Verses: 1057.
Forms: τούτοις, οὗτοί, τοῦτ᾿, ταύτην, τοῦτό, Ταῦτά, ταῦτά, αὗται, ταύτῃ, ταύτας, τουτῳ, τουτων, ταυτης, ταύταις, τούτους, τούτῳ, τοῦτον, οὗτός, τούτων, αὕτη, ταύτης, ταῦτα, τούτου, οὗτοι, οὗτος, τοῦτο
עבר. 10:16
Αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι πρὸς αὐτοὺς μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου ἐπὶ καρδίας αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὴν διάνοιαν αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς
זֹאת הַבְּרִית אֲשֶׁר אֶכְרֹת אִתָּם אַחֲרֵי הַיָּמִים הָהֵם אָמַר יְהוָֹה נָתַתִּי אֶת־תּוֹרָתִי בְּקִרְבָּם וְעַל־לִבָּם אֶכְתֳּבֶנָּה׃
עבר. 10:18
ὅπου δὲ ἄφεσις τούτων, οὐκέτι προσφορὰ περὶ ἁμαρτίας
וְהִנֵּה בַּאֲשֶׁר נִסְלְחוּ הַחֲטָאִים אֵין עוֹד קָרְבָּן עֲלֵיהֶם׃
עבר. 10:20
ἣν ἐνεκαίνισεν ἡμῖν ὁδὸν πρόσφατον καὶ ζῶσαν διὰ τοῦ καταπετάσματος, τοῦτ᾿ ἔστιν τῆς σαρκὸς αὐτοῦ
דֶּרֶךְ חָדָשׁ וָחָי אֲשֶׁר חִדֵּשׁ לָנוּ בַּפָּרֹכֶת הִיא בְשָׂרוֹ׃
עבר. 10:33
τοῦτο μὲν ὀνειδισμοῖς τε καὶ θλίψεσιν θεατριζόμενοι, τοῦτο δὲ κοινωνοὶ τῶν οὕτως ἀναστρεφομένων γενηθέντες·
פַּעַם בִּהְיוֹתְכֶם לְרַאֲוָה בְּחֶרְפָּה וְתוּגָה פַּעַם בְּהִשְׁתַּתֵּף לַאֲשֶׁר־הִגִּיעַ אֲלֵיהֶם כָּזֹאת׃
עבר. 11:2
ἐν ταύτῃ γὰρ ἐμαρτυρήθησαν οἱ πρεσβύτεροι
וּבָהּ נָחֲלוּ הָאָבוֹת עֵדוּת׃
עבר. 11:12
διὸ καὶ ἀφ᾿ ἑνὸς ἐγεννήθησαν, καὶ ταῦτα νενεκρωμένου, καθὼς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει καὶ ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης ἡ ἀναρίθμητος
עַל־כֵּן מֵאֶחָד אֲשֶׁר כִּמְעַט מֵת גּוּפוֹ יָצְאוּ כְּכוֹכְבֵי הַשָּׁמַיִם לָרֹב וְכַחוֹל אֲשֶׁר עַל־שְׂפַת הַיָּם אֲשֶׁר לֹא יִסָּפֵר׃
עבר. 11:13
Κατὰ πίστιν ἀπέθανον οὗτοι πάντες, μὴ κομισάμενοι τὰς ἐπαγγελίας, ἀλλὰ πόρρωθεν αὐτὰς ἰδόντες καὶ ἀσπασάμενοι, καὶ ὁμολογήσαντες ὅτι ξένοι καὶ παρεπίδημοί εἰσιν ἐπὶ τῆς γῆς·
כְּפִי אֱמוּנָה מֵתוּ כָל־אֵלֶּה וְלֹא הִשִּׂיגוּ אֶת־הַהַבְטָחוֹת רַק מֵרָחוֹק רָאוּ אוֹתָן וַיִּבְטְחוּ וַיִּשְׂמְחוּ לִקְרָאתָן וַיּוֹדוּ כִּי־גֵרִים הֵם וְתוֹשָׁבִים בָּאָרֶץ׃
עבר. 11:16
νῦν δὲ κρείττονος ὀρέγονται, τοῦτ᾿ ἔστιν ἐπουρανίου. διὸ οὐκ ἐπαισχύνεται αὐτοὺς ὁ θεὸς θεὸς ἐπικαλεῖσθαι αὐτῶν, ἡτοίμασεν γὰρ αὐτοῖς πόλιν
אָכֵן נִכְסְפוּ לְמוֹשָׁב טוֹב מִמֶּנּוּ וְהוּא בַּשָּׁמָיִם וְעַל־כֵּן לֹא בוֹשׁ הָאֱלֹהִים לְהִקָּרֵא אֱלֹהֵיהֶם כִּי־הֵכִין לָהֶם עִיר׃
עבר. 11:39
Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν
וְכָל־אֵלֶּה אַף כִּי־הָיְתָה לָהֶם הָעֵדוּת בִּגְלַל אֱמוּנָתָם לֹא קִבְּלוּ אֶת־הַהַבְטָחָה׃
עבר. 13:2
τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε, διὰ ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους
הַכְנָסַת אֹרְחִים אַל־תִּשְׁכָּחוּ כִּי־יֵשׁ אֲשֶׁר הִכְנִיסוּ־בָהּ מַלְאָכִים וְלֹא יָדָעוּ׃
עבר. 13:11
ὧν γὰρ εἰσφέρεται ζῴων τὸ αἷμα περὶ ἁμαρτίας εἰς τὰ ἅγια διὰ τοῦ ἀρχιερέως, τούτων τὰ σώματα κατακαίεται ἔξω τῆς παρεμβολῆς
כִּי־הַבְּהֵמוֹת אֲשֶׁר הוּבָא דָמָן בַּקֹּדֶשׁ לְכַפָּרַת הַחֵטְא עַל־יְדֵי הַכֹּהֵן הַגָּדוֹל גְּוִיּוֹתֵיהֶן נִשְׂרְפוּ מִחוּץ לַמַּחֲנֶה׃
עבר. 13:15
δι᾿ αὐτοῦ οὖν ἀναφέρωμεν θυσίαν αἰνέσεως διὰ παντὸς τῷ θεῷ, τοῦτ᾿ ἔστιν καρπὸν χειλέων ὁμολογούντων τῷ ὀνόματι αὐτοῦ
לָכֵן נַקְרִיב עַל־יָדוֹ בְּכָל־עֵת זֶבַח תּוֹדָה לֵאלֹהִים הִיא־פְרִי שְׂפָתַיִם הַמּוֹדוֹת לִשְׁמוֹ׃
עבר. 13:17
Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε, αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες, ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσιν καὶ μὴ στενάζοντες, ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο
שִׁמְעוּ אֶל־מַנְהִיגֵיכֶם וְהִכָּנְעוּ מִפְּנֵיהֶם כִּי־שֹׁקְדִים הֵם עַל־נַפְשֹׁתֵיכֶם כַּעֲתִידִים לָתֵת חֶשְׁבּוֹן לְמַעַן יַעֲשֹוּ־זֹאת בְּשִׂמְחָה וְלֹא בַאֲנָחָה כִּי זֹאת לֹא־לְהוֹעִיל לָכֶם׃
עבר. 13:19
περισσοτέρως δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν
וּבְחָזְקָה אֲבַקֵּשׁ מִכֶּם לַעֲשׂוֹת זֹאת לְמַעַן אוּשַׁב אֲלֵיכֶם בִּמְהֵרָה׃
חזן. 1:19
γράψον οὖν ἃ εἶδες καὶ ἃ εἰσὶν καὶ ἃ μέλλει γενέσθαι μετὰ ταῦτα
וְעַתָּה כְתֹב אֵת אֲשֶׁר רָאִיתָ וַאֲשֶׁר נַעֲשֶׂה עַתָּה וַאֲשֶׁר עָתִיד לִהְיוֹת אַחֲרֵי־כֵן׃
חזן. 2:6
ἀλλὰ τοῦτο ἔχεις, ὅτι μισεῖς τὰ ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν, ἃ κἀγὼ μισῶ
אֲבָל זֹאת הִיא לָךְ כִּי תִשְׂנָא אֶת־מַעֲשֵׂי הַנִּיקְלָסִיִּים אֲשֶׁר שְׂנֵאתִים גַּם־אָנִי׃
חזן. 2:24
ὑμῖν δὲ λέγω τοῖς λοιποῖς τοῖς ἐν Θυατίροις, ὅσοι οὐκ ἔχουσιν τὴν διδαχὴν ταύτην, οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν τὰ βαθέα τοῦ Σατανᾶ, ὡς λέγουσιν, οὐ βάλλω ἐφ᾿ ὑμᾶς ἄλλο βάρος·
אֲבָל אֹמֵר אֲנִי לָכֶם וְלִשְׁאָר הַנִּמְצָאִים בְּתִיאֲטִירָא כֹּל אֲשֶׁר־אֵין לָהֶם הַלֶּקַח הַהוּא וְלֹא יָדְעוּ אֶת־עֲמֻקּוֹת הַשָּׂטָן כַּאֲשֶׁר הֵם מִתְהַלְלִים לֹא־אָשִׂים עֲלֵיכֶם מַשָּׂא אַחֵר׃
חזן. 4:1
Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδοὺ θύρα ἠνεῳγμένη ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἡ φωνὴ ἡ πρώτη ἣν ἤκουσα ὡς σάλπιγγος λαλούσης μετ᾿ ἐμοῦ λέγων, Ἀνάβα ὧδε, καὶ δείξω σοι ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα
וַיְהִי אַחַר הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה וָאֵרֶא וְהִנֵּה פֶתַח נִפְתָּח בַּשָּׁמַיִם וְהַקּוֹל הָרִאשׁוֹן אֲשֶׁר שְׁמַעְתִּיו כְּקוֹל שׁוֹפָר מִדַּבֵּר אֵלַי אֹמֵר עֲלֵה הֵנָּה וְאַרְאֶךָּ אֵת אֲשֶׁר־הָיֹה יִהְיֶה אַחֲרֵי־כֵן׃
חזן. 7:1
Μετὰ τοῦτο εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης μήτε ἐπὶ πᾶν δένδρον
וְאַחֲרֵי־כֵן רָאִיתִי אַרְבָּעָה מַלְאָכִים עֹמְדִים בְּאַרְבַּע כַּנְפוֹת הָאָרֶץ וַיַּעַצְרוּ אֶת־אַרְבַּע רוּחוֹת הָאָרֶץ לְמַעַן לֹא־תִשֹּׁב רוּחַ לֹא בָאָרֶץ וְלֹא בַיָּם וְלֹא בְכָל־עֵץ׃
חזן. 7:9
Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὄχλος πολύς, ὃν ἀριθμῆσαι αὐτὸν οὐδεὶς ἐδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ἑστῶτες ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, περιβεβλημένους στολὰς λευκάς, καὶ φοίνικες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν·
אַחֲרֵי־כֵן רָאִיתִי וְהִנֵּה הָמוֹן רַב אֲשֶׁר לֹא־יָכֹל אִישׁ לִמְנוֹתוֹ מִכָּל־הַגּוֹיִם וְהַמִּשְׁפָּחוֹת וְהָעַמִּים וְהַלְּשֹׁנוֹת וַיַּעַמְדוּ לִפְנֵי הַכִּסֵּא וְלִפְנֵי הַשֶּׂה מְלֻבָּשִׁים שְׂמָלוֹת לְבָנוֹת וְכַפּוֹת תְּמָרִים בִּידֵיהֶם׃
חזן. 7:13
Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι, Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς τίνες εἰσὶν καὶ πόθεν ἦλθον
וַיַּעַן אֶחָד מִן־הַזְּקֵנִים וַיֹּאמֶר אֵלָי אֵלֶּה הַמְלֻבָּשִׁים בִּגְדֵי לָבָן מִי הֵמָּה וּמֵאַיִן בָּאוּ׃
חזן. 7:14
καὶ εἴρηκα αὐτῷ, Κύριέ μου, σὺ οἶδας. καὶ εἶπέν μοι, Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου
וָאֹמַר אֵלָיו אֲדֹנִי אַתָּה יָדָעְתָּ וַיֹּאמֶר אֵלַי אֵלֶּה הֵם הַבָּאִים מִן־הַצָּרָה הַגְּדוֹלָה וַיְכַבְּסוּ אֶת־שִׂמְלֹתָם וַיַּלְבִּינוּם בְּדַם הַשֶּׂה׃
חזן. 7:15
διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ, καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ, καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου σκηνώσει ἐπ᾿ αὐτούς
לָכֵן הִנָּם לִפְנֵי כִסֵּא הָאֱלֹהִים וּמְשָׁרְתִים אוֹתוֹ בְּהֵיכָלוֹ יוֹמָם וָלָיְלָה וְהַיּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא יִתֵּן מִשְׁכָּנוֹ עֲלֵיהֶם׃
חזן. 9:12
Ἡ οὐαὶ ἡ μία ἀπῆλθεν· ἰδοὺ ἔρχεται ἔτι δύο οὐαὶ μετὰ ταῦτα
הַצָּרָה הָאַחַת חָלְפָה הָלְכָה־לָּהּ וְהִנֵּה בָאוֹת אַחֲרֶיהָ עוֹד צָרוֹת שְׁתָּיִם׃
חזן. 9:18
ἀπὸ τῶν τριῶν πληγῶν τούτων ἀπεκτάνθησαν τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων, ἐκ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ θείου τοῦ ἐκπορευομένου ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν
וַתּוּמַת שְׁלִישִׁית בְּנֵי אָדָם בְּשָׁלשׁ מַגֵּפוֹת הָאֵלֶּה בָּאֵשׁ וּבַקִּיטוֹר וּבַגָּפְרִית הַיֹּצְאוֹת מִפִּיהֶם׃
חזן. 9:20
Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἳ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς ταύταις, οὐδὲ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἵνα μὴ προσκυνήσουσιν τὰ δαιμόνια καὶ τὰ εἴδωλα τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χαλκᾶ καὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, ἃ οὔτε βλέπειν δύνανται οὔτε ἀκούειν οὔτε περιπατεῖν
וּשְׁאָר בְּנֵי אָדָם אֲשֶׁר לֹא נֶהֶרְגוּ בַּמַּגֵּפוֹת הָאֵלֶּה בְּכָל־זֹאת לֹא־שָׁבוּ מִמַּעֲשֵׂי יְדֵיהֶם מֵהִשְׁתַּחֲוֺת עוֹד לַשֵּׁדִים וְלַעֲצַבֵּי זָהָב וָכֶסֶף וּנְחשֶׁת וְאֶבֶן וָעֵץ אֲשֶׁר לֹא־יִרְאוּ וְלֹא־יִשְׁמְעוּ וְלֹא יְהַלֵּכוּ׃
חזן. 11:4
οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ κυρίου τῆς γῆς ἑστῶτες
אֵלֶּה הֵם שְׁנֵי הַזֵּיתִים וּשְׁתֵּי הַמְּנֹרוֹת הָעֹמְדִים לִפְנֵי אֱלֹהֵי הָאָרֶץ׃
חזן. 11:6
οὗτοι ἔχουσιν τὴν ἐξουσίαν κλεῖσαι τὸν οὐρανόν, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα καὶ πατάξαι τὴν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ ὁσάκις ἐὰν θελήσωσιν
וְלָהֶם הַשָּׁלְטָן לַעֲצֹר אֶת־הַשָּׁמַיִם וְלֹא־יִהְיֶה מָטָר בִּימֵי נְבוּאָתָם וְיִשְׁלְטוּ עַל־הַמַּיִם לְהָפְכָם לְדָם וְעַל־הָאָרֶץ לְהַכֹּתָהּ בְּכָל־נֶגַע מִדֵּי יֶחְפָּצוּ׃
חזן. 11:10
καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χαίρουσιν ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ εὐφραίνονται, καὶ δῶρα πέμψουσιν ἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς
וְישְׁבֵי הָאָרֶץ יִשְׂמְחוּ עֲלֵיהֶם וְיַעַלְזוּ וְיִשְׁלְחוּ מָנוֹת זֶה לָזֶה כִּי שְׁנֵי הַנְּבִיאִים הָאֵלֶּה הִכְאִיבוּ אֶת־ישְׁבֵי הָאָרֶץ׃
חזן. 12:12
διὰ τοῦτο εὐφραίνεσθε, οὐρανοὶ καὶ οἱ ἐν αὐτοῖς σκηνοῦντες· οὐαὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, ὅτι κατέβη ὁ διάβολος πρὸς ὑμᾶς ἔχων θυμὸν μέγαν, εἰδὼς ὅτι ὀλίγον καιρὸν ἔχει
רָנּוּ עַל־זֹאת שָׁמַיִם וְשֹׁכְנֵיהֶם אוֹי לְישְׁבֵי אֶרֶץ וָיָם כִּי־יָרַד אֲלֵיכֶם הַמַּלְשִׁין בְּחֵמָה גְדוֹלָה מִדַּעְתּוֹ כִּי קָצְרָה עִתּוֹ׃
חזן. 14:4
οὗτοί εἰσιν οἳ μετὰ γυναικῶν οὐκ ἐμολύνθησαν, παρθένοι γάρ εἰσιν. οὗτοι οἱ ἀκολουθοῦντες τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. οὗτοι ἠγοράσθησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀπαρχὴ τῷ θεῷ καὶ τῷ ἀρνίῳ
אֵלֶּה הֵם אֲשֶׁר לֹא־נְגֹאֲלוּ בַנָּשִׁים כִּי־בְתוּלוֹת הֵמָּה אֵלֶּה הֵם הַהֹלְכִים אַחֲרֵי הַשֶּׂה אֶל־כָּל־אֲשֶׁר יֵלֵךְ אֵלֶּה נִקְנוּ מִתּוֹךְ בְּנֵי הָאָדָם לְרֵאשִׁית בִּכּוּרִים לֵאלֹהִים וְלַשֶּׂה׃
חזן. 15:5
Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ οὐρανῷ
וְאַחֲרֵי כֵן רָאִיתִי וְהִנֵּה נִפְתַּח הֵיכַל מִשְׁכַּן הָעֵדוּת בַּשָּׁמָיִם׃
חזן. 16:5
καὶ ἤκουσα τοῦ ἀγγέλου τῶν ὑδάτων λέγοντος, Δίκαιος εἶ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, ὁ ὅσιος, ὅτι ταῦτα ἔκρινας
וָאֶשְׁמַע אֶת־מַלְאַךְ הַמַּיִם אֹמֵר צַדִּיק אַתָּה אָדוֹן הַהֹוֶה וְהָיָה וְיִהְיֶה כִּי־כֵן שָׁפָטְתָּ׃
חזן. 16:9
καὶ ἐκαυματίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦμα μέγα, καὶ ἐβλασφήμησαν τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ τοῦ ἔχοντος τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας, καὶ οὐ μετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν
וַיִּצָּרְבוּ בְנֵי־אָדָם בְּחֹם גָּדוֹל וַיְגַדְּפוּ אֶת־שֵׁם אֱלֹהִים אֲשֶׁר־לוֹ הַמֶּמְשָׁלָה עַל־הַמַּכּוֹת הָאֵלֶּה וְלֹא שָׁבוּ לָתֶת־לוֹ הַכָּבוֹד׃
חזן. 17:13
οὗτοι μίαν γνώμην ἔχουσιν, καὶ τὴν δύναμιν καὶ ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν
וְלָאֵלֶּה עֵצָה אֶחָת וְאֶת־כֹּחָם וְאֶת־מֶמְשַׁלְתָּם יִתְּנוּ לַחַיָּה׃
חזן. 17:14
οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσιν, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶν καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί
הֵמָּה יִלָּחֲמוּ בַשֶּׂה וְהַשֶּׂה יָכוֹל יוּכַל לָהֶם כִּי הוּא אֲדֹנֵי הָאֲדֹנִים וּמֶלֶךְ הַמְּלָכִים וְעִמּוֹ הַקְּרוּאִים וְהַבְּחִירִים וְהַנֶּאֱמָנִים׃
חזן. 17:16
καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες καὶ τὸ θηρίον, οὗτοι μισήσουσιν τὴν πόρνην, καὶ ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτὴν καὶ γυμνήν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονται, καὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί·
וְעֶשֶׂר הַקַּרְנַיִם אֲשֶׁר רָאִיתָ וְהַחַיָּה הֵמָּה יִשְׂנְאוּ אֶת־הַזּוֹנָה וְעָשֹוּהָ גַּלְמוּדָה וַעֲרֻמָּה וְאָכְלוּ אֶת־בְּשָׂרָהּ וְאֹתָהּ יִשְׂרְפוּ בָאֵשׁ׃
חזן. 18:1
Μετὰ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην, καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ
אַחֲרֵי־כֵן רָאִיתִי מַלְאָךְ אַחֵר יוֹרֵד מִן־הַשָּׁמָיִם אֲשֶׁר־לוֹ שָׁלְטָן גָּדוֹל וְהָאָרֶץ הֵאִירָה מִכְּבֹדוֹ׃
חזן. 18:8
διὰ τοῦτο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἥξουσιν αἱ πληγαὶ αὐτῆς, θάνατος καὶ πένθος καὶ λιμός, καὶ ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται· ὅτι ἰσχυρὸς κύριος ὁ θεὸς ὁ κρίνας αὐτήν
עַל־כֵּן רֶגַע בְּיוֹם אֶחָד תָּבֹאנָה מַכּוֹתֶיהָ מָוֶת וְאֵבֶל וְרָעָב וְתִשָּׂרֵף בְּמוֹ־אֵשׁ כִּי חָזָק יְהוָֹה אֱלֹהִים הַשֹּׁפֵט אֹתָהּ׃
חזן. 18:15
οἱ ἔμποροι τούτων, οἱ πλουτήσαντες ἀπ᾿ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, κλαίοντες καὶ πενθοῦντες
וְרֹכְלֵיהֶם אֲשֶׁר הֶעֱשִׁירוּ מִמֶּנָּה יַעַמְדוּ מֵרָחוֹק מִפְּנֵי אֵימַת עִנּוּיָהּ וּבָכוּ וְהִתְאַבָּלוּ׃
חזן. 19:1
Μετὰ ταῦτα ἤκουσα ὡς φωνὴν μεγάλην ὄχλου πολλοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ λεγόντων, Ἁλληλουϊά· ἡ σωτηρία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις τοῦ θεοῦ ἡμῶν
אַחֲרֵי־כֵן שָׁמַעְתִּי קוֹל גָּדוֹל כְּקוֹל הָמוֹן רַב בַּשָּׁמַיִם הָאֹמְרִים הַלְלוּיָהּ הַיְשׁוּעָה וְהַכָּבוֹד וְהָעֹז לַיהוָֹה אֱלֹהֵינוּ׃
חזן. 19:9
Καὶ λέγει μοι, Γράψον· Μακάριοι οἱ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ ἀρνίου κεκλημένοι. καὶ λέγει μοι, Οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ τοῦ θεοῦ εἰσιν
וַיֹּאמֶר אֵלַי כְּתֹב אַשְׁרֵי הַקְּרוּאִים אֶל־מִשְׁתֵּה חֲתֻנַּת הַשֶּׂה וַיֹּאמֶר אֵלַי אֵלֶּה הַדְּבָרִים אֱמֶת הֵם דִּבְרֵי אֱלֹהִים׃
חזן. 20:3
καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν ἄβυσσον καὶ ἔκλεισεν καὶ ἐσφράγισεν ἐπάνω αὐτοῦ ἵνα μὴ πλανήσῃ ἔτι τὰ ἔθνη ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη· μετὰ ταῦτα δεῖ λυθῆναι αὐτὸν μικρὸν χρόνον
וַיַּשְׁלִיכֵהוּ בַתְּהוֹם וַיִּסְגֹּר בַּעֲדוֹ וַיַּחְתֹּם עָלָיו לְמַעַן לֹא־יַדִּיחַ עוֹד אֶת־הַגּוֹיִם עַד־כְּלוֹת אֶלֶף הַשָּׁנִים וְאַחֲרֵי־כֵן יֻתַּר לִזְמַן מִצְעָר׃
חזן. 20:5
οἱ λοιποὶ τῶν νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη
וּשְׁאָר הַמֵּתִים לֹא־קָמוּ לַחַיִּים עַד־כְּלוֹת אֶלֶף הַשָּׁנִים זֹאת הִיא הַתְּחִיָּה הָרִאשׁוֹנָה׃
חזן. 20:6
μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλ᾿ ἔσονται ἱερεῖς τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσιν μετ᾿ αὐτοῦ [τὰ] χίλια ἔτη
אַשְׁרֵי הָאִישׁ וְקָדוֹשׁ הוּא אֲשֶׁר־חֶלְקוֹ לָקוּם בַּתְּחִיָּה הָרִאשׁוֹנָה בָּאֵלֶּה לֹא־יִשְׁלֹט הַמָּוֶת הַשֵּׁנִי כִּי אִם־יִהְיוּ כֹּהֲנִים לֵאלֹהִים וְלִמְשִׁיחוֹ וְיִמְלְכוּ אִתּוֹ אֶלֶף שָׁנִים׃
חזן. 20:14
καὶ ὁ θάνατος καὶ ὁ ᾅδης ἐβλήθησαν εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός. οὗτος ὁ θάνατος ὁ δεύτερός ἐστιν
וְהַמָּוֶת וְהַשְּׁאוֹל הֻשְׁלְכוּ בַאֲגַם־הָאֵשׁ וְהוּא הַמָּוֶת הַשֵּׁנִי׃
חזן. 21:5
Καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ, Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα. καὶ λέγει, Γράψον, ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί εἰσιν
וַיֹּאמֶר הַיּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא הִנְנִי עֹשֶׂה הַכֹּל חָדָשׁ וַיֹּאמֶר אֵלַי כְּתֹב כִּי הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲמִתִּים וְנֶאֱמָנִים הֵם׃
חזן. 21:7
ὁ νικῶν κληρονομήσει ταῦτα, καὶ ἔσομαι αὐτῷ θεὸς καὶ αὐτὸς ἔσται μοι υἱός
הַמְנַצֵּחַ יִירַשׁ הַכֹּל וַאֲנִי אֶהְיֶה־לּוֹ לֵאלֹהִים וְהוּא יִהְיֶה־לִּי לְבֵן׃
חזן. 22:6
Καὶ εἶπέν μοι, Οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί, καὶ ὁ κύριος, ὁ θεὸς τῶν πνευμάτων τῶν προφητῶν, ἀπέστειλεν τὸν ἄγγελον αὐτοῦ δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει
וַיֹּאמֶר אֵלַי הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲמִתִּים וְנֶאֱמָנִים הֵם וַיהוָֹה אֱלֹהֵי רוּחוֹת הַנְּבִיאִים הַקְּדשִׁים שָׁלַח אֶת־מַלְאָכוֹ לְהַרְאוֹת אֶת־עֲבָדָיו אֵת אֲשֶׁר־הָיֹה יִהְיֶה בִּמְהֵרָה׃
חזן. 22:7
καὶ ἰδοὺ ἔρχομαι ταχύ. μακάριος ὁ τηρῶν τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου
הִנְנִי בָא מַהֵר אַשְׁרֵי הַשֹּׁמֵר אֶת־דִּבְרֵי נְבוּאַת הַסֵּפֶר הַזֶּה׃
חזן. 22:8
Κἀγὼ Ἰωάννης ὁ ἀκούων καὶ βλέπων ταῦτα. καὶ ὅτε ἤκουσα καὶ ἔβλεψα, ἔπεσα προσκυνῆσαι ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν τοῦ ἀγγέλου τοῦ δεικνύοντός μοι ταῦτα
וַאֲנִי יוֹחָנָן הוּא הָרֹאֶה אֵלֶּה וְשֹׁמְעָם וַיְהִי כְּשָׁמְעִי וְכִרְאוֹתִי וָאֶפֹּל לִפְנֵי רַגְלֵי הַמַּלְאָךְ אֲשֶׁר־הֶרְאַנִי אֶת־אֵלֶּה לְהִשְׁתַּחֲוֺת לוֹ׃
חזן. 22:9
καὶ λέγει μοι, Ὅρα μή· σύνδουλός σού εἰμι καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν προφητῶν καὶ τῶν τηρούντων τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τούτου· τῷ θεῷ προσκύνησον
וַיֹּאמֶר אֵלַי רְאֵה אַל־תַּעֲשֶׂה־זֹּאת כִּי־עֶבֶד כָּמוֹךָ אָנֹכִי וְחָבֵר לְךָ וּלְאַחֶיךָ הַנְּבִיאִים וְלַשֹּׁמְרִים אֶת־דִּבְרֵי הַסֵּפֶר הַזֶּה לֵאלֹהִים הִשְׁתַּחֲוֵה׃
חזן. 22:10
καὶ λέγει μοι, Μὴ σφραγίσῃς τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου, ὁ καιρὸς γὰρ ἐγγύς ἐστιν
וַיֹּאמֶר אֵלַי אַל־תַּחְתֹּם אֶת־דִּבְרֵי נְבוּאַת הַסֵּפֶר הַזֶּה כִּי קָרוֹב הַמּוֹעֵד׃
חזן. 22:16
Ἐγὼ Ἰησοῦς ἔπεμψα τὸν ἄγγελόν μου μαρτυρῆσαι ὑμῖν ταῦτα ἐπὶ ταῖς ἐκκλησίαις. ἐγώ εἰμι ἡ ῥίζα καὶ τὸ γένος Δαυίδ, ὁ ἀστὴρ ὁ λαμπρὸς ὁ πρωϊνός
אֲנִי יֵשׁוּעַ שָׁלַחְתִּי אֶת־מַלְאָכִי לְהָעִיד לָכֶם אֶת־אֵלֶּה בִּפְנֵי הַקְּהִלּוֹת אָנֹכִי שֹׁרֶשׁ דָּוִד וְתוֹלַדְתּוֹ כּוֹכַב נֹּגַהּ הַשָּׁחַר׃
חזן. 22:18
Μαρτυρῶ ἐγὼ παντὶ τῷ ἀκούοντι τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου· ἐάν τις ἐπιθῇ ἐπ᾿ αὐτά, ἐπιθήσει ἐπ᾿ αὐτὸν ὁ θεὸς τὰς πληγὰς τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ·
מֵעִיד אֲנִי בְּכָל־הַשֹּׁמֵעַ דִּבְרֵי נְבוּאַת הַסֵּפֶר הַזֶּה אִם־יוֹסִיף אִישׁ עֲלֵיהֶם יוֹסִיף עָלָיו הָאֱלֹהִים אֶת־הַמַּכּוֹת הַכְּתוּבוֹת בַּסֵּפֶר הַזֶּה׃
חזן. 22:19
καὶ ἐάν τις ἀφέλῃ ἀπὸ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης, ἀφελεῖ ὁ θεὸς τὸ μέρος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας, τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ
וְאִם־יִגְרַע אִישׁ מִדִּבְרֵי סֵפֶר הַנְּבוּאָה הַזֹּאת יִגְרַע הָאֱלֹהִים אֶת־חֶלְקוֹ מֵעֵץ הַחַיִּים וּמֵעִיר הַקֹּדֶשׁ הַכְּתוּבִים בַּסֵּפֶר הַזֶּה׃
חזן. 22:20
Λέγει ὁ μαρτυρῶν ταῦτα, Ναί, ἔρχομαι ταχύ. Ἀμήν, ἔρχου, κύριε Ἰησοῦ
הַמֵּעִיד אֶת־אֵלֶּה אֹמֵר אָמְנָם כֵּן אֲנִי בָא מַהֵר אָמֵן בֹּאָה־נָּא הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ׃