ギリシャ語辞典における聖書の語「ἁμαρτία」

⚠️ 申し訳ございませんが、このページは現在開発中です

ἁμαρτιῶν [hamartiōn, hamartion]

翻訳

en: sins, of sins
jp: 罪, 罪の, 罪を, 罪から

形態論

性: 女性
数: 複数
格: 属格
品詞: 名詞

統計

ID: 689
単語数: 28
語彙素の繰り返し: 128
語彙素: ἁμαρτία

ランダム聖句

ヘブ. 5:1
Πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν θεόν, ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν
大祭司はすべて人間の中から選ばれ、罪のための供え物やいけにえを献げるよう、人々のために神に仕える職に任命されています。
コロ. 1:14
ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν, τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν·
わたしたちは、この御子によって、贖い、すなわち罪の赦しを得ているのです。
使. 26:18
ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ Σατανᾶ ἐπὶ τὸν θεόν, τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ κλῆρον ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ
それは、彼らの目を開いて、闇から光に、サタンの支配から神に立ち帰らせ、こうして彼らがわたしへの信仰によって、罪の赦しを得、聖なる者とされた人々と共に恵みの分け前にあずかるようになるためである。』」
ヘブ. 8:12
ὅτι ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν, καὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι
わたしは、彼らの不義を赦し、もはや彼らの罪を思い出しはしないからである。』」
ヘブ. 10:12
οὗτος δὲ μίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ
しかしキリストは、罪のために唯一のいけにえを献げて、永遠に神の右の座に着き、

ἁμαρτία [hamartia] — sin Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἁμαρτία, -ας, ἡ
(ἁμαρτάνω, which see), [in LXX chiefly for חַטָּאת and cogn. forms, also for פֶּשַׁע ,עָוֹן, etc. ;]
prop. a missing the mark; in cl. (see reff. to CR in MM, VGT, see word);
(a) guilt, sin (Plat., Arist., al.);
(b) more freq., from Æsch. down, a fault, failure. In NT (as LXX) always in ethical sense;
1. as a principle and quality of action, = τὸ ἁμαρτάνειν, a sinning, sin: Rom.5:12, 13, 20; ὑφ᾽ ἁμαρτίαν εἶναι, Rom.3:9 ἐπιμένειν, Rom.6:1 ἀποθνήσκειν, νεκρὸν εἶναι τῇ ἁ., Rom.6:2, 11; τὴν ἀ. γινώσκειν, Rom.7:7 σῶμα τῆς ἁ., Rom.6:6 ἀπάτη τῆς ἁ., Heb.3:13 personified as a ruling principle, ἁ. βασιλεύει, κυριεύει, etc., Rom.5:21 6:12, 14 7:17, 20; δουλεύειν, Rom.6:6 δοῦλος τῆς ἁ., ib. 17; νόμος τῆς ἁ., Rom.7:23; 8:2; δύναμις τῆς ἁ., 1Co.15:56 (cf. Gen.4:7).
2. As a generic term (disting. fr. the specific terms ἁμάρτημα, which see, etc.) for concrete wrongdoing, violation of the divine law, sin: Jhn.8:46, Jas.1:15, al.; ποιεῖν (τὴν) ἁ., Jhn.8:34, 2Co.11:7, 1Jn.3:8; εἴχειν ἁ., Jhn.9:41; 15:22, 24; 19:11, 1Jn.1:8; in pl. ἁμαρτίαι, sin in the aggregate, 1Th.2:16 (see Milligan, in l.); ποιεῖν ἁμαρτίας, Jas.5:15 πλῆθος ἁμαρτιῶν, Jas.5:20, 1Pet.4:8; ἄφεσις ἁμαρτιῶν, Mat.26:28, Mrk.1:4, al.; ἐν ἁμαρτίαις εἶναι, 1Co.15:17 collectively, αἴρειν τὴν ἁ. τ. κόσμου, Jhn.1:29 ἀποθνήσκειν ἐν τῇ ἁ., Jhn.8:21
3. = ἁμάρτημα, a sinful deed, a sin: Mat.12:31, Act.7:60, 1Jn.5:16.
SYN.: see: ἁμάρτημα. (AS) 出典: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἁμαρτία [hamartia] — sin Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἁμαρτ-ία, ἡ,
a failure, fault, τῶνδ᾽ ἁ. δόμων[Refs 5th c.BC+]; ἁ. δόξης error of judgement, [Refs 5th c.BC+]
2 in Philos. and Religion, guilt, sin, [NT+5th c.BC+] 出典: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0