Библейское слово «ὀνομάζω» в греческих словарях

ὀνομάζω, ион. οὐνομάζω эол. ὀνῠμάζω (fut. ὀνομάσω — эол. ὀνῠμάξομαι, aor. ὠνόμασα — ион. οὐνόμασα, эол. ὀνύμαξα)

1) именовать, называть (σοφιστήν τινα Plat.): πατρόθεν ἐκ γενεῆς ~ τινά Hom. называть кого-л. по отчеству; τίς ὀνομάζεταί ποθ᾽ οὖτος; Arph. как же его зовут?;

2) звать по имени, произносить имя, призывать (Σόλωνα Her.);

3) называть, давать имя или название: ~ τινὰ παῖδα Soph. назвать кого-л. (своим) сыном; ~ τι ἐπί τινι Her., ἔκ τινος Xen. и ἐπί τινος Isocr. назвать кого-л. по чему-л.; ἀπὸ τούτου μὲν τοῦτο ὀνομάζεται Her. отсюда и пошла эта поговорка;

4) называть по имени, перечислять, предлагать (περικλυτὰ δῶρα Hom.);

5) выражать, излагать (λόγοισι οὐ βραχέσι τι Soph.);

6) прославиться, стать знаменитым (πρόγονοι ὀνομαζόμενοι Xen.; ὠνομασμένος τὸ γένος Diod.).

ὀνομάζω
(ὄνομα), [in LXX for זָכַר, נָקַב, קָרָא ;]
1. to name, mention, or address by name: Act.19:13 pass., Rom.15:20, Eph.1:21; 5:3; of the use of the Divine name in praise and worship, 2Ti.2:19 (LXX, Num.16:26 cf. Isa.52:11, Amo.6:10).
2. to name, call, give a name to: Mrk.3:14 (T, R, txt. om.), Luk.6:13-14 pass., 1Co.5:11 before ἐξ (cl.), Eph.3:15 (cf. ἐπ-ονομάζω).†
(AS) Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ὀνομάζω,
imperfect ὠνόμαζον [Refs 4th c.BC+], etc.; Epic dialect ὀν- [Refs 8th c.BC+]: future ὀνομάσω [Refs 5th c.BC+]: aorist ὠνόμασα [Refs 8th c.BC+]: perfect ὠνόμακα [Refs 5th c.BC+]:—passive, future -ασθήσομαι[Refs 2nd c.AD+]aorist ὠνομάσθην and perfect ὠνόμασμαι, [Refs 5th c.BC+]; Epic dialect ὀνόμασται [Refs 4th c.BC+]; 3rd.pers. plural ὠνομάδαται [Refs 2nd c.AD+]:—middle, imperfect ὠνομάζετο [Refs 5th c.BC+] —Aeolic dialect or _Doric dialect_ future 3rd.pers. singular ὀνυμάξει (or -εῖ) [Refs]: aorist ὀνύμαξε [Refs 5th c.BC+]; middle future ὀνυμάξομαι[Refs]: present ὀνυμάζεται[Refs 5th c.AD+]: (ὄνομα):—speak of by name, call or address by name, of persons, πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον [Refs 8th c.BC+]; Πυθοδώρου.., ὃν Ἀθηναῖοι οὐκ ὀνομάζουσιν [Refs 5th c.BC+]; τοῖς προγόνοις -αζομένοις ἀπομνημονεύεται ὁπόστος ἀφ᾽ Ἡρακλέους ἐγένετο his descent.. is traced by naming his ancestors, [Refs]
2 of things, name, specify, περικλυτὰ δῶρ᾽ ὀνόμαζον [Refs 8th c.BC+]; but also, name or promise, opposed to giving, εἰ μὲν.. μὴ δῶρα φέροι, τὰ δ᾽ ὄπισθ᾽ ὀνομάζοι [Refs]; εἶναί τι ὀνομάζειν use the term 'being', [Refs 5th c.BC+]; dedicate, τράπεζαν τῷ δαίμονι [Refs 4th c.BC+]:—passive, λόγοισι.. ὠνόμασται βραχέσι have been expressed, [Refs 5th c.BC+]
II ὀ. τινά τι call one something, [Refs 5th c.BC+]; ὄνομα τί σε.. ὠνόμαζεν λεώ; [Refs] —rarely in middle, παῖδά μ᾽ ὠνομάζετο called me his son, [Refs 5th c.BC+]:—passive, ὄνομα δ᾽ ὠνομάζετο Ἕλενος [Refs 5th c.BC+]
II.b nominate, ὀνομασθεὶς εἰς δεκαπρωτείαν [Refs 3rd c.AD+]
II.2 εἶναι is frequently added pleonastic, τὰς ὀνομάζουσι εἶναι Ὑπερόχην καὶ.. whose names they say are Hyperoche and.., [Refs 5th c.BC+]
III name or call with reference to, in accordance with, or after.., τινὰ or τι ἐπί τινι [Refs 5th c.BC+]:—passive, ἐπί τινος [Refs 5th c.BC+]
IV utter names or words, ἐς τρὶς ὀνομάσαι Σόλων [Refs 5th c.BC+] —passive, φύσις ἐπὶ τοῖς ὀνομάζεται ἀνθρώποισι the name φύσις is given by men to those things, [Refs 5th c.BC+]; παρανομίαν ἐπὶ τοῖς μὴ ἀνάγκῃ κακοῖς ὀνομασθῆναι the name of transgression is applied.., [Refs 5th c.BC+]; ἀπὸ τούτου τοῦτο ὀνομάζεται (i.e. οὐ φροντὶς Ἱπποκλείδῃ) hence this saying is used, [Refs 5th c.BC+]
V make famous, in passive, οἱ ὠνομασμένοι persons of renown, variant forδιωνομασμένοι in [Refs 5th c.BC+] —Cf. ὀνομαίνω. Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0