המילה המקראית «φθόνος» במילונים יווניים
⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח
φθόνῳ
[phthonō]
תרגום
en: envy
jp: ねたみ
ru: зависти
מורפולוגיה
מין:
זכר
מספר:
יחיד
יחסה:
דאטיב
חלק דיבר:
שם עצם
סטטיסטיקה
ID: 3799
מספר מילים: 1
חזרות לקסמה: 8
פסוקים אקראיים
טיט. 3:3
Ἦμεν γάρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις, ἐν κακίᾳ καὶ φθόνῳ διάγοντες, στυγητοί, μισοῦντες ἀλλήλους
כִּי גַם־אֲנַחְנוּ הָיִינוּ מִלְּפָנִים חַסְרֵי דַעַת וְסוֹרְרִים וְתוֹעִים וַעֲבָדִים לְתַאֲוֺת וְלִתְשׁוּקוֹת שֹׁנוֹת וּמִתְהַלְּכִים בְּרִשְׁעָה וְקִנְאָה וּשְׂנוּאִים וְשׂנְאִים אִישׁ אֶת־אָחִיו׃
φθόνος
[phthonos]
— envy
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
φθόνος, -ου, ὁ
[in LXX:
Wis.2:24;
6:23,
1Ma.8:16,
3Ma.6:7 * ;]
envy:
Rom.1:29,
Gal.5:21,
1Ti.6:4,
Tit.3:3,
1Pe.2:1; διὰ φθόνον,
Mat.27:18,
Mrk.15:10,
Php.1:15; πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τ. πνεῦμα (on the meaning, see R, txt., mg. 1, 2; Hort,
Ja., 93 f.),
Jas.4:5†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
φθόνος
[phthonos]
— envy
Liddell–Scott–Jones, LSJ
φθόνος, ὁ,
ill-will or
malice, especially
envy or
jealousy of the good fortune of others [
Refs 5th c.BC+]
through envy, [
Refs 5th c.BC+]; opposed to εὔνοια, [
Refs 5th c.BC+]; opposed to ἔπαινος, [
Refs 5th c.BC+]; ἴσχει ὄλβος φθόνον incurs
envy, [
Refs 5th c.BC+]; κρέσσων οἰκτιρμοῦ φθόνος better
to be envied than pitied ! [
Refs 5th c.BC+]; φ. συνεστιώμενος, of wealth, [
NT+5th c.BC+]: with
genitive objecti,
envy for, jealousy of, τῶν πεπραγμένων [
Refs 5th c.BC+]; φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός i.e.
will grudge, deny, [
Refs 4th c.BC+]: with
genitive subjunctive,
envy or
jealousy felt by another, [
Refs 5th c.BC+]:
plural,
envyings, jealousies, heartburnings, [
Refs 5th c.BC+]
b a
cause for indignation, a
reproach, ἀποκτείνειν φθόνος [ἐστὶ] γυναῖκας [
Refs 5th c.BC+]
2 especially
jealousy of the gods [
Refs 5th c.BC+]
II refusal from feelings of ill-will or
envy, grudging, φθόνος μὲν οὐδεὶς.. [
Refs 4th c.BC+]; οὐδεὶς φ. or φ. οὐδείς, with
infinitive, said in granting a request willingly, ἃ τυγχάνω ἀκηκοώς, φ. οὐδεὶς λέγειν [
Refs 5th c.BC+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0