המילה המקראית «διαθήκη» במילונים יווניים

⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח

διαθήκη [diathēkē, diatheke]

תרגום

en: covenant, a covenant
jp: 契約
ru: завет

מורפולוגיה

מין: נקבה
מספר: יחיד
יחסה: נומינטיב
חלק דיבר: שם עצם

סטטיסטיקה

ID: 6182
מספר מילים: 6
חזרות לקסמה: 30
לקסמה: διαθήκη

פסוקים אקראיים

א"קר. 11:25
ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι, λέγων, Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι· τοῦτο ποιεῖτε, ὁσάκις ἐὰν πίνητε, εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν
וְכֵן גַּם־אֶת־הַכּוֹס אַחַר הַסְּעוּדָה וַיֹּאמַר הַכּוֹס הַזֹּאת הִיא הַבְּרִית הַחֲדָשָׁה בְּדָמִי עֲשֹוּ־זֹאת לְזִכְרוֹנִי בְּכָל־עֵת שֶׁתִּשְׁתּוּ׃
עבר. 9:17
διαθήκη γὰρ ἐπὶ νεκροῖς βεβαία, ἐπεὶ μήποτε ἰσχύει ὅτε ζῇ ὁ διαθέμενος
כִּי רַק־בְּמוֹת הַמֵּת תִּכּוֹן צַוָּאָה וְאֵינֶנָּה בְתָקְפָּהּ בְּעוֹד מְקִימָהּ בַּחַיִּים׃
עבר. 9:16
ὅπου γὰρ διαθήκη, θάνατον ἀνάγκη φέρεσθαι τοῦ διαθεμένου·
כִּי בִמְקוֹם שֶׁיֵּשׁ צַוָּאָה צָרִיךְ לָדַעַת מוֹת מְקִימָהּ׃
עבר. 8:10
ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεὸν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν
כִּי זֹאת הַבְּרִית אֲשֶׁר אֶכְרֹת אֶת־בֵּית יִשְׂרָאֵל אַחֲרֵי הַיָּמִים הָהֵם נְאֻם־יְהוָֹה נָתַתִּי אֶת־תּוֹרָתִי בְּקִרְבָּם וְעַל־לִבָּם אֶכְתֳּבֶנָּה וְהָיִיתִי לָהֶם לֵאלֹהִים וְהֵמָּה יִהְיוּ־לִי לְעָם׃
הרמ. 11:27
καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ᾿ ἐμοῦ διαθήκη, ὅταν ἀφέλωμαι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν
וַאֲנִי זֹאת בְּרִיתִי אוֹתָם בַּהֲסִירִי חַטָּאתָם׃

διαθήκη [diathēkē] — covenant Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

διαθήκη, -ης, ἡ
(διατίθημι), [frequently in LXX, and nearly always for בְּרִית ;]
1. as usually in cl., a disposition, testament, will (Plat., al.): Gal.3:15 (R, mg., but see Lft., in l.), Heb.9:16, 17 (R, txt.; MM, Exp., xi; Milligan, NTD, 75; Abbott, Essays, 107; Deiss., LAE, 341; but see infr.).
2. As in LXX (for בְּרִית) = cl. συνθήκη, a convention, arrangement, covenant (exc. in the disputed cases mentioned above, always between God and man, "perhaps with the feeling that the δια- compound was more suitable than the συν- for a covenant with God---συνθ. might suggest equal terms," MM, Exp., l.with): Gal.3:15 (R, txt., but see supr., and cf. Thayer, see word), Heb.9:16, 17 (R, mg., Westc., in l.; Hatch, Essays, 47; but see supr.), Mat.26:28, Mrk.14:24, Luk.1:72, Act.3:25; 7:8, Rom.11:27" (LXX), 2Co.3:14, Gal.3:17, Heb.7:22; 8:6, ib. 9, 10" (LXX) 9:4, 15-17 20" (LXX) 10:16 (LXX), 29 12:24 13:20, Rev.11:19; καινὴ δ., Mat.26:28, and Mrk.14:24 (R, mg.), Luk.22:20, 1Co.11:25, 2Co.3:6, Heb.8:8" (LXX) 9:15; pl. Rom.9:4, Gal.4:24, Eph.2:12.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

διαθήκη [diathēkē] — covenant Liddell–Scott–Jones, LSJ

διαθήκη, ἡ,
(διατίθημι) disposition of property by will, testament, [Refs 5th c.BC+]; κατὰ διαθήκην by will, [Refs 1st c.BC+], etc.: in plural, διαθήκας διαθέσθαι [Refs 5th c.BC+]
II αἱ ἀπόρρητοι δ. mystic deposits on which the common weal depended, probably oracles (compare διαθέτης), [Refs 4th c.BC+]
II.2 name of an eyesalve, because the recipe was deposited in a temple, [Refs 6th c.AD+]
III compact, covenant, ἢν μὴ διαθῶνται διαθήκην ἐμοί [LXX+5th c.BC+]; καινή, παλαιὰ δ., [NT]; disposition (with allusion to [NT]
IV =διάθεσις[Refs 3rd c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0