Η διάβαση του εβραϊκού λαού από τον βυθό της Ερυθράς Θάλασσας, η απελευθέρωση από την αιχμαλωσία στην Αίγυπτο, είναι προτύπωση του Βαπτίσματος (Α Κορ 10:2), η έξοδος από τη δουλεία της αμαρτίας. Ο προφήτης Μωυσής διατάζει τα νερά της Ερυθράς Θάλασσας να επιστρέψουν στη θέση τους (Έξ 14:26-27). Ο Θεός πρόσταξε τον προφήτη Μωυσή να υψώσει τη ράβδο και να χωρίσει τη θάλασσα (Έξ 14:16,21), και όταν ο λαός πέρασε στην άλλη όχθη, ο Μωυσής έπρεπε με το χέρι να διατάξει τα νερά να επιστρέψουν στη θέση τους (Έξ 14:26-27). Κατά τη λογική, αυτό γίνεται με οριζόντια κίνηση, σε αντίθεση με την προηγούμενη κίνηση που χώριζε. Έτσι προκύπτει σταυρός:
η κάθετη κίνηση που χωρίζει, το «πριν».
η οριζόντια κίνηση που ενώνει, το «μετά».
Προκύπτει σταυρός (αυτό το «|» και αυτό το «—» ισούται με «+»). Με τον σταυρό οι Εβραίοι σώθηκαν από τη δουλεία. Το ίδιο, όπως κι εμείς σωζόμαστε από τη δουλεία της αμαρτίας με τον σταυρό του Χριστού, βυθιζόμενοι στα νερά του Βαπτίσματος.