| 1 | When Mordecai learned all that had happened, he tore his clothes and put on sackcloth and ashes, and went out into the midst of the city. He cried out with a loud and bitter cry. |
|
ΟδὲΜαρδοχαῖοςεπιγνοὺςτὸσυντελούμενονδιέρρηξεντὰιμάτιααυτοῦκαὶενεδύσατοσάκκονκαὶκατεπάσατοσποδὸνκαὶεκπηδήσαςδιὰτῆςπλατείαςτῆςπόλεωςεβόαφωνῆμεγάληΑίρεταιέθνοςμηδὲνηδικηκός.
|
|
| 2 | He went as far as the front of the king’s gate, for no one might enter the king’s gate clothed with sackcloth. |
|
καὶῆλθενέωςτῆςπύληςτοῦβασιλέωςκαὶέστη·ουγὰρῆνεξὸναυτῶεισελθεῖνειςτὴναυλὴνσάκκονέχοντικαὶσποδόν.
|
|
| 3 | And in every province where the king’s command and decree arrived, there was great mourning among the Jews, with fasting, weeping, and wailing; and many lay in sackcloth and ashes. |
|
καὶενπάσηχώρα,οῦεξετίθετοτὰγράμματα,κραυγὴκαὶκοπετὸςκαὶπένθοςμέγατοῖςΙουδαίοις,σάκκονκαὶσποδὸνέστρωσανεαυτοῖς.
|
|
| 4 | So Esther’s maids and eunuchs came and told her, and the queen was deeply distressed. Then she sent garments to clothe Mordecai and take his sackcloth away from him, but he would not accept them. |
|
καὶεισῆλθοναιάβραικαὶοιευνοῦχοιτῆςβασιλίσσηςκαὶανήγγειλαναυτῆ,καὶεταράχθηακούσασατὸγεγονὸςκαὶαπέστειλενστολίσαιτὸνΜαρδοχαῖονκαὶαφελέσθαιαυτοῦτὸνσάκκον,οδὲουκεπείσθη.
|
|
| 5 | Then Esther called Hathach, one of the king’s eunuchs whom he had appointed to attend her, and she gave him a command concerning Mordecai, to learn what and why this was. |
|
ηδὲΕσθηρπροσεκαλέσατοΑχραθαῖοντὸνευνοῦχοναυτῆς,ὸςπαρειστήκειαυτῆ,καὶαπέστειλενμαθεῖναυτῆπαρὰτοῦΜαρδοχαίουτὸακριβές·
|
|
| 6 | So Hathach went out to Mordecai in the city square that was in front of the king’s gate. |
|
.
|
|
| 7 | And Mordecai told him all that had happened to him, and the sum of money that Haman had promised to pay into the king’s treasuries to destroy the Jews. |
|
οδὲΜαρδοχαῖοςυπέδειξεναυτῶτὸγεγονὸςκαὶτὴνεπαγγελίαν,ὴνεπηγγείλατοΑμαντῶβασιλεῖειςτὴνγάζανταλάντωνμυρίων,ίνααπολέσητοὺςΙουδαίους·
|
|
| 8 | He also gave him a copy of the written decree for their destruction, which was given at Shushan, that he might show it to Esther and explain it to her, and that he might command her to go in to the king to make supplication to him and plead before him for her people. |
|
καὶτὸαντίγραφοντὸενΣούσοιςεκτεθὲνυπὲρτοῦαπολέσθαιαυτοὺςέδωκεναυτῶδεῖξαιτῆΕσθηρκαὶεῖπεναυτῶεντείλασθαιαυτῆεισελθούσηπαραιτήσασθαιτὸνβασιλέακαὶαξιῶσαιαυτὸνπερὶτοῦλαοῦμνησθεῖσαημερῶνταπεινώσεώςσουωςετράφηςενχειρίμου,διότιΑμανοδευτερεύωντῶβασιλεῖελάλησενκαθ᾿ημῶνειςθάνατον·επικάλεσαιτὸνκύριονκαὶλάλησοντῶβασιλεῖπερὶημῶνκαὶρῦσαιημᾶςεκθανάτου.
|
|
| 9 | So Hathach returned and told Esther the words of Mordecai. |
|
εισελθὼνδὲοΑχραθαῖοςελάλησεναυτῆπάνταςτοὺςλόγουςτούτους.
|
|
| 10 | Then Esther spoke to Hathach, and gave him a command for Mordecai: |
|
εῖπενδὲΕσθηρπρὸςΑχραθαῖονΠορεύθητιπρὸςΜαρδοχαῖονκαὶειπὸνότι
|
|
| 11 | “All the king’s servants and the people of the king’s provinces know that any man or woman who goes into the inner court to the king, who has not been called, he has but one law: put all to death, except the one to whom the king holds out the golden scepter, that he may live. Yet I myself have not been called to go in to the king these thirty days.” |
|
Τὰέθνηπάντατῆςβασιλείαςγινώσκειότιπᾶςάνθρωποςὴγυνή,ὸςεισελεύσεταιπρὸςτὸνβασιλέαειςτὴναυλὴντὴνεσωτέρανάκλητος,ουκέστιναυτῶσωτηρία·πλὴνῶεκτείνειοβασιλεὺςτὴνχρυσῆνράβδον,οῦτοςσωθήσεται·καγὼουκέκλημαιεισελθεῖνπρὸςτὸνβασιλέα,εισὶναῦταιημέραιτριάκοντα.
|
|
| 12 | So they told Mordecai Esther’s words. |
|
καὶαπήγγειλενΑχραθαῖοςΜαρδοχαίωπάνταςτοὺςλόγουςΕσθηρ.
|
|
| 13 | And Mordecai told them to answer Esther: “Do not think in your heart that you will escape in the king’s palace any more than all the other Jews. |
|
καὶεῖπενΜαρδοχαῖοςπρὸςΑχραθαῖονΠορεύθητικαὶειπὸναυτῆΕσθηρ,μὴείπηςσεαυτῆότισωθήσημόνηεντῆβασιλείαπαρὰπάνταςτοὺςΙουδαίους·
|
|
| 14 | For if you remain completely silent at this time, relief and deliverance will arise for the Jews from another place, but you and your father’s house will perish. Yet who knows whether you have come to the kingdom for such a time as this?” |
|
ωςότιεὰνπαρακούσηςεντούτωτῶκαιρῶ,άλλοθενβοήθειακαὶσκέπηέσταιτοῖςΙουδαίοις,σὺδὲκαὶοοῖκοςτοῦπατρόςσουαπολεῖσθε·καὶτίςοῖδενειειςτὸνκαιρὸντοῦτονεβασίλευσας;
|
|
| 15 | Then Esther told them to reply to Mordecai: |
|
καὶεξαπέστειλενΕσθηρτὸνήκονταπρὸςαυτὴνπρὸςΜαρδοχαῖονλέγουσα
|
|
| 16 | “Go, gather all the Jews who are present in Shushan, and fast for me; neither eat nor drink for three days, night or day. My maids and I will fast likewise. And so I will go to the king, which is against the law; and if I perish, I perish!” |
|
ΒαδίσαςεκκλησίασοντοὺςΙουδαίουςτοὺςενΣούσοιςκαὶνηστεύσατεεπ᾿εμοὶκαὶμὴφάγητεμηδὲπίητεεπὶημέραςτρεῖςνύκτακαὶημέραν,καγὼδὲκαὶαιάβραιμουασιτήσομεν,καὶτότεεισελεύσομαιπρὸςτὸνβασιλέαπαρὰτὸννόμον,εὰνκαὶαπολέσθαιμεῆ.
|
|
| 17 | So Mordecai went his way and did according to all that Esther commanded him. |
|
ΚαὶβαδίσαςΜαρδοχαῖοςεποίησενόσαενετείλατοαυτῶΕσθηρ,[17aκαὶεδεήθηκυρίουμνημονεύωνπάντατὰέργακυρίουκαὶεῖπεν17bΚύριεκύριεβασιλεῦπάντωνκρατῶν,ότιενεξουσίασουτὸπᾶνεστιν,καὶουκέστινοαντιδοξῶνσοιεντῶθέλεινσεσῶσαιτὸνΙσραηλ·17cότισὺεποίησαςτὸνουρανὸνκαὶτὴνγῆνκαὶπᾶνθαυμαζόμενονεντῆυπ᾿ουρανὸνκαὶκύριοςεῖπάντων,καὶουκέστινὸςαντιτάξεταίσοιτῶκυρίω.17dσὺπάνταγινώσκεις·σὺοῖδας,κύριε,ότιουκενύβρειουδὲενυπερηφανίαουδὲενφιλοδοξίαεποίησατοῦτο,τὸμὴπροσκυνεῖντὸνυπερήφανονΑμαν,ότιηυδόκουνφιλεῖνπέλματαποδῶναυτοῦπρὸςσωτηρίανΙσραηλ·17eαλλὰεποίησατοῦτο,ίναμὴθῶδόξανανθρώπουυπεράνωδόξηςθεοῦ,καὶουπροσκυνήσωουδέναπλὴνσοῦτοῦκυρίουμουκαὶουποιήσωαυτὰενυπερηφανία.17fκαὶνῦν,κύριεοθεὸςοβασιλεὺςοθεὸςΑβρααμ,φεῖσαιτοῦλαοῦσου,ότιεπιβλέπουσινημῖνειςκαταφθορὰνκαὶεπεθύμησαναπολέσαιτὴνεξαρχῆςκληρονομίανσου·17gμὴυπερίδηςτὴνμερίδασου,ὴνσεαυτῶελυτρώσωεκγῆςΑιγύπτου·17hεπάκουσοντῆςδεήσεώςμουκαὶιλάσθητιτῶκλήρωσουκαὶστρέψοντὸπένθοςημῶνειςευωχίαν,ίναζῶντεςυμνῶμένσουτὸόνομα,κύριε,καὶμὴαφανίσηςστόμααινούντωνσοι.—17iκαὶπᾶςΙσραηλεκέκραξανεξισχύοςαυτῶν,ότιθάνατοςαυτῶνενοφθαλμοῖςαυτῶν.17kΚαὶΕσθηρηβασίλισσακατέφυγενεπὶτὸνκύριονεναγῶνιθανάτουκατειλημμένηκαὶαφελομένητὰιμάτιατῆςδόξηςαυτῆςενεδύσατοιμάτιαστενοχωρίαςκαὶπένθουςκαὶαντὶτῶνυπερηφάνωνηδυσμάτωνσποδοῦκαὶκοπριῶνέπλησεντὴνκεφαλὴναυτῆςκαὶτὸσῶμααυτῆςεταπείνωσενσφόδρακαὶπάντατόπονκόσμουαγαλλιάματοςαυτῆςέπλησεστρεπτῶντριχῶναυτῆς.17lΚαὶεδεῖτοκυρίουθεοῦΙσραηλκαὶεῖπεν,Κύριέμουοβασιλεὺςημῶν,σὺεῖμόνος·βοήθησόνμοιτῆμόνηκαὶμὴεχούσηβοηθὸνειμὴσέ,ότικίνδυνόςμουενχειρίμου.17mεγὼήκουονεκγενετῆςμουενφυλῆπατριᾶςμουότισύ,κύριε,έλαβεςτὸνΙσραηλεκπάντωντῶνεθνῶνκαὶτοὺςπατέραςημῶνεκπάντωντῶνπρογόνωναυτῶνειςκληρονομίαναιώνιονκαὶεποίησαςαυτοῖςόσαελάλησας.17nκαὶνῦνημάρτομενενώπιόνσου,καὶπαρέδωκαςημᾶςειςχεῖραςτῶνεχθρῶνημῶν,ανθ᾿ῶνεδοξάσαμεντοὺςθεοὺςαυτῶν·δίκαιοςεῖ,κύριε.17oκαὶνῦνουχικανώθησανενπικρασμῶδουλείαςημῶν,αλλὰέθηκαντὰςχεῖραςαυτῶνεπὶτὰςχεῖραςτῶνειδώλωναυτῶνεξᾶραιορισμὸνστόματόςσουκαὶαφανίσαικληρονομίανσουκαὶεμφράξαιστόμααινούντωνσοικαὶσβέσαιδόξανοίκουσουκαὶθυσιαστήριόνσου17pκαὶανοῖξαιστόμαεθνῶνειςαρετὰςματαίωνκαὶθαυμασθῆναιβασιλέασάρκινονειςαιῶνα.17qμὴπαραδῶς,κύριε,τὸσκῆπτρόνσουτοῖςμὴοῦσιν,καὶμὴκαταγελασάτωσανεντῆπτώσειημῶν,αλλὰστρέψοντὴνβουλὴναυτῶνεπ᾿αυτούς,τὸνδὲαρξάμενονεφ᾿ημᾶςπαραδειγμάτισον.17rμνήσθητι,κύριε,γνώσθητιενκαιρῶθλίψεωςημῶνκαὶεμὲθάρσυνον,βασιλεῦτῶνθεῶνκαὶπάσηςαρχῆςεπικρατῶν·17sδὸςλόγονεύρυθμονειςτὸστόμαμουενώπιοντοῦλέοντοςκαὶμετάθεςτὴνκαρδίαναυτοῦειςμῖσοςτοῦπολεμοῦντοςημᾶςειςσυντέλειαναυτοῦκαὶτῶνομονοούντωναυτῶ·17tημᾶςδὲρῦσαιενχειρίσουκαὶβοήθησόνμοιτῆμόνηκαὶμὴεχούσηειμὴσέ,κύριε.17uπάντωνγνῶσινέχειςκαὶοῖδαςότιεμίσησαδόξανανόμωνκαὶβδελύσσομαικοίτηναπεριτμήτωνκαὶπαντὸςαλλοτρίου.17wσὺοῖδαςτὴνανάγκηνμου,ότιβδελύσσομαιτὸσημεῖοντῆςυπερηφανίαςμου,όεστινεπὶτῆςκεφαλῆςμουενημέραιςοπτασίαςμου·βδελύσσομαιαυτὸωςράκοςκαταμηνίωνκαὶουφορῶαυτὸενημέραιςησυχίαςμου.17xκαὶουκέφαγενηδούλησουτράπεζανΑμανκαὶουκεδόξασασυμπόσιονβασιλέωςουδὲέπιονοῖνονσπονδῶν·17yκαὶουκηυφράνθηηδούλησουαφ᾿ημέραςμεταβολῆςμουμέχρινῦνπλὴνεπὶσοί,κύριεοθεὸςΑβρααμ.17zοθεὸςοισχύωνεπὶπάντας,εισάκουσονφωνὴναπηλπισμένωνκαὶρῦσαιημᾶςεκχειρὸςτῶνπονηρευομένων·καὶρῦσαίμεεκτοῦφόβουμου.]
|
