Lexeme «ἔχω» in the Bible

Verses: 562. Forms: ἔσχον, ἔχει, ἔχοντες, εἴχομεν, ἔχομεν, ἔχητε, εἴχετε, σχῶμεν, ἔχωμεν, ἔχοντι, ἔσχεν, ἔσχομεν, ἐχούσῃ, ἔχουσαι, ἔχε, ἕξει, ἔχουσαν, σχῶ, ἐχέτω, ἐσχήκαμεν, ἔχουσιν, ἕξεις, ἕξουσιν, ἔσχηκα, ἔσχηκεν, ἐχόντων, ἐχόμενα, εἶχε, ἕξετε, ἔχουσι, ἔχον, ἔχοντος, ἔχοι, ἔχοντά, ἔχοιεν, ἐχούσαις, ἐχομένας, ἐσχηκότα, ἐνεῖχεν, ἔσχες, ἔχοντα, ἐχούσης, ἔχοντας, σχῆτε, εἶχον, ἐχομένῃ, ἔχῃ, εἶχεν, ἔχουσα, ἔχωσιν, ἔχειν, ἔχεις, ἔχων, εἴχοσαν, ἔχω, ἔχετε, εἶχες

חזן. 5:8
καὶ ὅτε ἔλαβεν τὸ βιβλίον, τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάραν καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων
וַיְהִי בְּקַחְתּוֹ אֶת־הַסֵּפֶר וַיִּפְּלוּ לִפְנֵי הַשֶּׂה אַרְבַּע הַחַיּוֹת וְעֶשְׂרִים וְאַרְבָּעָה הַזְּקֵנִים וְאִישׁ אִישׁ כִּנּוֹר בְּיָדוֹ וְקַעֲרוֹת זָהָב מְלֵאוֹת קְטֹרֶת אֲשֶׁר־הֵנָּה תְּפִלּוֹת הַקְּדוֹשִׁים׃
חזן. 6:2
καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾿ αὐτὸν ἔχων τόξον, καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθεν νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ
וָאַבִּיט וְהִנֵּה סוּס לָבָן וְהָרֹכֵב עָלָיו קֶשֶׁת בְּיָדוֹ וַתִּנָּתֶן־לוֹ עֲטָרָה וַיֵּצֵא מְנַצֵּחַ וּלְמַעַן יְנַצֵּחַ׃
חזן. 6:5
Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τρίτην, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου. καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾿ αὐτὸν ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ
וּכְפִתְחוֹ אֶת־הַחוֹתָם הַשְּׁלִישִׁי וָאֶשְׁמַע אֶת־הַחַיָּה הַשְּׁלִישִׁית אֹמֶרֶת בֹּא וּרְאֵה וָאַבִּיט וְהִנֵּה סוּס שָׁחֹר וְהָרֹכֵב עָלָיו מֹאזְנַיִם בְּיָדוֹ׃
חזן. 6:9
Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν ἣν εἶχον
וּכְפִתְחוֹ הַחוֹתָם הַחֲמִישִׁי וָאֵרֶא מִתַּחַת לַמִּזְבֵּחַ אֶת־נַפְשׁוֹת הַטְּבוּחִים עַל־דְּבַר הָאֱלֹהִים וְעַל־הָעֵדוּת אֲשֶׁר הָיְתָה לָהֶם׃
חזן. 7:2
καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα σφραγῖδα θεοῦ ζῶντος, καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν ἀγγέλοις οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν
וָאֵרֶא מַלְאָךְ אַחֵר עֹלֶה מִמִּזְרַח־שֶׁמֶשׁ וּבְיָדוֹ חֹתֶמֶת אֱלֹהִים חַיִּים וַיִּקְרָא בְּקוֹל גָּדוֹל אֶל־אַרְבָּעָה הַמַּלְאָכִים אֲשֶׁר־נִתַּן לָהֶם לְחַבֵּל הָאָרֶץ וְהַיָּם לֵאמֹר׃
חזן. 8:3
Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἦλθεν καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἔχων λιβανωτὸν χρυσοῦν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλὰ ἵνα δώσει ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸ ἐνώπιον τοῦ θρόνου
וַיָּבֹא מַלְאָךְ אַחֵר וַיִּגַּשׁ אֶל־הַמִּזְבֵּחַ וּמַחְתַּת זָהָב בְּיָדוֹ וַתִּנָּתֶן־לוֹ קְטֹרֶת הַרְבֵּה לְתִתָּהּ עִם־תְּפִלּוֹת כָּל־הַקְּדשִׁים עַל־מִזְבַּח הַזָּהָב אֲשֶׁר לִפְנֵי הַכִּסֵּא׃
חזן. 8:6
Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας ἡτοίμασαν αὑτοὺς ἵνα σαλπίσωσιν
וְשִׁבְעָה הַמַּלְאָכִים הָהֵם אֲשֶׁר בְּיָדָם שִׁבְעַת הַשּׁוֹפָרוֹת הִתְעַתְּדוּ לִתְקֹעַ׃
חזן. 8:9
καὶ ἀπέθανεν τὸ τρίτον τῶν κτισμάτων τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὰ ἔχοντα ψυχάς, καὶ τὸ τρίτον τῶν πλοίων διεφθάρησαν
וַתָּמָת שְׁלִישִׁית כָּל־נֶפֶשׁ חַיָּה אֲשֶׁר בַּיָּם וּשְׁלִישִׁית הָאֳנִיּוֹת נִשְׁחָתָה׃
חזן. 9:3
καὶ ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξῆλθον ἀκρίδες εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἐξουσία ὡς ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ σκορπίοι τῆς γῆς
וּמִן־הַקִּיטֹר יָצָא אַרְבֶּה עַל־הָאָרֶץ וַיִּנָּתֵן לָהֶם שָׁלְטָן כְּשָׁלְטַן עַקְרַבֵּי הָאָרֶץ׃
חזן. 9:4
καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα μὴ ἀδικήσουσιν τὸν χόρτον τῆς γῆς οὐδὲ πᾶν χλωρὸν οὐδὲ πᾶν δένδρον, εἰ μὴ τοὺς ἀνθρώπους οἵτινες οὐκ ἔχουσι τὴν σφραγῖδα τοῦ θεοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων
וַיֵּאָמֵר אֲלֵיהֶם אֲשֶׁר לֹא יַשְׁחִיתוּ אֶת־עֵשֶׂב הָאָרֶץ וְלֹא כָל־יֶרֶק וְלֹא כָל־עֵץ כִּי אִם־אֶת־בְּנֵי הָאָדָם אֲשֶׁר אֵין־לָהֶם חוֹתַם אֱלֹהִים בְּמִצְחוֹתָם׃
חזן. 9:8
καὶ εἶχον τρίχας ὡς τρίχας γυναικῶν, καὶ οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὡς λεόντων ἦσαν
וְשֵׂעָר לָהֶם כִּשְׂעַר נָשִׁים וְשִׁנֵּיהֶם שִׁנֵּי אַרְיֵה׃
חזן. 9:9
καὶ εἶχον θώρακας ὡς θώρακας σιδηροῦς, καὶ ἡ φωνὴ τῶν πτερύγων αὐτῶν ὡς φωνὴ ἁρμάτων ἵππων πολλῶν τρεχόντων εἰς πόλεμον
וְשִׁרְיֹנִים לָהֶם כְּשִׁרְיֹנֵי בַרְזֶל וְקוֹל כַּנְפֵיהֶם כְּקוֹל מַרְכְּבוֹת סוּסִים רַבִּים הָרָצִים לַמִּלְחָמָה׃
חזן. 9:10
καὶ ἔχουσιν οὐρὰς ὁμοίας σκορπίοις καὶ κέντρα, καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἀδικῆσαι τοὺς ἀνθρώπους μῆνας πέντε
וּזְנָבוֹת לָהֶם כְּזַנְבוֹת עַקְרַבִּים וָעֳקָצִים בְּזַנְבוֹתָם וְהָשְׁלְטוּ לְעַנּוֹת אֶת־בְּנֵי הָאָדָם חֲמִשָּׁה חֳדָשִׁים׃
חזן. 9:11
ἔχουσιν ἐπ᾿ αὐτῶν βασιλέα τὸν ἄγγελον τῆς ἀβύσσου· ὄνομα αὐτῷ Ἑβραϊστὶ Ἀβαδδὼν καὶ ἐν τῇ Ἑλληνικῇ ὄνομα ἔχει Ἀπολλύων
וּמַלְאַךְ הַתְּהוֹם הוּא מֶלֶךְ עֲלֵיהֶם וּשְׁמוֹ אֲבַדּוֹן בְּעִבְרִית וְהוּא אַפּוֹלְיוֹן בִּלְשׁוֹן יָוָן׃
חזן. 9:14
λέγοντα τῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ, ὁ ἔχων τὴν σάλπιγγα, Λῦσον τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς δεδεμένους ἐπὶ τῷ ποταμῷ τῷ μεγάλῳ Εὐφράτῃ
וַיֹּאמֶר לַמַּלְאָךְ הַשִּׁשִּׁי אֲשֶׁר הַשּׁוֹפָר בְּיָדוֹ הַתֵּר אֶת־אַרְבָּעָה הַמַּלְאָכִים הָהֵם הָאֲסוּרִים עַל־הַנָּהָר הַגָּדוֹל נְהַר־פְּרָת׃
חזן. 9:17
καὶ οὕτως εἶδον τοὺς ἵππους ἐν τῇ ὁράσει καὶ τοὺς καθημένους ἐπ᾿ αὐτῶν, ἔχοντας θώρακας πυρίνους καὶ ὑακινθίνους καὶ θειώδεις· καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν ἵππων ὡς κεφαλαὶ λεόντων, καὶ ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν ἐκπορεύεται πῦρ καὶ καπνὸς καὶ θεῖον
וְכֵן רָאִיתִי בַמַּרְאָה אֶת־הַסּוּסִים וְרֹכְבֵיהֶם אֲשֶׁר שִׁרְיֹנוֹתֵיהֶם כְּעֵין אֵשׁ וּתְכֵלֶת וְגָפְרִית וְרָאשֵׁי הַסּוּסִים כְּרָאשֵׁי אֲרָיוֹת וַתֵּצֵא מִפִּיהֶם אֵשׁ וְקִיטוֹר וְגָפְרִית׃
חזן. 9:19
ἡ γὰρ ἐξουσία τῶν ἵππων ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἐστιν καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν· αἱ γὰρ οὐραὶ αὐτῶν ὅμοιαι ὄφεσιν, ἔχουσαι κεφαλάς, καὶ ἐν αὐταῖς ἀδικοῦσιν
כִּי־כֹחַ הַסּוּסִים בְּפִיהֶם וּבְזַנְבוֹתָם כִּי זַנְבוֹתָם דּוֹמִים לִנְחָשִׁים וְיֵשׁ־לָהֶם רָאשִׁים וּבָהֶם יַשְׁחִיתוּ׃
חזן. 10:2
καὶ ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ βιβλαρίδιον ἠνεῳγμένον. καὶ ἔθηκεν τὸν πόδα αὐτοῦ τὸν δεξιὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης, τὸν δὲ εὐώνυμον ἐπὶ τῆς γῆς
וּבְיָדוֹ סֵפֶר קָטֹן פָּתוּחַ וַיָּשֶׂם אֶת־רֶגֶל יְמִינוֹ עַל־הַיָּם וְאֶת־שְׂמֹאלוֹ עַל־הָאָרֶץ׃
חזן. 11:6
οὗτοι ἔχουσιν τὴν ἐξουσίαν κλεῖσαι τὸν οὐρανόν, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα καὶ πατάξαι τὴν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ ὁσάκις ἐὰν θελήσωσιν
וְלָהֶם הַשָּׁלְטָן לַעֲצֹר אֶת־הַשָּׁמַיִם וְלֹא־יִהְיֶה מָטָר בִּימֵי נְבוּאָתָם וְיִשְׁלְטוּ עַל־הַמַּיִם לְהָפְכָם לְדָם וְעַל־הָאָרֶץ לְהַכֹּתָהּ בְּכָל־נֶגַע מִדֵּי יֶחְפָּצוּ׃
חזן. 12:2
καὶ ἐν γαστρὶ ἔχουσα, καὶ κράζει ὠδίνουσα καὶ βασανιζομένη τεκεῖν
וְהִיא הָרָה וַתִּזְעַק בַּחֲבָלֶיהָ וַתְּקַשׁ בְּלִדְתָּהּ׃
חזן. 12:3
καὶ ὤφθη ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἰδοὺ δράκων πυρρὸς μέγας, ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ἑπτὰ διαδήματα
וַתֵּרָא אוֹת אַחֶרֶת בַּשָּׁמָיִם וְהִנֵּה תַּנִּין גָּדוֹל אָדֹם כָּאֵשׁ וְלוֹ שִׁבְעָה רָאשִׁים וְעֶשֶׂר קַרְנַיִם וְעַל־רָאשָׁיו שִׁבְעָה כְתָרִים׃
חזן. 12:6
καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ θεοῦ, ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα
וְהָאִשָּׁה בָּרְחָה הַמִּדְבָּרָה אֲשֶׁר־שָׁם הוּכַן־לָהּ מָקוֹם מֵאֵת אֱלֹהִים לְמַעַן יְכַלְכְּלוּהָ שָּׁם יָמִים אֶלֶף וּמָאתַיִם וְשִׁשִּׁים׃
חזן. 12:12
διὰ τοῦτο εὐφραίνεσθε, οὐρανοὶ καὶ οἱ ἐν αὐτοῖς σκηνοῦντες· οὐαὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, ὅτι κατέβη ὁ διάβολος πρὸς ὑμᾶς ἔχων θυμὸν μέγαν, εἰδὼς ὅτι ὀλίγον καιρὸν ἔχει
רָנּוּ עַל־זֹאת שָׁמַיִם וְשֹׁכְנֵיהֶם אוֹי לְישְׁבֵי אֶרֶץ וָיָם כִּי־יָרַד אֲלֵיכֶם הַמַּלְשִׁין בְּחֵמָה גְדוֹלָה מִדַּעְתּוֹ כִּי קָצְרָה עִתּוֹ׃
חזן. 12:17
καὶ ὠργίσθη ὁ δράκων ἐπὶ τῇ γυναικί, καὶ ἀπῆλθεν ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν λοιπῶν τοῦ σπέρματος αὐτῆς, τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ·
וַיִּקְצֹף הַתַּנִּין עַל־הָאִשָּה וַיֵּלֶךְ לַעֲשׂוֹת מִלְחָמָה עִם־יֶתֶר זַרְעָהּ הַשֹּמְרִים פִּקּוּדֵי אֱלֹהִים וַאֲשֶׁר לָהֶם עֵדוּת יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
חזן. 13:1
Καὶ εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά, καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὄνομα βλασφημίας
וָאֱהִי עֹמֵד עַל־חוֹל הַיָּם וָאֵרֶא חַיָּה עֹלָה מִן־הַיָּם וְלָהּ שִׁבְעָה רָאשִׁים וְעֶשֶׂר קַרְנָיִם וְעַל־קַרְנֶיהָ עֲשָׂרָה כְתָרִים וְעַל־רָאשֶׁיהָ שְׁמוֹת גִּדּוּפִים׃
חזן. 13:9
Εἴ τις ἔχει οὖς ἀκουσάτω
כָּל־אֲשֶׁר אֹזֶן לוֹ יִשְׁמָע׃
חזן. 13:11
Καὶ εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς, καὶ εἶχεν κέρατα δύο ὅμοια ἀρνίῳ, καὶ ἐλάλει ὡς δράκων
וָאֵרֶא חַיָּה אַחֶרֶת עֹלָה מִן־הָאֲדָמָה וְלָהּ קַרְנַיִם כְּקַרְנֵי שֶׂה וּמְדַבֶּרֶת כְּתַנִּין׃
חזן. 13:14
καὶ πλανᾷ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὰ σημεῖα ἃ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ θηρίου, λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ ὃς ἔχει τὴν πληγὴν τῆς μαχαίρης καὶ ἔζησεν
וְתַתְעֶה אֶת־ישְׁבֵי הָאָרֶץ עַל־יְדֵי הָאוֹתוֹת אֲשֶׁר נִתַּן־לָהּ לַעֲשׂוֹת בִּפְנֵי הַחַיָּה בְּאָמְרָהּ אֶל־ישְׁבֵי הָאָרֶץ לַעֲשׂוֹת צֶלֶם לַחַיָּה אֲשֶׁר־הֻכְּתָה מַכַּת־חֶרֶב וַתֶּחִי׃
חזן. 13:17
καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ
וְכִי לֹא־יוּכַל אִישׁ לִקְנוֹת אוֹ לִמְכֹּר כִּי אִם־בִּהְיוֹת עָלָיו תָּו הַחַיָּה אוֹ שְׁמָהּ אוֹ־מִסְפַּר שְׁמָהּ׃
חזן. 13:18
Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου, ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστίν· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ ἑξακόσιοι ἑξήκοντα ἕξ
בָּזֶה הַחָכְמָה מִי אֲשֶׁר־לוֹ תְבוּנָה יְחַשֵּׁב מִסְפַּר הַחַיָּה כִּי מִסְפַּר בֶּן־אָדָם הוּא וּמִסְפָּרוֹ שֵׁשׁ מֵאוֹת וְשִׁשִּׁים וָשֵׁשׁ׃
חזן. 14:1
Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ τὸ ἀρνίον ἑστὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ἔχουσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν
וָאֵרֶא וְהִנֵּה־שֶׂה עֹמֵד עַל־הַר צִיּוֹן וְעִמּוֹ מְאַת אֶלֶף וְאַרְבָּעִים וְאַרְבָּעָה אֲלָפִים הַנֹּשְׂאִים אֶת־שְׁמוֹ וְשֵׁם אָבִיו כָּתוּב עַל־מִצְחוֹתָם׃
חזן. 14:6
Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον πετόμενον ἐν μεσουρανήματι, ἔχοντα εὐαγγέλιον αἰώνιον εὐαγγελίσαι ἐπὶ τοὺς καθημένους ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ πᾶν ἔθνος καὶ φυλὴν καὶ γλῶσσαν καὶ λαόν
וָאֵרֶא מַלְאָךְ אַחֵר מְעוֹפֵף בִּמְרוֹם הָרָקִיעַ אֲשֶׁר הָיָה־לוֹ בְּשׂוֹרַת עוֹלָם לְבַשֵּׂר אֶת־ישְׁבֵי הָאָרֶץ וְאֶת־כָּל־גּוֹי וּמִשְׁפָּחָה וְלָשׁוֹן וָעָם׃
חזן. 14:11
καὶ ὁ καπνὸς τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν εἰς αἰῶνας αἰώνων ἀναβαίνει, καὶ οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας καὶ νυκτός, οἱ προσκυνοῦντες τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ εἴ τις λαμβάνει τὸ χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ
וַעֲשַׁן עִנּוּיָם יַעֲלֶה לְעוֹלְמֵי־עַד וְלֹא יִמְצְאוּ מְנוּחָה יוֹמָם וָלָיְלָה הַמִּשְׁתַּחֲוִים לַחַיָּה וּלְצַלְמָהּ וַאֲשֶׁר יִשָּׂא אֶת־תָּו שְׁמָהּ׃
חזן. 14:14
Καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ νεφέλη λευκή, καὶ ἐπὶ τὴν νεφέλην καθήμενον ὅμοιον υἱὸν ἀνθρώπου, ἔχων ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ στέφανον χρυσοῦν καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ δρέπανον ὀξύ
וָאֵרֶא וְהִנֵּה עָנָן בָּהִיר וְעַל־הֶעָנָן ישֵׁב כִּדְמוּת בֶּן־אָדָם וְעַל־רֹאשׁוֹ עֲטֶרֶת זָהָב וּבְיָדוֹ מַגָּל מְלֻטָּשׁ׃
חזן. 14:17
Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, ἔχων καὶ αὐτὸς δρέπανον ὀξύ
וּמַלְאָךְ אַחֵר יָצָא מִן־הַהֵיכָל אֲשֶׁר בַּשָּׁמָיִם וְגַם־לוֹ מַגָּל מְלֻטָּשׁ בְּיָדוֹ׃
חזן. 14:18
Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός, καὶ ἐφώνησεν φωνῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ λέγων, Πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ καὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς
וַיֵּצֵא מַלְאָךְ אַחֵר מִן־הַמִּזְבֵּחַ וּמֶמְשַׁלְתּוֹ עַל־הָאֵשׁ וַיִּקְרָא בְּקוֹל גָּדוֹל אֶל־אֲשֶׁר בְּיָדוֹ הַמַּגָּל הַמְלֻטָּשׁ לֵאמֹר שְׁלַח מַגָּלְךָ הַמְלֻטָּשׁ וּבְצֹר אֶת־גֶּפֶן הָאָרֶץ כִּי־בָשְׁלוּ עִנְּבֵיהֶם׃
חזן. 15:1
Καὶ εἶδον ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ μέγα καὶ θαυμαστόν, ἀγγέλους ἑπτὰ ἔχοντας πληγὰς ἑπτὰ τὰς ἐσχάτας, ὅτι ἐν αὐταῖς ἐτελέσθη ὁ θυμὸς τοῦ θεοῦ
וָאֵרֶא אוֹת אַחֶרֶת בַּשָּׁמַיִם גְּדוֹלָה וְנִפְלָאָה שִׁבְעָה מַלְאָכִים הַנֹּשְׂאִים אֶת־שֶׁבַע הַמַּכּוֹת הָאַחֲרֹנוֹת כִּי בָהֵן כָּלָה זַעַם אֱלֹהִים׃
חזן. 15:2
Καὶ εἶδον ὡς θάλασσαν ὑαλίνην μεμιγμένην πυρί, καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἑστῶτας ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας κιθάρας τοῦ θεοῦ
וָאֵרֶא כְּיַם זְכוּכִית בָּלוּל בָּאֵשׁ וְאֶת־הַמִּתְגַּבְּרִים עַל־הַחַיָּה וְעַל־צַלְמָהּ וְעַל־תָּוָהּ וְעַל־מִסְפַּר שְׁמָהּ עֹמְדִים עַל־יַם הַזְּכוּכִית וְכִנֹּרוֹת אֱלֹהִים בִּידֵיהֶם׃
חזן. 15:6
καὶ ἐξῆλθον οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι [οἱ] ἔχοντες τὰς ἑπτὰ πληγὰς ἐκ τοῦ ναοῦ, ἐνδεδυμένοι λίνον καθαρὸν λαμπρὸν καὶ περιεζωσμένοι περὶ τὰ στήθη ζώνας χρυσᾶς
וַיֵּצְאוּ מִן־הַהֵיכָל שִׁבְעָה הַמַּלְאָכִים הַנֹּשְׂאִים אֶת־שֶׁבַע הַמַּכּוֹת מְלֻבָּשִׁים בַּד טָהוֹר וְצַח וַחֲגוּרִים אֱזוֹרֵי זָהָב עַל־לִבְבֵיהֶם׃
חזן. 16:2
Καὶ ἀπῆλθεν ὁ πρῶτος καὶ ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐγένετο ἕλκος κακὸν καὶ πονηρὸν ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἔχοντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ
וַיֵּלֶךְ הָרִאשׁוֹן וַיִּשְׁפֹּךְ אֶת־קַעֲרָתוֹ עַל־הָאָרֶץ וַיְהִי שְׁחִין רַע וּמַכְאִיב בָּאֲנָשִׁים אֲשֶׁר־עֲלֵיהֶם תָּו הַחַיָּה וּבַמִּשְׁתַּחֲוִים לְצַלְמָהּ׃
חזן. 16:9
καὶ ἐκαυματίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦμα μέγα, καὶ ἐβλασφήμησαν τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ τοῦ ἔχοντος τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας, καὶ οὐ μετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν
וַיִּצָּרְבוּ בְנֵי־אָדָם בְּחֹם גָּדוֹל וַיְגַדְּפוּ אֶת־שֵׁם אֱלֹהִים אֲשֶׁר־לוֹ הַמֶּמְשָׁלָה עַל־הַמַּכּוֹת הָאֵלֶּה וְלֹא שָׁבוּ לָתֶת־לוֹ הַכָּבוֹד׃
חזן. 17:1
Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησεν μετ᾿ ἐμοῦ λέγων, Δεῦρο, δείξω σοι τὸ κρίμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν
וַיָּבֹא אֶחָד מִן־שִׁבְעָה הַמַּלְאָכִים הַנֹּשְׂאִים שֶׁבַע הַקְּעָרוֹת וַיְדַבֵּר אֵלַי לֵאמֹר בֹּא וְאַרְאֲךָ אֶת־מִשְׁפַּט הַזּוֹנָה הַגְּדוֹלָה הַיּשֶׁבֶת עַל־מַיִם רַבִּים׃
חזן. 17:3
καὶ ἀπήνεγκέν με εἰς ἔρημον ἐν πνεύματι. καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ θηρίον κόκκινον, γέμοντα ὀνόματα βλασφημίας, ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα
וַיּוֹלִיכֵנִי בָרוּחַ הַמִּדְבָּרָה וָאֵרֶא וְהִנֵּה אִשָּׁה ישֶׁבֶת עַל־חַיָּה אֲדֻמָּה כַתּוֹלָע מְלֵאַת שְׁמוֹת גִּדּוּפִים וְלָהּ שִׁבְעָה רָאשִׁים וְעֶשֶׂר קַרְנָיִם׃
חזן. 17:4
καὶ ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν καὶ κόκκινον, καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ἔχουσα ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς γέμον βδελυγμάτων καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας αὐτῆς
וְהָאִשָּׁה לְבוּשָׁהּ אַרְגָּמָן וְשָׁנִי וְהִיא מֻכְלָלָה בַּזָּהָב וְאֶבֶן־יְקָרָה וּפְנִינִים וּבְיָדָהּ כּוֹס זָהָב מְלֵאָה תוֹעֵבוֹת וְטֻמְאַת תַּזְנוּתָהּ׃
חזן. 17:7
καὶ εἶπέν μοι ὁ ἄγγελος, Διὰ τί ἐθαύμασας; ἐγὼ ἐρῶ σοι τὸ μυστήριον τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα·
וַיֹּאמֶר אֵלַי הַמַּלְאָךְ לָמָּה זֶּה הִשְׁתּוֹמַמְתָּ אֲנִי אֹמַר לְךָ אֶת־סוֹד הָאִשָּׁה וְהַחַיָּה הַנֹּשֵׂאת אֹתָהּ בַּעֲלַת שִׁבְעַת הָרָאשִׁים וַעֲשֶׂרֶת הַקַּרְנָיִם׃
חזן. 17:9
ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ἑπτὰ ὄρη εἰσίν, ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ᾿ αὐτῶν. καὶ βασιλεῖς ἑπτά εἰσιν·
בָּזֶה לְהָבִין לַאֲשֶׁר־לוֹ חָכְמָה שִׁבְעַת הָרָאשִׁים שִׁבְעַת הָרִים הֵמָּה אֲשֶׁר הָאִשָּׁה ישֶׁבֶת עֲלֵיהֶם׃
חזן. 17:13
οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσιν, καὶ τὴν δύναμιν καὶ ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν
וְלָאֵלֶּה עֵצָה אֶחָת וְאֶת־כֹּחָם וְאֶת־מֶמְשַׁלְתָּם יִתְּנוּ לַחַיָּה׃
חזן. 17:18
καὶ ἡ γυνὴ ἣν εἶδες ἔστιν ἡ πόλις ἡ μεγάλη ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς
וְהָאִשָּׁה אֲשֶׁר רָאִיתָ הִיא הָעִיר הַגְּדוֹלָה אֲשֶׁר־הִיא גְבֶרֶת מַמְלְכוֹת הָאָרֶץ׃
חזן. 18:1
Μετὰ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην, καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ
אַחֲרֵי־כֵן רָאִיתִי מַלְאָךְ אַחֵר יוֹרֵד מִן־הַשָּׁמָיִם אֲשֶׁר־לוֹ שָׁלְטָן גָּדוֹל וְהָאָרֶץ הֵאִירָה מִכְּבֹדוֹ׃
חזן. 18:19
καὶ ἔβαλον χοῦν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ ἔκραζον κλαίοντες καὶ πενθοῦντες, λέγοντες, Οὐαὶ οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες τὰ πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος αὐτῆς, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη
וַיִּזְרְקוּ עָפָר עַל־רָאשֵׁיהֶם וַיִּצְעֲקוּ בָּכֹה וְסָפוֹד לֵאמֹר אוֹי אוֹי הָעִיר הַגְּדוֹלָה אֲשֶׁר־בָּהּ הֶעֱשִׁירוּ מֵהוֹנָהּ כֹּל אֲשֶׁר־לָהֶם אֳנִיּוֹת בַּיָּם כִּי־בְשָׁעָה אַחַת הָחֳרָבָה׃
חזן. 19:10
καὶ ἔπεσα ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ. καὶ λέγει μοι, Ὅρα μή· σύνδουλός σού εἰμι καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ· τῷ θεῷ προσκύνησον. ἡ γὰρ μαρτυρία Ἰησοῦ ἐστιν τὸ πνεῦμα τῆς προφητείας
וָאֶפֹּל לִפְנֵי רַגְלָיו לְהִשְׁתַּחֲוֺת לוֹ וַיֹּאמֶר אֵלַי רְאֵה אַל־תַּעֲשֶׂה־זֹּאת עֶבֶד כָּמוֹךָ אָנֹכִי וְחָבֵר לְךָ וּלְאַחֶיךָ אֲשֶׁר לָהֶם עֵדוּת יֵשׁוּעַ הִשְׁתַּחֲוֵה לֵאלֹהִים כִּי עֵדוּת יֵשׁוּעַ הִיא רוּחַ הַנְּבוּאָה׃
חזן. 19:12
οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ [ὡς] φλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήματα πολλά, ἔχων ὄνομα γεγραμμένον ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ αὐτός
וְעֵינָיו כְּלַבַּת־אֵשׁ וַעֲטָרוֹת הַרְבֵּה עַל־רֹאשׁוֹ וְיֶשׁ־לוֹ שֵׁם כָּתוּב אֲשֶׁר לֹא־יָדַע אִישׁ כִּי אִם־הוּא לְבַדּוֹ׃
חזן. 19:16
καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον· Βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων
וְעַל־בִּגְדוֹ וְעַל־יְרֵכוֹ כָּתוּב שֵׁם מֶלֶךְ הַמְּלָכִים וַאֲדֹנֵי הָאֲדֹנִים׃
חזן. 20:1
Καὶ εἶδον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα τὴν κλεῖν τῆς ἀβύσσου καὶ ἅλυσιν μεγάλην ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ
וָאֵרֶא מַלְאָךְ יוֹרֵד מִן־הַשָּׁמָיִם וּבְיָדוֹ מַפְתֵּחַ הַתְּהוֹם וְכֶבֶל גָּדוֹל׃
חזן. 20:6
μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλ᾿ ἔσονται ἱερεῖς τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσιν μετ᾿ αὐτοῦ [τὰ] χίλια ἔτη
אַשְׁרֵי הָאִישׁ וְקָדוֹשׁ הוּא אֲשֶׁר־חֶלְקוֹ לָקוּם בַּתְּחִיָּה הָרִאשׁוֹנָה בָּאֵלֶּה לֹא־יִשְׁלֹט הַמָּוֶת הַשֵּׁנִי כִּי אִם־יִהְיוּ כֹּהֲנִים לֵאלֹהִים וְלִמְשִׁיחוֹ וְיִמְלְכוּ אִתּוֹ אֶלֶף שָׁנִים׃
חזן. 21:9
Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, τῶν γεμόντων τῶν ἑπτὰ πληγῶν τῶν ἐσχάτων, καὶ ἐλάλησεν μετ᾿ ἐμοῦ λέγων, Δεῦρο, δείξω σοι τὴν νύμφην τὴν γυναῖκα τοῦ ἀρνίου
וַיָּבֹא אֵלַי אֶחָד מִשִּׁבְעַת הַמַּלְאָכִים הַנֹּשְׂאִים שֶׁבַע הַקְּעָרוֹת הַמְּלֵאוֹת שֶׁבַע הַמַּכּוֹת הָאַחֲרֹנוֹת וַיְדַבֵּר אֵלַי לֵאמֹר בֹּא וְאַרְאֲךָ אֶת־הַכַּלָּה אֵשֶׁת הַשֶּׂה׃
חזן. 21:11
ἔχουσαν τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ· ὁ φωστὴρ αὐτῆς ὅμοιος λίθῳ τιμιωτάτῳ, ὡς λίθῳ ἰάσπιδι κρυσταλλίζοντι·
וְיֶשׁ־לָהּ כְּבוֹד אֱלֹהִים וְאוֹר נָגְהָהּ כְּאֶבֶן יְקָרָה מְאֹד כְּאֶבֶן יָשְׁפֶה הַמַּבְהֶקֶת כְּעֵין הַקָּרַח׃
חזן. 21:12
ἔχουσα τεῖχος μέγα καὶ ὑψηλόν, ἔχουσα πυλῶνας δώδεκα, καὶ ἐπὶ τοῖς πυλῶσιν ἀγγέλους δώδεκα, καὶ ὀνόματα ἐπιγεγραμμένα ἅ ἐστιν τῶν δώδεκα φυλῶν υἱῶν Ἰσραήλ·
וְיֶשׁ־לָהּ חוֹמָה גְּדוֹלָה וּגְבֹהָה וּשְׁנֵים עָשָׂר שְׁעָרִים לָהּ וְעַל־הַשְּׁעָרִים שְׁנֵים עָשָׂר מַלְאָכִים וְשֵׁמוֹת כְּתוּבִים עֲלֵיהֶם אֲשֶׁר־הֵם שְׁמוֹת שְׁנֵים־עָשָׂר שִׁבְטֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃
חזן. 21:14
καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως ἔχων θεμελίους δώδεκα, καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν δώδεκα ὀνόματα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦ ἀρνίου
וּלְחוֹמַת הָעִיר שְׁנֵים עָשָׂר מוֹסָדוֹת וַעֲלֵיהֶם שְׁנֵים עָשָׂר שֵׁמוֹת לִשְׁנֵים עָשָׂר שְׁלִיחֵי הַשֶּׂה׃
חזן. 21:15
Καὶ ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ εἶχεν μέτρον κάλαμον χρυσοῦν, ἵνα μετρήσῃ τὴν πόλιν καὶ τοὺς πυλῶνας αὐτῆς καὶ τὸ τεῖχος αὐτῆς
וּבְיַד הַמְדַבֵּר אֵלַי הָיָה קְנֵה זָהָב לָמֹד בּוֹ אֶת־הָעִיר וְאֶת־שְׁעָרֶיהָ וְאֵת חוֹמָתָהּ׃
חזן. 21:23
καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης, ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ, ἡ γὰρ δόξα τοῦ θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον
וְהָעִיר אֵינֶנָּה צְרִיכָה לְאוֹר הַשֶּׁמֶשׁ וּלְנֹגַהּ הַיָּרֵחַ כִּי־כְבוֹד אֱלֹהִים הֵאִיר לָהּ וְנֵרָהּ הוּא הַשֶּׂה׃
חזן. 22:5
καὶ νὺξ οὐκ ἔσται ἔτι, καὶ οὐκ ἔχουσιν χρείαν φωτὸς λύχνου καὶ φῶς ἡλίου, ὅτι κύριος ὁ θεὸς φωτίσει ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ βασιλεύσουσιν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων
וְלַיְלָה לֹא יִהְיֶה־עוֹד וְלֹא יִצְטָרְכוּ עוֹד לְאוֹר נֵר וּלְאוֹר שָׁמֶשׁ כִּי־יְהוָֹה אֱלֹהִים הוּא יָאִיר לָהֶם וְיִמְלְכוּ עַד־עוֹלְמֵי עוֹלָמִים׃