המילה המקראית «πρεσβύτερος» במילונים יווניים

⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח

πρεσβυτέρους [presbyterous]

תרגום

en: elders
jp: 長老を, 長老たち, 長老たちを, 長老たちに
ru: пресвитеров, старцев, старейшин, пресвитерам

מורפולוגיה

מין: זכר
זמן: -
מספר: רבים
יחסה: אקוזטיב
חלק דיבר: שם עצם

סטטיסטיקה

ID: 3689
מספר מילים: 9
חזרות לקסמה: 60
לקסמה: πρεσβύτερος

פסוקים אקראיים

מעש. 6:12
συνεκίνησάν τε τὸν λαὸν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς γραμματεῖς, καὶ ἐπιστάντες συνήρπασαν αὐτὸν καὶ ἤγαγον εἰς τὸ συνέδριον
וַיְעוֹרְרוּ אֶת־הָעָם וְאֶת־הַזְּקֵנִים וְהַסּוֹפְרִים וַיָּקוּמוּ עָלָיו וַיַּחְטְפֻהוּ וַיְבִיאֻהוּ לִפְנֵי הַסַּנְהֶדְרִין׃
טיט. 1:5
Τούτου χάριν ἀπέλιπόν σε ἐν Κρήτῃ, ἵνα τὰ λείποντα ἐπιδιορθώσῃ καὶ καταστήσῃς κατὰ πόλιν πρεσβυτέρους, ὡς ἐγώ σοι διεταξάμην
לָזֹאת עֲזַבְתִּיךָ בִקְרֵיטִי לְמַעַן תַּשְׁלִים אֶת־הֶחָסֵר וְתָשִׂים זְקֵנִים בְּכָל־עִיר וָעִיר כַּאֲשֶׁר צִוִּיתִיךָ׃
יעק. 5:14
ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ᾿ αὐτὸν ἀλείψαντες ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι [τοῦ] κυρίου·
אִישׁ כִּי־יֶחֱלֶה בָכֶם יִקְרָא אֶת־זִקְנֵי הַקְּהִלָּה וְיִתְפַּלְלוּ בַעֲדוֹ וִיסוּכֻהוּ שֶׁמֶן בְּשֵׁם יְהוָֹה׃
מעש. 15:2
γενομένης δὲ στάσεως καὶ ζητήσεως οὐκ ὀλίγης τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρναβᾷ πρὸς αὐτοὺς ἔταξαν ἀναβαίνειν Παῦλον καὶ Βαρναβᾶν καί τινας ἄλλους ἐξ αὐτῶν πρὸς τοὺς ἀποστόλους καὶ πρεσβυτέρους εἰς Ἰερουσαλὴμ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου
וַיְהִי עַל־זֹאת רִיב וּמַחֲלֹקֶת לֹא־קַלָּה לְפוֹלוֹס וּלְבַר־נַבָּא עִמָּהֶם וַיִּגְזְרוּ כִּי־פוֹלוֹס וּבַר־נַבָּא וַאֲחֵרִים מֵהֶם יַעֲלוּ יְרוּשָׁלַיִם אֶל־הַשְּׁלִיחִים וְהַזְּקֵנִים עַל־אֹדוֹת הַשְּׁאֵלָה הַזֹּאת׃
מעש. 4:5
Ἐγένετο δὲ ἐπὶ τὴν αὔριον συναχθῆναι αὐτῶν τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς γραμματεῖς ἐν Ἰερουσαλήμ [
וַיְהִי מִמָּחֳרָת וַיִּקָּהֲלוּ שָׂרֵיהֶם רָאשֵׁיהֶם וְזִקְנֵיהֶם וְסוֹפְרֵיהֶם יְרוּשָׁלָיִם׃

πρεσβύτερος [presbuteros] — elder: Elder, old Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

πρέσβυς, -εως, ὁ poët. form of πρεσβύτης (which see),
[in LXX (= πρεσβευτής, an ambassador): Num.21:20 (21), al. (מֲלְאָךְ), Isa.13:8; 57:9 (צִיר), 1Ma.9:70, al. ;]
an old man.
Compar.,
πρεσβύτερος, -α, -ον,
[in LXX chiefly for זָקֵן ;]
1. of age, elder: ὁ νἱὸς ὁ π., Luk.15:25 as subst., opposite to νεανίσκοι, Act.2:17 to νεώτερος, 1Ti.5:1-2 of the religious leaders of the past, Mat.15:2, Mrk.7:3, 5, Heb.11:2 (= οἱ πατέρες, Heb.1:1).
2. Of dignity, rank or office (as found in π. and Inscr. of civil and religious offices, including priesthood, in Asia Minor and in Egypt; see Deiss., BS, 154 ff., 233 If.; LAE, 373);
(a) among Jews: Mat.16:21; 26:47, 57; 27:3, 12; 27:20, 41; 28:12, Mrk.8:31; 11:27; 14:43, 53; 15:1, Luk.7:3; 9:22; 20:1; 22:52, Jhn.8:9, Act.4:5, 8; 4:23; 6:12; 23:14; 24:1; τ. Ἰουνδαίων, Act.25:15 τ. λαοῦ, Mat.21:23; 26:3; 27:1;
(b) among Christians: Act.11:30; 14:23; 15:2, 4; 15:6, 22-23; 16:4; 21:18, 1Ti.5:17; 5:19, Tit.1:5, 2Jn.1:1, 3Jn.1:1, 1Pe.5:1; 5:5; τ. ἐκκλησίας, Act.20:17, Jas.5:14;
(with) in the visions of the Apocalypse: Rev.4:4, 10; 5:5-6, 8; 5:11, 14; 7:11, 13; 11:16; 14:3; 19:4.
(On the NT use of this word and its relation to ἐπίσκοπος (which see), cf. Lft., Phi., 93 ff., 189 ff.; CGT, Past. Epp., lvi ff.) †
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

πρεσβύτερος [presbuteros] — elder: Elder, old Liddell–Scott–Jones, LSJ

Related to: πρεσβῠτέριον
or πρεσβῠ-εῖον, τό, council of elders, presbytery, [NT]
II honour or privilege of an elder, [LXX+2nd c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0