Verses: 1682.
Forms: σου·, σού, σου,, ὑμῖν·, ὑμῖν,, σε., ὑμῖν, σοί, ὑμῶν, σου, σε, σέ, σὺ, ὑμᾶς, σύ, σοι, ὑμεῖς
ילפ. 2:25
Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν καὶ συνεργὸν καὶ συστρατιώτην μου, ὑμῶν δὲ ἀπόστολον καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου, πέμψαι πρὸς ὑμᾶς
וָאֶחְשֹׁב מִן־הַצֹּרֶךְ לִשְׁלֹחַ אֲלֵיכֶם אֶת־אֶפַּפְרוֹדִיטוֹס אָחִי וְעֹזְרִי וַחֲבֵרִי בַצָּבָא וְהוּא שְׁלִיחֲכֶם וּמְשָׁרְתִי בִּצְרָכָי׃
ילפ. 2:26
ἐπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ὑμᾶς, καὶ ἀδημονῶν διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησεν
יַעַן הֱיוֹתוֹ נִכְסָף לְכֻלְּכֶם וְנֶעְצָב מְאֹד עַל־אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם כִּי חָלָה׃
ילפ. 2:30
ὅτι διὰ τὸ ἔργον Χριστοῦ μέχρι θανάτου ἤγγισεν, παραβολευσάμενος τῇ ψυχῇ ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸ ὑμῶν ὑστέρημα τῆς πρός με λειτουργίας
כִּי בַעֲבוּר עֲבוֹדַת הַמָּשִׁיחַ הִגִּיעַ עַד־מָוֶת וַתֵּקַל נַפְשׁוֹ בְּעֵינָיו לְמַעַן יְמַלֵּא אֶת־אֲשֶׁר חֲסַרְתֶּם בְּשָׁרֶתְכֶם אוֹתִי׃
ילפ. 3:1
Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί μου, χαίρετε ἐν κυρίῳ. τὰ αὐτὰ γράφειν ὑμῖν ἐμοὶ μὲν οὐκ ὀκνηρόν, ὑμῖν δὲ ἀσφαλές
וּבְכֵן אַחַי שִׂמְחוּ בַאֲדֹנֵינוּ הֵן־לִכְתֹּב וְלִשְׁנוֹת כָּזֹאת אֲלֵיכֶם עָלַי אֵינֶנּוּ לָטֹרַח וְלָכֶם הוּא לְחִזּוּק׃
ילפ. 3:15
Ὅσοι οὖν τέλειοι, τοῦτο φρονῶμεν· καὶ εἴ τι ἑτέρως φρονεῖτε, καὶ τοῦτο ὁ θεὸς ὑμῖν ἀποκαλύψει·
לָכֵן מִי שֶׁהוּא שָׁלֵם בָּנוּ כֵּן יַחֲשֹׁב וְאִם־תַּחְשְׁבוּ מַחֲשָׁבָה אַחֶרֶת גַּם־זֹאת יְגַלֶּה לָכֶם הָאֱלֹהִים׃
ילפ. 3:18
πολλοὶ γὰρ περιπατοῦσιν οὓς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν, νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω, τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ
כִּי רַבִּים הַמִּתְהַלְּכִים אֲשֶׁר עֲלֵיהֶם אָמַרְתִּי לָכֶם פְּעָמִים הַרְבֵּה וְעַתָּה גַּם־בִּבְכִי אֲנִי אֹמֵר כִּי־הֵם אֹיְבֵי צְלָב הַמָּשִׁיחַ׃
ילפ. 4:3
ναὶ ἐρωτῶ καὶ σέ, γνήσιε σύζυγε, συλλαμβάνου αὐταῖς, αἵτινες ἐν τῷ εὐαγγελίῳ συνήθλησάν μοι μετὰ καὶ Κλήμεντος καὶ τῶν λοιπῶν συνεργῶν μου, ὧν τὰ ὀνόματα ἐν βίβλῳ ζωῆς
וְאַתָּה חֲבֵרִי הַנֶּאֱמָן הַנּוֹשֵׂא עִמִּי בָּעֹל אַף־מִמְּךָ אֲנִי מְבַקֵּשׁ לִהְיוֹת לָהֶן לְעֵזֶר אֲשֶׁר יָגְעוּ עִמָּדִי עַל־הַבְּשׂוֹרָה עִם־קְלִימִיס וְעִם־שְׁאָר תֹּמְכַי אֲשֶׁר שְׁמוֹתָם יַחַד בְּסֵפֶר הַחַיִּים׃
ילפ. 4:5
τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ κύριος ἐγγύς
עַנְוַת רוּחֲכֶם תִּוָּדַע לְכָל־אִישׁ קָרֹב הוּא הָאָדוֹן׃
ילפ. 4:6
μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν θεόν
אַל־תִּדְאָגוּ כִּי אִם־בִּתְפִלָּה וּבְתַחֲנוּנִים עִם־תּוֹדָה תּוֹדִיעוּ בְכָל־דָּבָר אֶת־מִשְׁאֲלוֹתֵיכֶם לֵאלֹהֵינוּ׃
ילפ. 4:7
καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ
וּשְׁלוֹם אֱלֹהִים הַנִּשְׂגָּב מִכָּל־שֵׂכֶל יִנְצֹר אֶת־לְבַבְכֶם וְאֶת־מַחְשְׁבוֹתֵיכֶם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
ילפ. 4:9
ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ᾿ ὑμῶν
אֲשֶׁר לְמַדְתֶּם וְקִבַּלְתֶּם וּשְׁמַעְתֶּם וּרְאִיתֶם בִּי אֶת־אֵלֶּה תַעֲשֹוּ וֵאלֹהֵי הַשָּׁלוֹם יִהְיֶה עִמָּכֶם׃
ילפ. 4:15
Οἴδατε δὲ καὶ ὑμεῖς, Φιλιππήσιοι, ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου, ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας, οὐδεμία μοι ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήμψεως εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι·
וְיֹדְעִים גַּם־אַתֶּם פִילִפִּיִּים כִּי־בְרֵאשִׁית הַבְּשׂוֹרָה כְּצֵאתִי מִמַּקְדּוֹנְיָא לֹא־הִתְחַבְּרָה לִי אַחַת מִן־הַקְּהִלּוֹת בִּדְבַר מַתַּן וְקַבָּלַת עֶזְרָה כִּי אִם־אַתֶּם בִּלְבָד׃
ילפ. 4:17
οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα, ἀλλὰ ἐπιζητῶ τὸν καρπὸν τὸν πλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμῶν
לֹא שֶׁאֲבַקֵּשׁ אֶת־הַמַּתָּן אַךְ אֲבַקֵּשׁ הַפְּרִי אֲשֶׁר־יִרְבֶּה בְּחֶשְׁבֹּנְכֶם׃
ילפ. 4:18
ἀπέχω δὲ πάντα καὶ περισσεύω· πεπλήρωμαι δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίτου τὰ παρ᾿ ὑμῶν, ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ θεῷ
וַאֲנִי קִבַּלְתִּי אֶת־הַכֹּל וְיֶשׁ־לִי דַּי וְהוֹתֵר וַאֲנִי נִמְלֵאתִי רֵיחַ נִיחֹחַ בְּקַבְּלִי מִידֵי אֶפַּפְרוֹדִיטוֹס אֶת־כֹּל אֲשֶׁר־שְׁלַחְתֶּם זֶבַח עָרֵב וְרָצוּי לֵאלֹהִים׃
ילפ. 4:19
ὁ δὲ θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν κατὰ τὸ πλοῦτος αὐτοῦ ἐν δόξῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ
וֵאלֹהַי הוּא יְמַלֵּא אֶת־כָּל־צָרְכְּכֶם כְּעשֶׁר כְּבוֹדוֹ בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
ילפ. 4:21
Ἀσπάσασθε πάντα ἅγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί
שַׁאֲלוּ לִשְׁלוֹם כָּל־קָדוֹשׁ בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ הָאַחִים אֲשֶׁר עִמָּדִי שֹׁאֲלִים לִשְׁלוֹמְכֶם׃
ילפ. 4:22
ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἅγιοι, μάλιστα δὲ οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας
כָּל־הַקְּדשִׁים שֹׁאֲלִים לִשְׁלוֹמְכֶם וּבְיוֹתֵר אֵלֶּה אֲשֶׁר מִבֵּית הַקֵּיסָר׃
ילפ. 4:23
ἡ χάρις τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ πνεύματος ὑμῶν
חֶסֶד יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ עִם־כֻּלְּכֶם אָמֵן׃
קול. 1:2
τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς ἡμῶν
אֶל־הַקְּדשִׁים וְהָאַחִים הַנֶּאֱמָנִים בַּמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר הֵם בְּקוֹלַסָּא חֶסֶד לָכֶם וְשָׁלוֹם מֵאֵת הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
קול. 1:3
Εὐχαριστοῦμεν τῷ θεῷ πατρὶ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πάντοτε περὶ ὑμῶν προσευχόμενοι
נוֹדֶה לֵאלֹהִים אֲבִי אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּכָל עֵת אֲשֶׁר אֲנַחְנוּ מִתְפַּלְּלִים בַּעַדְכֶם׃
קול. 1:4
ἀκούσαντες τὴν πίστιν ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καὶ τὴν ἀγάπην ἣν ἔχετε εἰς πάντας τοὺς ἁγίους
אַחֲרֵי אֲשֶׁר שָׁמַעְנוּ אֱמוּנַתְכֶם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ וְאַהֲבַתְכֶם אֶל־כָּל־הַקְּדשִׁים׃
קול. 1:5
διὰ τὴν ἐλπίδα τὴν ἀποκειμένην ὑμῖν ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἣν προηκούσατε ἐν τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας τοῦ εὐαγγελίου
בַּעֲבוּר הַתִּקְוָה הַצְּפוּנָה לָכֶם בַּשָּׁמַיִם וְנוֹדְעָה לָכֶם מִקֶּדֶם בִּדְבַר־אֱמֶת הַבְּשׂוֹרָה׃
קול. 1:6
τοῦ παρόντος εἰς ὑμᾶς, καθὼς καὶ ἐν παντὶ τῷ κόσμῳ ἐστὶν καρποφορούμενον καὶ αὐξανόμενον καθὼς καὶ ἐν ὑμῖν, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἠκούσατε καὶ ἐπέγνωτε τὴν χάριν τοῦ θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ·
אֲשֶׁר בָּאָה אֲלֵיכֶם וְגַם לְכָל־הָעוֹלָם וְתִפְרֶה וְתִרְבֶּה כְּמוֹ גַם־בְּתוֹכֲכֶם לְמִן־הַיּוֹם אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם וְהִכַּרְתֶּם בֶּאֱמֶת אֶת־חֶסֶד אֱלֹהִים׃
קול. 1:8
ὁ καὶ δηλώσας ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἀγάπην ἐν πνεύματι
וְהוּא גַּם־הוֹדִיעַ אֹתָנוּ אֶת־אַהֲבַתְכֶם בָּרוּחַ׃
קול. 1:9
Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν, οὐ παυόμεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχόμενοι καὶ αἰτούμενοι ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνέσει πνευματικῇ
בַּעֲבוּר זֹאת גַּם־אֲנַחְנוּ לְמִן־הַיּוֹם אֲשֶׁר שְׁמַעֲנוּהָ לֹא חָדַלְנוּ לְהִתְפַּלֵּל בַּעַדְכֶם וּלְבַקֵּשׁ שֶׁתִּמָּלְאוּ דַעַת רְצוֹן הָאֱלֹהִים בְּכָל־חָכְמָה וּתְבוּנָה רוּחָנִית׃
קול. 1:12
εὐχαριστοῦντες τῷ πατρὶ τῷ ἱκανώσαντι ὑμᾶς εἰς τὴν μερίδα τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων ἐν τῷ φωτί·
וְלָתֵת תּוֹדָה לְאָבִינוּ הָעֹשֶׂה אֹתָנוּ רְאוּיִם לְחֵלֶק נַחֲלַת הַקְּדשִׁים בָּאוֹר׃
קול. 1:21
Καὶ ὑμᾶς ποτε ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς
וְגַם־אַתֶּם אֲשֶׁר הֱיִיתֶם מִלְּפָנִים מוּזָרִים וְאֹיְבִים בִּנְטוֹת לְבַבְכֶם אַחֲרֵי הַמַּעֲשִׂים הָרָעִים׃
קול. 1:22
νυνὶ δὲ ἀποκατηλλάγητε ἐν τῷ σώματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ διὰ τοῦ θανάτου, παραστῆσαι ὑμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους καὶ ἀνεγκλήτους κατενώπιον αὐτοῦ
עַתָּה רִצָּה אֶתְכֶם בְּגוּף בְּשָׂרוֹ עַל־יְדֵי מוֹתוֹ לְהַעֲמִידְכֶם לְפָנָיו קְדשִׁים וּבְלִי־מוּם וָדֹפִי׃
קול. 1:24
Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασιν ὑπὲρ ὑμῶν, καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἡ ἐκκλησία
עַתָּה הִנְנִי שָׂמֵחַ בְּעִנּוּיַי אֲשֶׁר אֲנִי סֹבֵל לְמַעַנְכֶם וַאֲמַלֵּא אֶת־הֶחָסֵר בְּיִסּוּרֵי הַמָּשִׁיחַ בִּבְשָׂרִי בְּעַד גּוּפוֹ הִיא הָעֵדָה׃
קול. 1:25
ἧς ἐγενόμην ἐγὼ διάκονος κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι εἰς ὑμᾶς πληρῶσαι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ
אֲשֶׁר הָיִיתִי לָהּ לִמְשָׁרֵת כְּפִי־פְקֻדַּת אֱלֹהִים אֲשֶׁר נִתְּנָה־לִּי עֲלֵיכֶם לְמַלֹּאת אֶת־דְּבַר הָאֱלֹהִים׃
קול. 1:27
οἷς ἠθέλησεν ὁ θεὸς γνωρίσαι τί τὸ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅ ἐστιν Χριστὸς ἐν ὑμῖν, ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης·
אֲשֶׁר־רָצָה הָאֱלֹהִים לְהוֹדִיעָם אֵיזֶה הוּא עשֶׁר כְּבוֹד הַסּוֹד הַהוּא בַּגּוֹיִם וְהוּא הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר בָּכֶם אֲשֶׁר הוּא תִּקְוַת הַכָּבוֹד׃
קול. 2:1
Θέλω γὰρ ὑμᾶς εἰδέναι ἡλίκον ἀγῶνα ἔχω ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ ὅσοι οὐχ ἑόρακαν τὸ πρόσωπόν μου ἐν σαρκί
הִנְנִי מוֹדִיעַ אֶתְכֶם גֹּדֶל הַקְּרָב אֲשֶׁר בְּקִרְבִּי עַל־אֹדוֹתֵיכֶם וְעַל־אוֹדֹת אַנְשֵׁי לוּדְקְיָא וְעַל־כֹּל אֲשֶׁר לֹא־רָאוּ אֶת־פָּנַי בַּבָּשָׂר׃
קול. 2:4
Τοῦτο λέγω ἵνα μηδεὶς ὑμᾶς παραλογίζηται ἐν πιθανολογίᾳ
וְזֹאת אֹמֵר אֲנִי לָכֶם לְמַעַן אֲשֶׁר־לֹא יַטְעֶה אֶתְכֶם אִישׁ בְּשִׂפְתֵי חֲלָקוֹת׃
קול. 2:5
εἰ γὰρ καὶ τῇ σαρκὶ ἄπειμι, ἀλλὰ τῷ πνεύματι σὺν ὑμῖν εἰμι, χαίρων καὶ βλέπων ὑμῶν τὴν τάξιν καὶ τὸ στερέωμα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ὑμῶν
כִּי גַּם־אִם בִּבְשָׂרִי אֲנִי רָחוֹק מִכֶּם הִנֵּה בְרוּחִי אֲנִי אֶצְלְכֶם וְאֶשְׂמַח בִּרְאֹתִי אֶת־תְּכוּנַתְכֶם וְחֹזֶק אֱמוּנַתְכֶם בַּמָּשִׁיחַ׃
קול. 2:8
βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν·
הִזָּהֲרוּ פֶּן־יוֹלִיךְ אִישׁ אֶתְכֶם שׁוֹלָל בְּפִילֹסוֹפְיָה וּבְמַדּוּחֵי שָׁוְא לְפִי קַבָּלַת בְּנֵי הָאָדָם וִיסֹדוֹת הָעוֹלָם וְלֹא עַל־פִּי הַמָּשִׁיחַ׃
קול. 2:13
καὶ ὑμᾶς νεκροὺς ὄντας τοῖς παραπτώμασιν καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σὺν αὐτῷ, χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα
גַּם־אֶתְכֶם הַמֵּתִים בַּפְּשָׁעִים וּבְעָרְלַת בְּשַׂרְכֶם הֶחֱיָה אִתּוֹ בִּסְלֹחַ לָכֶם אֶת־כָּל־פִּשְׁעֵיכֶם׃
קול. 2:16
Μὴ οὖν τις ὑμᾶς κρινέτω ἐν βρώσει καὶ ἐν πόσει ἢ ἐν μέρει ἑορτῆς ἢ νεομηνίας ἢ σαββάτων
עַל־כֵּן לֹא־יָדִין אִישׁ אֶתְכֶם עַל־דְּבַר מַאֲכָל וּמַשְׁקֶה אוֹ־בְעִנְיַן הַמּוֹעֲדִים וְרָאשֵׁי חֳדָשִׁים וְשַׁבָּתוֹת׃
קול. 2:18
μηδεὶς ὑμᾶς καταβραβευέτω θέλων ἐν ταπεινοφροσύνῃ καὶ θρησκείᾳ τῶν ἀγγέλων, ἃ ἑόρακεν ἐμβατεύων, εἰκῇ φυσιούμενος ὑπὸ τοῦ νοὸς τῆς σαρκὸς αὐτοῦ
אַל־תִּתְּנוּ לְאִישׁ לַעֲקֹב אֶתְכֶם עַל־יְדֵי שִׁפְלוּת רוּחַ וַעֲבוֹדַת מַלְאָכִים הַמְהַלֵּךְ בִּדְבָרִים אֲשֶׁר לֹא רָאוּ עֵינָיו וּמָלֵא רוּחַ גַּאֲוָה עַל־לֹא־דָבָר מִשֵּׂכֶל בְּשָׂרוֹ׃
קול. 3:3
ἀπεθάνετε γάρ, καὶ ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ θεῷ
כִּי־מַתֶּם וְחַיֵּיכֶם צְפוּנִים עִם־הַמָּשִׁיחַ בֵּאלֹהִים׃
קול. 3:4
ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ὑμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ
בְּעֵת הִגָּלוֹת הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר הוּא חַיֵּיכֶם גַּם־אַתֶּם תִּגָּלוּ עִמּוֹ בְּכָבוֹד׃
קול. 3:7
ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε ὅτε ἐζῆτε ἐν τούτοις
אֲשֶׁר גַּם־אַתֶּם הֲלַכְתֶּם בָּהֶם מִלְּפָנִים בַּחֲיוֹתְכֶם בְּתוֹכָם׃
קול. 3:8
νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν·
אַךְ־עַתָּה הָסִירוּ מִכֶּם כָּל־אֵלֶּה אֶת־הָרֹגֶז אֶת־הַכַּעַס אֶת־הָרֶשַׁע אֶת־הַגִּדּוּף וְאֶת־דִּבְרֵי נְבָלָה מִפִּיכֶם׃
קול. 3:13
ἀνεχόμενοι ἀλλήλων καὶ χαριζόμενοι ἑαυτοῖς ἐάν τις πρός τινα ἔχῃ μομφήν· καθὼς καὶ ὁ κύριος ἐχαρίσατο ὑμῖν οὕτως καὶ ὑμεῖς·
וְתִשְׂאוּ אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ וְתִסְלְחוּ בִּהְיוֹת לָכֶם רִיב אִישׁ עִם־אָחִיו כַּאֲשֶׁר הַמָּשִׁיחַ סָלַח לָכֶם כֵּן תִּסְלְחוּ גַּם־אַתֶּם׃
קול. 3:15
καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ βραβευέτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, εἰς ἣν καὶ ἐκλήθητε ἐν ἑνὶ σώματι· καὶ εὐχάριστοι γίνεσθε
וְיִשְׁלֹט בִּלְבַבְכֶם שְׁלוֹם הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר־נִקְרֵאתֶם לוֹ בְּגוּף אֶחָד וְזִבְחוּ תּוֹדָה׃
קול. 3:16
ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως, ἐν πάσῃ σοφίᾳ διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς ψαλμοῖς, ὕμνοις, ᾠδαῖς πνευματικαῖς ἐν χάριτι ᾄδοντες ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ θεῷ·
דְּבַר הָאָדוֹן יִשְׁכֹּן בְּקִרְבְּכֶם בְּשֶׁפַע רַב בְּכָל־חָכְמָה וּתְלַמְּדוּ וּתְעוֹרְרוּ אֶת־נַפְשְׁכֶם בִּתְהִלּוֹת וְתִשְׁבָּחוֹת וְשִׁירוֹת רוּחָנִיּוֹת וְשִׁירוּ לַיהוָֹה בִּנְעִימָה בִּלְבַבְכֶם׃
קול. 3:21
Οἱ πατέρες, μὴ ἐρεθίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἵνα μὴ ἀθυμῶσιν
הָאָבוֹת אַל־תַּרְגִּיזוּ אֶת־בְּנֵיכֶם פֶּן־יֵחָתּוּ׃
קול. 4:1
Οἱ κύριοι, τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἰσότητα τοῖς δούλοις παρέχεσθε, εἰδότες ὅτι καὶ ὑμεῖς ἔχετε κύριον ἐν οὐρανῷ
אַתֶּם הָאֲדֹנִים תְּנוּ לְעַבְדֵיכֶם הַיָּשָׁר וְהַשָּׁוֶה וּדְעוּ כִּי גַם־אַתֶּם יֵשׁ־לָכֶם אָדוֹן בַּשָּׁמָיִם׃
קול. 4:6
ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι
דִּבְרֵיכֶם יִהְיוּ נְעִימִים בְּכָל־עֵת וּמְמֻלָּחִים בַּמֶּלַח לְמַעַן תֵּדְעוּ לְהָשִׁיב דָּבָר לְכָל־אָדָם׃
קול. 4:7
Τὰ κατ᾿ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν κυρίῳ
אֶת־כָּל־הַקֹּרֹת אוֹתִי יוֹדִיעֲכֶם טוּכִיקוֹס הָאָח הֶחָבִיב וְהַמְשָׁרֵת הַנֶּאֱמָן עֲמִיתִי וְעֶבֶד הָאָדוֹן׃
קול. 4:8
ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν
אֲשֶׁר לָזֹאת שְׁלַחְתִּיהוּ אֲלֵיכֶם לְמַעַן יֵדַע אֶת־דִּבְרֵיכֶם וִינַחֵם אֶת־לְבַבְכֶם׃
קול. 4:9
σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωρίσουσιν τὰ ὧδε
עִם־אוֹנִיסִימוֹס הָאָח הַנֶּאֱמָן וְהֶחָבִיב אֲשֶׁר־הוּא מִכֶּם הֵמָּה יוֹדִיעוּ אֶתְכֶם אֶת־כָּל־דְּבָרֵינוּ פֹּה׃
קול. 4:10
Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρναβᾶ [περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς, ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν]
אֲרִסְטַרְכוֹס הַשָּׁבוּי עִמִּי יַחַד שֹׁאֵל לִשְׁלוֹמְכֶם וּמַרְקוֹס בֶּן־אֲחוֹת בַּר־נַבָּא אֲשֶׁר צֻוֵּיתֶם עָלָיו אִם־יָבוֹא אֲלֵיכֶם תְּקַבְּלֻהוּ׃
קול. 4:12
ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν, δοῦλος Χριστοῦ [Ἰησοῦ], πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς, ἵνα σταθῆτε τέλειοι καὶ πεπληροφορημένοι ἐν παντὶ θελήματι τοῦ θεοῦ
אֶפַּפְרָס אֲשֶׁר־הוּא מִכֶּם שֹׁאֵל לִשְׁלוֹמְכֶם מְשָׁרֵת הַמָּשִׁיחַ הַנֶּאֱבָק בַּעַדְכֶם בִּתְפִלֹּתָיו בְּכָל־עֵת לְמַעַן תַּעַמְדוּ שְׁלֵמִים וּמְלֵאִים דַּעַת בְּכָל־רְצוֹן אֱלֹהִים׃
קול. 4:13
μαρτυρῶ γὰρ αὐτῷ ὅτι ἔχει πολὺν πόνον ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ τῶν ἐν Ἱεραπόλει
כִּי מֵעִיד אֲנִי עָלָיו כִּי קִנְאָה גְדוֹלָה הוּא מְקַנֵּא לָכֶם וּלְאַנְשֵׁי לוּדְקְיָא וּלְאַנְשֵׁי הִירַפּוֹלִיס׃
קול. 4:14
ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς καὶ Δημᾶς
לוּקַס הָרוֹפֵא הֶחָבִיב וְדִימָס שֹׁאֲלִים לִשְׁלוֹמְכֶם׃
קול. 4:16
καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ᾿ ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε
וְאַחֲרֵי קָרְאָם אֶת־הָאִגֶּרֶת הַזֹּאת לִפְנֵיכֶם עֲשֹוּ שֶׁתִּקָּרֵא גַּם־בִּקְהַל לוּדְקִיִּים וְאֶת־אֲשֶׁר לְלוּדְקְיָא תִּקְרָאוּהָ גַּם־אַתֶּם׃
קול. 4:18
Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου. μνημονεύετέ μου τῶν δεσμῶν. ἡ χάρις μεθ᾿ ὑμῶν
שְׁאֵלַת הַשָּׁלוֹם מִיָּדִי אֲנִי פוֹלוֹס זִכְרוּ אֶת־מוֹסֵרָי הַחֶסֶד עִמָּכֶם אָמֵן׃
א"תס. 1:1
Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν θεῷ πατρὶ καὶ κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη
פּוֹלוֹס וְסִלְוָנוֹס וְטִימוֹתִיּוֹס אֶל־קְהִלַּת הַתַּסְלוֹנִיקִים בֵּאלֹהִים הָאָב וּבָאָדוֹן יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ חֶסֶד לָכֶם וְשָׁלוֹם מֵאֵת אֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
א"תס. 1:2
Εὐχαριστοῦμεν τῷ θεῷ πάντοτε περὶ πάντων ὑμῶν, μνείαν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν, ἀδιαλείπτως
נוֹדֶה לֵאלֹהִים עַל־כֻּלְּכֶם בְּכָל־עֵת בְּהַזְכִּיר אֶתְכֶם בִּתְפִלּוֹתֵינוּ׃
א"תס. 1:3
μνημονεύοντες ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν
בְּזָכְרֵנוּ תָמִיד לִפְנֵי הָאֱלֹהִים אָבִינוּ אֶת־פֹּעַל אֱמוּנַתְכֶם וִיגִיעַת אַהֲבַתְכֶם וְסַבְלָנוּת תִּקְוַתְכֶם לַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
א"תס. 1:4
εἰδότες, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ [τοῦ] θεοῦ, τὴν ἐκλογὴν ὑμῶν
כִּי יָדַעְנוּ אַחַי חֲבִיבֵי הָאֱלֹהִים אֵת אֲשֶׁר נִבְחַרְתֶּם׃
א"תס. 1:5
ὅτι τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν οὐκ ἐγενήθη εἰς ὑμᾶς ἐν λόγῳ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν δυνάμει καὶ ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ [ἐν] πληροφορίᾳ πολλῇ, καθὼς οἴδατε οἷοι ἐγενήθημεν [ἐν] ὑμῖν δι᾿ ὑμᾶς
בַּאֲשֶׁר בְּשׂוֹרָתֵנוּ לֹא הָיְתָה לָכֶם בְּדִבּוּר לְבָד כִּי־גַם בִּגְבוּרָה וּבְרוּחַ הַקֹּדֶשׁ וּבְדַעַת נֶאֱמָנָה מְאֹד כַּאֲשֶׁר יְדַעְתֶּם גַּם־אַתֶּם אֵת אֲשֶׁר־הָיִינוּ בְתוֹכְכֶם לְמַעַנְכֶם׃
א"תס. 1:6
καὶ ὑμεῖς μιμηταὶ ἡμῶν ἐγενήθητε καὶ τοῦ κυρίου, δεξάμενοι τὸν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς πνεύματος ἁγίου
וְאַתֶּם הֱיִיתֶם הֹלְכִים בְּעִקְּבוֹתֵינוּ וּבְעִקְּבוֹת אֲדֹנֵינוּ בְּקַבֶּלְכֶם אֶת־הַדָּבָר בְּתוֹךְ לַחַץ רָב עִם־חֶדְוַת רוּחַ הַקֹּדֶשׁ׃
א"תס. 1:7
ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπον πᾶσιν τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ
עַד־הֱיוֹתְכֶם מוֹפֵת לְכָל־הַמַּאֲמִינִים אֲשֶׁר בְּמַקְדּוֹנְיָא וּבַאֲכַיָּא׃
א"תס. 1:8
ἀφ᾿ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ κυρίου οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ [ἐν τῇ] Ἀχαΐᾳ, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἔχειν ἡμᾶς λαλεῖν τι·
כִּי מֵאִתְּכֶם נִשְׁמַע קוֹל דְּבַר יְהוָֹה לֹא לְבַד בְּמַקְדּוֹנְיָא וַאֲכַיָּא כִּי־אִם בְּכָל־מָקוֹם יָצְאָה אֱמוּנַתְכֶם בֵּאלֹהִים עַד שֶׁאֵין־לָנוּ צֹרֶךְ לְדַבֵּר דָּבָר׃
א"תס. 1:9
αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων δουλεύειν θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ
כִּי־פִיהֶם הַמְסַפֵּר מֶה־הָיָה מְבוֹאֵנוּ אֲלֵיכֶם וְאֵיךְ פְּנִיתֶם מֵעֲבוֹדַת אֱלִילִים וְשַׁבְתֶּם לֵאלֹהִים לַעֲבֹד אֶת־אֵל חַי וַאֲמִתִּי׃
א"תס. 2:1
Αὐτοὶ γὰρ οἴδατε, ἀδελφοί, τὴν εἴσοδον ἡμῶν τὴν πρὸς ὑμᾶς ὅτι οὐ κενὴ γέγονεν
כִּי אַתֶּם אַחַי הִנְּכֶם יֹדְעִים אֶת־מְבוֹאֵנוּ אֲלֵיכֶם כִּי לֹא־הָיָה לָרִיק׃
א"תס. 2:2
ἀλλὰ προπαθόντες καὶ ὑβρισθέντες καθὼς οἴδατε ἐν Φιλίπποις ἐπαρρησιασάμεθα ἐν τῷ θεῷ ἡμῶν λαλῆσαι πρὸς ὑμᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ ἐν πολλῷ ἀγῶνι
אַךְ אַחֲרֵי אֲשֶׁר עֻנִּינוּ וְלַחֲרָפוֹת הָיִינוּ בְּפִילִפִּי כַּאֲשֶׁר יְדַעְתֶּם הִתְחַזַּקְנוּ בֵאלֹהֵינוּ לְהַגִּיד גַּם־לָכֶם אֶת־הַבְּשׂוֹרָה בְּנַפְתּוּלִים רַבִּים׃
א"תס. 2:6
οὔτε ζητοῦντες ἐξ ἀνθρώπων δόξαν, οὔτε ἀφ᾿ ὑμῶν οὔτε ἀπ᾿ ἄλλων
גַּם לֹא־בִקַּשְׁנוּ מִן־הָאָדָם כָּבוֹד לֹא מִכֶּם וְלֹא מֵאֲחֵרִים אַף כִּי־הָיָה לָנוּ מָקוֹם לְהִתְכַּבֵּד כִּשְׁלִיחֵי הַמָּשִׁיחַ׃
א"תס. 2:7
δυνάμενοι ἐν βάρει εἶναι ὡς Χριστοῦ ἀπόστολοι. ἀλλὰ ἐγενήθημεν ἤπιοι ἐν μέσῳ ὑμῶν, ὡς ἐὰν τροφὸς θάλπῃ τὰ ἑαυτῆς τέκνα·
אֲבָל הָלַכְנוּ לְאַט בְּתוֹכְכֶם כְּאֹמֶנֶת מְפַנֶּקֶת אֶת־בָּנֶיהָ׃
א"תס. 2:8
οὕτως ὁμειρόμενοι ὑμῶν εὐδοκοῦμεν μεταδοῦναι ὑμῖν οὐ μόνον τὸ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ ἀλλὰ καὶ τὰς ἑαυτῶν ψυχάς, διότι ἀγαπητοὶ ἡμῖν ἐγενήθητε
וּבְחַבְּבֵנוּ כָכָה אֶתְכֶם חָפַצְנוּ לָתֵת לָכֶם לֹא לְבַד אֶת־בְּשׂוֹרַת הָאֱלֹהִים כִּי־גַם אֶת־נַפְשֹׁתֵינוּ יַעַן כִּי־הֱיִיתֶם חֲבִיבִים עָלֵינוּ׃
א"תס. 2:9
μνημονεύετε γάρ, ἀδελφοί, τὸν κόπον ἡμῶν καὶ τὸν μόχθον· νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν ἐκηρύξαμεν εἰς ὑμᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ
הֲלֹא תִזְכְּרוּ אַחַי אֶת־יְגִיעָתֵנוּ וְאֶת־תְּלָאָתֵנוּ אֲשֶׁר הָיִינוּ עֲמֵלִים לַיְלָה וְיוֹמָם לְבִלְתִּי הֱיוֹת לְמַשָּׂא לְאִישׁ בְּבַשְּׂרֵנוּ בְקִרְבְּכֶם אֶת־בְּשׂוֹרַת הָאֱלֹהִים׃
א"תס. 2:10
ὑμεῖς μάρτυρες καὶ ὁ θεός, ὡς ὁσίως καὶ δικαίως καὶ ἀμέμπτως ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν ἐγενήθημεν
עֵדִים אַתֶּם וְעֵד הָאֱלֹהִים כִּי בְקֹדֶשׁ וּבְצֶדֶק וּבְתָמִים הָיִינוּ עִמָּכֶם הַמַּאֲמִינִים׃
א"תס. 2:11
καθάπερ οἴδατε ὡς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν ὡς πατὴρ τέκνα ἑαυτοῦ
וְאַתֶּם יְדַעְתֶּם כִּי־כְאָב אֶת־בָּנָיו הִזְהַרְנוּ אֶת־כָּל־אֶחָד מִכֶּם וְדִבַּרְנוּ עַל־לִבּוֹ׃
א"תס. 2:12
παρακαλοῦντες ὑμᾶς καὶ παραμυθούμενοι καὶ μαρτυρόμενοι εἰς τὸ περιπατεῖν ὑμᾶς ἀξίως τοῦ θεοῦ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν καὶ δόξαν
וַנָּעַד בָּכֶם לָלֶכֶת כָּרָאוּי לִפְנֵי הָאֱלֹהִים הַקּוֹרֵא אֶתְכֶם לְמַלְכוּתוֹ וְלִכְבוֹדוֹ׃
א"תס. 2:13
Καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς εὐχαριστοῦμεν τῷ θεῷ ἀδιαλείπτως, ὅτι παραλαβόντες λόγον ἀκοῆς παρ᾿ ἡμῶν τοῦ θεοῦ ἐδέξασθε οὐ λόγον ἀνθρώπων ἀλλὰ καθώς ἐστιν ἀληθῶς λόγον θεοῦ, ὃς καὶ ἐνεργεῖται ἐν ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν
בַּעֲבוּר זֹאת גַּם־נוֹדֶה תָמִיד לֵאלֹהִים כִּי אַתֶּם בְּקַבֶּלְכֶם מֵאִתָּנוּ דְּבַר שְׁמוּעַת הָאֱלֹהִים לֹא־קִבַּלְתֶּם אוֹתוֹ כִּדְבַר בְּנֵי־אָדָם כִּי אִם־כְּמוֹ־שֶׁהוּא בֶאֱמֶת כִּדְבַר הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר הוּא גַּם־פֹּעֵל בָּכֶם הַמַּאֲמִינִים׃
א"תס. 2:14
ὑμεῖς γὰρ μιμηταὶ ἐγενήθητε, ἀδελφοί, τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅτι τὰ αὐτὰ ἐπάθετε καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῶν ἰδίων συμφυλετῶν καθὼς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων
כִּי־אַתֶּם אַחַי הֲלַכְתֶּם בְּעִקְּבֵי קְהִלּוֹת הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר־בְּאֶרֶץ יְהוּדָה בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ כִּי סְבַלְתֶּם גַּם־אַתֶּם כָּאֵלֶּה עַל־יְדֵי בְנֵי־שִׁבְטְכֶם כַּאֲשֶׁר סָבְלוּ גַם־הֵמָּה עַל־יְדֵי הַיְּהוּדִים׃
א"תס. 2:17
Ἡμεῖς δέ, ἀδελφοί, ἀπορφανισθέντες ἀφ᾿ ὑμῶν πρὸς καιρὸν ὥρας, προσώπῳ οὐ καρδίᾳ, περισσοτέρως ἐσπουδάσαμεν τὸ πρόσωπον ὑμῶν ἰδεῖν ἐν πολλῇ ἐπιθυμίᾳ
וַאֲנַחְנוּ אַחַי אַחֲרֵי אֲשֶׁר־שָׁכֹלְנוּ אֶתְכֶם לִזְמַן מְעַט בְּפָנִים וְלֹא בְלֵב הִשְׁתַּדַּלְנוּ בְיוֹתֵר לִרְאוֹת פְּנֵיכֶם בִּכְמִיהָה רַבָּה׃
א"תס. 2:18
διότι ἠθελήσαμεν ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, ἐγὼ μὲν Παῦλος καὶ ἅπαξ καὶ δίς, καὶ ἐνέκοψεν ἡμᾶς ὁ Σατανᾶς
וְעַל־כֵּן חָפַצְנוּ לָבוֹא אֲלֵיכֶם אֲנִי פוֹלוֹס פַּעַם וּשְׁתָּיִם וְהַשָּׂטָן עֲצָרָנוּ׃
א"תס. 2:19
τίς γὰρ ἡμῶν ἐλπὶς ἢ χαρὰ ἢ στέφανος καυχήσεως — ἢ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς — ἔμπροσθεν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ
כִּי מִי תִקְוָתֵנוּ וּמִי שִׂמְחָתֵנוּ וַעֲטֶרֶת תִּפְאַרְתֵּנוּ הֲלֹא גַם־אַתֶּם לִפְנֵי אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּבוֹאוֹ׃
א"תס. 2:20
ὑμεῖς γάρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά
אָמְנָם אַתֶּם כְּבוֹדֵנוּ וְשִׂמְחָתֵנוּ׃
א"תס. 3:2
καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθεον, τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ συνεργὸν τοῦ θεοῦ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ στηρίξαι ὑμᾶς καὶ παρακαλέσαι ὑπὲρ τῆς πίστεως ὑμῶν
וַנִּשְׁלַח אֶת־טִימוֹתִיּוֹס אָחִינוּ וּמְשָׁרֵת הָאֱלֹהִים וְעֹזְרֵנוּ בִּבְשׂוֹרַת הַמָּשִׁיחַ לְחַזֵּק וּלְהַזְהִיר אֶתְכֶם עַל־דְּבַר אֱמוּנַתְכֶם׃
א"תס. 3:4
καὶ γὰρ ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἦμεν, προελέγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι, καθὼς καὶ ἐγένετο καὶ οἴδατε
הֲלֹא כְּבָר אָמַרְנוּ אֲלֵיכֶם בִּהְיוֹתֵנוּ אֶצְלְכֶם כִּי־עֲתִידִים אֲנַחְנוּ לְהִלָּחֵץ כַּאֲשֶׁר גַּם־הָיָה וְאַתֶּם יְדַעְתֶּם׃
א"תס. 3:5
διὰ τοῦτο κἀγὼ μηκέτι στέγων ἔπεμψα εἰς τὸ γνῶναι τὴν πίστιν ὑμῶν, μή πως ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων καὶ εἰς κενὸν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν
וּבַעֲבוּר כֵּן לֹא־יָכֹלְתִּי עוֹד לְהִתְאַפֵּק וָאֶשְׁלַח לָדַעַת אֱמוּנַתְכֶם כִּי אָמַרְתִּי פֶּן־נִסָּה אֶתְכֶם הַמְנַסֶּה וְהָיְתָה לָרִיק יְגִיעָתֵנוּ׃
א"תס. 3:6
Ἄρτι δὲ ἐλθόντος Τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ᾿ ὑμῶν καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθὴν πάντοτε, ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς
וְעַתָּה כְּשׁוּב אֵלֵינוּ טִימוֹתִיּוֹס מֵאִתְּכֶם וַיְבַשֵּׂר אֹתָנוּ אֶת־בְּשׂוֹרַת אֱמוּנַתְכֶם וְאַהֲבַתְכֶם וְאֵת אֲשֶׁר אַתֶּם זֹכְרִים אֹתָנוּ לְטוֹבָה בְּכָל־עֵת וְנִכְסָפִים לִרְאוֹת אֹתָנוּ כַּאֲשֶׁר גַּם־אֲנַחְנוּ נִכְסָפִים לָכֶם׃
א"תס. 3:7
διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοί, ἐφ᾿ ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ ἀνάγκῃ καὶ θλίψει ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως
אָז נֻחַמְנוּ עֲלֵיכֶם אַחַי בְּכָל־צָרָתֵנוּ וְלַחֲצֵנוּ עַל־יְדֵי אֱמוּנַתְכֶם׃
א"תס. 3:8
ὅτι νῦν ζῶμεν ἐὰν ὑμεῖς στήκετε ἐν κυρίῳ
כִּי עַתָּה נִחְיֶה אִם־תַּעַמְדוּ אַתֶּם בַּאֲדֹנֵינוּ׃
א"תס. 3:9
τίνα γὰρ εὐχαριστίαν δυνάμεθα τῷ θεῷ ἀνταποδοῦναι περὶ ὑμῶν ἐπὶ πάσῃ τῇ χαρᾷ ᾗ χαίρομεν δι᾿ ὑμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ ἡμῶν
כִּי מַה־נָּשִׁיב לֵאלֹהִים לְהוֹדוֹת לוֹ בַּעֲבוּרְכֶם עַל כָּל־הַשִּׂמְחָה אֲשֶׁר שָׂמַחְנוּ עֲלֵיכֶם לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ׃
א"תס. 3:10
νυκτὸς καὶ ἡμέρας ὑπερεκπερισσοῦ δεόμενοι εἰς τὸ ἰδεῖν ὑμῶν τὸ πρόσωπον καὶ καταρτίσαι τὰ ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν
לַיְלָה וְיוֹמָם מַפִּילִים אֲנַחְנוּ תְּחִנָּתֵנוּ לִרְאוֹת אֶת־פְּנֵיכֶם וּלְהַשְׁלִים אֶת־מַחֲסֹרֵי אֱמוּנַתְכֶם׃
א"תס. 3:11
Αὐτὸς δὲ ὁ θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς κατευθύναι τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς·
וְהוּא הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ יְיַשֵּׁר אֶת־דַּרְכֵּנוּ אֲלֵיכֶם׃
א"תס. 3:12
ὑμᾶς δὲ ὁ κύριος πλεονάσαι καὶ περισσεύσαι τῇ ἀγάπῃ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας, καθάπερ καὶ ἡμεῖς εἰς ὑμᾶς
וְאֶתְכֶם יַרְבֶּה וְיוֹתִיר הָאָדוֹן לְאַהֲבָה אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ וּלְאַהֲבָה כָּל־אָדָם כַּאֲשֶׁר גַּם־אֲנַחְנוּ אֹהֲבִים אֶתְכֶם׃
א"תס. 3:13
εἰς τὸ στηρίξαι ὑμῶν τὰς καρδίας ἀμέμπτους ἐν ἁγιωσύνῃ ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ
וִיכוֹנֵן אֶת־לְבַבְכֶם לִהְיוֹת תָּמִים בִּקְדֻשָּׁה לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ אָבִינוּ בְּבֹא יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ עִם־כָּל־קְדשָׁיו׃
א"תס. 4:1
Λοιπὸν οὖν, ἀδελφοί, ἐρωτῶμεν ὑμᾶς καὶ παρακαλοῦμεν ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ, ἵνα καθὼς παρελάβετε παρ᾿ ἡμῶν τὸ πῶς δεῖ ὑμᾶς περιπατεῖν καὶ ἀρέσκειν θεῷ, καθὼς καὶ περιπατεῖτε, ἵνα περισσεύητε μᾶλλον
וְעוֹד נְבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי וְנַזְהִיר אֶתְכֶם בַּאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ כִּי כַּאֲשֶׁר קִבַּלְתֶּם מֵאִתָּנוּ אֵיךְ לָכֶם לְהִתְהַלֵּךְ וְלִמְצֹא חֵן בְּעֵינֵי הָאֱלֹהִים וְכַאֲשֶׁר גַּם־הִתְהַלַּכְתֶּם כֵּן תּוֹסִיפוּ וְכֵן תַּרְבּוּ עוֹד׃
א"תס. 4:2
οἴδατε γὰρ τίνας παραγγελίας ἐδώκαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ
כִּי יְדַעְתֶּם אֶת־הַמִּצְוֺת אֲשֶׁר נָתַנּוּ לָכֶם בְּשֵׁם הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ׃
א"תס. 4:3
τοῦτο γάρ ἐστιν θέλημα τοῦ θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν, ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς πορνείας
כִּי רְצוֹן הָאֱלֹהִים הִיא קְדֻשַּׁתְכֶם אֲשֶׁר תִּתְרַחֲקוּ מִן־הַזְּנוּת׃
א"תס. 4:4
εἰδέναι ἕκαστον ὑμῶν τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος κτᾶσθαι ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ
וְיֵדַע כָּל־אִישׁ מִכֶּם לִשְׁמֹר אֶת־גּוּפוֹ בִּקְדֻשָּׁה וִיקָר׃
א"תס. 4:6
τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, διότι ἔκδικος κύριος περὶ πάντων τούτων, καθὼς καὶ προείπαμεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα
וְלֹא־יַעֲשֹׁק אִישׁ וְיוֹנֶה אֶת־אָחִיו בְּמַשָּׂא וּמַתָּן כִּי־נוֹקֵם יְהוָֹה עַל־כָּל־זֹאת כַּאֲשֶׁר כְּבָר אָמַרְנוּ וְהַעִידֹנוּ לָכֶם׃
א"תס. 4:8
τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ ἀλλὰ τὸν θεὸν τὸν [καὶ] διδόντα τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τὸ ἅγιον εἰς ὑμᾶς
עַל־כֵּן הַבּוֹזֶה לֹא אֲנָשִׁים הוּא בוֹזֶה כִּי אִם־אֶת־הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר גַּם־שָׂם בְּקִרְבֵּנוּ אֶת־רוּחַ קָדְשׁוֹ׃
א"תס. 4:9
Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν, αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους·
וְעַל־אַהֲבַת הָאַחִים אֵין־צֹרֶךְ לִכְתֹּב אֲלֵיכֶם הֲלֹא אַף־אַתֶּם לִמּוּדֵי יְהוָֹה לְאַהֲבָה אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ׃
א"תס. 4:10
καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς [τοὺς] ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον
וְגַם עֹשִׂים אַתֶּם כֵּן לְכָל־אֲחֵיכֶם אֲשֶׁר בְּכָל־מַקְדּוֹנְיָא אַךְ־נְבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי אֲשֶׁר תּוֹסִיפוּ וְתַרְבּוּ עוֹד׃