Verses: 941.
Forms: πάντας, παντὸς, πάσης, πάσας, παντί, πᾶσαι, πασῶν, παντός, πᾶσάν, πάντες,, πᾶσα, πάσῃ, πᾶσιν, πάσαις, παντὶ, πᾶσι, πᾶσαν, πᾶς, πάντα, πᾶν, πάντων, πάντες
אפס. 6:21
Ἵνα δὲ καὶ ὑμεῖς εἰδῆτε τὰ κατ᾿ ἐμέ, τί πράσσω, πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος ἐν κυρίῳ
וּלְמַעַן אֲשֶׁר תֵּדְעוּ גַם־אַתֶּם אֶת־קֹרֹתַי וְאֶת־מַעֲשָׂי הִנֵּה אֶת־הַכֹּל יוֹדִיעַ אֶתְכֶם טוּכִיקוֹס הָאָח הֶחָבִיב וְהַמְשָׁרֵת הַנֶּאֱמָן בַּאֲדֹנֵינוּ׃
אפס. 6:24
ἡ χάρις μετὰ πάντων τῶν ἀγαπώντων τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν ἀφθαρσίᾳ
הַחֶסֶד עִם־כָּל־הָאֹהֲבִים אֶת־אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּאַהֲבָה אֲשֶׁר לֹא־תִכְלֶה אָמֵן׃
ילפ. 1:1
Παῦλος καὶ Τιμόθεος δοῦλοι Χριστοῦ Ἰησοῦ πᾶσιν τοῖς ἁγίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις σὺν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις·
פּוֹלוֹס וְטִימוֹתִיּוֹס עַבְדֵי הַמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ אֶל־כָּל־הַקְּדשִׁים בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ אֲשֶׁר הֵם בְּפִילִפִּי עִם־הַפְּקִידִים וְהַשַּׁמָּשִׁים׃
ילפ. 1:3
Εὐχαριστῶ τῷ θεῷ μου ἐπὶ πάσῃ τῇ μνείᾳ ὑμῶν
אוֹדֶה לֵאלֹהָי מִדֵּי זָכְרִי אֶתְכֶם׃
ילפ. 1:4
πάντοτε ἐν πάσῃ δεήσει μου ὑπὲρ πάντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς τὴν δέησιν ποιούμενος
וְתָמִיד בְּכָל־תְּפִלּוֹתַי אֶתְחַנֵּן בְּשִׂמְחָה בְּעַד כֻּלְּכֶם׃
ילפ. 1:7
καθώς ἐστιν δίκαιον ἐμοὶ τοῦτο φρονεῖν ὑπὲρ πάντων ὑμῶν, διὰ τὸ ἔχειν με ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμᾶς, ἔν τε τοῖς δεσμοῖς μου καὶ ἐν τῇ ἀπολογίᾳ καὶ βεβαιώσει τοῦ εὐαγγελίου συγκοινωνούς μου τῆς χάριτος πάντας ὑμᾶς ὄντας
כַּאֲשֶׁר רָאוּי לִי לַחֲשֹׁב כָּכָה עַל־כֻּלְּכֶם בַּעֲבוּר שְׂאֵתִי אֶתְכֶם בִּלְבָבִי בְּמוֹסֵרַי וּבְהַצְדִּיקִי וּבְחַזְּקִי אֶת־הַבְּשׂוֹרָה בַּאֲשֶׁר כֻּלְּכֶם חֲבֵרַי בֶּחָסֶד׃
ילפ. 1:8
μάρτυς γάρ μου ὁ θεός, ὡς ἐπιποθῶ πάντας ὑμᾶς ἐν σπλάγχνοις Χριστοῦ Ἰησοῦ
כִּי הָאֱלֹהִים לִי לְעֵד אֲשֶׁר לְכֻלְּכֶם נִכְסַפְתִּי בְּאַהֲבַת יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
ילפ. 1:9
καὶ τοῦτο προσεύχομαι, ἵνα ἡ ἀγάπη ὑμῶν ἔτι μᾶλλον καὶ μᾶλλον περισσεύῃ ἐν ἐπιγνώσει καὶ πάσῃ αἰσθήσει
וְעַל־זֹאת מִתְפַּלֵּל אָנֹכִי כִּי־תִרְבֶּה וְתִגְדַּל אַהֲבַתְכֶם בְּהַשְׂכֵּל וּבְכָל־דָּעַת׃
ילפ. 1:13
ὥστε τοὺς δεσμούς μου φανεροὺς ἐν Χριστῷ γενέσθαι ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσιν
עַד אֲשֶׁר נִגְלוּ מוֹסְרוֹתַי בַּמָּשִׁיחַ בְּכָל־שַׁעַר הַמֶּלֶךְ וּלְכֹל הַנִּשְׁאָרִים׃
ילפ. 1:18
τί γάρ; πλὴν ὅτι παντὶ τρόπῳ, εἴτε προφάσει εἴτε ἀληθείᾳ, Χριστὸς καταγγέλλεται, καὶ ἐν τούτῳ χαίρω· ἀλλὰ καὶ χαρήσομαι
אַךְ מַה־בְּכָךְ הֲלֹא בְכָל־אוֹפָן אִם בַּעֲלִילָה אוֹ בֶאֱמֶת יֻגַּד הַמָּשִׁיחַ וַאֲנִי הִנְנִי שָׂמֵחַ בָּזֹאת וְגַם אֶשְׂמָח׃
ילפ. 1:20
κατὰ τὴν ἀποκαραδοκίαν καὶ ἐλπίδα μου ὅτι ἐν οὐδενὶ αἰσχυνθήσομαι, ἀλλ᾿ ἐν πάσῃ παρρησίᾳ ὡς πάντοτε καὶ νῦν μεγαλυνθήσεται Χριστὸς ἐν τῷ σώματί μου, εἴτε διὰ ζωῆς εἴτε διὰ θανάτου
וְאוֹחִיל וַאֲקַוֶּה שֶׁלֹּא אֵבוֹשׁ בְּכָל־דָּבָר כִּי אִם־בְּכָל־בִּטָּחוֹן כַּאֲשֶׁר מֵאָז כֵּן גַּם־עַתָּה יִתְגַּדֵּל הַמָּשִׁיחַ בְּגוּפִי אִם־בְּחַיַּי אִם־בְּמוֹתִי׃
ילפ. 1:25
καὶ τοῦτο πεποιθὼς οἶδα ὅτι μενῶ καὶ παραμενῶ πᾶσιν ὑμῖν εἰς τὴν ὑμῶν προκοπὴν καὶ χαρὰν τῆς πίστεως
וַאֲנִי בֹטֵחַ וְיֹדֵעַ כִּי אִוָּתֵר וְאֶעֱמֹד עִם־כֻּלְּכֶם יָחַד לְאַמֵּץ אֶתְכֶם וּלְהַגְדִּיל שִׂמְחַת אֱמוּנַתְכֶם׃
ילפ. 2:9
διὸ καὶ ὁ θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα
עַל־כֵּן גַּם־הָאֱלֹהִים הִגְבִּיהוֹ מְאֹד וַיִּתֶּן־לוֹ שֵׁם נַעֲלֶה עַל־כָּל־שֵׁם׃
ילפ. 2:10
ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων
לְמַעַן אֲשֶׁר בְּשֵׁם יֵשׁוּעַ תִּכְרַע כָּל־בֶּרֶךְ אֲשֶׁר בַּשָּׁמַיִם וּבָאָרֶץ וּמִתַּחַת לָאָרֶץ׃
ילפ. 2:11
καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν θεοῦ πατρός
וְכָל־לָשׁוֹן תּוֹדֶה כִּי אָדוֹן הוּא יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ לִכְבוֹד אֱלֹהִים הָאָב׃
ילפ. 2:14
πάντα ποιεῖτε χωρὶς γογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν
עֲשֹוּ כָּל־דָּבָר בְּלֹא תְלֻנּוֹת וּבְלֹא מְזִמּוֹת׃
ילפ. 2:17
ἀλλὰ εἰ καὶ σπένδομαι ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν, χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν·
אֲבָל אִם גַּם־אֻסַּךְ עַל־זֶבַח אֱמוּנַתְכֶם וַעֲבוֹדָתָהּ הִנְנִי שָׂמֵחַ וְגַם־שָׂשֹ עִם־כֻּלְּכֶם׃
ילפ. 2:21
οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ
כִּי כֻלָּם אֵת אֲשֶׁר־לָהֶם יִדְרשׁוּ וְלֹא אֶת־אֲשֶׁר לְיֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
ילפ. 2:26
ἐπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ὑμᾶς, καὶ ἀδημονῶν διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησεν
יַעַן הֱיוֹתוֹ נִכְסָף לְכֻלְּכֶם וְנֶעְצָב מְאֹד עַל־אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם כִּי חָלָה׃
ילפ. 2:29
προσδέχεσθε οὖν αὐτὸν ἐν κυρίῳ μετὰ πάσης χαρᾶς, καὶ τοὺς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε
עַל־כֵּן קַבְּלֻהוּ בַאֲדֹנֵינוּ בְּכָל־שִׂמְחָה וְהוֹקִירוּ אֲנָשִׁים כָּמֹהוּ׃
ילפ. 3:8
ἀλλὰ μενοῦνγε καὶ ἡγοῦμαι πάντα ζημίαν εἶναι διὰ τὸ ὑπερέχον τῆς γνώσεως Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ κυρίου μου, δι᾿ ὃν τὰ πάντα ἐζημιώθην, καὶ ἡγοῦμαι σκύβαλα ἵνα Χριστὸν κερδήσω
וְגַם עוֹדֶנִּי חשֵׁב אֶת כֻּלָּן לְחֶסְרוֹן לְעֻמַּת מַעֲלַת יְדִיעַת יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנִי אֲשֶׁר בַּעֲבוּרוֹ חִסַּרְתִּי אֶת־נַפְשִׁי מִכָּל־אֵלֶּה וָאֶחְשְׁבֵם לִסְחִי לְהַרְוִיחַ אֶת־הַמָּשִׁיחַ וּלְהִמָּצֵא בוֹ׃
ילפ. 3:21
ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι αὑτῷ τὰ πάντα
אֲשֶׁר יַחֲלִיף אֶת־גּוּף שִׁפְלוּתֵנוּ לִהְיֹתוֹ דוֹמֶה לְגוּף כְּבוֹדוֹ כְּפִי־כֹחַ יְכָלְתּוֹ לִכְבּשׁ הַכֹּל תַּחְתָּיו׃
ילפ. 4:5
τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ κύριος ἐγγύς
עַנְוַת רוּחֲכֶם תִּוָּדַע לְכָל־אִישׁ קָרֹב הוּא הָאָדוֹן׃
ילפ. 4:6
μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν θεόν
אַל־תִּדְאָגוּ כִּי אִם־בִּתְפִלָּה וּבְתַחֲנוּנִים עִם־תּוֹדָה תּוֹדִיעוּ בְכָל־דָּבָר אֶת־מִשְׁאֲלוֹתֵיכֶם לֵאלֹהֵינוּ׃
ילפ. 4:7
καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ
וּשְׁלוֹם אֱלֹהִים הַנִּשְׂגָּב מִכָּל־שֵׂכֶל יִנְצֹר אֶת־לְבַבְכֶם וְאֶת־מַחְשְׁבוֹתֵיכֶם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
ילפ. 4:12
οἶδα καὶ ταπεινοῦσθαι, οἶδα καὶ περισσεύειν· ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσιν μεμύημαι καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν, καὶ περισσεύειν καὶ ὑστερεῖσθαι
יָדַעְתִּי לֵעָנוֹת אַף יָדַעְתִּי לְהוֹתִיר מְחֻנָּךְ אֲנִי בְּכָל־עִנְיָן וְאוֹפָן הֵן לִשְׂבֹּעַ הֵן לִרְעֹב הֵן לְהוֹתִיר הֵן לַחֲסֹר׃
ילפ. 4:13
πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με
כָּל־זֹאת אוּכַל בְּעֶזְרַת הַמָּשִׁיחַ הַנּוֹתֵן כֹּחַ בְּקִרְבִּי׃
ילפ. 4:18
ἀπέχω δὲ πάντα καὶ περισσεύω· πεπλήρωμαι δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίτου τὰ παρ᾿ ὑμῶν, ὀσμὴν εὐωδίας, θυσίαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ θεῷ
וַאֲנִי קִבַּלְתִּי אֶת־הַכֹּל וְיֶשׁ־לִי דַּי וְהוֹתֵר וַאֲנִי נִמְלֵאתִי רֵיחַ נִיחֹחַ בְּקַבְּלִי מִידֵי אֶפַּפְרוֹדִיטוֹס אֶת־כֹּל אֲשֶׁר־שְׁלַחְתֶּם זֶבַח עָרֵב וְרָצוּי לֵאלֹהִים׃
ילפ. 4:19
ὁ δὲ θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν κατὰ τὸ πλοῦτος αὐτοῦ ἐν δόξῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ
וֵאלֹהַי הוּא יְמַלֵּא אֶת־כָּל־צָרְכְּכֶם כְּעשֶׁר כְּבוֹדוֹ בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
ילפ. 4:21
Ἀσπάσασθε πάντα ἅγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοί
שַׁאֲלוּ לִשְׁלוֹם כָּל־קָדוֹשׁ בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ הָאַחִים אֲשֶׁר עִמָּדִי שֹׁאֲלִים לִשְׁלוֹמְכֶם׃
ילפ. 4:22
ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἅγιοι, μάλιστα δὲ οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας
כָּל־הַקְּדשִׁים שֹׁאֲלִים לִשְׁלוֹמְכֶם וּבְיוֹתֵר אֵלֶּה אֲשֶׁר מִבֵּית הַקֵּיסָר׃
קול. 1:4
ἀκούσαντες τὴν πίστιν ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καὶ τὴν ἀγάπην ἣν ἔχετε εἰς πάντας τοὺς ἁγίους
אַחֲרֵי אֲשֶׁר שָׁמַעְנוּ אֱמוּנַתְכֶם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ וְאַהֲבַתְכֶם אֶל־כָּל־הַקְּדשִׁים׃
קול. 1:6
τοῦ παρόντος εἰς ὑμᾶς, καθὼς καὶ ἐν παντὶ τῷ κόσμῳ ἐστὶν καρποφορούμενον καὶ αὐξανόμενον καθὼς καὶ ἐν ὑμῖν, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἠκούσατε καὶ ἐπέγνωτε τὴν χάριν τοῦ θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ·
אֲשֶׁר בָּאָה אֲלֵיכֶם וְגַם לְכָל־הָעוֹלָם וְתִפְרֶה וְתִרְבֶּה כְּמוֹ גַם־בְּתוֹכֲכֶם לְמִן־הַיּוֹם אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם וְהִכַּרְתֶּם בֶּאֱמֶת אֶת־חֶסֶד אֱלֹהִים׃
קול. 1:9
Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν, οὐ παυόμεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχόμενοι καὶ αἰτούμενοι ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνέσει πνευματικῇ
בַּעֲבוּר זֹאת גַּם־אֲנַחְנוּ לְמִן־הַיּוֹם אֲשֶׁר שְׁמַעֲנוּהָ לֹא חָדַלְנוּ לְהִתְפַּלֵּל בַּעַדְכֶם וּלְבַקֵּשׁ שֶׁתִּמָּלְאוּ דַעַת רְצוֹן הָאֱלֹהִים בְּכָל־חָכְמָה וּתְבוּנָה רוּחָנִית׃
קול. 1:10
περιπατῆσαι ἀξίως τοῦ κυρίου εἰς πᾶσαν ἀρεσκείαν, ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι τῇ ἐπιγνώσει τοῦ θεοῦ
לְהִתְהַלֵּךְ כַּטּוֹב בְּעֵינֵי הָאָדוֹן וּכְכָל־רְצוֹנוֹ וְלַעֲשׂוֹת פְּרִי בְּכָל־מַעֲשֶׂה טוֹב וְלִרְבוֹת בְּדַעַת אֱלֹהִים׃
קול. 1:11
ἐν πάσῃ δυνάμει δυναμούμενοι κατὰ τὸ κράτος τῆς δόξης αὐτοῦ εἰς πᾶσαν ὑπομονὴν καὶ μακροθυμίαν, μετὰ χαρᾶς
לְהִתְחַזֵּק בְּכָל־כֹּחַ כִּגְבוּרַת כְּבוֹדוֹ לְכָל־סַבְלָנוּת וְאֹרֶךְ רוּחַ עִם־שִׂמְחָה׃
קול. 1:15
ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως
וְהוּא צֶלֶם הָאֱלֹהִים הַנֶּעְלָם וּבְכוֹר כָּל־נִבְרָא׃
קול. 1:16
ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· τὰ πάντα δι᾿ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται
כִּי־בוֹ נִבְרָא כֹּל אֲשֶׁר בַּשָּׁמַיִם וַאֲשֶׁר בָּאָרֶץ כֹּל הַנִּרְאֶה וְכֹל אֲשֶׁר־אֵינֶנּוּ נִרְאֶה הֵן כִּסְאוֹת וּמֶמְשָׁלוֹת הֵן שְׂרָרוֹת וְרָשֻׁיּוֹת הַכֹּל נִבְרָא עַל־יָדוֹ וּלְמַעֲנוֹ׃
קול. 1:17
καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκεν
וְהוּא לִפְנֵי הַכֹּל וְהַכֹּל קַיָּם בּוֹ׃
קול. 1:18
καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων
וְהוּא רֹאשׁ גּוּף הָעֵדָה אֲשֶׁר הוּא רֵאשִׁית וּבְכוֹר מֵעִם הַמֵּתִים לְמַעַן יִהְיֶה הָרִאשׁוֹן בַּכֹּל׃
קול. 1:19
ὅτι ἐν αὐτῷ εὐδόκησεν πᾶν τὸ πλήρωμα κατοικῆσαι
כִּי־כֵן הָיָה הָרָצוֹן לְשַׁכֵּן בּוֹ אֶת־כָּל הַמְּלוֹא׃
קול. 1:20
καὶ δι᾿ αὐτοῦ ἀποκαταλλάξαι τὰ πάντα εἰς αὐτόν, εἰρηνοποιήσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ, [δι᾿ αὐτοῦ] εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς εἴτε τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς
וּלְרַצּוֹת אֶל־עַצְמוֹ אֶת־הַכֹּל עַל־יָדוֹ בַּעֲשׂוֹתוֹ שָׁלוֹם בְּדַם־צְלָבוֹ עַל־יָדוֹ הֵן אֲשֶׁר בָּאָרֶץ הֵן אֲשֶׁר בַּשָּׁמָיִם׃
קול. 1:23
εἴ γε ἐπιμένετε τῇ πίστει τεθεμελιωμένοι καὶ ἑδραῖοι καὶ μὴ μετακινούμενοι ἀπὸ τῆς ἐλπίδος τοῦ εὐαγγελίου οὗ ἠκούσατε, τοῦ κηρυχθέντος ἐν πάσῃ κτίσει τῇ ὑπὸ τὸν οὐρανόν, οὗ ἐγενόμην ἐγὼ Παῦλος διάκονος
אִם־תַּעַמְדוּ מְיֻסָּדִים וּנְכוֹנִים בָּאֱמוּנָה וְלֹא תָזוּעוּ מִתּוֹחֶלֶת הַבְּשׂוֹרָה אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם וַאֲשֶׁר נִשְׁמְעָה לְכָל־הַנִּבְרָא תַּחַת הַשָּׁמָיִם וַאֲנִי פוֹלוֹס הָיִיתִי לָהּ לִמְשָׁרֵת׃
קול. 1:28
ὃν ἡμεῖς καταγγέλλομεν νουθετοῦντες πάντα ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες πάντα ἄνθρωπον ἐν πάσῃ σοφίᾳ, ἵνα παραστήσωμεν πάντα ἄνθρωπον τέλειον ἐν Χριστῷ·
וְאוֹתוֹ מַשְׁמִיעִים אֲנַחְנוּ בְּהוֹכִיחֵנוּ כָל־אִישׁ וּבְלַמְּדֵנוּ כָל־אִישׁ בְּכָל־חָכְמָה לְמַעַן הַעֲמִיד כָּל־אִישׁ שָׁלֵם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
קול. 2:2
ἵνα παρακληθῶσιν αἱ καρδίαι αὐτῶν, συμβιβασθέντες ἐν ἀγάπῃ καὶ εἰς πᾶν πλοῦτος τῆς πληροφορίας τῆς συνέσεως, εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ θεοῦ, Χριστοῦ
לְמַעַן יְנֻחֲמוּ לִבּוֹתָם וְנִקְשְׁרוּ יַחַד בְּאַהֲבָה וּלְכָל־עשֶׁר דַּעַת נְכוֹנָה לְהַשְׂכִּיל סוֹד הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וְסוֹד הַמָּשִׁיחַ׃
קול. 2:3
ἐν ᾧ εἰσιν πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ γνώσεως ἀπόκρυφοι
אֲשֶׁר צְפוּנִים בּוֹ כָּל־אֹצְרוֹת הַחָכְמָה וְהַדָּעַת׃
קול. 2:9
ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς
כִּי בוֹ בְּגוּפוֹ שֹׁכֵן כָּל־מְלֹא הָאֱלָהוּת וּבוֹ אַתֶּם נִמְלָאִים׃
קול. 2:10
καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας
אֲשֶׁר הוּא רֹאשׁ כָּל־שְׂרָרָה וְשָׁלְטָן׃
קול. 2:13
καὶ ὑμᾶς νεκροὺς ὄντας τοῖς παραπτώμασιν καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σὺν αὐτῷ, χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα
גַּם־אֶתְכֶם הַמֵּתִים בַּפְּשָׁעִים וּבְעָרְלַת בְּשַׂרְכֶם הֶחֱיָה אִתּוֹ בִּסְלֹחַ לָכֶם אֶת־כָּל־פִּשְׁעֵיכֶם׃
קול. 2:19
καὶ οὐ κρατῶν τὴν κεφαλήν, ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα διὰ τῶν ἁφῶν καὶ συνδέσμων ἐπιχορηγούμενον καὶ συμβιβαζόμενον αὔξει τὴν αὔξησιν τοῦ θεοῦ
וְאֵינֶנּוּ אֹחֵז בָּרֹאשׁ אֲשֶׁר מְחֻבָּר מִמֶּנּוּ כָּל־הַגּוּף וּמָאֳחָז בְּצִירָיו וּדְבָקָיו וְיִגְדַּל גִּדּוּל אֱלֹהִים׃
קול. 2:22
ἅ ἐστιν πάντα εἰς φθορὰν τῇ ἀποχρήσει, κατὰ τὰ ἐντάλματα καὶ διδασκαλίας τῶν ἀνθρώπων
וְהֵם כֻּלָּם לְכִלָּיוֹן בְּתַשְׁמִישָׁם לְפִי מִצְוֺת אֲנָשִׁים וְלִמּוּדֵיהֶם׃
קול. 3:8
νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν·
אַךְ־עַתָּה הָסִירוּ מִכֶּם כָּל־אֵלֶּה אֶת־הָרֹגֶז אֶת־הַכַּעַס אֶת־הָרֶשַׁע אֶת־הַגִּדּוּף וְאֶת־דִּבְרֵי נְבָלָה מִפִּיכֶם׃
קול. 3:11
ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ [τὰ] πάντα καὶ ἐν πᾶσιν Χριστός
אֲשֶׁר אֵין־שָׁם יְוָנִי וִיהוּדִי אֵין מִילָה וְעָרְלָה אֵין לֹעֵז וּסְקוּתִי אֵין עֶבֶד וּבֶן־חוֹרִין כִּי הַמָּשִׁיחַ הוּא הַכֹּל וּבַכֹּל׃
קול. 3:14
ἐπὶ πᾶσιν δὲ τούτοις τὴν ἀγάπην, ὅ ἐστιν σύνδεσμος τῆς τελειότητος
וְעַל־כָּל־אֵלֶּה לִבְשׁוּ הָאַהֲבָה הִיא אֲגֻדַּת הַשְּׁלֵמוּת׃
קול. 3:16
ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως, ἐν πάσῃ σοφίᾳ διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς ψαλμοῖς, ὕμνοις, ᾠδαῖς πνευματικαῖς ἐν χάριτι ᾄδοντες ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ θεῷ·
דְּבַר הָאָדוֹן יִשְׁכֹּן בְּקִרְבְּכֶם בְּשֶׁפַע רַב בְּכָל־חָכְמָה וּתְלַמְּדוּ וּתְעוֹרְרוּ אֶת־נַפְשְׁכֶם בִּתְהִלּוֹת וְתִשְׁבָּחוֹת וְשִׁירוֹת רוּחָנִיּוֹת וְשִׁירוּ לַיהוָֹה בִּנְעִימָה בִּלְבַבְכֶם׃
קול. 3:17
καὶ πᾶν ὅ τι ἐὰν ποιῆτε ἐν λόγῳ ἢ ἐν ἔργῳ, πάντα ἐν ὀνόματι κυρίου Ἰησοῦ, εὐχαριστοῦντες τῷ θεῷ πατρὶ δι᾿ αὐτοῦ
וְכֹל אֲשֶׁר־תַּעֲשֹוּ הֵן בְּמִלִּין הֵן בְּפֹעַל עֲשֹוּ בְּשֵׁם הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ וְהוֹדוּ לֵאלֹהִים אָבִינוּ עַל־יָדוֹ׃
קול. 3:20
Τὰ τέκνα, ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν κατὰ πάντα, τοῦτο γὰρ εὐάρεστόν ἐστιν ἐν κυρίῳ
הַבָּנִים שִׁמְעוּ אֶל־יֹלְדֵיכֶם בְּכָל־דָּבָר כִּי־הוּא לְרָצוֹן לַאֲדֹנֵינוּ׃
קול. 3:22
Οἱ δοῦλοι, ὑπακούετε κατὰ πάντα τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις, μὴ ἐν ὀφθαλμοδουλίᾳ ὡς ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλ᾿ ἐν ἁπλότητι καρδίας, φοβούμενοι τὸν κύριον
הָעֲבָדִים שִׁמְעוּ בְכָל־דָּבָר אֶל־אֲדֹנֵיכֶם לְפִי הַבָּשָׂר לֹא בַעֲבוֹדָה לְמַרְאֵה הָעַיִן כִּמְבַקְשֵׁי חֵן בְּנֵי־אָדָם כִּי אִם־בְּתָם־לֵבָב כְּיִרְאֵי הָאֱלֹהִים׃
קול. 4:7
Τὰ κατ᾿ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν κυρίῳ
אֶת־כָּל־הַקֹּרֹת אוֹתִי יוֹדִיעֲכֶם טוּכִיקוֹס הָאָח הֶחָבִיב וְהַמְשָׁרֵת הַנֶּאֱמָן עֲמִיתִי וְעֶבֶד הָאָדוֹן׃
קול. 4:9
σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωρίσουσιν τὰ ὧδε
עִם־אוֹנִיסִימוֹס הָאָח הַנֶּאֱמָן וְהֶחָבִיב אֲשֶׁר־הוּא מִכֶּם הֵמָּה יוֹדִיעוּ אֶתְכֶם אֶת־כָּל־דְּבָרֵינוּ פֹּה׃
קול. 4:12
ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν, δοῦλος Χριστοῦ [Ἰησοῦ], πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς, ἵνα σταθῆτε τέλειοι καὶ πεπληροφορημένοι ἐν παντὶ θελήματι τοῦ θεοῦ
אֶפַּפְרָס אֲשֶׁר־הוּא מִכֶּם שֹׁאֵל לִשְׁלוֹמְכֶם מְשָׁרֵת הַמָּשִׁיחַ הַנֶּאֱבָק בַּעַדְכֶם בִּתְפִלֹּתָיו בְּכָל־עֵת לְמַעַן תַּעַמְדוּ שְׁלֵמִים וּמְלֵאִים דַּעַת בְּכָל־רְצוֹן אֱלֹהִים׃
א"תס. 1:2
Εὐχαριστοῦμεν τῷ θεῷ πάντοτε περὶ πάντων ὑμῶν, μνείαν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν, ἀδιαλείπτως
נוֹדֶה לֵאלֹהִים עַל־כֻּלְּכֶם בְּכָל־עֵת בְּהַזְכִּיר אֶתְכֶם בִּתְפִלּוֹתֵינוּ׃
א"תס. 1:7
ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπον πᾶσιν τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ
עַד־הֱיוֹתְכֶם מוֹפֵת לְכָל־הַמַּאֲמִינִים אֲשֶׁר בְּמַקְדּוֹנְיָא וּבַאֲכַיָּא׃
א"תס. 1:8
ἀφ᾿ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ κυρίου οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ [ἐν τῇ] Ἀχαΐᾳ, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἔχειν ἡμᾶς λαλεῖν τι·
כִּי מֵאִתְּכֶם נִשְׁמַע קוֹל דְּבַר יְהוָֹה לֹא לְבַד בְּמַקְדּוֹנְיָא וַאֲכַיָּא כִּי־אִם בְּכָל־מָקוֹם יָצְאָה אֱמוּנַתְכֶם בֵּאלֹהִים עַד שֶׁאֵין־לָנוּ צֹרֶךְ לְדַבֵּר דָּבָר׃
א"תס. 2:15
τῶν καὶ τὸν κύριον ἀποκτεινάντων Ἰησοῦν καὶ τοὺς προφήτας, καὶ ἡμᾶς ἐκδιωξάντων, καὶ θεῷ μὴ ἀρεσκόντων, καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐναντίων
אֲשֶׁר אַף־הֵמִיתוּ אֶת־הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ וְאֶת־נְבִיאֵיהֶם וְאוֹתָנוּ רָדָפוּ וְאֵינָם טוֹבִים בְּעֵינֵי אֱלֹהִים וְאֹיְבִים לְכָל־אָדָם׃
א"תס. 3:7
διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοί, ἐφ᾿ ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ ἀνάγκῃ καὶ θλίψει ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως
אָז נֻחַמְנוּ עֲלֵיכֶם אַחַי בְּכָל־צָרָתֵנוּ וְלַחֲצֵנוּ עַל־יְדֵי אֱמוּנַתְכֶם׃
א"תס. 3:9
τίνα γὰρ εὐχαριστίαν δυνάμεθα τῷ θεῷ ἀνταποδοῦναι περὶ ὑμῶν ἐπὶ πάσῃ τῇ χαρᾷ ᾗ χαίρομεν δι᾿ ὑμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ ἡμῶν
כִּי מַה־נָּשִׁיב לֵאלֹהִים לְהוֹדוֹת לוֹ בַּעֲבוּרְכֶם עַל כָּל־הַשִּׂמְחָה אֲשֶׁר שָׂמַחְנוּ עֲלֵיכֶם לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ׃
א"תס. 3:12
ὑμᾶς δὲ ὁ κύριος πλεονάσαι καὶ περισσεύσαι τῇ ἀγάπῃ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας, καθάπερ καὶ ἡμεῖς εἰς ὑμᾶς
וְאֶתְכֶם יַרְבֶּה וְיוֹתִיר הָאָדוֹן לְאַהֲבָה אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ וּלְאַהֲבָה כָּל־אָדָם כַּאֲשֶׁר גַּם־אֲנַחְנוּ אֹהֲבִים אֶתְכֶם׃
א"תס. 3:13
εἰς τὸ στηρίξαι ὑμῶν τὰς καρδίας ἀμέμπτους ἐν ἁγιωσύνῃ ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ
וִיכוֹנֵן אֶת־לְבַבְכֶם לִהְיוֹת תָּמִים בִּקְדֻשָּׁה לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ אָבִינוּ בְּבֹא יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ עִם־כָּל־קְדשָׁיו׃
א"תס. 4:6
τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, διότι ἔκδικος κύριος περὶ πάντων τούτων, καθὼς καὶ προείπαμεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα
וְלֹא־יַעֲשֹׁק אִישׁ וְיוֹנֶה אֶת־אָחִיו בְּמַשָּׂא וּמַתָּן כִּי־נוֹקֵם יְהוָֹה עַל־כָּל־זֹאת כַּאֲשֶׁר כְּבָר אָמַרְנוּ וְהַעִידֹנוּ לָכֶם׃
א"תס. 4:10
καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς [τοὺς] ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον
וְגַם עֹשִׂים אַתֶּם כֵּן לְכָל־אֲחֵיכֶם אֲשֶׁר בְּכָל־מַקְדּוֹנְיָא אַךְ־נְבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי אֲשֶׁר תּוֹסִיפוּ וְתַרְבּוּ עוֹד׃
א"תס. 5:5
πάντες γὰρ ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε καὶ υἱοὶ ἡμέρας. οὐκ ἐσμὲν νυκτὸς οὐδὲ σκότους·
אַתֶּם כֻּלְּכֶם בְּנֵי הָאוֹר וּבְנֵי הַיּוֹם לֹא בְנֵי־הַלַּיְלָה אֲנַחְנוּ וְלֹא בְּנֵי הַחשֶׁךְ׃
א"תס. 5:14
παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, νουθετεῖτε τοὺς ἀτάκτους, παραμυθεῖσθε τοὺς ὀλιγοψύχους, ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν, μακροθυμεῖτε πρὸς πάντας
וְהִנְנוּ מַזְהִירִים אֶתְכֶם אֶחָי הוֹכִיחוּ אֶת־הַסּוֹרְרִים אַמְּצוּ אֶת־רַכֵּי הַלֵּבָב תִּמְכוּ אֶת־הַחַלָּשִׁים וְהַאֲרִיכוּ רוּחַ אֶל־כָּל־אָדָם׃
א"תס. 5:15
ὁρᾶτε μή τις κακὸν ἀντὶ κακοῦ τινι ἀποδῷ, ἀλλὰ πάντοτε τὸ ἀγαθὸν διώκετε εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας
וּרְאוּ פֶּן־יְשַׁלֵּם אִישׁ לְאִישׁ רָעָה תַּחַת רָעָה כִּי אִם־רִדְפוּ בְכָל־עֵת אֶת־הַטּוֹב הֵן לְאִישׁ אִישׁ מִכֶּם הֵן לְכָל־אָדָם׃
א"תס. 5:18
ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε· τοῦτο γὰρ θέλημα θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς ὑμᾶς
הוֹדוּ עַל־הַכֹּל כִּי־זֶה רְצוֹן הָאֱלֹהִים אֲלֵיכֶם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
א"תס. 5:21
πάντα δὲ δοκιμάζετε, τὸ καλὸν κατέχετε
בַּחֲנוּ כָּל־דָּבָר וּבַטּוֹב אֱחֹזוּ׃
א"תס. 5:22
ἀπὸ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε
הִתְרַחֲקוּ מִכָּל־הַדּוֹמֶה לָרָע׃
א"תס. 5:26
Ἀσπάσασθε τοὺς ἀδελφοὺς πάντας ἐν φιλήματι ἁγίῳ
שַׁאֲלוּ לִשְׁלוֹם כָּל־הָאַחִים בַּנְּשִׁיקָה הַקְּדשָׁה׃
א"תס. 5:27
Ἐνορκίζω ὑμᾶς τὸν κύριον ἀναγνωσθῆναι τὴν ἐπιστολὴν πᾶσιν τοῖς ἀδελφοῖς
הִנְנִי מַשְׁבִּיעֲכֶם בָּאָדוֹן שֶׁתִּקָּרֵא הָאִגֶּרֶת הַזֹּאת בְּאָזְנֵי כָּל־הָאַחִים הַקְּדשִׁים׃
ב"תס. 1:3
Εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ θεῷ πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἀδελφοί, καθὼς ἄξιόν ἐστιν, ὅτι ὑπεραυξάνει ἡ πίστις ὑμῶν καὶ πλεονάζει ἡ ἀγάπη ἑνὸς ἑκάστου πάντων ὑμῶν εἰς ἀλλήλους
חַיָּבִים אֲנַחְנוּ לְהוֹדוֹת בְּכָל־עֵת לֵאלֹהִים עֲלֵיכֶם אַחַי כָּרָאוּי כִּי אֱמוּנַתְכֶם גָּדְלָה מְאֹד וְרַבָּה אַהֲבַת כֻּלְּכֶם אִישׁ לְרֵעֵהוּ׃
ב"תס. 1:4
ὥστε αὐτοὺς ἡμᾶς ἐν ὑμῖν ἐγκαυχᾶσθαι ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ θεοῦ ὑπὲρ τῆς ὑπομονῆς ὑμῶν καὶ πίστεως ἐν πᾶσιν τοῖς διωγμοῖς ὑμῶν καὶ ταῖς θλίψεσιν αἷς ἀνέχεσθε
עַד כִּי־נִתְהַלֵּל בָּכֶם אַף־אֲנַחְנוּ בִּקְהִלּוֹת אֱלֹהִים עַל־סַבְלָנוּתְכֶם וְעַל־אֱמוּנַתְכֶם בְּכָל־הָרְדִיפוֹת וּבְכָל־הַלַּחַץ אֲשֶׁר סְבַלְתֶּם׃
ב"תס. 1:10
ὅταν ἔλθῃ ἐνδοξασθῆναι ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ καὶ θαυμασθῆναι ἐν πᾶσιν τοῖς πιστεύσασιν, ὅτι ἐπιστεύθη τὸ μαρτύριον ἡμῶν ἐφ᾿ ὑμᾶς, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ
בְּבֹאוֹ בַּיּוֹם הַהוּא לְהִכָּבֵד בִּקְדשָׁיו וּלְהִפָּלֵא בְכָל־הַמַּאֲמִינִים כִּי הֶאֱמַנְתֶּם לְעֵדוּתֵנוּ אֲלֵיכֶם׃
ב"תס. 1:11
εἰς ὃ καὶ προσευχόμεθα πάντοτε περὶ ὑμῶν, ἵνα ὑμᾶς ἀξιώσῃ τῆς κλήσεως ὁ θεὸς ἡμῶν καὶ πληρώσῃ πᾶσαν εὐδοκίαν ἀγαθωσύνης καὶ ἔργον πίστεως ἐν δυνάμει
לָכֵן גַּם־נִתְפַּלֵּל בַּעַדְכֶם בְּכָל־עֵת אֲשֶׁר יִתֵּן אֶתְכֶם אֱלֹהֵינוּ רְאוּיִם אֶל־אֲשֶׁר אַתֶּם מְקֹרָאִים וִימַלֵּא בְעֹז כָּל־חֶפְצְכֶם בַּטּוֹב וְכָל־מַעֲשֵׂה אֱמוּנַתְכֶם׃
ב"תס. 2:4
ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἔστιν θεός
הַמִּתְקוֹמֵם וְהַמִּתְרוֹמֵם עַל־כָּל־הַנִּקְרָא אֵל אוֹ עֲבוֹדַת קֹדֶשׁ עַד־כִּי גַם־יֵשֵׁב בְּהֵיכַל הָאֱלֹהִים כֵּאלֹהִים וּמַרְאֶה אֶת־עַצְמוֹ כִּי אֱלֹהִים הוּא׃
ב"תס. 2:9
οὗ ἐστιν ἡ παρουσία κατ᾿ ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ ἐν πάσῃ δυνάμει καὶ σημείοις καὶ τέρασιν ψεύδους
אֵת אֲשֶׁר יָבוֹא כְּחֶזְקַת הַשָּׂטָן בְּרָב־כֹּחַ וּבְאֹתוֹת וּבְמוֹפְתֵי שָׁקֶר׃
ב"תס. 2:10
καὶ ἐν πάσῃ ἀπάτῃ ἀδικίας τοῖς ἀπολλυμένοις, ἀνθ᾿ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς
וּבְכָל־מִרְמַת אָוֶן בָּאֹבְדִים תַּחַת אֲשֶׁר לֹא קִבְּלוּ אֶת־אַהֲבַת הָאֱמֶת לְהִוָּשֵׁעַ׃
ב"תס. 2:12
ἵνα κριθῶσιν πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ ἀλλὰ εὐδοκήσαντες τῇ ἀδικίᾳ
לְמַעַן יִדּוֹנוּ כָּל־אֲשֶׁר לֹא־הֶאֱמִינוּ בָאֱמֶת כִּי אִם־רָצוּ בָּעַוְלָה׃
ב"תס. 2:17
παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας καὶ στηρίξαι ἐν παντὶ ἔργῳ καὶ λόγῳ ἀγαθῷ
הוּא יְנַחֵם אֶת־לְבַבְכֶם וִיכוֹנֵן אֶתְכֶם בְּכָל־דָּבָר וּמַעֲשֶׂה טוֹב׃
ב"תס. 3:2
καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων· οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις
וַאֲשֶׁר נִנָּצֵל מִן־הָאֲנָשִׁים הַתֹּעִים וְהָרָעִים כִּי לֹא לְכָל־אָדָם הָאֱמוּנָה׃
ב"תס. 3:6
Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν παρελάβοσαν παρ᾿ ἡμῶν
וְהִנְנוּ מְצַוִּים אֶתְכֶם אַחִים בְּשֵׁם אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר תִּבָּדְלוּ מִכָּל־אָח מְעַקֵּשׁ דְּרָכָיו וְאֵינֶנּוּ מִתְהַלֵּךְ עַל־פִּי הַקַּבָּלָה אֲשֶׁר קִבֵּל מֵאִתָּנוּ׃
ב"תס. 3:16
Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος τῆς εἰρήνης δῴη ὑμῖν τὴν εἰρήνην διὰ παντὸς ἐν παντὶ τρόπῳ. ὁ κύριος μετὰ πάντων ὑμῶν
וְהוּא אֲדוֹן הַשָּׁלוֹם הוּא יִתֵּן לָכֶם אֶת־הַשָּׁלוֹם תָּמִיד וּבְכָל־פָּנִים יְהִי הָאָדוֹן עִם־כֻּלְּכֶם׃
ב"תס. 3:17
Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου, ὅ ἐστιν σημεῖον ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ· οὕτως γράφω
שְׁאֵלַת הַשָּלוֹם מִיָּדִי אֲנִי פוֹלוֹס וְהִיא הָאוֹת בְּכָל־הָאִגְּרוֹת כֵּן אָנֹכִי כֹתֵב׃
ב"תס. 3:18
ἡ χάρις τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν
חֶסֶד יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ עִם־כֻּלְּכֶם׃
א"טמ. 1:15
πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος, ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι· ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ
נֶאֱמָן הַדָּבָר וְרָאוּי לְהִתְקַבֵּל עַל־כֹּל כִּי־הַמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ בָּא לָעוֹלָם לְהוֹשִׁיעַ אֶת־הַחַטָּאִים אֲשֶׁר אָנֹכִי הַגָּדוֹל בָּהֶם׃
א"טמ. 2:1
Παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις, εὐχαριστίας, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων
וְעַתָּה קֹדֶם כָּל־דָּבָר אֲבַקְשָׁה מִכֶּם לָשֵׂאת תְּפִלּוֹת וְתַחֲנוּנִים וּבַקָּשׁוֹת וְתוֹדוֹת בְּעַד כָּל־בְּנֵי אָדָם׃
א"טמ. 2:2
ὑπὲρ βασιλέων καὶ πάντων τῶν ἐν ὑπεροχῇ ὄντων, ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι
בְּעַד הַמְּלָכִים וְכָל־הַשַּׁלִּיטִים לְמַעַן נִחְיֶה חַיֵּי הַשְׁקֵט וָבֶטַח בְּכָל־חֲסִידוּת וָישֶׁר׃
א"טמ. 2:4
ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν
אֲשֶׁר חֶפְצוֹ שֶׁיִּוָּשְׁעוּ כָּל־בְּנֵי הָאָדָם וְיַגִּיעוּ לְהַכָּרַת הָאֱמֶת׃
א"טמ. 2:6
ὁ δοὺς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων, τὸ μαρτύριον καιροῖς ἰδίοις·
אֲשֶׁר נָתַן אֶת־נַפְשׁוֹ כֹּפֶר בְּעַד כֹּל וְזֹאת הָעֵדוּת הַבָּאָה בְעִתָּהּ׃
א"טמ. 2:8
Βούλομαι οὖν προσεύχεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐν παντὶ τόπῳ, ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ·
לָכֵן רְצוֹנִי שֶׁיִּתְפַּלְלוּ הָאֲנָשִׁים בְּכָל־מָקוֹם וְיִשְׂאוּ יְדֵיהֶם קֹדֶשׁ בְּלִי־כַעַס וּמָדוֹן׃
א"טמ. 2:11
γυνὴ ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω ἐν πάσῃ ὑποταγῇ·
הָאִשָּׁה תִּלְמַד דּוּמָם בְּכָל־הַכְנָעָה׃