*ἐπι-λανθάνω, эп. ион. ἐπιλήθω (fut. ἐπιλήσω и ἐπιλήσομαι, aor. ἐπέλησα, aor._2 ἐπελᾰθόμην, pf. ἐπιλέληθα и ἐπιλέλησμαι; aor. pass. ἐπελήσθην)
1) заставлять забыть, погружать в забвение: ὁ ὕπνος ἐπέλησεν ἁπάντων Hom. сон даёт забвение всего;
2) преимущественно med. ἐπιλανθάνομαι, чаще ἐπιλήθομαι забывать, не помнить (τινος Pind., Soph., Eur., Xen., Plat., τι Her., Eur., Arph., Plat. и ποιεῖν τι Arph., Plat.): ἐπιλελῆσθαι ὑπὸ χρόνου Plat. и διὰ τὸν χρόνον Arst. забыть за давностью; ἐπιλελήσμεθα γέροντες ὄντες Eur. мы забыли про свою старость; μεμνημένος Her. или ἑκὼν ἐπιλανθάνομαί τινος Her., Aeschin. я сознательно забываю о чём-л., стараюсь выбросить что-л. из памяти;
3) med. забывать, оставлять по забывчивости (τὴν ζώνην Plut.);
4) pass. быть в пренебрежении (ἐπιλελησμένος ἐνώπιον τοῦ θεοῦ NT).