המילה המקראית «ἀποστέλλω» במילונים יווניים

⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח

ἀποστείλας [aposteilas]

תרגום

en: having sent
jp: 遣わして, 送って
ru: послав

מורפולוגיה

מין: זכר
זמן: אאוריסט
מספר: יחיד
יחסה: -
חלק דיבר: פועל

סטטיסטיקה

ID: 9176
מספר מילים: 6
חזרות לקסמה: 79
לקסמה: ἀποστέλλω

פסוקים אקראיים

מרק. 6:27
καὶ εὐθὺς ἀποστείλας ὁ βασιλεὺς σπεκουλάτορα ἐπέταξεν ἐνέγκαι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ
וּמִיָּד שָׁלַח הַמֶּלֶךְ אַחַד הַשּׁוֹמְרִים וַיְצַוֵּהוּ לְהָבִיא אֶת־רֹאשׁוֹ׃
מעש. 7:14
ἀποστείλας δὲ Ἰωσὴφ μετεκαλέσατο Ἰακὼβ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν συγγένειαν ἐν ψυχαῖς ἑβδομήκοντα πέντε
וַיִּשְׁלַח יוֹסֵף וַיִּקְרָא לְיַעֲקֹב אָבִיו וּלְכָל־מִשְׁפַּחְתּוֹ בְּשִׁבְעִים וְחָמֵשׁ נָפֶשׁ׃
מעש. 19:22
ἀποστείλας δὲ εἰς τὴν Μακεδονίαν δύο τῶν διακονούντων αὐτῷ, Τιμόθεον καὶ Ἔραστον, αὐτὸς ἐπέσχεν χρόνον εἰς τὴν Ἀσίαν
וַיִּשְׁלַח שְׁנַיִם מִן־הַמְשָׁרְתִים אֹתוֹ אֶת־טִימוֹתִיּוֹס וְאֶת אֲרִסְטוֹס אֶל־מַקְדּוֹנְיָא וְהוּא הִתְמַהְמֵהַּ עוֹד יָמִים בְּאַסְיָא׃
מרק. 6:17
Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἡρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησεν τὸν Ἰωάννην καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν φυλακῇ διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν·
כִּי הוּא הוֹרְדוֹס שָׁלַח לִתְפֹּשׂ אֶת־יוֹחָנָן וַיַּאַסְרֵהוּ בְּבֵית הַסֹּהַר בִּגְלַל הוֹרוֹדְיָה אֵשֶׁת פִילִפּוֹס אָחִיו כִּי אֹתָהּ לָקַח לוֹ לְאִשָּׁה׃
חזן. 1:1
Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεός, δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ
חֲזוֹן יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר נָתַן־לוֹ הָאֱלֹהִים לְהַרְאוֹת אֶת־עֲבָדָיו אֵת אֲשֶׁר־הָיֹה יִהְיֶה בִּמְהֵרָה וְהוּא הוֹדִיעַ בְּשָׁלְחוֹ בְּיַד־מַלְאָכוֹ לְעַבְדּוֹ יוֹחָנָן׃

ἀποστέλλω [apostellō] — to send Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀπο-στέλλω,
[in LXX very freq., almost always for שׁלח ;]
prop., to send away, to dispatch on service;
1. to send with a commission, or on service;
(a) of persons: Christ, Mat.10:40 the apostles, 10:16; servants, Mrk.12:2 angels, 13:27;
(b) of things: ὄνος, Mat.21:3 τὸ δρέπανον, Mrk.4:29 τ. λόγον, Act.10:36 τ. ἐπαγγελίαν (i.e. the promised Holy Spirit), Luk.24:49, Rec.; before εἰς, Mat.20:2, Luk.11:49, Jhn.3:17; ὀπίσω, Luk.19:14 ἔμπροσθεν, Jhn.3:28 πρὸ προσώπου, Mat.11:10 πρός, Mat.21:34 with ref. to sender or place of departure: ἀπό, Luk.1:26 (Rec. ὑπό); παρά, Jhn.1:6 ἐκ, Jhn.1:19; ὑπό, Act.10:17 (Rec. ἀπό); before inf., Mrk.3:14, al.; ἵνα, Mrk.12:2, al.; εἰς (of purpose), Heb.1:14 without direct obj.: before πρός, Jhn.5:33 λέγων, Jhn.11:3 ἀποστείλας, with indic., Mat.2:16, Act.7:14, Rev.1:1.
2. to send away, dismiss: Luk.4:18, Mrk.5:10; 8:26; 12:3 (cf. ἐξ-, συν-αποστέλλω).
SYN.: πέμπω, the general term. ἀ. "suggests official or authoritative sending" (see Thayer, see word πέμπω; Westc., Jo., 298; Epp. Jo., 125; Cremer, 529; MM, see word). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀποστέλλω [apostellō] — to send Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀποστέλλω,
future -στελῶ: aorist ἀπέστειλα (see. below):— send off or away from, μή μ᾽.. τῆσδ᾽ ἀποστείλητε γῆς[Refs 5th c.BC+]; send away, banish, τὰ δίκαια[Refs 5th c.BC+]:—passive, go away, depart, [Refs 5th c.BC+]
II dispatch, on some mission or service, [Refs 5th c.BC+]; frequently of messengers or forces, [Refs 5th c.BC+]; οἰκιστάς (as a form of banishment), [Refs 5th c.BC+]:—passive, with infinitive, οἱ ἀποσταλέντες στρατεύεσθαι[Refs]
III put off, doff, θαἰμάτια[Refs 5th c.BC+]
IV intransitive, retire, withdraw, of the sea, [Refs 5th c.BC+]; of persons, οἴκαδε[Refs 4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0