המילה המקראית «ἐντολή» במילונים יווניים

⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח

ἐντολῶν [entolōn]

תרגום

en: commandments, of commandments
jp: 戒め, 戒めの
ru: заповедей

מורפולוגיה

מין: נקבה
זמן: -
מספר: רבים
יחסה: גניטיב
חלק דיבר: שם עצם

סטטיסטיקה

ID: 4392
מספר מילים: 3
חזרות לקסמה: 56
לקסמה: ἐντολή

רשימת פסוקים (3)

פסוקים אקראיים

אפס. 2:15
τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασιν καταργήσας, ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν αὑτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην
בְּבַטְּלוֹ הָאֵיבָה בִּבְשָׂרוֹ אֶת־תּוֹרַת הַמִּצְוֺת בִּגְזֵרוֹתֵיהֶן לִבְרֹא בְנַפְשׁוֹ אֶת־הַשְּׁנַיִם לְאִישׁ־אֶחָד חָדָשׁ וַיַּעַשׂ שָׁלוֹם׃
מתי. 5:19
ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτως τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν
לָכֵן מִי אֲשֶׁר יָפֵר אַחַת מִן־הַמִּצְוֺת הַקְּטַנּוֹת הָאֵלֶּה וְכֵן יְלַמֵּד אֶת־בְּנֵי הָאָדָם קָטוֹן יִקָּרֵא בְּמַלְכוּת הַשָּׁמָיִם וַאֲשֶׁר יַעֲשֶׂה וִילַמֵּד אוֹתָן הוּא גָּדוֹל יִקָּרֵא בְּמַלְכוּת הַשָּׁמָיִם׃
א"קר. 7:19
ἡ περιτομὴ οὐδέν ἐστιν, καὶ ἡ ἀκροβυστία οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ τήρησις ἐντολῶν θεοῦ
אֵין־הַמִּילָה נֶחְשָׁבָה וְאֵין־הָעָרְלָה נֶחְשָׁבָה כִּי אִם־שְׁמִירַת מִצְוַת הָאֱלֹהִים׃

ἐντολή [entolē] — commandment Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐντολή, -ῆς, ἡ
(ἐντέλλω, which see), [in LXX chiefly for מִצְוָה; in pl. frequently in Pss for פִּקּוּד ;]
1. generally, a charge, injunction, order, command: Luk.15:29, Jhn.10:18; 11:57; 12:49-50; 14:31, Act.17:15, Col.4:10; ἐ. σαρκίνη, Heb.7:16, 18
2. Esp. of religious precepts and commandments;
(a) of God's commandments: in OT, Mat.15:3; 22:36, 38; 22:40 Mrk.7:8-9; Mrk.10:5, 19; 12:28, 31 Eph.2:15, Heb.9:19; esp. of the decalogue, Mat.5:19; 19:17, Mrk.10:19, Luk.18:20; 23:56, Rom.7:8-13; 13:9, Eph.6:2; of God's command­ments in general, Luk.1:6, 1Co.7:19, 1Jn.2:3-8 Jhn.3:22-24 Jhn.4:21 Jhn.5:2-3, Rev.12:17; 14:12; collectively, ἡ ἐ. (cf. τ. ἔργον τ. θεοῦ, Jhn.6:29), 1Ti.6:14, 2Pe.2:21; 3:2;
(b) of things commanded Christ by the Father: Jhn.12:49-50; 14:31; 15:10;
(with) of the precepts of Christ: Jhn.13:34; 14:15, 21; 15:10, 12, 1Co.14:37.
3. Phrases: before ἵνα, Jhn.13:34; 15:12, 1Jn.3:23 Jhn.4:21, 2Jn.1:6; ἐντολὴν (ὰς) παραβαίνειν, Mat.15:3 ἀκυροῦν, Mat.15:6 Rec.; τηρεῖν, Mat.19:17 Jhn.15:10, al.; ποιεῖν, 1Jn.5:2 διδόναι, Jhn.11:57 λαμβάνειν, Jhn.10:18, 2Jn.1:4; ἔχειν, Jhn.14:21, Heb.7:5; ἐ. καὶ δικαιώματα, Luk.1:6 ἐντολαὶ ἀνθρώπων (of Jewish tradition), Tit.1:14 i. καινή, Jhn.13:34, 1Jn.2:7, 2Jn.1:5.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐντολή [entolē] — commandment Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐντολ-ή, ἡ,
injunction, order, command, frequently in plural, orders, commands, [NT+5th c.BC+]; ἐντολὰς δοῦναι Decrees cited in [Refs 5th c.BC+]; royal ordinance, [Refs 2nd c.BC+]; θεῖαι ἐ., of Imperial ordinances, [Refs 3rd c.AD+]; ἀπ᾽ ἐντολῆς by proxy, [Refs 2nd c.AD+] —Rare in Trag. and _Attic dialect_ Prose. Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0