Ambrosius Mediolanensis, saeculo IV
Ambrosius Mediolanensis, saeculo IV

Opera sanctorum Patrum antiquorum et scriptorum ecclesiasticorum

Ambrosius Mediolanensis, saeculo IV

sanctus (~339-397), episcopus Mediolanensis, doctor Ecclesiae, theologus, hymnographus, praedicator
Bu tekst başga dillerde hem elýeterli:

Dies memoriae: 7 (20) Decembris.

Biographia

Sanctus Ambrosius Mediolanensis natus est Augusta Treverorum (hodie Trier). Annus natalis eius anno 339 plerumque habetur. Parentes eius Romani fuerunt et ad familias aristocraticas, antiquis christianis traditionibus imbutas, pertinebant. Inter propinquos eius, praeter consules, fuit et sancta virgo Soteria, quae sub Diocletiano imperatore martyrium passa est.

Post mariti necem anno 340 mater cum parvulis liberis Romam commigravit. Ambrosius praeclaram educationem accepit. Primum in re publica munus eius fuit causidici Sirmii in praefectura Illyrici; deinde Petronius Probus, praefectus praetorio, eum in consiliarium adscivit. Circa annum 370 Ambrosius, Probo deprecante, consularis (id est rector) provinciae Aemiliae et Liguriae, cuius caput Mediolanum erat, factus est.

Anno 374, mortuo Auxentio I episcopo Mediolanensi, Ambrosius a christiana communitate loci episcopus electus est, quamquam ne baptizatus quidem adhuc erat. Initio electioni restitit, deinde cathedram episcopalem accipere consensit. Brevi post baptismum susceptum episcopus ordinatus est. Tum facultates suas pauperibus distribuit et ad finem vitae severam vitam egit.

Cum in theologia parum versatus esset, sanctus Ambrosius Scripturam sanctam per clariorum scriptorum christianorum expositiones studiose didicit et mox magnam in ea scientiam adeptus est. Ut firmae fidei Nicenae fautor, Arianis restitit atque mox multos ex grege suo dubios et errantes ad rectam fidem reduxit. Vetus quoque gentilium consuetudines in eis oppugnavit. Cum Theodosius Magnus imperator, seditione Thessalonicensi compressa, nimiam severitatem praestitisset, Ambrosius, ut traditur, eum a sacramentis Ecclesiae suscipiendis prohibuit. Imperator, ut par erat ei qui disciplinae ecclesiasticae reverentiam haberet, paruit et publice paenitentiam egit.

Ambrosius magnam gregis sui caritatem meruit. Traditur etiam virtutes miraculaque per eius orationes factas esse. Ultimis vitae annis litterario operi magis vacavit, dictante sibi Paulo secretario. Die 4 Aprilis 397 sanctus placide in Domino obdormivit. Cultus eius tam in Occidente quam in Oriente statim post eius mortem exortus est, ut testantur vitae Latinae et Graecae saeculo V iam editae. Ambrosius Mediolanensis magno theologicorum litterariorumque operum patrimonio notus est; inter eius opera sunt scripta exegetica, dogmatica, moralia, hymnographica atque alia.

Bellikler

Fons: biographia e pagina Russica «Амвросий Медиоланский» (bibleox.com) translata.

1
Ulanyjy tarapyndan ýazyldy: Rodion Vlasov
Sahypanyň döredilen senesi: 2026-11-22, Täzelenme: 2026-11-22