המילה המקראית «ἀρνέομαι» במילונים יווניים

⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח

ἀρνούμενος [arnoumenos]

תרגום

en: denying
jp: 否定する
ru: отрицающий

מורפולוגיה

מין: זכר
מספר: יחיד
יחסה: -
חלק דיבר: פועל

סטטיסטיקה

ID: 779
מספר מילים: 2
חזרות לקסמה: 25
לקסמה: ἀρνέομαι

רשימת פסוקים (2)

פסוקים אקראיים

א"יוח. 2:22
Τίς ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν
מִי הוּא הַכֹּזֵב אִם־לֹא הַמְכַחֵשׁ בְּיֵשׁוּעַ לֵאמֹר כִּי אֵינֶנּוּ הַמָּשִׁיחַ זֶה הוּא צַר הַמָּשִׁיחַ הַמְכַחֵשׁ בָּאָב וּבַבֵּן׃
א"יוח. 2:23
πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει· ὁ ὁμολογῶν τὸν υἱὸν καὶ τὸν πατέρα ἔχει
כָּל־הַמְכַחֵשׁ בַּבֵּן גַּם־הָאָב אֵין־לוֹ וְהַמּוֹדֶה בַבֵּן לוֹ גַּם־הָאָב׃

ἀρνέομαι [arneomai] — to deny Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀρνέομαι -οῦμαι, depon.,
[in LXX: Gen.18:15 (כָּחַשׁ pi.), Wis.12:27; 16:16; 17:10, 4Ma.8:7 4Mac 10:15 * ;]
1. to deny, say no, opposite to είπεῖν: absol., Mat.26:70, Luk.8:45; before ἅτι, 1Jn.2:22 with inf., Heb.11:24
2. In late Gk. (MM, see word), with accusative of person(s), to deny, refuse to acknowledge, disown: Act.3:14; 7:35; Ἰησοῦν, Mat.10:33, 2Ti.2:12, 1Jn.2:22, Jude.1:4; ἑαυτόν, Luk.9:23, 2Ti.2:13 (prove false to)
3. C. accusative of thing(s) (in cl. to refuse), to deny, abjure: 1Ti.5:8, Tit.2:12, 2Ti.3:5 (cf. ἀπαρνέομαι)
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀρνέομαι [arneomai] — to deny Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀρνέομαι,
future -ήσομαι[Refs 5th c.BC+] (ἀπ-), [NT]aorist passive ἠρνήθην frequently in Attic dialect, [Refs 5th c.BC+]: also aorist middle ἠρνησάμην[Refs 8th c.BC+]; rare in Trag. and Attic dialect, [Refs 5th c.BC+]: perfect ἤρνημαι[Refs 4th c.BC+]:—deny, disown, τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι[Refs 8th c.BC+]; ἀρνούμενοι ἔπαινοι negative praises, [Refs 1st c.AD+]
2 refuse, τόξον.. δόμεναί τε καὶ ἀρνήσασθαι[Refs 8th c.BC+]; ἀ. χρείαν decline, renounce a duty or office, [Refs 4th c.BC+]; ζωὰν ἀ., of a suicide, [Refs 3rd c.BC+]; ἀ. ἀνθρώπους cast aside humanity, [Refs 4th c.AD+]
3 absolutely, say No, decline, ὁ δ᾽ ἠρνεῖτο στεναχίζων[Refs 8th c.BC+]
4 in expressing denial, with infinitive, either without μή, deny that.., [Refs 5th c.BC+]; or with μή, say that.. not.., [Refs 5th c.BC+]; οὐδ᾽ αὐτὸς ἀρνεῖται μὴ οὐ.. [Refs 2nd c.AD+]; also οὐκ ἂν ἀρνοίμην τὸ δρᾶν [Refs 5th c.BC+]; ἀ. ὅτι οὐ.., ὡς οὐ.., [Refs 5th c.BC+]
5 in expressing refusal, with infinitive, ἀ. εἶναι χρηστούς[Refs 5th c.BC+]: poetry also with participle, οὐ γὰρ εὐτυχῶν ἀρνήσομαι[Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0