Библейское слово «πρεσβύτερος» в греческих словарях

⚠️ Извините, эта страница пока что находится в разработке

πρεσβυτέροις [presbyterois]

Перевод

en: elders
ru: старшим, старцам, старейшинам

Морфология

род: мужской род
число: множественное число
падеж: дательный падеж
часть речи: существительное

Статистика

ID: 1581
Кол-во слов: 4
Повторы лексемы: 60
Лексема: πρεσβύτερος

Случайные стихи

1Пет. 5:5
Ὁμοίως, νεώτεροι, ὑποτάγητε πρεσβυτέροις. πάντες δὲ ἀλλήλοις τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε, ὅτι Ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν
Также и младшие, повинуйтесь пастырям; все же, подчиняясь друг другу, облекитесь смиренномудрием, потому что Бог гордым противится, а смиренным дает благодать
Мф. 27:3
Τότε ἰδὼν Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν ὅτι κατεκρίθη μεταμεληθεὶς ἔστρεψεν τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ πρεσβυτέροις
Тогда Иуда, предавший Его, увидев, что Он осужден, и, раскаявшись, возвратил тридцать сребренников первосвященникам и старейшинам
Деян. 23:14
οἵτινες προσελθόντες τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς πρεσβυτέροις εἶπαν, Ἀναθέματι ἀνεθεματίσαμεν ἑαυτοὺς μηδενὸς γεύσασθαι ἕως οὗ ἀποκτείνωμεν τὸν Παῦλον
Они, придя к первосвященникам и старейшинам, сказали: мы клятвою заклялись не есть ничего, пока не убьем Павла
Деян. 15:22
Τότε ἔδοξε τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς πρεσβυτέροις σὺν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐκλεξαμένους ἄνδρας ἐξ αὐτῶν πέμψαι εἰς Ἀντιόχειαν σὺν τῷ Παύλῳ καὶ Βαρναβᾷ, Ἰούδαν τὸν καλούμενον Βαρσαββᾶν καὶ Σίλαν, ἄνδρας ἡγουμένους ἐν τοῖς ἀδελφοῖς
Тогда Апостолы и пресвитеры со всею церковью рассудили, избрав из среды себя мужей, послать их в Антиохию с Павлом и Варнавою, именно: Иуду, прозываемого Варсавою, и Силу, мужей, начальствующих между братиями

πρεσβύτερος — старец Дворецкий И.Х.

старец

I πρεσβύτερος 3 compar. к πρέσβυς I.

II πρεσβύτερος ὁ

1) старец NT;

2) старейшина NT;

3) предок (ἡ παράδοσις τῶν πρεσβυτέρων NT).

πρεσβύτερος [presbuteros] — elder: Elder, old Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

πρέσβυς, -εως, ὁ poët. form of πρεσβύτης (which see),
[in LXX (= πρεσβευτής, an ambassador): Num.21:20 (21), al. (מֲלְאָךְ), Isa.13:8; 57:9 (צִיר), 1Ma.9:70, al. ;]
an old man.
Compar.,
πρεσβύτερος, -α, -ον,
[in LXX chiefly for זָקֵן ;]
1. of age, elder: ὁ νἱὸς ὁ π., Luk.15:25 as subst., opposite to νεανίσκοι, Act.2:17 to νεώτερος, 1Ti.5:1-2 of the religious leaders of the past, Mat.15:2, Mrk.7:3, 5, Heb.11:2 (= οἱ πατέρες, Heb.1:1).
2. Of dignity, rank or office (as found in π. and Inscr. of civil and religious offices, including priesthood, in Asia Minor and in Egypt; see Deiss., BS, 154 ff., 233 If.; LAE, 373);
(a) among Jews: Mat.16:21; 26:47, 57; 27:3, 12; 27:20, 41; 28:12, Mrk.8:31; 11:27; 14:43, 53; 15:1, Luk.7:3; 9:22; 20:1; 22:52, Jhn.8:9, Act.4:5, 8; 4:23; 6:12; 23:14; 24:1; τ. Ἰουνδαίων, Act.25:15 τ. λαοῦ, Mat.21:23; 26:3; 27:1;
(b) among Christians: Act.11:30; 14:23; 15:2, 4; 15:6, 22-23; 16:4; 21:18, 1Ti.5:17; 5:19, Tit.1:5, 2Jn.1:1, 3Jn.1:1, 1Pe.5:1; 5:5; τ. ἐκκλησίας, Act.20:17, Jas.5:14;
(with) in the visions of the Apocalypse: Rev.4:4, 10; 5:5-6, 8; 5:11, 14; 7:11, 13; 11:16; 14:3; 19:4.
(On the NT use of this word and its relation to ἐπίσκοπος (which see), cf. Lft., Phi., 93 ff., 189 ff.; CGT, Past. Epp., lvi ff.) †
(AS) Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

πρεσβύτερος [presbuteros] — elder: Elder, old Liddell–Scott–Jones, LSJ

Related to: πρεσβῠτέριον
or πρεσβῠ-εῖον, τό, council of elders, presbytery, [NT]
II honour or privilege of an elder, [LXX+2nd c.AD+] Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0