This text is available in other languages:
Разума Давиду, внегда быти ему в вертепе молящемуся.
1 Гласом моим ко Господу воззвах, гласом моим ко Господу помолихся.
2 Пролию пред ним моление мое, печаль мою пред ним возвещу.
3 Внегда изчезати от мене духу моему, и ты познал еси стези моя: на пути сем, по немуже хождах, скрыша сеть мне.
4 Смотрях одесную и возглядах, и не бе знаяй мене: погибе бегство от мене, и несть взыскаяй душу мою.
5 Воззвах к тебе, Господи, рех: ты еси упование мое, часть моя еси на земли живых.
6 Вонми молению моему, яко смирихся зело: избави мя от гонящих мя, яко укрепишася паче мене.
7 Изведи из темницы душу мою, исповедатися имени твоему: мене ждут праведницы, дондеже воздаси мне.
← Backward The end of
141
psalm
Forward →
Highlight a verse by clicking on its number. Works
Shift
and
Ctrl