המילה המקראית «ἐντολή» במילונים יווניים

⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח

ἐντολὰς [entolas]

תרגום

en: commandments
jp: 戒め, 戒めを
ru: заповеди

מורפולוגיה

מין: נקבה
מספר: רבים
יחסה: В. п.
חלק דיבר: שם עצם

סטטיסטיקה

ID: 489
מספר מילים: 12
חזרות לקסמה: 56
לקסמה: ἐντολή

פסוקים אקראיים

א"יוח. 2:4
ὁ λέγων ὅτι Ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστίν, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν·
הָאֹמֵר הִכַּרְתִּיו וְאֶת־מִצְוֺתָיו לֹא יִשְׁמֹר כֹּזֵב הוּא וְהָאֱמֶת אֵין בּוֹ׃
א"יוח. 5:2
ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, ὅταν τὸν θεὸν ἀγαπῶμεν καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ποιῶμεν
בְּזֹאת נֵדַע כִּי נֶאֱהַב אֶת־בְּנֵי הָאֱלֹהִים בְּאַהֲבָתֵנוּ אֶת־הָאֱלֹהִים וּבְשָׁמְרֵנוּ אֶת־מִצְוֺתָיו׃
חזן. 12:17
καὶ ὠργίσθη ὁ δράκων ἐπὶ τῇ γυναικί, καὶ ἀπῆλθεν ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν λοιπῶν τοῦ σπέρματος αὐτῆς, τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ·
וַיִּקְצֹף הַתַּנִּין עַל־הָאִשָּה וַיֵּלֶךְ לַעֲשׂוֹת מִלְחָמָה עִם־יֶתֶר זַרְעָהּ הַשֹּמְרִים פִּקּוּדֵי אֱלֹהִים וַאֲשֶׁר לָהֶם עֵדוּת יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
חזן. 14:12
Ὧδε ἡ ὑπομονὴ τῶν ἁγίων ἐστίν, οἱ τηροῦντες τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ τὴν πίστιν Ἰησοῦ
בָּזֶה סַבְלָנוּת הַקְּדשִׁים בָּזֶה הַשֹּׁמְרִים אֶת־מִצְוֺת הָאֱלֹהִים וְאֶת־אֱמוּנַת יֵשׁוּעַ׃
ב"יוח. 1:6
καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη, ἵνα περιπατῶμεν κατὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ· αὕτη ἡ ἐντολή ἐστιν, καθὼς ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἵνα ἐν αὐτῇ περιπατῆτε
וְזֹאת הִיא הָאַהֲבָה אֲשֶׁר נִתְהַלֵּךְ בְּמִצְוֺתָיו זֹאת הִיא הַמִּצְוָה אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם מֵרֹאשׁ לְהִתְהַלֵּךְ בָּהּ׃

ἐντολή [entolē] — commandment Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐντολή, -ῆς, ἡ
(ἐντέλλω, which see), [in LXX chiefly for מִצְוָה; in pl. frequently in Pss for פִּקּוּד ;]
1. generally, a charge, injunction, order, command: Luk.15:29, Jhn.10:18; 11:57; 12:49-50; 14:31, Act.17:15, Col.4:10; ἐ. σαρκίνη, Heb.7:16, 18
2. Esp. of religious precepts and commandments;
(a) of God's commandments: in OT, Mat.15:3; 22:36, 38; 22:40 Mrk.7:8-9; Mrk.10:5, 19; 12:28, 31 Eph.2:15, Heb.9:19; esp. of the decalogue, Mat.5:19; 19:17, Mrk.10:19, Luk.18:20; 23:56, Rom.7:8-13; 13:9, Eph.6:2; of God's command­ments in general, Luk.1:6, 1Co.7:19, 1Jn.2:3-8 Jhn.3:22-24 Jhn.4:21 Jhn.5:2-3, Rev.12:17; 14:12; collectively, ἡ ἐ. (cf. τ. ἔργον τ. θεοῦ, Jhn.6:29), 1Ti.6:14, 2Pe.2:21; 3:2;
(b) of things commanded Christ by the Father: Jhn.12:49-50; 14:31; 15:10;
(with) of the precepts of Christ: Jhn.13:34; 14:15, 21; 15:10, 12, 1Co.14:37.
3. Phrases: before ἵνα, Jhn.13:34; 15:12, 1Jn.3:23 Jhn.4:21, 2Jn.1:6; ἐντολὴν (ὰς) παραβαίνειν, Mat.15:3 ἀκυροῦν, Mat.15:6 Rec.; τηρεῖν, Mat.19:17 Jhn.15:10, al.; ποιεῖν, 1Jn.5:2 διδόναι, Jhn.11:57 λαμβάνειν, Jhn.10:18, 2Jn.1:4; ἔχειν, Jhn.14:21, Heb.7:5; ἐ. καὶ δικαιώματα, Luk.1:6 ἐντολαὶ ἀνθρώπων (of Jewish tradition), Tit.1:14 i. καινή, Jhn.13:34, 1Jn.2:7, 2Jn.1:5.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐντολή [entolē] — commandment Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐντολ-ή, ἡ,
injunction, order, command, frequently in plural, orders, commands, [NT+5th c.BC+]; ἐντολὰς δοῦναι Decrees cited in [Refs 5th c.BC+]; royal ordinance, [Refs 2nd c.BC+]; θεῖαι ἐ., of Imperial ordinances, [Refs 3rd c.AD+]; ἀπ᾽ ἐντολῆς by proxy, [Refs 2nd c.AD+] —Rare in Trag. and _Attic dialect_ Prose. Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0