Βιβλική λέξη «ἄνθρωπος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀνθρώπου [anthrōpou]

Μετάφραση

en: of man, human, man, a man, of a man, of Man, Man
jp: 人の, 人間の, 人, 人によって, 人から, -, 人について, 人からの
ru: человека, человеком, Человеческому, Человеческого, человеческого, человеческий, Человеческий, мужа, человеке, Человека

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: γενική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 1743
Αριθμός λέξεων: 92
Επαναλήψεις λήμματος: 392
Λήμμα: ἄνθρωπος

Τυχαίοι στίχοι

Ιω. 18:17
λέγει οὖν τῷ Πέτρῳ ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρός, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; λέγει ἐκεῖνος, Οὐκ εἰμί
λέγει οὖν τῷ Πέτρῳ ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρός, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; λέγει ἐκεῖνος, Οὐκ εἰμί
Μτ. 16:13
Ἐλθὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων, Τίνα λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου
Ἐλθὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὰ μέρη Καισαρείας τῆς Φιλίππου ἠρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ λέγων, Τίνα λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου
Ρωμ. 5:19
ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί, οὕτως καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί
ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί, οὕτως καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί
Μτ. 12:45
τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει μεθ᾿ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ· καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ
τότε πορεύεται καὶ παραλαμβάνει μεθ᾿ ἑαυτοῦ ἑπτὰ ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ, καὶ εἰσελθόντα κατοικεῖ ἐκεῖ· καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου χείρονα τῶν πρώτων. οὕτως ἔσται καὶ τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ πονηρᾷ
Πραξ. 17:29
γένος οὖν ὑπάρχοντες τοῦ θεοῦ οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ ἢ λίθῳ, χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήσεως ἀνθρώπου, τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον
γένος οὖν ὑπάρχοντες τοῦ θεοῦ οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ ἢ λίθῳ, χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήσεως ἀνθρώπου, τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον

ἄνθρωπος [anthrōpos] — a human Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἄνθρωπος, -ου, ὁ,
[in LXX chiefly for אִישׁ ,אָדָם, also for אֱנוֹשׁ, etc. ;]
man:
1. generically, a human being, male or female (Lat. homo): Jhn.16:21 with art., Mat.4:4; 12:35, Mrk.2:27, Jhn.2:25, Rom.7:1, al; disting. from God, Mat.19:6, Jhn.10:33, Col.3:23, al.; from animals, etc., Mat.4:19, Luk.5:10, Rev.9:4, al.; implying human frailty and imperfection, 1Co.3:4 σοφία ἀνθρώπων, 1Co.2:5 ἀνθρώπων ἐπιθυμίαι, 1Pe.4:2 κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖν, 1Co.3:3 κατὰ ἄ. λέγειν (λαλεῖν), Rom.3:5, 1Co.9:8; κατὰ ἄ- λέγειν, Gal.3:15 (cf. 1Co.15:32, Gal.1:11); by meton., of man's nature or condition, ὁ ἔσω (ἔξω) ἄ., Rom.7:22, Eph.3:16, 2Co.4:16 (cf. 1Pe.3:4); ὁ παλαιὸς, καινὸς, νέος ἄ., Rom.6:6, Eph.2:15; 4:22, 24 Col.3:9, 10; joined with another subst., ἄ. ἔμπορος, a merchant, Mat.13:45 (WH, txt. om. ἄ.); οἰκοδεσπότης, Mat.13:52 βασιλεύς, 18:23; φάγος, 11:19; with name of nation, Κυρηναῖος, Mat.27:32 Ἰουδαῖος, Act.21:39 Ῥωμαῖος, Act.16:37 pl. οἱ ἄ., men, people: Mat.5:13, 16 Mrk.8:24, Jhn.4:28; οὐδεὶς ἀνθρώπων, Mrk.11:2, 1Ti.6:16.
2. Indef., ἄ. = τις, some one, a man: Mat.17:14, Mrk.12:1, al.; τις ἄ., Mat.18:12, Jhn.5:5, al.; indef. one (Fr. on), Rom.3:28, Gal.2:16, al.; opposite to women, servants, etc., Mat.10:36; 19:10, Jhn.7:22, 23.
3. Definitely, with art., of some particular person; Mat.12:13, Mrk.3:5, al.; οὗτος ὁ ἄ., Luk.14:30 ὁ ἄ οὗτος, ἐκεῖνος, Mrk.14:71, Mat.12:45; ὁ ἄ. τ. ἀνομίας, 2Th.2:3 ἄ τ. θεοῦ (of Heb. אִישׁ אֱלֹהִים), 1Ti.6:11, 2Ti.3:17, 2Pe.1:21; ὁ υἰὸς τοῦ ἀ., see: υἱός.
SYN.: ἀνήρ, which see (and cf. MM, VGT, 44; Cremer, 103, 635). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἄνθρωπος [anthrōpos] — a human Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἄνθρωπος, ἡ,
Attic dialect crasis ἅνθρωπος, Ionic dialect ὥνθρωπος, for ὁ ἄνθρ-:— man, both as a generic term and of individuals, [Refs 8th c.BC+], opposed to gods, ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τ᾽ ἀνθρώπων[Refs 8th c.BC+]; πρὸς ἠοίων ἢ ἑσπερίων ἀνθρώπων the men of the east or of the west, [Refs 8th c.BC+]; even of the dead in the Isles of the Blest,[Refs 5th c.BC+]
2 [Refs 5th c.BC+] uses it both with and without the Article to denote man generically, ὁ ἄ. θείας μετέσχε μοίρας[Refs]; ὁ ἄ. the ideal man, humanity, ἀπώλεσας τὸν ἄ., οὐκ ἐπλήρωσας τὴν ἐπαγγελίαν[Refs 2nd c.AD+]
3 in plural, mankind, ἀνθρώπων.. ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν[Refs 8th c.BC+]; ἐξἀνθρώπων γίγνεσθαι depart this life, [Refs 2nd c.AD+]
3.b joined with a superlative to increase its force, δεινότατον τῶν ἐν ἀνθρώποις ἁπάντων[Refs 4th c.BC+]; ὁ ἄριστος ἐν ἀνθρώποις ὄρτυξ the best quail in the world, [Refs 5th c.BC+]; frequently without a preposition, μάλιστα, ἥκιστα ἀνθρώπων, most or least of all, [Refs 5th c.BC+]; ἄριστά γ᾽ ἀ., ὀρθότατα ἀ., [Refs]
3.c τὰ ἐξ ἀνθρώπων πράγματα 'all the trouble in the world',[Refs 5th c.BC+]
4 joined with another substantive, likeἀνήρ, ἄ. ὁδίτης [Refs 8th c.BC+]; with names of nations, πόλις Μερόπων ἀνθρώπων[Refs]; in Attic dialect frequently in a contemptuous sense, ἄ. ὑπογραμματεύς, ἄ. γόης, ἄ. συκοφάντης, [NT+5th c.BC+]
5 ἅνθρωπος or ὁ ἄνθρωπος alone, the man, the fellow, [Refs 5th c.BC+]; with a sense of pity, [Refs 4th c.BC+]
6 in the vocative frequently in a contemptuous sense, as when addressed to slaves, etc., ἄνθρωπε or ὤνθρωπε sirrah! you sir! [Refs 5th c.BC+]; simply, brother, [Refs 2nd c.AD+]
7 slave, ἂν ἄ. ᾖ[Refs 4th c.BC+]; ὁ ἄ. τῆς ἁμαρτίας or ἀνομίας[NT]; but τιθέναι τινὰ ἐν ἀνθρώποις make a man of, of a freed slave, [Refs 3rd c.BC+]
8 ἄ. ἄ. any one, Hebraism in [LXX]; ἄ. like [Refs 1st c.BC+] man 'one', [NT]
9 in Medicine texts, name of a plaster, ἡ διὰ σάνδυκος ἄ. καλουμένη[Refs 6th c.AD+]
II as feminine, woman, [Refs 5th c.BC+]; contemptuously, of female slaves, [Refs 5th c.BC+]; with a sense of pity, [Refs 4th c.BC+] —Prop. opposed to θηρίον, compare ἀνή; but opposed to γυνή, [LXX+4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0