המילה המקראית «διαθήκη» במילונים יווניים

⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח

διαθήκης [diathekes, diathēkēs]

תרגום

en: covenant, of the covenant
jp: 契約の, 契約, -
ru: завета

מורפולוגיה

מין: נקבה
מספר: יחיד
יחסה: גניטיב
חלק דיבר: שם עצם

סטטיסטיקה

ID: 7643
מספר מילים: 14
חזרות לקסמה: 30
לקסמה: διαθήκη

פסוקים אקראיים

עבר. 13:20
Ὁ δὲ θεὸς τῆς εἰρήνης, ὁ ἀναγαγὼν ἐκ νεκρῶν τὸν ποιμένα τῶν προβάτων τὸν μέγαν ἐν αἵματι διαθήκης αἰωνίου, τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν
וֵאלֹהֵי הַשָּׁלוֹם אֲשֶׁר בְּדַם בְּרִית עוֹלָם הֶעֱלָה מִן־הַמֵּתִים אֶת־רֹעֵה הַצֹּאן הַגָּדוֹל אֶת־יֵשׁוּעַ אֲדֹנֵינוּ׃
עבר. 8:6
νυν[ὶ] δὲ διαφορωτέρας τέτυχεν λειτουργίας, ὅσῳ καὶ κρείττονός ἐστιν διαθήκης μεσίτης, ἥτις ἐπὶ κρείττοσιν ἐπαγγελίαις νενομοθέτηται
וְעַתָּה הוּא קִבֵּל שֵׁרוּת מְעֻלֶּה כְּפִי מַעֲלַת הַבְּרִית שֶׁנֶּעֶשְׂתָה עַל־יָדוֹ אֲשֶׁר הוּקְמָה עַל־הַבְטָחוֹת טֹבוֹת וִיתֵרוֹת׃
עבר. 10:29
πόσῳ δοκεῖτε χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ καταπατήσας, καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος ἐν ᾧ ἡγιάσθη, καὶ τὸ πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας
מַה־תַּחְשְׁבוּ כַּמָּה יִגְדַּל הָעֹנֶשׁ הָרָאוּי לָרֹמֵס בְּרַגְלוֹ אֶת־בֶּן־הָאֱלֹהִים וְחשֵׁב לְחֹל אֶת־דַּם הַבְּרִית אֲשֶׁר־הוּא מְקֻדָּשׁ בּוֹ וּמְחָרֵף אֶת־רוּחַ הֶחָסֶד׃
מתי. 26:28
τοῦτο γάρ ἐστιν τὸ αἷμά μου τῆς διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυννόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν
כִּי זֶה הוּא דָמִי דַּם־הַבְּרִית הַחֲדָשָׁה הַנִּשְׁפָּךְ בְּעַד רַבִּים לִסְלִיחַת חֲטָאִים׃
עבר. 7:22
κατὰ τοσοῦτο καὶ κρείττονος διαθήκης γέγονεν ἔγγυος Ἰησοῦς
גַּם־הַבְּרִית טוֹבָה וִיתֵרָה הִיא אֲשֶׁר יֵשׁוּעַ עָרַב אוֹתָהּ׃

διαθήκη [diathēkē] — covenant Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

διαθήκη, -ης, ἡ
(διατίθημι), [frequently in LXX, and nearly always for בְּרִית ;]
1. as usually in cl., a disposition, testament, will (Plat., al.): Gal.3:15 (R, mg., but see Lft., in l.), Heb.9:16, 17 (R, txt.; MM, Exp., xi; Milligan, NTD, 75; Abbott, Essays, 107; Deiss., LAE, 341; but see infr.).
2. As in LXX (for בְּרִית) = cl. συνθήκη, a convention, arrangement, covenant (exc. in the disputed cases mentioned above, always between God and man, "perhaps with the feeling that the δια- compound was more suitable than the συν- for a covenant with God---συνθ. might suggest equal terms," MM, Exp., l.with): Gal.3:15 (R, txt., but see supr., and cf. Thayer, see word), Heb.9:16, 17 (R, mg., Westc., in l.; Hatch, Essays, 47; but see supr.), Mat.26:28, Mrk.14:24, Luk.1:72, Act.3:25; 7:8, Rom.11:27" (LXX), 2Co.3:14, Gal.3:17, Heb.7:22; 8:6, ib. 9, 10" (LXX) 9:4, 15-17 20" (LXX) 10:16 (LXX), 29 12:24 13:20, Rev.11:19; καινὴ δ., Mat.26:28, and Mrk.14:24 (R, mg.), Luk.22:20, 1Co.11:25, 2Co.3:6, Heb.8:8" (LXX) 9:15; pl. Rom.9:4, Gal.4:24, Eph.2:12.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

διαθήκη [diathēkē] — covenant Liddell–Scott–Jones, LSJ

διαθήκη, ἡ,
(διατίθημι) disposition of property by will, testament, [Refs 5th c.BC+]; κατὰ διαθήκην by will, [Refs 1st c.BC+], etc.: in plural, διαθήκας διαθέσθαι [Refs 5th c.BC+]
II αἱ ἀπόρρητοι δ. mystic deposits on which the common weal depended, probably oracles (compare διαθέτης), [Refs 4th c.BC+]
II.2 name of an eyesalve, because the recipe was deposited in a temple, [Refs 6th c.AD+]
III compact, covenant, ἢν μὴ διαθῶνται διαθήκην ἐμοί [LXX+5th c.BC+]; καινή, παλαιὰ δ., [NT]; disposition (with allusion to [NT]
IV =διάθεσις[Refs 3rd c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0