Библейское слово «προστάσσω» в греческих словарях

προσ-τάσσω, атт. προστάττω

1) приставлять, ставить впереди или во главе: προσταχθεὶς πέμπταισι πύλαις Aesch. назначенный защищать пятые ворота; δορὸς ἐν χειμῶνι προστεταγμένος Soph. поставленный во главе боевой бури, т._е. стоящий на боевом посту; Γύλιππον προστάξαι ἄρχοντα τοῖς Συρακοσίοις Thuc. назначить Гилиппа командующим сиракузскими войсками;

2) причислять, приписывать, относить: πρὸς τοῖσι ἔθνεσι τοὺς πλησιοχώρους ~ Her. отнести (т._е. причислить) к (отдельным) народам (их) ближайших соседей; στρατηγῷ (τινι) προστεταγμένοι Thuc. подчинённые тому или иному военачальнику;

3) тж. med. предписывать, приказывать, поручать (τινί τι Her., Xen., Plat., Arst., реже τινὶ περί τινος Dem.; προσταχθὲν αὐτῷ ἀναγράψαι τοὺς νόμους τοὺς Σόλωνος Lys.): ὥσπερ προσετάχθησαν Thuc. как им было приказано; τὸ προσταχθέν, τὸ προστεταγμένον и τὸ προσταχθησόμενον Her., Xen., Soph. приказ(ание), предписание, поручение; πλείω τῶν ὑπὸ τῆς πόλεως προσταττομένων Lys. больше, чем предписывается государством; οἱ προστεταγμένοι κατὰ πύστιν Thuc. получившие приказание о разведке; προστεταγμένοι καιροί NT установленные сроки.

προσ-τάσσω
[in LXX chiefly for צָוָה pi. ;]
1. with accusative of person(s), to place at, to attach to.
2. to give a command, enjoin, appoint: Luk.5:14 with dative of person(s), Mat.1:24 with accusative of thing(s), Mat.8:4, Mrk.1:44; with accusative and inf., Act.10:48 pass., Act.10:33; 17:26.†
(AS) Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

προστάσσω,
Attic dialect προστάττω ; Doric dialect ποτιτάσσω [Refs] also ποιτάσσω [Refs]: perfect προστέταχα [LXX]:—passive, [Refs] aorist προσετάχθην (see. below), also [Refs] aorist προσετάγην[LXX]
I with accusative person,
I.1 place or post at a place, χωρεῖτε οἷ προστάσσομεν (i.e. ὑμᾶς) [Refs 5th c.BC+]: —passive, προσταχθέντα.. πύλαις [Refs 5th c.BC+]
I.2 attach to, πρὸς τοῖσι ἔθνεσι τοὺς πλησιοχώρους π. attaching to certain tribes their next neighbours, [Refs 5th c.BC+]; π. τινάς τινι assign them to his command, [Refs 5th c.BC+]:—passive, Ἰνδοὶ προσετετάχατο.. Φαρναζάθρῃ [Refs 5th c.BC+]
I.3 reversely, ἐπὶ μὲν τῇ [μοίρῃ] ἑωυτὸν π. appointed himself to the one part as their head, [Refs 5th c.BC+]; π. ἄρχοντά τισι appoint as commander over them, [Refs 5th c.BC+] —passive [Refs]
II with accusative of things, command, prescribe, enjoin, περὶ βοηθείας ἢ ἄλλο τι προστάττοντες τῆσι πόλεσι [Refs]; ἑκάστῳ ἔργον π., αὑτῷ πόνον π., [Refs 5th c.BC+]prescribe [Refs 4th c.BC+] —passive, τοῖσι δὲ ἵππος προσετέτακτο to others orders had been given to supply cavalry, [Refs 5th c.BC+]; τὰ προσταχθέντα orders given, [Refs 5th c.BC+] the order having been given him, [Refs 5th c.BC+]
II.2 with dative person et infinitive, command, order one to do, [Refs 5th c.BC+]; the dative must be supplied in [Refs 5th c.BC+]:—passive, impersonal, ἐκέλευε τοῖσι προσετέτακτο ταῦτα πρήσσειν διαταμεῖν [Refs 5th c.BC+]
II.3 with accusative et infinitive, [Refs 5th c.BC+]; both usages in successive clauses, ὅσα οἱ νόμοι π. τοὺς προσήκοντας ποιεῖν, ἡμῖν π. καὶ ἀναγκάζουσι ποιεῖν [Refs 4th c.BC+]:—passive, to be ordered to do, τέσσερες.. κῶμαι.. τοῖσι κυσὶ προσετετάχατο σιτία παρέχειν [Refs 5th c.BC+]; ὥσπερ προσετάχθησαν (i.e. ἐξεργάσασθαι) [Refs 5th c.BC+]
II.4 absolutely, command, order, opposed to ὑπηρετέω, [Refs 4th c.BC+]:—passive, receive orders,[Refs 5th c.BC+]
III Astrology texts, correlative of ἀκούω see, [Refs 2nd c.BC+] Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0