המילה המקראית «ἐντολή» במילונים יווניים

⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח

ἐντολὴν [entolēn]

תרגום

en: commandment, command
jp: 戒め, 命令, 命令を
ru: заповедь, наставление, приказание

מורפולוגיה

מין: נקבה
מספר: יחיד
יחסה: אקוזטיב
חלק דיבר: שם עצם

סטטיסטיקה

ID: 474
מספר מילים: 17
חזרות לקסמה: 56
לקסמה: ἐντολή

פסוקים אקראיים

מעש. 17:15
οἱ δὲ καθιστάνοντες τὸν Παῦλον ἤγαγον ἕως Ἀθηνῶν, καὶ λαβόντες ἐντολὴν πρὸς τὸν Σίλαν καὶ τὸν Τιμόθεον ἵνα ὡς τάχιστα ἔλθωσιν πρὸς αὐτὸν ἐξῄεσαν
וְהַמְלַוִּים אֶת־פּוֹלוֹס הוֹלִיכֻהוּ עַד־אַתִּינַס וַיְקַבְּלוּ מִצְוָתוֹ אֶל־סִילָא וְטִימוֹתִיּוֹס כִּי־בוֹא יָבֹאוּ אֵלָיו בִּמְהֵרָה וַיֵּלֵכוּ׃
מרק. 10:5
ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἔγραψεν ὑμῖν τὴν ἐντολὴν ταύτην
וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם בַּעֲבוּר קְשִׁי לְבַבְכֶם כָּתַב לָכֶם אֶת־הַמִּצְוָה הַזֹּאת׃
א"טמ. 6:14
τηρῆσαί σε τὴν ἐντολὴν ἄσπιλον ἀνεπίλημπτον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
כִּי־שָׁמוֹר תִּשְׁמֹר אֶת־הַמִּצְוָה בְּאֵין־שֶׁמֶץ וָדֹפִי עַד־הוֹפָעַת הַמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ אֲדֹנֵינוּ׃
עבר. 7:5
καὶ οἱ μὲν ἐκ τῶν υἱῶν Λευὶ τὴν ἱερατείαν λαμβάνοντες ἐντολὴν ἔχουσιν ἀποδεκατοῦν τὸν λαὸν κατὰ τὸν νόμον, τοῦτ᾿ ἔστιν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν, καίπερ ἐξεληλυθότας ἐκ τῆς ὀσφύος Ἀβραάμ·
הֶן־אֵלֶּה מִבְּנֵי לֵוִי אֲשֶׁר נָחֲלוּ אֶת־הַכְּהֻנָּה יֵשׁ־לָהֶם חֹק עַל־פִּי הַתּוֹרָה לָקַחַת אֶת־הַמַּעַשְׂרוֹת מִן־הָעָם מִן־אֲחֵיהֶם אֲשֶׁר אַף־הֵם יֹצְאֵי יֶרֶךְ אַבְרָהָם׃
יוח. 12:49
ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα, ἀλλ᾿ ὁ πέμψας με πατὴρ αὐτός μοι ἐντολὴν δέδωκεν τί εἴπω καὶ τί λαλήσω
כִּי אֲנִי לֹא מִלִּבִּי דִּבַּרְתִּי כִּי אִם־אָבִי הַשֹּׁלֵחַ אֹתִי הוּא צִוַּנִי אֶת־אֲשֶׁר אֹמַר וְאֶת־אֲשֶׁר אֲדַבֵּר׃

ἐντολή [entolē] — commandment Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐντολή, -ῆς, ἡ
(ἐντέλλω, which see), [in LXX chiefly for מִצְוָה; in pl. frequently in Pss for פִּקּוּד ;]
1. generally, a charge, injunction, order, command: Luk.15:29, Jhn.10:18; 11:57; 12:49-50; 14:31, Act.17:15, Col.4:10; ἐ. σαρκίνη, Heb.7:16, 18
2. Esp. of religious precepts and commandments;
(a) of God's commandments: in OT, Mat.15:3; 22:36, 38; 22:40 Mrk.7:8-9; Mrk.10:5, 19; 12:28, 31 Eph.2:15, Heb.9:19; esp. of the decalogue, Mat.5:19; 19:17, Mrk.10:19, Luk.18:20; 23:56, Rom.7:8-13; 13:9, Eph.6:2; of God's command­ments in general, Luk.1:6, 1Co.7:19, 1Jn.2:3-8 Jhn.3:22-24 Jhn.4:21 Jhn.5:2-3, Rev.12:17; 14:12; collectively, ἡ ἐ. (cf. τ. ἔργον τ. θεοῦ, Jhn.6:29), 1Ti.6:14, 2Pe.2:21; 3:2;
(b) of things commanded Christ by the Father: Jhn.12:49-50; 14:31; 15:10;
(with) of the precepts of Christ: Jhn.13:34; 14:15, 21; 15:10, 12, 1Co.14:37.
3. Phrases: before ἵνα, Jhn.13:34; 15:12, 1Jn.3:23 Jhn.4:21, 2Jn.1:6; ἐντολὴν (ὰς) παραβαίνειν, Mat.15:3 ἀκυροῦν, Mat.15:6 Rec.; τηρεῖν, Mat.19:17 Jhn.15:10, al.; ποιεῖν, 1Jn.5:2 διδόναι, Jhn.11:57 λαμβάνειν, Jhn.10:18, 2Jn.1:4; ἔχειν, Jhn.14:21, Heb.7:5; ἐ. καὶ δικαιώματα, Luk.1:6 ἐντολαὶ ἀνθρώπων (of Jewish tradition), Tit.1:14 i. καινή, Jhn.13:34, 1Jn.2:7, 2Jn.1:5.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐντολή [entolē] — commandment Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐντολ-ή, ἡ,
injunction, order, command, frequently in plural, orders, commands, [NT+5th c.BC+]; ἐντολὰς δοῦναι Decrees cited in [Refs 5th c.BC+]; royal ordinance, [Refs 2nd c.BC+]; θεῖαι ἐ., of Imperial ordinances, [Refs 3rd c.AD+]; ἀπ᾽ ἐντολῆς by proxy, [Refs 2nd c.AD+] —Rare in Trag. and _Attic dialect_ Prose. Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0