Библейское слово «διακρίνω» в греческих словарях

δια-κρίνω (ῑ)

1) разделять, разводить (εἰ μὴ νὺξ διακρινέει μένος ἀνδρῶν Hom.; διακριθῆναι ἀπ᾽ ἀλλήλων Thuc.; νυκτὸς ἡ μάχη διεκρίθη Plut.);

2) разделять на составные части, разлагать (τῇ θερμότητι τὰς συστάσεις Arst.; διακρίνεσθαι καὶ συγκρίνεσθαι Plat.): εἰς τὸ διακριθῆναι ἀνάγκη ἅπασιν ἐλθεῖν Arst. всё с необходимостью приходит к (своему) распаду;

3) разделять пополам, расчёсывать на пробор (κόμη διακεκριμένη Plut.);

4) разбирать, различать (καὶ ἀλαὸς διακρίνειε τὸ σῆμα ἀμφαφόων Hom.);

5) тж. med. различать, отличать (τί τινος и τι καί τι Plat.): οὐδένα διακρίνων Her. никого не различая, т._е. всех без разбора;

6) решать, определять (τὸν νικῶντα χειροτονίαις Plat.): ταῦτα οὐκ ἔχω διακρῖναι Her. этого я решить не в состоянии; διακρῖναι ποῖον ἀντὶ ποίου αἱρετέον Arst. определить, что чему предпочесть;

7) тж. med. разбирать, решать (δίκας Plat.; med. νεῖκος Hes., τὸ νῦν ζητούμενον Plat.): ὅπλοις (Ἄρηϊ Theocr.) ἢ λόγοις διακρίνεσθαι Dem. решить свой спор оружием или путём переговоров; μάχῃ διακριθῆναι πρός τινα Her. померяться в бою силами с кем-л.;

8) med. колебаться, сомневаться: μηδὲν διακρινόμενος NT нисколько не колеблясь («ничтоже сумняшеся»).

δια-κρίνω
[in LXX for שׁפט, דִּין, etc. ;]
1. to separate, hence, to distinguish, discriminate, discern: μηδὲν δ., Act.11:12 οὐδὲν δ. μεταξύ, Act.15:9 σε, 1Co.4:7 τὸ σῶμα, 1Co.11:29
2. to settle, decide, judge, arbitrate: Mat.16:3, 1Co.6:5; 11:29 (ICC, in l.), ib. 31 14:29. Mid, and pass.;
1. to get a decision, contend, dispute: before πρός, Act.11:2 with dative (but see ICC, in l.), Jude.1:9; absol., Jude.1:22 (R,mg.).
2. Hellenistic (NT and Eccl., but not LXX), to be divided in one's mind, to hesitate, doubt: Mat.21:21 Rom.14:23, Jas.1:6; ἐν ἐαυτῷ, Jas.2:4 ἐν τ. καρδίᾳ, Mrk.11:23 μηδὲν δ., Act.10:20 δ. τ. ἀπιστίᾳ, Rom.4:20, Jude.1:22 (R, txt.).†
(AS) Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

διακρίνω [ρῑ],
future -κρῐνῶ, Epic dialect and Delph. -κρῐνέω[Refs 8th c.BC+]:—separate one from another, ὥς τ᾽ αἰπόλια.. αἰπόλοι ἄνδρες ῥεῖα διακρίνωσιν [Refs 8th c.BC+]; part combatants, εἰς ὅ κε δαίμων ἄμμε διακρίνη [Refs 8th c.BC+]:—passive, to be parted, of hair, [Refs 8th c.BC+], etc.: also in future middle, διακρινέεσθαι [Refs 8th c.BC+]; διακρίνεσθαι πρός.. part and join different parties, [Refs]
b passive, to be divorced, [Refs]
2 in Philosophy, separate, decompose into elemental parts, opposed to συγκρίνω, chiefly in passive, [Refs 5th c.BC+]
3 ἄστρων διακρίνει φάη σελάνα probably sets apart, removes, i.e. outshines, [Refs 5th c.BC+]
II distinguish, καί κ᾽ ἀλαὸς διακρίνειε τὸ σῆμα [Refs 8th c.BC+]; οὐδένα δ. without distinction of persons, [Refs 5th c.BC+]: perfect passive in middle sense, διακεκρίμεθα τάς τε καθαρὰς ἡδονὰς καὶ.. [Refs 5th c.BC+]pluperfect in passive sense, διεκέκριτο οὐδέν no distinction was made, [Refs 5th c.BC+]distinct, varied, [Refs 5th c.BC+]
III decide, of judges, ὀρθᾷ δ. φρενί [Refs 5th c.BC+]; also, determine a fever, mark its crisis, [Refs 5th c.BC+]; ἡ νοῦσος μάλιστα διακρίνει ἐν οὐδενί has usually no crisis in any patient, [Refs 5th c.BC+] —middle, νεῖκος δ. get it decided, [Refs 8th c.BC+]; decide among yourselves, ταῦτα.. ὅπως ποτ᾽ ἔχει δ. [Refs 4th c.BC+]:—passive, bring an issue to decision, ἐπέεσσί γε νηπυτίοισι ὧδε διακρινθέντε [Refs 8th c.BC+]; αἴ τινι τᾶν πολίων ᾖ ἀμφίλλογα, διακριθῆμεν Foed.Doric dialect cited in [Refs 5th c.BC+]; of combatants, μάχῃ διακριθῆναι πρός τινα [LXX+5th c.BC+]; ὅπλοις ἢ λόγοις διακρίνεσθαι Philipp. cited in [Refs 4th c.BC+]; τινί with one, [Refs 3rd c.BC+]; also πόλεμος διακριθήσεται [Refs 5th c.BC+]; of a person, to be judged, [Refs 1st c.AD+]
IV set [a place] apart for holy purposes, [Refs 5th c.BC+]
V interpret a dream, etc., [Refs 1st c.AD+]
VI question, τοὺς ἰατρούς [Refs 2nd c.AD+]
VII doubt, hesitate, waver, [NT]middle and passive, μηδὲν διακρινόμενος[Refs]; μὴ διακριθῆτε [NT] Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0