθα (i.e. φράζεσθαι) [Refs 8th c.BC+]; σιτέονται δὲ οὐκ ὅσα ἐθέλουσι (i.e. σιτέεσθαι) [Refs 5th c.BC+]; εἰ καὶ τῆς ἀξίας ἔλαττον ἐθελήσειέ τις (i.e. φράσαι) [Refs 4th c.AD+] adjective, τί δὴ θέλω; with what intent? [Refs 4th c.BC+]
2 with negative, almost, =δύναμαι, as μίμνειν οὐκ ἐθέλεσκον ἐναντίον they cared not to make a stand, i.e. they were unable, [Refs 8th c.BC+] would not run on, but stopped,[Refs 8th c.BC+]; αὔλειοι δ᾽ ἔτ᾽ ἔχειν οὐκ ἐθέλουσι θύραι [Refs 6th c.BC+] (said to be an Attic dialect use,[Refs 5th c.BC+]
3 participle, ἐθέλων or θέλων willingly, gladly, [Refs 8th c.BC+]; οὐκ ἐθέλων, =ἀεκών, [Refs 8th c.BC+]; with Article likeὁ βουλόμενος, whoever will, i.e. any one, [Refs 5th c.BC+]
4 θέλεις οὐ θέλεις nolens volens, [Refs 2nd c.AD+]; θέλει οὐ θέλει[Refs 2nd c.AD+]
5 μὴ ἔθελε, with infinitive, do not, [Refs 8th c.BC+]
6 εἰ θέλεις if you please, [Refs 5th c.BC+]
7 followed by subjunctive, τί σοι θέλεις δῆτ᾽ εἰκάθ; in what wilt thou that I give way to thee? [Refs]; θέλεις μείνωμεν αὐτο; [Refs]
8 maintain, hold, with accusative et infinitive, [Refs 1st c.AD+]
9 delight in, love, ἔν τινι [LXX]; τινά[LXX]; but οἱ κακῶς τινὰς θέλοντες their ill-wishers, [Refs]
10 ordain, decree, ἠθέλησεν [ὁ ἡγεμὼν] τὸν κίνδυνον τῆς προβολῆς εἶναι πρός τινας [Refs 3rd c.AD+]
II of inanimate things (compare above [Refs]
II.1 to express a future event, like our will or shall, εἰ ἐθελήσει ἀναβῆναι ἡ τυραννίς [Refs 5th c.BC+]
II.2 to be naturally disposed, to be wont or accustomed, with infinitive, συμβάσιες ἰσχυραὶ οὐκ ἐ. συμμένειν [Refs 5th c.BC+]; οὐ θέλει ζῆν, of premature births, [Refs]
II.3 in phrases expressive of meaning, τὸ θέλει σημαίνειν τὸ τέρας [Refs 5th c.BC+]; τὸ ἔπος τοῦτο ἐθέλει λέγειν ὡς.. [Refs]
II.4 τοῦ θέλοντος, =τοῦ θελήματος, [Refs 5th c.BC+] Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

θέλω [thelō] — to will/desire Liddell–Scott–Jones, LSJ

θέλω,
see at ἐθέλω and add ὅστις ἂν θέλῃ [Refs] Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0