קול. 1:8
ὁ καὶ δηλώσας ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἀγάπην ἐν πνεύματι
וְהוּא גַּם־הוֹדִיעַ אֹתָנוּ אֶת־אַהֲבַתְכֶם בָּרוּחַ׃
קול. 1:9
Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν, οὐ παυόμεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχόμενοι καὶ αἰτούμενοι ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνέσει πνευματικῇ
בַּעֲבוּר זֹאת גַּם־אֲנַחְנוּ לְמִן־הַיּוֹם אֲשֶׁר שְׁמַעֲנוּהָ לֹא חָדַלְנוּ לְהִתְפַּלֵּל בַּעַדְכֶם וּלְבַקֵּשׁ שֶׁתִּמָּלְאוּ דַעַת רְצוֹן הָאֱלֹהִים בְּכָל־חָכְמָה וּתְבוּנָה רוּחָנִית׃
קול. 1:10
περιπατῆσαι ἀξίως τοῦ κυρίου εἰς πᾶσαν ἀρεσκείαν, ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι τῇ ἐπιγνώσει τοῦ θεοῦ
לְהִתְהַלֵּךְ כַּטּוֹב בְּעֵינֵי הָאָדוֹן וּכְכָל־רְצוֹנוֹ וְלַעֲשׂוֹת פְּרִי בְּכָל־מַעֲשֶׂה טוֹב וְלִרְבוֹת בְּדַעַת אֱלֹהִים׃
קול. 1:11
ἐν πάσῃ δυνάμει δυναμούμενοι κατὰ τὸ κράτος τῆς δόξης αὐτοῦ εἰς πᾶσαν ὑπομονὴν καὶ μακροθυμίαν, μετὰ χαρᾶς
לְהִתְחַזֵּק בְּכָל־כֹּחַ כִּגְבוּרַת כְּבוֹדוֹ לְכָל־סַבְלָנוּת וְאֹרֶךְ רוּחַ עִם־שִׂמְחָה׃
קול. 1:13
ὃς ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους καὶ μετέστησεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ
אֲשֶׁר הוּא חִלְּצָנוּ מִמֶּמְשֶׁלֶת הַחשֶׁךְ וְהֶעֱבִירָנוּ לְמַלְכוּת בֶּן־אַהֲבָתוֹ׃
קול. 1:16
ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· τὰ πάντα δι᾿ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται
כִּי־בוֹ נִבְרָא כֹּל אֲשֶׁר בַּשָּׁמַיִם וַאֲשֶׁר בָּאָרֶץ כֹּל הַנִּרְאֶה וְכֹל אֲשֶׁר־אֵינֶנּוּ נִרְאֶה הֵן כִּסְאוֹת וּמֶמְשָׁלוֹת הֵן שְׂרָרוֹת וְרָשֻׁיּוֹת הַכֹּל נִבְרָא עַל־יָדוֹ וּלְמַעֲנוֹ׃
קול. 1:17
καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκεν
וְהוּא לִפְנֵי הַכֹּל וְהַכֹּל קַיָּם בּוֹ׃
קול. 1:18
καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων
וְהוּא רֹאשׁ גּוּף הָעֵדָה אֲשֶׁר הוּא רֵאשִׁית וּבְכוֹר מֵעִם הַמֵּתִים לְמַעַן יִהְיֶה הָרִאשׁוֹן בַּכֹּל׃
קול. 1:20
καὶ δι᾿ αὐτοῦ ἀποκαταλλάξαι τὰ πάντα εἰς αὐτόν, εἰρηνοποιήσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ, [δι᾿ αὐτοῦ] εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς εἴτε τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς
וּלְרַצּוֹת אֶל־עַצְמוֹ אֶת־הַכֹּל עַל־יָדוֹ בַּעֲשׂוֹתוֹ שָׁלוֹם בְּדַם־צְלָבוֹ עַל־יָדוֹ הֵן אֲשֶׁר בָּאָרֶץ הֵן אֲשֶׁר בַּשָּׁמָיִם׃
קול. 1:21
Καὶ ὑμᾶς ποτε ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς
וְגַם־אַתֶּם אֲשֶׁר הֱיִיתֶם מִלְּפָנִים מוּזָרִים וְאֹיְבִים בִּנְטוֹת לְבַבְכֶם אַחֲרֵי הַמַּעֲשִׂים הָרָעִים׃
קול. 1:22
νυνὶ δὲ ἀποκατηλλάγητε ἐν τῷ σώματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ διὰ τοῦ θανάτου, παραστῆσαι ὑμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους καὶ ἀνεγκλήτους κατενώπιον αὐτοῦ
עַתָּה רִצָּה אֶתְכֶם בְּגוּף בְּשָׂרוֹ עַל־יְדֵי מוֹתוֹ לְהַעֲמִידְכֶם לְפָנָיו קְדשִׁים וּבְלִי־מוּם וָדֹפִי׃
קול. 1:23
εἴ γε ἐπιμένετε τῇ πίστει τεθεμελιωμένοι καὶ ἑδραῖοι καὶ μὴ μετακινούμενοι ἀπὸ τῆς ἐλπίδος τοῦ εὐαγγελίου οὗ ἠκούσατε, τοῦ κηρυχθέντος ἐν πάσῃ κτίσει τῇ ὑπὸ τὸν οὐρανόν, οὗ ἐγενόμην ἐγὼ Παῦλος διάκονος
אִם־תַּעַמְדוּ מְיֻסָּדִים וּנְכוֹנִים בָּאֱמוּנָה וְלֹא תָזוּעוּ מִתּוֹחֶלֶת הַבְּשׂוֹרָה אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם וַאֲשֶׁר נִשְׁמְעָה לְכָל־הַנִּבְרָא תַּחַת הַשָּׁמָיִם וַאֲנִי פוֹלוֹס הָיִיתִי לָהּ לִמְשָׁרֵת׃
קול. 1:24
Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασιν ὑπὲρ ὑμῶν, καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἡ ἐκκλησία
עַתָּה הִנְנִי שָׂמֵחַ בְּעִנּוּיַי אֲשֶׁר אֲנִי סֹבֵל לְמַעַנְכֶם וַאֲמַלֵּא אֶת־הֶחָסֵר בְּיִסּוּרֵי הַמָּשִׁיחַ בִּבְשָׂרִי בְּעַד גּוּפוֹ הִיא הָעֵדָה׃
קול. 1:26
τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν — νῦν δὲ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ
אֶת־הַסּוֹד אֲשֶׁר הָיָה נִסְתָּר מֵעוֹלָמִים וּמִדּוֹר וָדוֹר וְעַתָּה נִגְלָה לִקְדוֹשָׁיו׃
קול. 1:28
ὃν ἡμεῖς καταγγέλλομεν νουθετοῦντες πάντα ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες πάντα ἄνθρωπον ἐν πάσῃ σοφίᾳ, ἵνα παραστήσωμεν πάντα ἄνθρωπον τέλειον ἐν Χριστῷ·
וְאוֹתוֹ מַשְׁמִיעִים אֲנַחְנוּ בְּהוֹכִיחֵנוּ כָל־אִישׁ וּבְלַמְּדֵנוּ כָל־אִישׁ בְּכָל־חָכְמָה לְמַעַן הַעֲמִיד כָּל־אִישׁ שָׁלֵם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
קול. 1:29
εἰς ὃ καὶ κοπιῶ ἀγωνιζόμενος κατὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἐμοὶ ἐν δυνάμει
וּבָזֹאת אַף־אֲנִי עָמֵל וְנִלְחָם כְּפִי־פְעֻלַּת כֹּחוֹ הַפֹּעֵל בִּי בִּגְבוּרָה׃
קול. 2:1
Θέλω γὰρ ὑμᾶς εἰδέναι ἡλίκον ἀγῶνα ἔχω ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ ὅσοι οὐχ ἑόρακαν τὸ πρόσωπόν μου ἐν σαρκί
הִנְנִי מוֹדִיעַ אֶתְכֶם גֹּדֶל הַקְּרָב אֲשֶׁר בְּקִרְבִּי עַל־אֹדוֹתֵיכֶם וְעַל־אוֹדֹת אַנְשֵׁי לוּדְקְיָא וְעַל־כֹּל אֲשֶׁר לֹא־רָאוּ אֶת־פָּנַי בַּבָּשָׂר׃
קול. 2:2
ἵνα παρακληθῶσιν αἱ καρδίαι αὐτῶν, συμβιβασθέντες ἐν ἀγάπῃ καὶ εἰς πᾶν πλοῦτος τῆς πληροφορίας τῆς συνέσεως, εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ θεοῦ, Χριστοῦ
לְמַעַן יְנֻחֲמוּ לִבּוֹתָם וְנִקְשְׁרוּ יַחַד בְּאַהֲבָה וּלְכָל־עשֶׁר דַּעַת נְכוֹנָה לְהַשְׂכִּיל סוֹד הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וְסוֹד הַמָּשִׁיחַ׃
קול. 2:3
ἐν ᾧ εἰσιν πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ γνώσεως ἀπόκρυφοι
אֲשֶׁר צְפוּנִים בּוֹ כָּל־אֹצְרוֹת הַחָכְמָה וְהַדָּעַת׃
קול. 2:5
εἰ γὰρ καὶ τῇ σαρκὶ ἄπειμι, ἀλλὰ τῷ πνεύματι σὺν ὑμῖν εἰμι, χαίρων καὶ βλέπων ὑμῶν τὴν τάξιν καὶ τὸ στερέωμα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ὑμῶν
כִּי גַּם־אִם בִּבְשָׂרִי אֲנִי רָחוֹק מִכֶּם הִנֵּה בְרוּחִי אֲנִי אֶצְלְכֶם וְאֶשְׂמַח בִּרְאֹתִי אֶת־תְּכוּנַתְכֶם וְחֹזֶק אֱמוּנַתְכֶם בַּמָּשִׁיחַ׃
קול. 2:7
ἐρριζωμένοι καὶ ἐποικοδομούμενοι ἐν αὐτῷ καὶ βεβαιούμενοι [ἐν] τῇ πίστει καθὼς ἐδιδάχθητε, περισσεύοντες ἐν εὐχαριστίᾳ
מְשֹׁרָשִׁים וְנִבְנִים בּוֹ וְקַיָּמִים בָּאֱמוּנָה כַּאֲשֶׁר לֻמַּדְתֶּם וּמַרְבִּים בְּתוֹדָה בָּהּ׃
קול. 2:8
βλέπετε μή τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγῶν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς ἀπάτης κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου καὶ οὐ κατὰ Χριστόν·
הִזָּהֲרוּ פֶּן־יוֹלִיךְ אִישׁ אֶתְכֶם שׁוֹלָל בְּפִילֹסוֹפְיָה וּבְמַדּוּחֵי שָׁוְא לְפִי קַבָּלַת בְּנֵי הָאָדָם וִיסֹדוֹת הָעוֹלָם וְלֹא עַל־פִּי הַמָּשִׁיחַ׃
קול. 2:10
καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας
אֲשֶׁר הוּא רֹאשׁ כָּל־שְׂרָרָה וְשָׁלְטָן׃
קול. 2:11
ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῆς σαρκός, ἐν τῇ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ
וּבוֹ אַתֶּם גַּם־נִמּוֹלִים מִילָה שֶׁלֹּא בְיָדָיִם בְּהַפְשָׁטַת גּוּף הַבָּשָׂר הַחוֹטֵא הִיא מִילַת הַמָּשִׁיחַ׃
קול. 2:12
συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτισμῷ, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν·
כִּי נִקְבַּרְתֶּם אִתּוֹ בַּטְּבִילָה אַף־קַמְתֶּם אִתּוֹ בַּתְּחִיָּה עַל־יְדֵי הָאֱמוּנָה בִּגְבוּרַת אֱלֹהִים אֲשֶׁר הֱעִירוֹ מִן־הַמֵּתִים׃
קול. 2:13
καὶ ὑμᾶς νεκροὺς ὄντας τοῖς παραπτώμασιν καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σὺν αὐτῷ, χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα
גַּם־אֶתְכֶם הַמֵּתִים בַּפְּשָׁעִים וּבְעָרְלַת בְּשַׂרְכֶם הֶחֱיָה אִתּוֹ בִּסְלֹחַ לָכֶם אֶת־כָּל־פִּשְׁעֵיכֶם׃
קול. 2:14
ἐξαλείψας τὸ καθ᾿ ἡμῶν χειρόγραφον τοῖς δόγμασιν ὃ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν, καὶ αὐτὸ ἦρκεν ἐκ τοῦ μέσου προσηλώσας αὐτὸ τῷ σταυρῷ·
וַיִּמְחַק אֶת־הַשְּׁטָר הַמֵּעִיד בָּנוּ בְּחֻקֹּתָיו אֲשֶׁר הָיָה נֶגְדֵּנוּ וַיִּשָּׂאֵהוּ מִתּוֹכֵנוּ וַיִּתְקָעֵהוּ בַּצְּלָב׃
קול. 2:15
ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ, θριαμβεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ
וַיַּפְשֵׁט אֶת־הַשָּׂרִים וְהַשַּׁלִּיטִים וַיִּתְּנֵם בְּיָד רָמָה לְרַאֲוָה בָּם וַיּוֹלִיכֵם שׁוֹלָל בְּנַפְשׁוֹ׃
קול. 2:16
Μὴ οὖν τις ὑμᾶς κρινέτω ἐν βρώσει καὶ ἐν πόσει ἢ ἐν μέρει ἑορτῆς ἢ νεομηνίας ἢ σαββάτων
עַל־כֵּן לֹא־יָדִין אִישׁ אֶתְכֶם עַל־דְּבַר מַאֲכָל וּמַשְׁקֶה אוֹ־בְעִנְיַן הַמּוֹעֲדִים וְרָאשֵׁי חֳדָשִׁים וְשַׁבָּתוֹת׃
קול. 2:18
μηδεὶς ὑμᾶς καταβραβευέτω θέλων ἐν ταπεινοφροσύνῃ καὶ θρησκείᾳ τῶν ἀγγέλων, ἃ ἑόρακεν ἐμβατεύων, εἰκῇ φυσιούμενος ὑπὸ τοῦ νοὸς τῆς σαρκὸς αὐτοῦ
אַל־תִּתְּנוּ לְאִישׁ לַעֲקֹב אֶתְכֶם עַל־יְדֵי שִׁפְלוּת רוּחַ וַעֲבוֹדַת מַלְאָכִים הַמְהַלֵּךְ בִּדְבָרִים אֲשֶׁר לֹא רָאוּ עֵינָיו וּמָלֵא רוּחַ גַּאֲוָה עַל־לֹא־דָבָר מִשֵּׂכֶל בְּשָׂרוֹ׃
קול. 2:19
καὶ οὐ κρατῶν τὴν κεφαλήν, ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα διὰ τῶν ἁφῶν καὶ συνδέσμων ἐπιχορηγούμενον καὶ συμβιβαζόμενον αὔξει τὴν αὔξησιν τοῦ θεοῦ
וְאֵינֶנּוּ אֹחֵז בָּרֹאשׁ אֲשֶׁר מְחֻבָּר מִמֶּנּוּ כָּל־הַגּוּף וּמָאֳחָז בְּצִירָיו וּדְבָקָיו וְיִגְדַּל גִּדּוּל אֱלֹהִים׃
קול. 2:22
ἅ ἐστιν πάντα εἰς φθορὰν τῇ ἀποχρήσει, κατὰ τὰ ἐντάλματα καὶ διδασκαλίας τῶν ἀνθρώπων
וְהֵם כֻּלָּם לְכִלָּיוֹן בְּתַשְׁמִישָׁם לְפִי מִצְוֺת אֲנָשִׁים וְלִמּוּדֵיהֶם׃
קול. 2:23
ἅτινά ἐστιν λόγον μὲν ἔχοντα σοφίας ἐν ἐθελοθρησκίᾳ καὶ ταπεινοφροσύνῃ καὶ ἀφειδίᾳ σώματος, οὐκ ἐν τιμῇ τινι πρὸς πλησμονὴν τῆς σαρκός
הַנִּרְאִים כְּעֵין חָכְמָה בַּעֲבוֹדָה בְדוּיָה מִלֵּב וּבְשִׁפְלוּת רוּחַ וּבְעִנּוּי הַגּוּף שֶׁלֹּא כְהֹגֶן רַק־לְהַשְׂבִּיעַ הַבָּשָׂר׃
קול. 3:3
ἀπεθάνετε γάρ, καὶ ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ θεῷ
כִּי־מַתֶּם וְחַיֵּיכֶם צְפוּנִים עִם־הַמָּשִׁיחַ בֵּאלֹהִים׃
קול. 3:4
ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ὑμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ
בְּעֵת הִגָּלוֹת הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר הוּא חַיֵּיכֶם גַּם־אַתֶּם תִּגָּלוּ עִמּוֹ בְּכָבוֹד׃
קול. 3:5
Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία
עַל־כֵּן תְּמוֹתְתוּ אֶת־אֵבָרֵיכֶם בָּאָרֶץ אֶת־הַזְּנוּת וְהַטֻּמְאָה וְהַזִּמָּה וְהַתַּאֲוֺת הָרָעוֹת וּנְטוֹת אַחֲרֵי הַבֶּצַע אֲשֶׁר הִיא עֲבוֹדַת אֱלִילִים׃
קול. 3:7
ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε ὅτε ἐζῆτε ἐν τούτοις
אֲשֶׁר גַּם־אַתֶּם הֲלַכְתֶּם בָּהֶם מִלְּפָנִים בַּחֲיוֹתְכֶם בְּתוֹכָם׃
קול. 3:8
νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν·
אַךְ־עַתָּה הָסִירוּ מִכֶּם כָּל־אֵלֶּה אֶת־הָרֹגֶז אֶת־הַכַּעַס אֶת־הָרֶשַׁע אֶת־הַגִּדּוּף וְאֶת־דִּבְרֵי נְבָלָה מִפִּיכֶם׃
קול. 3:10
καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ᾿ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν
וּלְבַשְׁתֶּם אֶת־הָאָדָם הֶחָדָשׁ הַמִּתְחַדֵּשׁ בַּדַּעַת כְּצֶלֶם בֹּרְאוֹ׃
קול. 3:11
ὅπου οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ [τὰ] πάντα καὶ ἐν πᾶσιν Χριστός
אֲשֶׁר אֵין־שָׁם יְוָנִי וִיהוּדִי אֵין מִילָה וְעָרְלָה אֵין לֹעֵז וּסְקוּתִי אֵין עֶבֶד וּבֶן־חוֹרִין כִּי הַמָּשִׁיחַ הוּא הַכֹּל וּבַכֹּל׃
קול. 3:12
Ἐνδύσασθε οὖν ὡς ἐκλεκτοὶ τοῦ θεοῦ, ἅγιοι καὶ ἠγαπημένοι, σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ, χρηστότητα, ταπεινοφροσύνην, πραΰτητα, μακροθυμίαν
לָכֵן אַתֶּם כִּבְחִירֵי הָאֱלֹהִים הַקְּדשִׁים וְהַחֲבִיבִים לִבְשׁוּ הֲמוֹן רַחֲמִים וּנְדִיבוּת וּנְמִיכוּת רוּחַ וַעֲנָוָה וְאֶרֶךְ אַפָּיִם׃
קול. 3:13
ἀνεχόμενοι ἀλλήλων καὶ χαριζόμενοι ἑαυτοῖς ἐάν τις πρός τινα ἔχῃ μομφήν· καθὼς καὶ ὁ κύριος ἐχαρίσατο ὑμῖν οὕτως καὶ ὑμεῖς·
וְתִשְׂאוּ אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ וְתִסְלְחוּ בִּהְיוֹת לָכֶם רִיב אִישׁ עִם־אָחִיו כַּאֲשֶׁר הַמָּשִׁיחַ סָלַח לָכֶם כֵּן תִּסְלְחוּ גַּם־אַתֶּם׃
קול. 3:15
καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ βραβευέτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, εἰς ἣν καὶ ἐκλήθητε ἐν ἑνὶ σώματι· καὶ εὐχάριστοι γίνεσθε
וְיִשְׁלֹט בִּלְבַבְכֶם שְׁלוֹם הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר־נִקְרֵאתֶם לוֹ בְּגוּף אֶחָד וְזִבְחוּ תּוֹדָה׃
קול. 3:16
ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως, ἐν πάσῃ σοφίᾳ διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς ψαλμοῖς, ὕμνοις, ᾠδαῖς πνευματικαῖς ἐν χάριτι ᾄδοντες ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ θεῷ·
דְּבַר הָאָדוֹן יִשְׁכֹּן בְּקִרְבְּכֶם בְּשֶׁפַע רַב בְּכָל־חָכְמָה וּתְלַמְּדוּ וּתְעוֹרְרוּ אֶת־נַפְשְׁכֶם בִּתְהִלּוֹת וְתִשְׁבָּחוֹת וְשִׁירוֹת רוּחָנִיּוֹת וְשִׁירוּ לַיהוָֹה בִּנְעִימָה בִּלְבַבְכֶם׃
קול. 3:17
καὶ πᾶν ὅ τι ἐὰν ποιῆτε ἐν λόγῳ ἢ ἐν ἔργῳ, πάντα ἐν ὀνόματι κυρίου Ἰησοῦ, εὐχαριστοῦντες τῷ θεῷ πατρὶ δι᾿ αὐτοῦ
וְכֹל אֲשֶׁר־תַּעֲשֹוּ הֵן בְּמִלִּין הֵן בְּפֹעַל עֲשֹוּ בְּשֵׁם הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ וְהוֹדוּ לֵאלֹהִים אָבִינוּ עַל־יָדוֹ׃
קול. 3:19
Οἱ ἄνδρες, ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας καὶ μὴ πικραίνεσθε πρὸς αὐτάς
אַתֶּם הָאֲנָשִׁים אֶהֱבוּ אֶת־נְשֵׁיכֶם וְאַל־תִּתְמַרְמְרוּ אֲלֵיהֶן׃
קול. 3:23
ὃ ἐὰν ποιῆτε, ἐκ ψυχῆς ἐργάζεσθε, ὡς τῷ κυρίῳ καὶ οὐκ ἀνθρώποις
כָּל־אֲשֶׁר תַּעֲשֹוּ עֲשֹוּ בְּכָל־נַפְשְׁכֶם כְּמוֹ לַיהוָֹה וְלֹא לִבְנֵי־אָדָם׃
קול. 3:25
ὁ γὰρ ἀδικῶν κομίσεται ὃ ἠδίκησεν, καὶ οὐκ ἔστιν προσωπολημψία
וְכָל־עֹשֶׂה עָוֶל הוּא יִשָּׂא הָעָוֶל אֲשֶׁר עָשָׂה וְאֵין־שָׁם מַשּׂא פָנִים׃
קול. 4:1
Οἱ κύριοι, τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἰσότητα τοῖς δούλοις παρέχεσθε, εἰδότες ὅτι καὶ ὑμεῖς ἔχετε κύριον ἐν οὐρανῷ
אַתֶּם הָאֲדֹנִים תְּנוּ לְעַבְדֵיכֶם הַיָּשָׁר וְהַשָּׁוֶה וּדְעוּ כִּי גַם־אַתֶּם יֵשׁ־לָכֶם אָדוֹן בַּשָּׁמָיִם׃
קול. 4:3
προσευχόμενοι ἅμα καὶ περὶ ἡμῶν, ἵνα ὁ θεὸς ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λόγου, λαλῆσαι τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ, δι᾿ ὃ καὶ δέδεμαι
וְהִתְפַּלְלוּ גַם־בַּעֲדֵנוּ לְמַעַן יִפְתַּח־לָנוּ הָאֱלֹהִים אֶת־שַׁעַר הַדִּבּוּר לְחַוֹּת אֶת־סוֹד הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר בַּעֲבוּרוֹ אָסוּר אָנֹכִי׃
קול. 4:7
Τὰ κατ᾿ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν κυρίῳ
אֶת־כָּל־הַקֹּרֹת אוֹתִי יוֹדִיעֲכֶם טוּכִיקוֹס הָאָח הֶחָבִיב וְהַמְשָׁרֵת הַנֶּאֱמָן עֲמִיתִי וְעֶבֶד הָאָדוֹן׃
קול. 4:8
ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν
אֲשֶׁר לָזֹאת שְׁלַחְתִּיהוּ אֲלֵיכֶם לְמַעַן יֵדַע אֶת־דִּבְרֵיכֶם וִינַחֵם אֶת־לְבַבְכֶם׃
קול. 4:9
σὺν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ, ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν· πάντα ὑμῖν γνωρίσουσιν τὰ ὧδε
עִם־אוֹנִיסִימוֹס הָאָח הַנֶּאֱמָן וְהֶחָבִיב אֲשֶׁר־הוּא מִכֶּם הֵמָּה יוֹדִיעוּ אֶתְכֶם אֶת־כָּל־דְּבָרֵינוּ פֹּה׃
קול. 4:10
Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρναβᾶ [περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς, ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν]
אֲרִסְטַרְכוֹס הַשָּׁבוּי עִמִּי יַחַד שֹׁאֵל לִשְׁלוֹמְכֶם וּמַרְקוֹס בֶּן־אֲחוֹת בַּר־נַבָּא אֲשֶׁר צֻוֵּיתֶם עָלָיו אִם־יָבוֹא אֲלֵיכֶם תְּקַבְּלֻהוּ׃
קול. 4:11
καὶ Ἰησοῦς ὁ λεγόμενος Ἰοῦστος, οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς οὗτοι μόνοι συνεργοὶ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, οἵτινες ἐγενήθησάν μοι παρηγορία
וְיֵשׁוּעַ הַנִּקְרָא יוּסְטוֹס אֲשֶׁר הֵם מִן־הַמּוּלִים אֵלֶּה לְבַדָּם מִן־הָעֹזְרִים לְמַלְכוּת הָאֱלֹהִים הָיוּ־לִי לְנֶחָמָה׃
קול. 4:12
ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἐπαφρᾶς ὁ ἐξ ὑμῶν, δοῦλος Χριστοῦ [Ἰησοῦ], πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς, ἵνα σταθῆτε τέλειοι καὶ πεπληροφορημένοι ἐν παντὶ θελήματι τοῦ θεοῦ
אֶפַּפְרָס אֲשֶׁר־הוּא מִכֶּם שֹׁאֵל לִשְׁלוֹמְכֶם מְשָׁרֵת הַמָּשִׁיחַ הַנֶּאֱבָק בַּעַדְכֶם בִּתְפִלֹּתָיו בְּכָל־עֵת לְמַעַן תַּעַמְדוּ שְׁלֵמִים וּמְלֵאִים דַּעַת בְּכָל־רְצוֹן אֱלֹהִים׃
קול. 4:13
μαρτυρῶ γὰρ αὐτῷ ὅτι ἔχει πολὺν πόνον ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ τῶν ἐν Ἱεραπόλει
כִּי מֵעִיד אֲנִי עָלָיו כִּי קִנְאָה גְדוֹלָה הוּא מְקַנֵּא לָכֶם וּלְאַנְשֵׁי לוּדְקְיָא וּלְאַנְשֵׁי הִירַפּוֹלִיס׃
קול. 4:14
ἀσπάζεται ὑμᾶς Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς καὶ Δημᾶς
לוּקַס הָרוֹפֵא הֶחָבִיב וְדִימָס שֹׁאֲלִים לִשְׁלוֹמְכֶם׃
קול. 4:15
Ἀσπάσασθε τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφοὺς καὶ Νύμφαν καὶ τὴν κατ᾿ οἶκον αὐτῆς ἐκκλησίαν
שַׁאֲלוּ לִשְׁלוֹם הָאַחִים אֲשֶׁר בְּלוּדְקְיָא וְלִשְׁלוֹם נוּמְפָס וְהַקְּהִלָּה אֲשֶׁר בְּבֵיתוֹ׃
קול. 4:16
καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ παρ᾿ ὑμῖν ἡ ἐπιστολή, ποιήσατε ἵνα καὶ ἐν τῇ Λαοδικέων ἐκκλησίᾳ ἀναγνωσθῇ, καὶ τὴν ἐκ Λαοδικείας ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀναγνῶτε
וְאַחֲרֵי קָרְאָם אֶת־הָאִגֶּרֶת הַזֹּאת לִפְנֵיכֶם עֲשֹוּ שֶׁתִּקָּרֵא גַּם־בִּקְהַל לוּדְקִיִּים וְאֶת־אֲשֶׁר לְלוּדְקְיָא תִּקְרָאוּהָ גַּם־אַתֶּם׃
קול. 4:17
καὶ εἴπατε Ἀρχίππῳ, Βλέπε τὴν διακονίαν ἣν παρέλαβες ἐν κυρίῳ, ἵνα αὐτὴν πληροῖς
וְאִמְרוּ אֶל־אַרְכִפּוֹס שִׁית לִבְּךָ לָעֲבוֹדָה אֲשֶׁר קִבַּלְתָּהּ בָּאָדוֹן לְמַעַן תְּמַלְאֶנָּה׃
א"תס. 1:1
Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν θεῷ πατρὶ καὶ κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη
פּוֹלוֹס וְסִלְוָנוֹס וְטִימוֹתִיּוֹס אֶל־קְהִלַּת הַתַּסְלוֹנִיקִים בֵּאלֹהִים הָאָב וּבָאָדוֹן יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ חֶסֶד לָכֶם וְשָׁלוֹם מֵאֵת אֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
א"תס. 1:3
μνημονεύοντες ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν
בְּזָכְרֵנוּ תָמִיד לִפְנֵי הָאֱלֹהִים אָבִינוּ אֶת־פֹּעַל אֱמוּנַתְכֶם וִיגִיעַת אַהֲבַתְכֶם וְסַבְלָנוּת תִּקְוַתְכֶם לַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
א"תס. 1:5
ὅτι τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν οὐκ ἐγενήθη εἰς ὑμᾶς ἐν λόγῳ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν δυνάμει καὶ ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ [ἐν] πληροφορίᾳ πολλῇ, καθὼς οἴδατε οἷοι ἐγενήθημεν [ἐν] ὑμῖν δι᾿ ὑμᾶς
בַּאֲשֶׁר בְּשׂוֹרָתֵנוּ לֹא הָיְתָה לָכֶם בְּדִבּוּר לְבָד כִּי־גַם בִּגְבוּרָה וּבְרוּחַ הַקֹּדֶשׁ וּבְדַעַת נֶאֱמָנָה מְאֹד כַּאֲשֶׁר יְדַעְתֶּם גַּם־אַתֶּם אֵת אֲשֶׁר־הָיִינוּ בְתוֹכְכֶם לְמַעַנְכֶם׃
א"תס. 1:6
καὶ ὑμεῖς μιμηταὶ ἡμῶν ἐγενήθητε καὶ τοῦ κυρίου, δεξάμενοι τὸν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς πνεύματος ἁγίου
וְאַתֶּם הֱיִיתֶם הֹלְכִים בְּעִקְּבוֹתֵינוּ וּבְעִקְּבוֹת אֲדֹנֵינוּ בְּקַבֶּלְכֶם אֶת־הַדָּבָר בְּתוֹךְ לַחַץ רָב עִם־חֶדְוַת רוּחַ הַקֹּדֶשׁ׃
א"תס. 1:7
ὥστε γενέσθαι ὑμᾶς τύπον πᾶσιν τοῖς πιστεύουσιν ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ ἐν τῇ Ἀχαΐᾳ
עַד־הֱיוֹתְכֶם מוֹפֵת לְכָל־הַמַּאֲמִינִים אֲשֶׁר בְּמַקְדּוֹנְיָא וּבַאֲכַיָּא׃
א"תס. 1:8
ἀφ᾿ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ κυρίου οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ [ἐν τῇ] Ἀχαΐᾳ, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἔχειν ἡμᾶς λαλεῖν τι·
כִּי מֵאִתְּכֶם נִשְׁמַע קוֹל דְּבַר יְהוָֹה לֹא לְבַד בְּמַקְדּוֹנְיָא וַאֲכַיָּא כִּי־אִם בְּכָל־מָקוֹם יָצְאָה אֱמוּנַתְכֶם בֵּאלֹהִים עַד שֶׁאֵין־לָנוּ צֹרֶךְ לְדַבֵּר דָּבָר׃
א"תס. 1:9
αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων δουλεύειν θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ
כִּי־פִיהֶם הַמְסַפֵּר מֶה־הָיָה מְבוֹאֵנוּ אֲלֵיכֶם וְאֵיךְ פְּנִיתֶם מֵעֲבוֹדַת אֱלִילִים וְשַׁבְתֶּם לֵאלֹהִים לַעֲבֹד אֶת־אֵל חַי וַאֲמִתִּי׃
א"תס. 1:10
καὶ ἀναμένειν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν, ὃν ἤγειρεν ἐκ [τῶν] νεκρῶν, Ἰησοῦν τὸν ῥυόμενον ἡμᾶς ἐκ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης
וּלְחַכּוֹת לִבְנוֹ מִן־הַשָּׁמַיִם אֲשֶׁר הֱעִירוֹ מִן־הַמֵּתִים לְיֵשׁוּעַ מַצִּילֵנוּ מִן־הֶחָרוֹן הַבָּא׃
א"תס. 2:2
ἀλλὰ προπαθόντες καὶ ὑβρισθέντες καθὼς οἴδατε ἐν Φιλίπποις ἐπαρρησιασάμεθα ἐν τῷ θεῷ ἡμῶν λαλῆσαι πρὸς ὑμᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ ἐν πολλῷ ἀγῶνι
אַךְ אַחֲרֵי אֲשֶׁר עֻנִּינוּ וְלַחֲרָפוֹת הָיִינוּ בְּפִילִפִּי כַּאֲשֶׁר יְדַעְתֶּם הִתְחַזַּקְנוּ בֵאלֹהֵינוּ לְהַגִּיד גַּם־לָכֶם אֶת־הַבְּשׂוֹרָה בְּנַפְתּוּלִים רַבִּים׃
א"תס. 2:8
οὕτως ὁμειρόμενοι ὑμῶν εὐδοκοῦμεν μεταδοῦναι ὑμῖν οὐ μόνον τὸ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ ἀλλὰ καὶ τὰς ἑαυτῶν ψυχάς, διότι ἀγαπητοὶ ἡμῖν ἐγενήθητε
וּבְחַבְּבֵנוּ כָכָה אֶתְכֶם חָפַצְנוּ לָתֵת לָכֶם לֹא לְבַד אֶת־בְּשׂוֹרַת הָאֱלֹהִים כִּי־גַם אֶת־נַפְשֹׁתֵינוּ יַעַן כִּי־הֱיִיתֶם חֲבִיבִים עָלֵינוּ׃
א"תס. 2:9
μνημονεύετε γάρ, ἀδελφοί, τὸν κόπον ἡμῶν καὶ τὸν μόχθον· νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν ἐκηρύξαμεν εἰς ὑμᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ
הֲלֹא תִזְכְּרוּ אַחַי אֶת־יְגִיעָתֵנוּ וְאֶת־תְּלָאָתֵנוּ אֲשֶׁר הָיִינוּ עֲמֵלִים לַיְלָה וְיוֹמָם לְבִלְתִּי הֱיוֹת לְמַשָּׂא לְאִישׁ בְּבַשְּׂרֵנוּ בְקִרְבְּכֶם אֶת־בְּשׂוֹרַת הָאֱלֹהִים׃
א"תס. 2:10
ὑμεῖς μάρτυρες καὶ ὁ θεός, ὡς ὁσίως καὶ δικαίως καὶ ἀμέμπτως ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν ἐγενήθημεν
עֵדִים אַתֶּם וְעֵד הָאֱלֹהִים כִּי בְקֹדֶשׁ וּבְצֶדֶק וּבְתָמִים הָיִינוּ עִמָּכֶם הַמַּאֲמִינִים׃
א"תס. 2:12
παρακαλοῦντες ὑμᾶς καὶ παραμυθούμενοι καὶ μαρτυρόμενοι εἰς τὸ περιπατεῖν ὑμᾶς ἀξίως τοῦ θεοῦ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν καὶ δόξαν
וַנָּעַד בָּכֶם לָלֶכֶת כָּרָאוּי לִפְנֵי הָאֱלֹהִים הַקּוֹרֵא אֶתְכֶם לְמַלְכוּתוֹ וְלִכְבוֹדוֹ׃
א"תס. 2:13
Καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς εὐχαριστοῦμεν τῷ θεῷ ἀδιαλείπτως, ὅτι παραλαβόντες λόγον ἀκοῆς παρ᾿ ἡμῶν τοῦ θεοῦ ἐδέξασθε οὐ λόγον ἀνθρώπων ἀλλὰ καθώς ἐστιν ἀληθῶς λόγον θεοῦ, ὃς καὶ ἐνεργεῖται ἐν ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν
בַּעֲבוּר זֹאת גַּם־נוֹדֶה תָמִיד לֵאלֹהִים כִּי אַתֶּם בְּקַבֶּלְכֶם מֵאִתָּנוּ דְּבַר שְׁמוּעַת הָאֱלֹהִים לֹא־קִבַּלְתֶּם אוֹתוֹ כִּדְבַר בְּנֵי־אָדָם כִּי אִם־כְּמוֹ־שֶׁהוּא בֶאֱמֶת כִּדְבַר הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר הוּא גַּם־פֹּעֵל בָּכֶם הַמַּאֲמִינִים׃
א"תס. 2:14
ὑμεῖς γὰρ μιμηταὶ ἐγενήθητε, ἀδελφοί, τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅτι τὰ αὐτὰ ἐπάθετε καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῶν ἰδίων συμφυλετῶν καθὼς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων
כִּי־אַתֶּם אַחַי הֲלַכְתֶּם בְּעִקְּבֵי קְהִלּוֹת הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר־בְּאֶרֶץ יְהוּדָה בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ כִּי סְבַלְתֶּם גַּם־אַתֶּם כָּאֵלֶּה עַל־יְדֵי בְנֵי־שִׁבְטְכֶם כַּאֲשֶׁר סָבְלוּ גַם־הֵמָּה עַל־יְדֵי הַיְּהוּדִים׃
א"תס. 2:15
τῶν καὶ τὸν κύριον ἀποκτεινάντων Ἰησοῦν καὶ τοὺς προφήτας, καὶ ἡμᾶς ἐκδιωξάντων, καὶ θεῷ μὴ ἀρεσκόντων, καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐναντίων
אֲשֶׁר אַף־הֵמִיתוּ אֶת־הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ וְאֶת־נְבִיאֵיהֶם וְאוֹתָנוּ רָדָפוּ וְאֵינָם טוֹבִים בְּעֵינֵי אֱלֹהִים וְאֹיְבִים לְכָל־אָדָם׃
א"תס. 2:18
διότι ἠθελήσαμεν ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, ἐγὼ μὲν Παῦλος καὶ ἅπαξ καὶ δίς, καὶ ἐνέκοψεν ἡμᾶς ὁ Σατανᾶς
וְעַל־כֵּן חָפַצְנוּ לָבוֹא אֲלֵיכֶם אֲנִי פוֹלוֹס פַּעַם וּשְׁתָּיִם וְהַשָּׂטָן עֲצָרָנוּ׃
א"תס. 2:19
τίς γὰρ ἡμῶν ἐλπὶς ἢ χαρὰ ἢ στέφανος καυχήσεως — ἢ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς — ἔμπροσθεν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ
כִּי מִי תִקְוָתֵנוּ וּמִי שִׂמְחָתֵנוּ וַעֲטֶרֶת תִּפְאַרְתֵּנוּ הֲלֹא גַם־אַתֶּם לִפְנֵי אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּבוֹאוֹ׃
א"תס. 2:20
ὑμεῖς γάρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά
אָמְנָם אַתֶּם כְּבוֹדֵנוּ וְשִׂמְחָתֵנוּ׃
א"תס. 3:2
καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθεον, τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ συνεργὸν τοῦ θεοῦ ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸ στηρίξαι ὑμᾶς καὶ παρακαλέσαι ὑπὲρ τῆς πίστεως ὑμῶν
וַנִּשְׁלַח אֶת־טִימוֹתִיּוֹס אָחִינוּ וּמְשָׁרֵת הָאֱלֹהִים וְעֹזְרֵנוּ בִּבְשׂוֹרַת הַמָּשִׁיחַ לְחַזֵּק וּלְהַזְהִיר אֶתְכֶם עַל־דְּבַר אֱמוּנַתְכֶם׃
א"תס. 3:4
καὶ γὰρ ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἦμεν, προελέγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι, καθὼς καὶ ἐγένετο καὶ οἴδατε
הֲלֹא כְּבָר אָמַרְנוּ אֲלֵיכֶם בִּהְיוֹתֵנוּ אֶצְלְכֶם כִּי־עֲתִידִים אֲנַחְנוּ לְהִלָּחֵץ כַּאֲשֶׁר גַּם־הָיָה וְאַתֶּם יְדַעְתֶּם׃
א"תס. 3:5
διὰ τοῦτο κἀγὼ μηκέτι στέγων ἔπεμψα εἰς τὸ γνῶναι τὴν πίστιν ὑμῶν, μή πως ἐπείρασεν ὑμᾶς ὁ πειράζων καὶ εἰς κενὸν γένηται ὁ κόπος ἡμῶν
וּבַעֲבוּר כֵּן לֹא־יָכֹלְתִּי עוֹד לְהִתְאַפֵּק וָאֶשְׁלַח לָדַעַת אֱמוּנַתְכֶם כִּי אָמַרְתִּי פֶּן־נִסָּה אֶתְכֶם הַמְנַסֶּה וְהָיְתָה לָרִיק יְגִיעָתֵנוּ׃
א"תס. 3:6
Ἄρτι δὲ ἐλθόντος Τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ᾿ ὑμῶν καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθὴν πάντοτε, ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς
וְעַתָּה כְּשׁוּב אֵלֵינוּ טִימוֹתִיּוֹס מֵאִתְּכֶם וַיְבַשֵּׂר אֹתָנוּ אֶת־בְּשׂוֹרַת אֱמוּנַתְכֶם וְאַהֲבַתְכֶם וְאֵת אֲשֶׁר אַתֶּם זֹכְרִים אֹתָנוּ לְטוֹבָה בְּכָל־עֵת וְנִכְסָפִים לִרְאוֹת אֹתָנוּ כַּאֲשֶׁר גַּם־אֲנַחְנוּ נִכְסָפִים לָכֶם׃
א"תס. 3:7
διὰ τοῦτο παρεκλήθημεν, ἀδελφοί, ἐφ᾿ ὑμῖν ἐπὶ πάσῃ τῇ ἀνάγκῃ καὶ θλίψει ἡμῶν διὰ τῆς ὑμῶν πίστεως
אָז נֻחַמְנוּ עֲלֵיכֶם אַחַי בְּכָל־צָרָתֵנוּ וְלַחֲצֵנוּ עַל־יְדֵי אֱמוּנַתְכֶם׃
א"תס. 3:10
νυκτὸς καὶ ἡμέρας ὑπερεκπερισσοῦ δεόμενοι εἰς τὸ ἰδεῖν ὑμῶν τὸ πρόσωπον καὶ καταρτίσαι τὰ ὑστερήματα τῆς πίστεως ὑμῶν
לַיְלָה וְיוֹמָם מַפִּילִים אֲנַחְנוּ תְּחִנָּתֵנוּ לִרְאוֹת אֶת־פְּנֵיכֶם וּלְהַשְׁלִים אֶת־מַחֲסֹרֵי אֱמוּנַתְכֶם׃
א"תס. 3:11
Αὐτὸς δὲ ὁ θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς κατευθύναι τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς·
וְהוּא הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ יְיַשֵּׁר אֶת־דַּרְכֵּנוּ אֲלֵיכֶם׃
א"תס. 3:12
ὑμᾶς δὲ ὁ κύριος πλεονάσαι καὶ περισσεύσαι τῇ ἀγάπῃ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας, καθάπερ καὶ ἡμεῖς εἰς ὑμᾶς
וְאֶתְכֶם יַרְבֶּה וְיוֹתִיר הָאָדוֹן לְאַהֲבָה אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ וּלְאַהֲבָה כָּל־אָדָם כַּאֲשֶׁר גַּם־אֲנַחְנוּ אֹהֲבִים אֶתְכֶם׃
א"תס. 3:13
εἰς τὸ στηρίξαι ὑμῶν τὰς καρδίας ἀμέμπτους ἐν ἁγιωσύνῃ ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ
וִיכוֹנֵן אֶת־לְבַבְכֶם לִהְיוֹת תָּמִים בִּקְדֻשָּׁה לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ אָבִינוּ בְּבֹא יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ עִם־כָּל־קְדשָׁיו׃
א"תס. 4:1
Λοιπὸν οὖν, ἀδελφοί, ἐρωτῶμεν ὑμᾶς καὶ παρακαλοῦμεν ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ, ἵνα καθὼς παρελάβετε παρ᾿ ἡμῶν τὸ πῶς δεῖ ὑμᾶς περιπατεῖν καὶ ἀρέσκειν θεῷ, καθὼς καὶ περιπατεῖτε, ἵνα περισσεύητε μᾶλλον
וְעוֹד נְבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי וְנַזְהִיר אֶתְכֶם בַּאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ כִּי כַּאֲשֶׁר קִבַּלְתֶּם מֵאִתָּנוּ אֵיךְ לָכֶם לְהִתְהַלֵּךְ וְלִמְצֹא חֵן בְּעֵינֵי הָאֱלֹהִים וְכַאֲשֶׁר גַּם־הִתְהַלַּכְתֶּם כֵּן תּוֹסִיפוּ וְכֵן תַּרְבּוּ עוֹד׃
א"תס. 4:4
εἰδέναι ἕκαστον ὑμῶν τὸ ἑαυτοῦ σκεῦος κτᾶσθαι ἐν ἁγιασμῷ καὶ τιμῇ
וְיֵדַע כָּל־אִישׁ מִכֶּם לִשְׁמֹר אֶת־גּוּפוֹ בִּקְדֻשָּׁה וִיקָר׃
א"תס. 4:5
μὴ ἐν πάθει ἐπιθυμίας καθάπερ καὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ εἰδότα τὸν θεόν
וְלֹא־בְתַאֲוַת זִמָּה כְּדֶרֶךְ הַגּוֹיִם אֲשֶׁר־אֵינָם יֹדְעִים הָאֱלֹהִים׃
א"תס. 4:6
τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, διότι ἔκδικος κύριος περὶ πάντων τούτων, καθὼς καὶ προείπαμεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα
וְלֹא־יַעֲשֹׁק אִישׁ וְיוֹנֶה אֶת־אָחִיו בְּמַשָּׂא וּמַתָּן כִּי־נוֹקֵם יְהוָֹה עַל־כָּל־זֹאת כַּאֲשֶׁר כְּבָר אָמַרְנוּ וְהַעִידֹנוּ לָכֶם׃
א"תס. 4:8
τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ ἀλλὰ τὸν θεὸν τὸν [καὶ] διδόντα τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τὸ ἅγιον εἰς ὑμᾶς
עַל־כֵּן הַבּוֹזֶה לֹא אֲנָשִׁים הוּא בוֹזֶה כִּי אִם־אֶת־הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר גַּם־שָׂם בְּקִרְבֵּנוּ אֶת־רוּחַ קָדְשׁוֹ׃
א"תס. 4:10
καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς [τοὺς] ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον
וְגַם עֹשִׂים אַתֶּם כֵּן לְכָל־אֲחֵיכֶם אֲשֶׁר בְּכָל־מַקְדּוֹנְיָא אַךְ־נְבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי אֲשֶׁר תּוֹסִיפוּ וְתַרְבּוּ עוֹד׃
א"תס. 4:11
καὶ φιλοτιμεῖσθαι ἡσυχάζειν καὶ πράσσειν τὰ ἴδια καὶ ἐργάζεσθαι ταῖς χερσὶν ὑμῶν, καθὼς ὑμῖν παρηγγείλαμεν
וְתִשְׁתַּדְּלוּ לָשֶׁבֶת בְּנַחַת וְתַעֲשֹוּ אִישׁ מְלַאכְתּוֹ בַּעֲמַל יְדֵיכֶם כַּאֲשֶׁר צִוִּינוּ אֶתְכֶם׃
א"תס. 4:12
ἵνα περιπατῆτε εὐσχημόνως πρὸς τοὺς ἔξω καὶ μηδενὸς χρείαν ἔχητε
לְמַעַן תִּתְנַהֲגוּ כְהֹגֶן עִם־אֲשֶׁר בַּחוּץ וְלֹא תִצְטָרְכוּ לְאָדָם׃
א"תס. 4:13
Οὐ θέλομεν δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, περὶ τῶν κοιμωμένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα
וְעַל־דְּבַר הַיְשֵׁנִים אֶחָי לֹא־נְכַחֵד מִכֶּם דָּבָר לְמַעַן לֹא תֵעָצְבוּ כַּאֲחֵרִים אֲשֶׁר אֵין־לָהֶם תִּקְוָה׃
א"תס. 4:14
εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανεν καὶ ἀνέστη, οὕτως καὶ ὁ θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ
כִּי אִם־נַאֲמִין אֲשֶׁר־מֵת יֵשׁוּעַ וַיֶּחִי כֵּן יָבִיא הָאֱלֹהִים עַל־יְדֵי יֵשׁוּעַ גַּם אֶת־הַיְשֵׁנִים אִתּוֹ׃
א"תס. 4:16
ὅτι αὐτὸς ὁ κύριος ἐν κελεύσματι, ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου καὶ ἐν σάλπιγγι θεοῦ, καταβήσεται ἀπ᾿ οὐρανοῦ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον
כִּי הוּא הָאָדוֹן יֵרֵד מִן־הַשָּׁמַיִם בִּתְרוּעָה בְּקוֹל שַׂר הַמַּלְאָכִים וּבְשׁוֹפַר אֱלֹהִים וְאָז יָקוּמוּ רִאשׁוֹנָה הַמֵּתִים בַּמָּשִׁיחַ׃