המילה המקראית «θέλημα» במילונים יווניים
⚠️ סליחה, דף זה נמצא בפיתוח
θελήματι
[thelēmati, thelemati]
תרגום
en: to the will, will
jp: 意志に, 意志によって, 意志, 御心によって, 御心
ru: воле
מורפולוגיה
מין:
סתמי
מספר:
יחיד
יחסה:
דאטיב
חלק דיבר:
שם עצם
סטטיסטיקה
ID: 1460
מספר מילים: 5
חזרות לקסמה: 24
פסוקים אקראיים
הרמ. 1:10
πάντοτε ἐπὶ τῶν προσευχῶν μου, δεόμενος εἴ πως ἤδη ποτὲ εὐοδωθήσομαι ἐν τῷ θελήματι τοῦ θεοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς
בְּהַעְתִּירִי בִתְפִלּוֹתַי בְּכָל־עֵת לְמַעַן אֲשֶׁר רַק־הַפַּעַם אַצְלִיחַ בִּרְצוֹן אֱלֹהִים לָבוֹא אֲלֵיכֶם׃
ב"פט. 1:21
οὐ γὰρ θελήματι ἀνθρώπου ἠνέχθη προφητεία ποτέ, ἀλλὰ ὑπὸ πνεύματος ἁγίου φερόμενοι ἐλάλησαν ἀπὸ θεοῦ ἄνθρωποι
כִּי מֵעוֹלָם לֹא־יָצְאָה נְבוּאָה בִּרְצוֹן הָאָדָם כִּי אִם־בְּרוּחַ הַקֹּדֶשׁ אֲשֶׁר נְשָׂאָם דִּבְּרוּ אַנְשֵׁי אֱלֹהִים הַקְּדשִׁים׃
א"פט. 4:2
εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις ἀλλὰ θελήματι θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον
לְמַעַן אֲשֶׁר לֹא תִחְיוּ עוֹד לְתַאֲוֺת בְּנֵי אָדָם כִּי אִם־לִרְצוֹן אֱלֹהִים כָּל־יְמֵי הֱיֹתְכֶם עוֹד בַּבָּשָׂר׃
קול. 4:12
ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν, δοῦλος Χριστοῦ [Ἰησοῦ], πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς, ἵνα σταθῆτε τέλειοι καὶ πεπληροφορημένοι ἐν παντὶ θελήματι τοῦ θεοῦ
אֶפַּפְרָס אֲשֶׁר־הוּא מִכֶּם שֹׁאֵל לִשְׁלוֹמְכֶם מְשָׁרֵת הַמָּשִׁיחַ הַנֶּאֱבָק בַּעַדְכֶם בִּתְפִלֹּתָיו בְּכָל־עֵת לְמַעַן תַּעַמְדוּ שְׁלֵמִים וּמְלֵאִים דַּעַת בְּכָל־רְצוֹן אֱלֹהִים׃
עבר. 10:10
ἐν ᾧ θελήματι ἡγιασμένοι ἐσμὲν διὰ τῆς προσφορᾶς τοῦ σώματος Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφάπαξ
וּבָרָצוֹן הַזֶּה מְקֻדָּשִׁים אֲנַחְנוּ עַל־יְדֵי הַקְרָבַת קָרְבַּן גּוּף יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּפַעַם אֶחָת׃
θέλημα
[thelēma]
— will/desire
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
θέλημα, -τος, τό
(θέλω), [in LXX chiefly for חָפֵץ, also for רָצוֹן, etc. ;]
will, (a)
objectively = that which is willed:
Mat.18:14,
Luk.12:47,
Jhn.5:30,
1Co.7:37,
1Th.5:18,
2Ti.2:26,
Heb.10:10,
Rev.4:11; θ. τ. θεοῦ,
Act.22:14,
Rom.2:18;
12:2,
Eph.1:9,
Col.1:9;
4:12,
1Pe.4:2; τ. κυρίου,
Eph.5:17 pl., of precepts,
Mrk.3:35, WH, mg.,
Act.13:22 (LXX); ἐστιν τὸ θ., with genitive of person(s), before ἵνα,
Jhn.6:39-40,
1Co.16:12; with inf.,
1Pe.2:15 with accusative and inf.,
1Th.4:3 (b)
subjectively = τὸ θέλειν (cf. θέλησις):
Luk.23:25,
Jhn.1:13,
1Pe.3:17,
2Pe.1:21; ποιεῖν,
Mat.7:21;
12:50;
21:31,
Mrk.3:35 (pl., WH, mg., see supr.),
Jhn.4:34;
6:38;
7:17;
9:31,
Eph.6:6,
Heb.10:7, 9;
10:36;
13:21,
1Jn.2:17; γίνεσθαι,
Mat.6:10;
26:42,
Luk.22:42,
Act.21:14; ἡ εὐδοκία ( βουλὴ) τοῦ θ.,
Eph.1:5, 11; ἐν τῷ θ. τοῦ θεοῦ,
Rom.1:10 διὰ θ. θεοῦ,
Rom.15:32,
1Co.1:1,
2Co.1:1;
8:5,
Eph.1:1,
Col.1:1,
2Ti.1:1; κατὰ τὸ θ. τ. θεοῦ,
Gal.1:4,
1Pe.4:19,
1Jn.5:14; pl.,
Eph.2:3 (Cremer, 728).†
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
θέλημα
[thelēma]
— will/desire
Liddell–Scott–Jones, LSJ
θέλ-ημα, ατος, τό,
(θέλω)
will, [
NT+5th c.BC+]
II ἔστιν μοι θ. ἔν τινι
pleasure in.., [
LXX]:—also
θελ-ήμη, ἡ, [
Refs 9th c.AD+]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0