Βιβλική λέξη «δοῦλος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

δοῦλος [doulos]

Μετάφραση

en: servant, slave, a slave
jp: しもべ, 奴隷, 僕, 奴隷として, 奴隷は, しもべは
ru: раб, рабом

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: ονομαστική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 4
Αριθμός λέξεων: 26
Επαναλήψεις λήμματος: 88
Λήμμα: δοῦλος

Τυχαίοι στίχοι

Ιω. 15:15
οὐκέτι λέγω ὑμᾶς δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδεν τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν
οὐκέτι λέγω ὑμᾶς δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδεν τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν
Α Κορ. 7:22
ὁ γὰρ ἐν κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος ἀπελεύθερος κυρίου ἐστίν· ὁμοίως ὁ ἐλεύθερος κληθεὶς δοῦλός ἐστιν Χριστοῦ
ὁ γὰρ ἐν κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος ἀπελεύθερος κυρίου ἐστίν· ὁμοίως ὁ ἐλεύθερος κληθεὶς δοῦλός ἐστιν Χριστοῦ
Μτ. 18:28
ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγεν λέγων, Ἀπόδος εἴ τι ὀφείλεις
ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγεν λέγων, Ἀπόδος εἴ τι ὀφείλεις
Α Κορ. 7:21
δοῦλος ἐκλήθης; μή σοι μελέτω· ἀλλ᾿ εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι, μᾶλλον χρῆσαι
δοῦλος ἐκλήθης; μή σοι μελέτω· ἀλλ᾿ εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι, μᾶλλον χρῆσαι
Γαλ. 3:28
οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ
οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ

δοῦλος [doulos] — slave Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

δοῦλος, -η, -ον,
[in LXX, ὁ δ. nearly always for עֶבֶד; ὁ δ. chiefly for שִׁפְחָה ,אָמָה ;]
1. in bondage to, subject to: Rom.6:19
2. As subst., ὁ, ἡ δ., a slave;
(a) fem., ἡ δ., a female slave, bondmaid (Cremer, 702; DB, iii, 215): Luk.1:38, 48 Act.2:18" (LXX) ;
(b) masc., ὁ δ., a slave, bond-man: Mat.8:9; 18:23, al.; opposite to ἐλεύθερος, 1Co.7:22; 12:13, Gal.3:28, Eph.6:8, Col.3:11, Rev.6:15; 13:16; 19:18; opposite to κύριος, δεσπότης, οἰκοδεσπότης, Mat.10:24; 13:27, 28 Luk.12:46, Jhn.15:15, Eph.6:5, Col.3:22; 4:1, al.; metaphorically, δ. Χριστοῦ, τοῦ Χρ., Ἰησοῦ Χρ., Rom.1:1, 1Co.7:22, Gal.1:10, Eph.6:6, Php.1:1, Col.4:12, Jas.1:1, 2Pe.1:1, Jude.1:1; δ. τ. θεοῦ, τ. κυρίου, Act.16:17, 2Ti.2:24, Tit.1:1, 1Pe.2:16, Rev.7:3; 15:3; δ. πονηρός, ἀχρεῖος, κακός, Mat.18:32; 24:48; 25:26, 30, Luk.17:10; 19:22; δ. ἁμαρτίας, Jhn.8:34, Rom.6:17, 20; τ. φθορᾶς, 2Pe.2:19
SYN.: διάκονος (q.V.), θεράπων, ὐπηρέτης (see DB, iii, 377; iv, 461, 469; DCG, i, 221; ii, 613; Cremer, 215, 702). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

δοῦλος [doulos] — slave Liddell–Scott–Jones, LSJ

δοῦλος

A, Cretan dialect δῶλος [Refs], ὁ:—properly born bondman or slave, opposed to one made a slave, τὰ ἀνδράποδα πάντα καὶ δοῦλα καὶ ἐλεύθερα [Refs 5th c.BC+]: then, generally, bondman, slave, opposed to δεσπότης (which see): not in [Refs 8th c.BC+], who twice has feminine δούλη, ἡ, bondwoman, [Refs 8th c.BC+]: frequently of Persians and other nations subject to a despot, [Refs 5th c.BC+]; οὔ τινος δοῦλοι κέκληνται, of the Greeks, [Refs 4th c.BC+] slaves to money, [Refs 5th c.BC+]; λιχνειῶν, λαγνειῶν, [Refs 5th c.BC+]
A.II adjective (not in [Refs 4th c.BC+], δοῦλος, η, ον, slavish, servile, subject, δ. πόλις [Refs 5th c.BC+]; σῶμα δ., opposed to νοῦς ἐλεύθερος, [Refs 5th c.BC+]; δ. θάνατος, ζυγόν, πούς, [Refs 5th c.BC+] more enslaved, Αἴγυπτον δ. ποιεῖν [Refs 5th c.BC+]
A.II.2 τὸ δ., =οἱ δοῦλοι, [Refs 5th c.BC+]; also, slavery, a slavish life, [Refs]
A.II.3 ancillary, δ. ἐπιστῆμαι [Refs 4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0