Библейское слово «ἐνάλιος» в греческих словарях

ἐν-άλιος, эп. дор. εἰνάλιος 3 и 2 (ᾰ)

1) морской (κορῶναι Hom.; ἄκατος Pind.; πόροι Aesch.; θεός Soph., Eur.; νῆσοι, ζῷα Arst.): εἰνάλιοι πόνοι Pind., Theocr. труды рыбаков; ~ λεώς Soph. мореплаватели, моряки; πόντου ἐναλία φύσις Soph. и τὸ τῶν ἐναλίων γένος Plut. = ἰχθύες;

2) приморский (χθών Eur.; δίαιται Plut.).