Библейское слово «ἐπίκειμαι» в греческих словарях

ἐπί-κειμαι (impf. ἐπεκείμην, fut. ἐπικείσομαι; служит pass. к ἐπιτίθημι)

1) (на чём-л. или близ, у чего-л.) лежать или быть положенным, помещаться, находиться, быть (μέσσῳ μετώπῳ Hes.; τὰ ἐπικείμενα βάρη Arst.; λίθος ἐπέκειτο ἐπὶ τῷ σπηλαίῳ NT): ~ τῇ Θρηΐκῃ Her. находиться близ или прилегать к Фракии; αἱ νῆσοι αἱ ἐπικείμεναι Thuc. острова, находящиеся близ побережья; πάσῃ ~ τῇ θαλάττῃ Arst. отовсюду быть близким к морю;

2) быть покрытым, иметь на себе, носить: ἐπικείμενον κάρα κυνέας Eur. голова, покрытая шлемом; κόμην πρόσθετον ἐπικείμενος Luc. с надетым (на голову) париком; μυρρίνης στέφανον ἐπικείμενος Plut. увенчанный миртовым венком; πρόσωπόν τινος ἐπικεῖσθαι Plut. носить чью-л. личину;

3) быть прилагаемым, прилагаться, даваться (ὄνομά τι ἐπίκειταί τινι Plat.);

4) быть (плотно) придвигаемым или приставляемым: θύραι ἐπέκειντο Hom. дверь была заперта;

5) налегать, напирать, теснить (τινι Her., Thuc., Xen.): πάγχυ ἐπικείμενος ἐνῆγε Her. он всё сильнее настаивал; χειμῶνος ἐπικειμένου NT так как буря продолжала бушевать; μ᾽ ὑπετάραττεν ἐπικείμενος Arph. он жестоко притеснял меня; ἐπικείσεται ἀνάγκη Hom. необходимость заставит; ~ τινι NT плотно обступить кого-л;

6) (неминуемо) предстоять, ожидать, угрожать (ζημία ἐπέκειτο στατήρ Thuc.; ἐπικείμενα τῷ μοιχεύοντι κακά τε καὶ αἰσχρά Xen.; μεγάλαι τιμωρίαι ἐπίκεινται τοῖς παραβαίνουσι ταῦτα Arst.).

ἐπι-κείμαι
[in LXX: Exo.39:31 (נָתַן), Job.19:3 (הָכַר hi.) Job.21:27 (חָמַס), 1Ma.6:57, 2Ma.1:21, 3Ma.1:22 * ;]
to be placed, lie on: Jhn.21:9 before ἐπί, with dative, Jhn.11:38 figuratively, Heb.9:10 ἀνάγκη, 1Co.9:16 χειμῶν, to threaten, come on: Act.27:20 of persons, to press upon: Luk.5:1; 23:23.†
(AS) Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐπίκειμαι,
serving as passive to ἐπιτίθημι, to be laid upon, and so,
I. of doors, to be put to or closed [Refs 8th c.BC+]
I.2. generally, to be placed, lie in or on, with dative, ἐπισκύνιον ἐπέκειτο προσώπῳ [Refs 3rd c.BC+]
I.3. of islands, νῆσοι ἐπὶ Λήμνῳ (-ου codices) ἐπικείμεναι lying off Lemnos, [Refs 5th c.BC+]; ἐπὶ [τῇ Λακαίνῃ χώρῃ[Refs] the islands off the coast, [Refs]; πάσῃ ἐ. τῇ θαλάσσῃ lies right across the sea, of Crete, [Refs 2nd c.BC+]
II. to be laid upon, ἐμοὶ σφρηγὶς ἐπικείσθω τοῖσδ᾽ ἔπεσι [Refs 6th c.BC+]; ἐπίκειται ἀγνώμων σῇ κεφαλῇ στέφανος [NT+8th c.BC+]; of a duty, οἷς ἐπέκειτο φροντίζειν 1st-2nd c.AD: Plutarchus Biographus et Philosophus 2.786f.
II.2. press upon, be urgent in entreaty, [Refs 5th c.BC+]; press upon a retreating enemy, attack, Βοιωτοῖσι [Refs]; to be urgent against, [Refs]; ἐπεκείμην αὐτοῖς ἐνοχλῶν “PLips.” 36.7 [Refs 5th c.BC+]; of a crowd, ἐ. τινί NT.Luke.5.1.
II.3. hang over, τηλικούτων ἐπικειμένων τῷ μοιχεύοντι κακῶν 5th-6th c.BC: Xenophon Historicus “Memorabilia” 2.1.5; of penalties, θάνατος ἡ ζημίη ἐπίκειται the penalty imposed is death, [Refs 5th c.BC+]; τῷ ἄρξαντι μεγάλα ἐπιτίμια ἐ. [Refs 5th c.BC+]
II.4. of a name, to be imposed, [Refs]
II.5. metaphorically, σκώμματα ἐπικείμενα suitable to the purpose, pointed, [Refs]
II.6. to be set in authority, ἐπὶ τοῦ πυρός “Corpus Hermeticum” 1.13; ἐπικείμενος Ἀλεξανδρείας “PLips.” 102i8, etc.
III. with accusative of things, especially in participle, κἀπικείμενον κάρα κυνέας head with helmet set thereon, [Refs 3rd c.AD+]; στέφανον ἐπικείμενος with a crown on one's head, [Refs 1st c.AD+]; ἄπικας ἐπικείμενοι ταῖς κεφαλαῖς 1st c.BC: Dionysius Halicarnassensis 2.70; σεμνὸν ἐπικειμένη τὸ κάλλος 1st c.AD: Josephus Historicus “Antiquitates Judaicae” 11.6.9; ἀγγέλου ἢ θεράποντος ἐπικείμενος πρόσωπον 1st-2nd c.AD: Plutarchus Biographus et Philosophus “Lysander” 23; ἐπέκειτο ὠτειλάς he bore scars upon him, [Refs]; ἱερὰν ἐσθῆτα ἐ. [Refs]; κιθάραν.. κόλλοπας ἐπικειμένην fitted with pegs, [Refs 2nd c.AD+] exposed to.. , [Refs] Источник: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0