Lexeme «καί» in the Bible

Verses: 4334. Forms: [καὶ], κἀὶ, καί, καὶ

א"יוח. 3:20
ὅτι ἐὰν καταγινώσκῃ ἡμῶν ἡ καρδία, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ θεὸς τῆς καρδίας ἡμῶν καὶ γινώσκει πάντα
כִּי אִם־לְבָבֵנוּ יַרְשִׁיעַ אֹתָנוּ הָאֱלֹהִים נִשְׂגָּב הוּא מִלְּבָבֵנוּ וְיֹדֵעַ אֶת־כֹּל׃
א"יוח. 3:22
καὶ ὃ ἐὰν αἰτῶμεν λαμβάνομεν ἀπ᾿ αὐτοῦ, ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν
וְכָל־אֲשֶׁר נִשְׁאַל מֵאִתּוֹ נְקַבֵּל כִּי־נִשְׁמֹר אֶת־מִצְוֺתָיו וְנַעֲשֶׂה אֶת־הָרָצוּי לְפָנָיו׃
א"יוח. 3:23
καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ, ἵνα πιστεύσωμεν τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, καθὼς ἔδωκεν ἐντολὴν ἡμῖν
וְזֹאת הִיא מִצְוָתוֹ לְהַאֲמִין בְּשֶׁם־בְּנוֹ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ וּלְאַהֲבָה אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ כַּאֲשֶׁר צִוָּנוּ׃
א"יוח. 3:24
καὶ ὁ τηρῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν αὐτῷ· καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι μένει ἐν ἡμῖν, ἐκ τοῦ πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν
וְהַשֹּׁמֵר אֶת־מִצְוֺתָיו יָקוּם בּוֹ וְהוּא בוֹ וּבָזֹאת נֵדַע כִּי־הוּא שֹׁכֵן בָּנוּ בָּרוּחַ אֲשֶׁר־נָתַן לָנוּ׃
א"יוח. 4:3
καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ τὸν Ἰησοῦν ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ ἔστιν· καὶ τοῦτό ἐστιν τὸ τοῦ ἀντιχρίστου, ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη
וְכָל־רוּחַ אֲשֶׁר אֵינֶנּוּ מוֹדֶה בְּיֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ כִּי־בָא בַבָּשָׂר לֹא מֵאֱלֹהִים הוּא וְזֶה הוּא רוּחַ צַר הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם עָלָיו כִּי־בוֹא יָבֹא וְעַתָּה הִנֵּה־הוּא בָעוֹלָם׃
א"יוח. 4:4
ὑμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστε, τεκνία, καὶ νενικήκατε αὐτούς, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ ἐν ὑμῖν ἢ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ
אַתֶּם הַבָּנִים הִנְּכֶם מֵאֱלֹהִים וְנִצַּחְתֶּם אֹתָם כִּי־אֲשֶׁר בָּכֶם גָּדוֹל הוּא מֵאֲשֶׁר בָּעוֹלָם׃
א"יוח. 4:5
αὐτοὶ ἐκ τοῦ κόσμου εἰσίν· διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ κόσμου λαλοῦσιν καὶ ὁ κόσμος αὐτῶν ἀκούει
הֵמָּה מִן־הָעוֹלָם עַל־כֵּן מֵהָעוֹלָם יְדַבֵּרוּ וְהָעוֹלָם יִשְׁמַע אֲלֵיהֶם׃
א"יוח. 4:6
ἡμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐσμεν· ὁ γινώσκων τὸν θεὸν ἀκούει ἡμῶν, ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ ἀκούει ἡμῶν. ἐκ τούτου γινώσκομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης
וַאֲנַחְנוּ מֵאֱלֹהִים הִנֶּנּוּ הַיּוֹדֵעַ אֶת־הָאֱלֹהִים יִשְׁמַע אֵלֵינוּ וַאֲשֶׁר אֵינֶנּוּ מֵאֱלֹהִים לֹא יִשְׁמַע אֵלֵינוּ בָּזֹאת נַכִּיר אֶת־רוּחַ הָאֱמֶת וְאֶת־רוּחַ הַתּוֹעָה׃
א"יוח. 4:7
Ἀγαπητοί, ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται καὶ γινώσκει τὸν θεόν
אֲהוּבַי נֶאֱהַב־נָא אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ כִּי הָאַהֲבָה מֵאֱלֹהִים הִיא וְכָל־אֲשֶׁר יֶאֱהַב נוֹלָד מֵאֱלֹהִים וְיֹדֵעַ אֵת הָאֱלֹהִים׃
א"יוח. 4:10
ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήκαμεν τὸν θεόν, ἀλλ᾿ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς καὶ ἀπέστειλεν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν
בָּזֹאת הִיא הָאַהֲבָה לֹא שֶׁאֲנַחְנוּ אָהַבְנוּ אֶת־הָאֱלֹהִים כִּי אִם־הוּא אָהַב אוֹתָנוּ וַיִּשְׁלַח אֶת־בְּנוֹ לְכַפָּרָה עַל־חַטֹּאתֵינוּ׃
א"יוח. 4:11
Ἀγαπητοί, εἰ οὕτως ὁ θεὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾶν
אֲהוּבַי אִם־כָּכָה אָהַב אֹתָנוּ הָאֱלֹהִים גַּם־אֲנַחְנוּ חַיָּבִים לְאַהֲבָה אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ׃
א"יוח. 4:12
θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται· ἐὰν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν μένει καὶ ἡ ἀγάπη αὐτοῦ τετελειωμένη ἐν ἡμῖν ἐστιν
אֶת־הָאֱלֹהִים לֹא־רָאָה אִישׁ מֵעוֹלָם וְאִם־נֶאֱהַב אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ הָאֱלֹהִים יַעֲמֹד בְּקִרְבֵּנוּ וְאַהֲבָתוֹ נִשְׁלְמָה־בָּנוּ׃
א"יוח. 4:13
Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἡμῖν
בָּזֹאת נֵדַע אֲשֶׁר־בּוֹ נָקוּם וְהוּא בָנוּ כִּי־נָתַן לָנוּ מֵרוּחוֹ׃
א"יוח. 4:14
καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέσταλκεν τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου
וַאֲנַחְנוּ חָזִינוּ וַנָּעִידָה כִּי הָאָב שָׁלַח אֶת־הַבֵּן מוֹשִׁיעַ הָעוֹלָם׃
א"יוח. 4:15
ὃς ἐὰν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν τῷ θεῷ
כָּל־הַמּוֹדֶה כִּי יֵשׁוּעַ הוּא בֶן־הָאֱלֹהִים הָאֱלֹהִים שֹׁכֵן בּוֹ וְהוּא בֵּאלֹהִים׃
א"יוח. 4:16
καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην ἣν ἔχει ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν. Ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ θεῷ μένει καὶ ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει
וַאֲנַחְנוּ יָדַעְנוּ וַנַּאֲמֵן בָּאַהֲבָה אֲשֶׁר אֱלֹהִים אָהַב אֹתָנוּ הָאֱלֹהִים הוּא אַהֲבָה וְהָעֹמֵד בָּאַהֲבָה עֹמֵד בֵּאלֹהִים וְהָאֱלֹהִים עֹמֵד בּוֹ׃
א"יוח. 4:17
ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ᾿ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστιν καὶ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ
וּבָזֹאת נִשְׁלְמָה־בָּנוּ הָאַהֲבָה בִּהְיוֹת לָנוּ בִּטָּחוֹן בְּיוֹם הַדִּין כִּי כָמֹהוּ כֵּן גַּם־אֲנַחְנוּ בָּעוֹלָם הַזֶּה׃
א"יוח. 4:20
ἐάν τις εἴπῃ ὅτι Ἀγαπῶ τὸν θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ὃν ἑώρακεν, τὸν θεὸν ὃν οὐχ ἑώρακεν οὐ δύναται ἀγαπᾶν
כִּי־יֹאמַר אִישׁ אֹהֵב אֲנִי אֶת־הָאֱלֹהִים וְהוּא שׂנֵא אֶת־אָחִיו כֹּזֵב הוּא כִּי אֲשֶׁר לֹא יֶאֱהַב אֶת־אָחִיו אֲשֶׁר הוּא רֹאֶה אֵיכָכָה יוּכַל לֶאֱהֹב אֶת־הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר אֵינֶנּוּ רֹאֶה אֹתוֹ׃
א"יוח. 4:21
καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἵνα ὁ ἀγαπῶν τὸν θεὸν ἀγαπᾷ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ
וְזֹאת הַמִּצְוָה יֶשׁ־לָנוּ מֵאִתּוֹ כִּי הָאֹהֵב אֶת־הָאֱלֹהִים יֶאֱהַב גַּם־אֶת־אָחִיו׃
א"יוח. 5:1
Πᾶς ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν τὸν γεννήσαντα ἀγαπᾷ [καὶ] τὸν γεγεννημένον ἐξ αὐτοῦ
כָּל־הַמַּאֲמִין כִּי יֵשׁוּעַ הוּא הַמָּשִׁיחַ הִנֵּה זֶה יֻלַּד מֵאֱלֹהִים וְכָל־הָאֹהֵב אֶת־מוֹלִידוֹ יֶאֱהַב גַּם אֶת־הַנּוֹלָד מֵאִתּוֹ׃
א"יוח. 5:2
ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, ὅταν τὸν θεὸν ἀγαπῶμεν καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ποιῶμεν
בְּזֹאת נֵדַע כִּי נֶאֱהַב אֶת־בְּנֵי הָאֱלֹהִים בְּאַהֲבָתֵנוּ אֶת־הָאֱלֹהִים וּבְשָׁמְרֵנוּ אֶת־מִצְוֺתָיו׃
א"יוח. 5:3
αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ, ἵνα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν· καὶ αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν
כִּי זֹאת אַהֲבַת אֱלֹהִים הִיא אֲשֶׁר נִשְׁמֹר אֶת־מִצְוֺתָיו וּמִצְוֺתָיו אֵינָן כְּבֵדוֹת׃
א"יוח. 5:4
ὅτι πᾶν τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ θεοῦ νικᾷ τὸν κόσμον· καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν
כִּי־כֹל הַנּוֹלָד מֵאֵת הָאֱלֹהִים מְנַצֵּחַ אֶת־הָעוֹלָם וֶאֱמוּנָתֵנוּ הַנִּצָּחוֹן הַמְנַצֵּחַ אֶת־הָעוֹלָם׃
א"יוח. 5:6
Οὗτός ἐστιν ὁ ἐλθὼν δι’ ὕδατος καὶ αἵματος [καὶ πνεύματος], Ἰησοῦς Χριστός· οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνον, ἀλλ’ ἐν τῷ ὕδατι καὶ τῷ αἵματι· καὶ τὸ Πνεῦμά ἐστι τὸ μαρτυροῦν, ὅτι τὸ Πνεῦμά ἐστιν ἡ ἀλήθεια
זֶה הוּא אֲשֶׁר־בָּא בְּמַיִם וּבְדָם יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ לֹא בְּמַיִם לְבַד כִּי אִם־בַּמַּיִם וּבַדָּם וְהָרוּחַ הוּא הַמֵּעִיד כִּי הָרוּחַ הוּא הָאֱמֶת׃
א"יוח. 5:7
ὅτι τρεῖς εἰσιν οἱ μαρτυροῦντες [ἐν τῷ οὐρανῷ, ὁ Πατὴρ, ὁ Λόγος καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα, καὶ οὗτοι οἱ τρεῖς ἕν εἰσι
כִּי שְׁלשָׁה הֵמָּה הַמְּעִידִים בַּשָּׁמַיִם הָאָב הַדָּבָר וְרוּחַ הַקֹּדֶשׁ וּשְׁלָשְׁתָּם אֶחָד הֵמָּה׃
א"יוח. 5:8
καὶ τρεῖς εἰσιν οἱ μαρτυροῦντες ἐν τῇ γῇ], τὸ Πνεῦμα καὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸ αἷμα, καὶ οἱ τρεῖς εἰς τὸ ἕν εἰσιν
וּשְׁלשָׁה הֵמָּה הַמְּעִידִים בָּאָרֶץ הָרוּחַ הַמַּיִם וְהַדָּם וּשְׁלָשְׁתָּם לְאַחַת הֵמָּה׃
א"יוח. 5:11
καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία, ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεός, καὶ αὕτη ἡ ζωὴ ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἐστιν
וְזֹאת הִיא הָעֵדוּת כִּי חַיֵּי עוֹלָמִים נָתַן לָנוּ הָאֱלֹהִים וְהַחַיִּים הָאֵלֶּה בִּבְנוֹ הֵמָּה׃
א"יוח. 5:14
καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ παρρησία ἣν ἔχομεν πρὸς αὐτόν, ὅτι ἐάν τι αἰτώμεθα κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ ἀκούει ἡμῶν
וְזֶה הוּא בִּטְחוֹנֵנוּ אֵלָיו אֲשֶׁר אִם־נִשְׁאַל דָּבָר כְּפִי רְצוֹנוֹ יִשְׁמָעֵנוּ׃
א"יוח. 5:15
καὶ ἐὰν οἴδαμεν ὅτι ἀκούει ἡμῶν ὃ ἐὰν αἰτώμεθα, οἴδαμεν ὅτι ἔχομεν τὰ αἰτήματα ἃ ᾐτήκαμεν ἀπ᾿ αὐτοῦ
וּמִדַּעְתֵּנוּ כִּי יִשְׁמָעֵנוּ לְכָל־אֲשֶׁר נִשְׁאָל נֵדַע גַּם־זֹאת כִּי נַשִּׂיג אֶת־הַמִּשְׁאָלוֹת אֲשֶׁר שָׁאַלְנוּ מִמֶּנּוּ׃
א"יוח. 5:16
Ἐάν τις ἴδῃ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον, αἰτήσει, καὶ δώσει αὐτῷ ζωήν, τοῖς ἁμαρτάνουσιν μὴ πρὸς θάνατον. ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον· οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ
אִישׁ כִּי־יִרְאֶה אֶת־אָחִיו חוֹטֵא חַטָּאת אֲשֶׁר לֹא לַמָּוֶת שָׁאֹל יִשְׁאַל בַּעֲדוֹ וְיִתֶּן־לוֹ חַיִּים לְכָל־אֲשֶׁר חָטְאוּ לֹא לַמָּוֶת הֶן־יֵשׁ חֵטְא לַמָּוֶת עַל־זֶה לֹא אֹמַר לִשְׁאֹל בַּעֲדוֹ׃
א"יוח. 5:17
πᾶσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστίν, καὶ ἔστιν ἁμαρτία οὐ πρὸς θάνατον
כָּל־מַעֲשֶׂה שֶׁלֹּא כַמִּשְׁפָּט חֵטְא הוּא וְיֶשׁ־חֵטְא שֶׁלֹּא לַמָּוֶת׃
א"יוח. 5:18
Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ οὐχ ἁμαρτάνει, ἀλλ᾿ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ θεοῦ τηρεῖ αὐτόν, καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ
יָדַעְנוּ כִּי כָל־הַנּוֹלָד מֵאֵת הָאֱלֹהִים לֹא יֶחֱטָא כִּי אֲשֶׁר יֻלַּד מֵאֵת הָאֱלֹהִים יִשְׁמֹר אֶת־נַפְשׁוֹ וְהָרַע לֹא־יִגַּע בּוֹ׃
א"יוח. 5:19
οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ ἐσμεν, καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται
יָדַעְנוּ כִּי מֵאֱלֹהִים אֲנַחְנוּ וְכָל־הָעוֹלָם בְּרָע הוּא׃
א"יוח. 5:20
οἴδαμεν δὲ ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ἥκει, καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν ἵνα γινώσκομεν τὸν ἀληθινόν· καὶ ἐσμὲν ἐν τῷ ἀληθινῷ, ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ. οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς θεὸς καὶ ζωὴ αἰώνιος
וְיָדַעְנוּ כִּי בָא בֶּן־אֱלֹהִים וַיִּתֶּן־לָנוּ בִינָה לָדַעַת אֶת־הָאֲמִתִּי וּבָאֲמִתִּי אֲנַחְנוּ בִּבְנוֹ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ זֶה הוּא הָאֵל הָאֲמִתִּי וְחַיֵּי הָעוֹלָם׃
ב"יוח. 1:1
Ὁ πρεσβύτερος ἐκλεκτῇ κυρίᾳ καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῆς, οὓς ἐγὼ ἀγαπῶ ἐν ἀληθείᾳ, καὶ οὐκ ἐγὼ μόνος ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ ἐγνωκότες τὴν ἀλήθειαν
הַזָּקֵן אֶל־הַגְּבִירָה הַבְּחִירָה וְאֶל־בָּנֶיהָ אֲשֶׁר אֲנִי אֹהֵב אֹתָם בֶּאֱמֶת וְלֹא־אֲנִי לְבַדִּי כִּי אִם־גַּם כָּל־יֹדְעֵי הָאֱמֶת׃
ב"יוח. 1:2
διὰ τὴν ἀλήθειαν τὴν μένουσαν ἐν ἡμῖν, καὶ μεθ᾿ ἡμῶν ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα
לְמַעַן הָאֱמֶת הָעֹמֶדֶת בְּקִרְבֵּנוּ וְגַם־תִּהְיֶה עִמָּנוּ לְעוֹלָם׃
ב"יוח. 1:3
ἔσται μεθ᾿ ἡμῶν χάρις ἔλεος εἰρήνη παρὰ θεοῦ πατρός, καὶ παρὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ υἱοῦ τοῦ πατρός, ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀγάπῃ
יְהִי עִמָּכֶם חֶסֶד וְרַחֲמִים וְשָׁלוֹם מֵאֵת הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וּמֵאֵת אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בֶּן־הָאָב בֶּאֱמֶת וּבְאַהֲבָה׃
ב"יוח. 1:5
καὶ νῦν ἐρωτῶ σε, κυρία, οὐχ ὡς ἐντολὴν γράφων σοι καινὴν ἀλλὰ ἣν εἴχομεν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους
וְעַתָּה מְבַקֵּשׁ אֲנִי מִמֵּךְ הַגְּבִירָה וְלֹא כְּכֹתֵב אֵלַיִךְ מִצְוָה חֲדָשָׁה כִּי אִם־אֵת אֲשֶׁר הָיְתָה־לָּנוּ מֵרֹאשׁ לְאַהֲבָה אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ׃
ב"יוח. 1:6
καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη, ἵνα περιπατῶμεν κατὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ· αὕτη ἡ ἐντολή ἐστιν, καθὼς ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἵνα ἐν αὐτῇ περιπατῆτε
וְזֹאת הִיא הָאַהֲבָה אֲשֶׁר נִתְהַלֵּךְ בְּמִצְוֺתָיו זֹאת הִיא הַמִּצְוָה אֲשֶׁר שְׁמַעְתֶּם מֵרֹאשׁ לְהִתְהַלֵּךְ בָּהּ׃
ב"יוח. 1:7
ὅτι πολλοὶ πλάνοι ἐξῆλθον εἰς τὸν κόσμον, οἱ μὴ ὁμολογοῦντες Ἰησοῦν Χριστὸν ἐρχόμενον ἐν σαρκί· οὗτός ἐστιν ὁ πλάνος καὶ ὁ ἀντίχριστος
כִּי מַתְעִים רַבִּים בָּאוּ לָעוֹלָם אֲשֶׁר אֵינָם מוֹדִים בְּיֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ כִּי־בָא בַבָּשָׂר זֶה הוּא הַמַּתְעֶה וְצַר הַמָּשִׁיחַ׃
ב"יוח. 1:9
πᾶς ὁ προάγων καὶ μὴ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ θεὸν οὐκ ἔχει· ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ, οὗτος καὶ τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἔχει
כָּל־הָעֹבֵר עַל־תּוֹרַת הַמָּשִׁיחַ וְאֵינֶנּוּ עֹמֵד בָּהּ אֵין לוֹ אֱלֹהִים וְהָעֹמֵד בְּתוֹרַת הַמָּשִׁיחַ יֶשׁ־לוֹ גַם־הָאָב גַּם־הַבֵּן׃
ב"יוח. 1:10
εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε·
כָּל־הַבָּא אֲלֵיכֶם וְלֹא יָבִיא אֶת־הַתּוֹרָה הַזֹּאת לֹא־תַאַסְפוּ אֹתוֹ הַבַּיְתָה וְלֹא תִשְׁאֲלוּ־לוֹ לְשָׁלוֹם׃
ב"יוח. 1:12
Πολλὰ ἔχων ὑμῖν γράφειν οὐκ ἐβουλήθην διὰ χάρτου καὶ μέλανος, ἀλλὰ ἐλπίζω γενέσθαι πρὸς ὑμᾶς καὶ στόμα πρὸς στόμα λαλῆσαι, ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν πεπληρωμένη ᾖ
הַרְבֵּה־לִי לִכְתֹּב אֲלֵיכֶם וְלֹא חָפַצְתִּי בִּנְיָר וּבִדְיוֹ כִּי אֲקַוֶּה לָבוֹא אֲלֵיכֶם וּלְדַבֵּר פֶּה אֶל־פֶּה לְמַעַן תִּהְיֶה שִׂמְחָתֵנוּ שְׁלֵמָה׃
ג"יוח. 1:2
Ἀγαπητέ, περὶ πάντων εὔχομαί σε εὐοδοῦσθαι καὶ ὑγιαίνειν, καθὼς εὐοδοῦταί σου ἡ ψυχή
חֲבִיבִי חֶפְצִי הוּא כִּי יִיטַב לְךָ בְּכָל־דָּבָר וְתֶחֱזָק כַּאֲשֶׁר־טוֹב לְךָ בְּנַפְשֶׁךָ׃
ג"יוח. 1:3
ἐχάρην γὰρ λίαν ἐρχομένων ἀδελφῶν καὶ μαρτυρούντων σου τῇ ἀληθείᾳ, καθὼς σὺ ἐν ἀληθείᾳ περιπατεῖς
כִּי שָׂמַחְתִּי לִמְאֹד כַּאֲשֶׁר בָּאוּ אַחִים וַיָּעִידוּ עַל־אֲמִתֶּךָ אֲשֶׁר מִתְהַלֵּךְ בָּאֱמֶת אָתָּה׃
ג"יוח. 1:5
Ἀγαπητέ, πιστὸν ποιεῖς ὃ ἐὰν ἐργάσῃ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τοῦτο ξένους
חֲבִיבִי בֶּאֱמוּנָה כָּל־מַעֲשֶׂיךָ עִם־הָאַחִים וְעִם־הָאֹרְחִים׃
ג"יוח. 1:10
διὰ τοῦτο, ἐὰν ἔλθω, ὑπομνήσω αὐτοῦ τὰ ἔργα ἃ ποιεῖ, λόγοις πονηροῖς φλυαρῶν ἡμᾶς· καὶ μὴ ἀρκούμενος ἐπὶ τούτοις οὔτε αὐτὸς ἐπιδέχεται τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τοὺς βουλομένους κωλύει καὶ ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐκβάλλει
עַל־כֵּן בְּבֹאִי אַזְכִּיר אֶת־מַעֲשָׂיו אֲשֶׁר הוּא עֹשֶׂה בְּסַפְּרוֹ עָלֵינוּ דְּבָרִים רָעִים וְלֹא דַיּוֹ שֶׁלֹּא יְקַבֵּל אֶת־הָאַחִים כִּי גַם־יִמְנַע אֶת־הַחֲפֵצִים לְקַבֵּל וַיְגָרְשֵׁם מִתּוֹךְ הַקְּהִלָּה׃
ג"יוח. 1:12
Δημητρίῳ μεμαρτύρηται ὑπὸ πάντων καὶ ὑπὸ αὐτῆς τῆς ἀληθείας· καὶ ἡμεῖς δὲ μαρτυροῦμεν, καὶ οἶδας ὅτι ἡ μαρτυρία ἡμῶν ἀληθής ἐστιν
עַל־דִּימֶטְרִיּוֹס הֵעִידוּ הַכֹּל וְגַם־הָאֱמֶת עַצְמָהּ וְגַם־אֲנַחְנוּ מְעִידִים עָלָיו וִידַעְתֶּם כִּי עֵדוּתֵנוּ הִיא נֶאֱמָנָה׃
ג"יוח. 1:13
Πολλὰ εἶχον γράψαι σοι, ἀλλ᾿ οὐ θέλω διὰ μέλανος καὶ καλάμου σοι γράφειν·
הַרְבֵּה־לִי לִכְתֹּב וְלֹא חָפַצְתִּי לִכְתֹּב אֵלֶיךָ בִּדְיוֹ וּבְקָנֶה׃
ג"יוח. 1:14
ἐλπίζω δὲ εὐθέως σε ἰδεῖν, καὶ στόμα πρὸς στόμα λαλήσομεν
אֲבָל אֲקַוֶּה לִרְאוֹתְךָ בִּמְהֵרָה וּפֶה אֶל־פֶּה נְדַבֵּר׃
יהד. 1:1
Ἰούδας Ἰησοῦ Χριστοῦ δοῦλος, ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου, τοῖς ἐν θεῷ πατρὶ ἠγαπημένοις καὶ Ἰησοῦ Χριστῷ τετηρημένοις κλητοῖς·
יְהוּדָה עֶבֶד יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ וַאֲחִי יַעֲקֹב אֶל־הַמְקֹרָאִים אֲשֶׁר הֵם מְקֻדָּשִׁים וַאֲהוּבִים בֵּאלֹהִים הָאָב וּשְׁמוּרִים לְיֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
יהד. 1:2
ἔλεος ὑμῖν καὶ εἰρήνη καὶ ἀγάπη πληθυνθείη
רַחֲמִים וְשָׁלוֹם וְאַהֲבָה יִהְיוּ לָכֶם לְמַכְבִּיר׃
יהד. 1:4
παρεισέδυσαν γάρ τινες ἄνθρωποι, οἱ πάλαι προγεγραμμένοι εἰς τοῦτο τὸ κρίμα, ἀσεβεῖς, τὴν τοῦ θεοῦ ἡμῶν χάριτα μετατιθέντες εἰς ἀσέλγειαν καὶ τὸν μόνον δεσπότην καὶ κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἀρνούμενοι
כִּי הִתְגַּנְּבוּ לָבוֹא מִקְצָת אֲנָשִׁים הַכְּתוּבִים מֵאָז לַמִּשְׁפָּט הַזֶּה אַנְשֵׁי רֶשַׁע הַהֹפְכִים אֶת־חֶסֶד אֱלֹהֵינוּ לְזִמָּה וְכֹפְרִים בֵּאלֹהִים הַמּשֵׁל הַיָּחִיד וּבַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
יהד. 1:7
ὡς Σόδομα καὶ Γόμορρα καὶ αἱ περὶ αὐτὰς πόλεις, τὸν ὅμοιον τρόπον τούτοις ἐκπορνεύσασαι καὶ ἀπελθοῦσαι ὀπίσω σαρκὸς ἑτέρας, πρόκεινται δεῖγμα πυρὸς αἰωνίου δίκην ὑπέχουσαι
כַּאֲשֶׁר סְדוֹם וַעֲמֹרָה וְהֶעָרִים סְבִיבוֹתֵיהֶן אֲשֶׁר הִזְנוּ כְּמוֹהֶם וַיֵּלְכוּ אַחֲרֵי בָשָׂר זָר נִהְיוּ לְמָשָׁל כִּי־נִמְסְרוּ לְמוּסַר אֵשׁ עוֹלָם׃
יהד. 1:8
Ὁμοίως μέντοι καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι σάρκα μὲν μιαίνουσιν, κυριότητα δὲ ἀθετοῦσιν, δόξας δὲ βλασφημοῦσιν
וְכֵן גַּם־בַּעֲלֵי הַחֲלֹמוֹת הָאֵלֶּה מְטַמְּאִים אֶת־הַבָּשָׂר וְאֶת־הַמֶּמְשָׁלָה יְנָאֲצוּ וְאֶת־הַשְּׂרָרוֹת יְחָרֵפוּ׃
יהד. 1:11
οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι τῇ ὁδῷ τοῦ Κάϊν ἐπορεύθησαν, καὶ τῇ πλάνῃ τοῦ Βαλαὰμ μισθοῦ ἐξεχύθησαν, καὶ τῇ ἀντιλογίᾳ τοῦ Κόρε ἀπώλοντο
אוֹי לָהֶם כִּי־בְדֶרֶךְ קַיִן הָלָכוּ וַיִּשְׁתַּקְּעוּ בְּתוֹעַת בִּלְעָם לְקַבֵּל שָׂכָר וּבִמְרִי קֹרַח אָבָדוּ׃
יהד. 1:14
Προεφήτευσεν δὲ καὶ τούτοις ἕβδομος ἀπὸ Ἀδὰμ Ἑνὼχ λέγων, Ἰδοὺ ἦλθεν κύριος ἐν ἁγίαις μυριάσιν αὐτοῦ
וְגַם־חֲנוֹךְ הַשְּׁבִיעִי לְאָדָם נִבָּא לָאֵלֶּה לֵאמֹר הִנֵּה יְהוָֹה בָּא בְּרִבְבֹת קְדשָׁיו׃
יהד. 1:15
ποιῆσαι κρίσιν κατὰ πάντων καὶ ἐλέγξαι πάντας τοὺς ἀσεβεῖς περὶ πάντων τῶν ἔργων ἀσεβείας αὐτῶν ὧν ἠσέβησαν καὶ περὶ πάντων τῶν σκληρῶν ὧν ἐλάλησαν κατ᾿ αὐτοῦ ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς
לַעֲשׂוֹת מִשְׁפָּט בְּכֻלָּם וּלְהוֹכִיחַ כָּל־רִשְׁעֵי־אֶרֶץ עַל־כָּל־מַעֲשֵׂי רִשְׁעָתָם וְעַל־כָּל־הַקָּשׁוֹת אֲשֶׁר דִּבְּרוּ עָלָיו חַטָּאִים אַנְשֵׁי רֶשַׁע׃
יהד. 1:16
Οὗτοί εἰσιν γογγυσταί, μεμψίμοιροι, κατὰ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι, καὶ τὸ στόμα αὐτῶν λαλεῖ ὑπέρογκα, θαυμάζοντες πρόσωπα ὠφελείας χάριν
אֵלֶּה הֵם הָרֹגְנִים וְהַמִּתְאֹנְנִים הַהֹלְכִים אַחֲרֵי תַאֲוֺתֵיהֶם אֲשֶׁר פִּיהֶם יְדַבֵּר עָתָק הֹדְרֵי פָנִים עֵקֶב שֹׁחַד׃
יהד. 1:22
καὶ οὓς μὲν ἐλεᾶτε διακρινομένους
הַבְדִּילוּ אֶת־אֵלֶּה וְהִתְנַהֲגוּ עִמָּהֶם בְּרַחֲמִים׃
יהד. 1:23
οὓς δὲ σῴζετε ἐκ πυρὸς ἁρπάζοντες, οὓς δὲ ἐλεᾶτε ἐν φόβῳ, μισοῦντες καὶ τὸν ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένον χιτῶνα
וְאֶת־אֵלֶּה תּוֹשִׁיעוּ בְאֵימָה וְחִלַּצְתֶּם אֹתָם מִתּוֹךְ הָאֵשׁ וּגְעַלְתֶּם גַּם־אֶת־הַלְּבוּשׁ הַמְגֹאָל בְּחֶלְאַת הַבָּשָׂר׃
יהד. 1:24
Τῷ δὲ δυναμένῳ φυλάξαι ὑμᾶς ἀπταίστους καὶ στῆσαι κατενώπιον τῆς δόξης αὐτοῦ ἀμώμους ἐν ἀγαλλιάσει
וְלַאֲשֶׁר יָכוֹל לִשְׁמָרְכֶם בִּבְלִי מִכְשׁוֹל וּלְהַעֲמִיד אֶתְכֶם בְּשָׂשׂוֹן תְּמִימִים לִפְנֵי כְבוֹדוֹ׃
יהד. 1:25
μόνῳ θεῷ σωτῆρι ἡμῶν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν δόξα μεγαλωσύνη κράτος καὶ ἐξουσία πρὸ παντὸς τοῦ αἰῶνος καὶ νῦν καὶ εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· ἀμήν
לֵאלֹהִים אֲשֶׁר לוֹ לְבַדּוֹ הַחָכְמָה אֲשֶׁר אֵין מִלְּבַדּוֹ הַמּוֹשִׁיעַ אֹתָנוּ בְּיֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ לוֹ הַכָּבוֹד וְהַגְּדֻלָּה וְהָעֹז וְהַמֶּמְשָׁלָה לִפְנֵי כָל־עוֹלָם מֵעַתָּה וּלְעוֹלְמֵי עַד אָמֵן׃
הרמ. 1:5
δι᾿ οὗ ἐλάβομεν χάριν καὶ ἀποστολὴν εἰς ὑπακοὴν πίστεως ἐν πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ
אֲשֶׁר־בְּיָדוֹ קִבַּלְנוּ חֵן וּשְׁלִיחוּת לְהָקִים מִשְׁמַעַת הָאֱמוּנָה בְּכָל־הַגּוֹיִם לְמַעַן שְׁמוֹ׃
הרמ. 1:6
ἐν οἷς ἐστε καὶ ὑμεῖς κλητοὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ
אֲשֶׁר בְּתוֹכָם הִנְּכֶם גַּם־אַתֶּם קְרוּאֵי יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
הרמ. 1:7
πᾶσιν τοῖς οὖσιν ἐν Ῥώμῃ ἀγαπητοῖς θεοῦ, κλητοῖς ἁγίοις· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ
לְכֹל אֲשֶׁר בְּרוֹמִי יְדִידֵי אֱלֹהִים וּקְרוּאִים לִהְיוֹת קְדוֹשִׁים חֶסֶד וְשָׁלוֹם לָכֶם מֵאֵת הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
הרמ. 1:12
τοῦτο δέ ἐστιν συμπαρακληθῆναι ἐν ὑμῖν διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως ὑμῶν τε καὶ ἐμοῦ
וְהוּא לְהִתְנַחֵם עִמָּכֶם זֶה בָזֶה בָּאֱמוּנָה אֲשֶׁר לָכֶם וְגַם־לִי׃
הרמ. 1:13
οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὅτι πολλάκις προεθέμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς, καὶ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο, ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶ καὶ ἐν ὑμῖν καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν
וְלֹא־אֲכַחֵד מִכֶּם אַחַי כִּי־פְעָמִים רַבּוֹת שַׂמְתִּי עַל־לִבִּי לָבוֹא אֲלֵיכֶם אַךְ נִמְנַע מִמֶּנִּי עַד־הֵנָּה לְמַעַן אֶמְצָא פְרִי גַּם־בָּכֶם כְּמוֹ בְּיֶתֶר הַגּוֹיִם׃
הרמ. 1:14
Ἕλλησίν τε καὶ βαρβάροις, σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις ὀφειλέτης εἰμί·
מְחֻיָּב אָנֹכִי לַיְּוָנִים וְגַם לַלֹּעֲזִים לַחֲכָמִים וְגַם לַפְּתָאִים׃
הרמ. 1:15
οὕτως τὸ κατ᾿ ἐμὲ πρόθυμον καὶ ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι
לָכֵן נְדָבַנִי לִבִּי לְהַשְׁמִיעַ אֶת־הַבְּשׂוֹרָה גַּם־אֶתְכֶם אֲשֶׁר בְּרוֹמִי׃
הרמ. 1:16
Οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον, δύναμις γὰρ θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι·
כִּי אֵינֶנִּי בּוֹשׁ מִבְּשׂוֹרַת הַמָּשִׁיחַ בַּאֲשֶׁר גְּבוּרַת אֱלֹהִים הִיא לִתְשׁוּעַת כָּל־הַמַּאֲמִין לַיְּהוּדִי בָרִאשׁוֹנָה וְכֵן גַּם־לַיְּוָנִי׃
הרמ. 1:18
Ἀποκαλύπτεται γὰρ ὀργὴ θεοῦ ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων τῶν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ κατεχόντων
כִּי נִגְלָה חֲרוֹן אֱלֹהִים מִן־הַשָּׁמַיִם עַל כָּל־רִשְׁעַת בְּנֵי אָדָם וְעַוְלָתָם אֲשֶׁר יַעַצְרוּ אֶת־הָאֱמֶת בְּעַוְלָה׃
הרמ. 1:20
τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασιν νοούμενα καθορᾶται, ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης, εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους·
כִּי מַהוּתוֹ הַנֶּעֱלָמָה הִיא כֹּחוֹ הַנִּצְחִי וֵאלָהוּתוֹ מֵעֵת נִבְרָא הָעוֹלָם תִּוָּדַע בְּמַעֲשָׂיו וְתֵרָאֶה לְבִלְתִּי הֱיוֹת־לָהֶם לְהִתְנַצֵּל׃
הרמ. 1:21
διότι γνόντες τὸν θεὸν οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν, ἀλλ᾿ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία
יַעַן בְּדַעְתָּם אֶת־הָאֱלֹהִים לֹא־כִבְּדֻהוּ כֵאלֹהִים וְגַם־לֹא הוֹדוּ לוֹ כִּי אִם־הָלְכוּ אַחֲרֵי הַהֶבֶל בְּמוֹעֲצוֹתֵיהֶם וַיֶּחְשַׁךְ לִבָּם הַנִּבְעָר׃
הרמ. 1:23
καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν
וַיָּמִירוּ אֶת־כְּבוֹד הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר אֵינֶנּוּ נִפְסָד בִּדְמוּת צֶלֶם אָדָם הַנִּפְסָד צֶלֶם כָּל־עוֹף וְהוֹלֵךְ עַל־אַרְבַּע וְרֶמֶשׂ הָאֲדָמָה׃
הרמ. 1:25
οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν
אֲשֶׁר הֵמִירוּ אֱמֶת הָאֱלֹהִים בְּכָזָב וַיְכַבְּדוּ וַיַּעַבְדוּ אֶת־הַבְּרִיָּה תַּחַת בֹּרְאָהּ הַמְבֹרָךְ לְעוֹלָמִים אָמֵן׃
הרמ. 1:27
ὁμοίως τε καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσιν τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες
וְכֵן גַּם־הַזְּכָרִים עָזְבוּ אֶת־תַּשְׁמִישׁ הָאִשָּׁה כְּדַרְכָּהּ וַיֵּחַמּוּ זֶה בָזֶה בִּתְשׁוּקָתָם וַיַּעֲשֹוּ תוֹעֵבָה זָכָר עִם־זָכָר וַיִּקְחוּ שְׂכַר מְשׁוּבָתָם הָרָאוּי לָהֶם בְּעֶצֶם גּוּפָם׃
הרמ. 1:28
καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα
וְכַאֲשֶׁר מָאֲסוּ לְהַשִּׂיג הָאֱלֹהִים בְּדַעַת נְתָנָם הָאֱלֹהִים בִּידֵי דֵעָה נִמְאָסָה לַעֲשׂוֹת אֵת אֲשֶׁר־לֹא יִתָּכֵן׃
הרמ. 1:32
οἵτινες τὸ δικαίωμα τοῦ θεοῦ ἐπιγνόντες, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσιν τοῖς πράσσουσιν
יוֹדְעִים הֵמָּה אֶת־מִשְׁפַּט אֱלֹהִים כִּי־עֹשֵׂי אֵלֶּה בְּנֵי־מָוֶת הֵם וְלֹא לְבַד שֶׁיַּעֲשֹוּ אֶת־אֵלֶּה כִּי גַם־רָצְתָה נַפְשָׁם בְּעֹשֵׂיהֶם׃
הרמ. 2:3
λογίζῃ δὲ τοῦτο, ὦ ἄνθρωπε ὁ κρίνων τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας καὶ ποιῶν αὐτά, ὅτι σὺ ἐκφεύξῃ τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ
וְאַתָּה בֶן־אָדָם הַדָּן אֵת אֲשֶׁר־פָּעֲלוּ כָאֵלֶּה וְעָשִׂיתָ כְמַעֲשֵׂיהֶם הֲתַחֲשֹׁב לְהִמָּלֵט מִמִּשְׁפַּט הָאֱלֹהִים׃
הרמ. 2:4
ἢ τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς, ἀγνοῶν ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει
אוֹ הֲתָבוּז לַעֲתֶרֶת טוּבוֹ וּלְחֶמְלָתוֹ וּלְאֹרֶךְ רוּחוֹ וְלֹא תִתְבּוֹנֵן כִּי־טוֹבַת הָאֱלֹהִים תַּדְרִיךְ אֹתְךָ לִתְשׁוּבָה׃
הרמ. 2:5
κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ
וּבִקְשִׁי לְבָבְךָ הַמְמָאֵן לָשׁוּב תִּצְבֹּר לְךָ עֶבְרָה אֶל־יוֹם עֶבְרַת הָאֱלֹהִים וְעֵת הִגָּלוֹת צִדְקַת מִשְׁפָּטוֹ׃
הרמ. 2:7
τοῖς μὲν καθ᾿ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητοῦσιν, ζωὴν αἰώνιον·
לַמַּתְמִידִים בַּעֲשׂוֹת הַטּוֹב וּמְבַקְשִׁים אֶת־הַכָּבוֹד וְהֶהָדָר וְאֵת אֲשֶׁר אֵינֶנּוּ עֹבֵר יִתֵּן אֶת־חַיֵּי הָעוֹלָמִים׃
הרמ. 2:8
τοῖς δὲ ἐξ ἐριθείας καὶ ἀπειθοῦσι τῇ ἀληθείᾳ πειθομένοις δὲ τῇ ἀδικίᾳ, ὀργὴ καὶ θυμός —
וְעַל־בְּנֵי הַמֶּרִי וַאֲשֶׁר לֹא־יִשְׁמְעוּ לָאֱמֶת כִּי אִם־לָעַוְלָה שָׁמֵעוּ חֲרוֹן־אַף וְחֵמָה׃
הרמ. 2:9
θλῖψις καὶ στενοχωρία ἐπὶ πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζομένου τὸ κακόν, Ἰουδαίου τε πρῶτον καὶ Ἕλληνος·
צָרָה וּמְצוּקָה עַל־כָּל־נֶפֶשׁ אָדָם עֹשֶׂה הָרָע עַל־הַיְּהוּדִי בָרִאשׁוֹנָה וְכֵן גַּם עַל־הַיְּוָנִי׃
הרמ. 2:10
δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι·
וְכָבוֹד וְהָדָר וְשָׁלוֹם לְכָל־עֹשֶׂה הַטּוֹב לַיְּהוּדִי בָרִאשׁוֹנָה וְכֵן גַּם לַיְּוָנִי׃
הרמ. 2:12
ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται·
כִּי כָל־אֵלֶּה אֲשֶׁר חָטְאוּ בְּלִי תוֹרָה גַּם בִּבְלִי־תוֹרָה יֹאבֵדוּ וַאֲשֶׁר חָטְאוּ בְּתוֹרָה גַּם־עַל־פִּי הַתּוֹרָה יִשָּׁפֵטוּ׃
הרמ. 2:15
οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων
בְּהַרְאוֹתָם מַעֲשֵׂה הַתּוֹרָה כָּתוּב עַל־לִבָּם וְדַעְתָּם מְעִידָה בָהֶם וּמַחְשְׁבוֹתָם בְּקִרְבָּם מְחַיְּבוֹת זֹאת אֶת־זֹאת אוֹ גַּם־מְזַכּוֹת׃
הרמ. 2:17
Εἰ δὲ σὺ Ἰουδαῖος ἐπονομάζῃ καὶ ἐπαναπαύῃ νόμῳ καὶ καυχᾶσαι ἐν θεῷ
הֵן אַתָּה נִקְרָא בְּשֵׁם יְהוּדִי וְנִשְׁעַנְתָּ עַל־הַתּוֹרָה וְהִתְהַלַּלְתָּ בֵּאלֹהִים׃
הרמ. 2:18
καὶ γινώσκεις τὸ θέλημα καὶ δοκιμάζεις τὰ διαφέροντα κατηχούμενος ἐκ τοῦ νόμου
וְיָדַעְתָּ הָרָאוּי וּבִהְיוֹתְךָ מְלֻמָּד בַּתּוֹרָה תָּבִין בֵּין־טוֹב לָרָע׃
הרמ. 2:20
παιδευτὴν ἀφρόνων, διδάσκαλον νηπίων, ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ —
מְיַסֵּר לְחַסְרֵי לֵב וּמוֹרֵה הַפְּתָאִים וְיֵשׁ לְךָ מַרְאֶה הַדַּעַת וְהָאֱמֶת בַּתּוֹרָה׃
הרמ. 2:27
καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία τὸν νόμον τελοῦσα σὲ τὸν διὰ γράμματος καὶ περιτομῆς παραβάτην νόμου
וְהֶעָרֵל מִלֵּדָה הַמְקַיֵּם אֶת־הַתּוֹרָה הֲלֹא הוּא יָדִין אֹתְךָ אֲשֶׁר־יֵשׁ לְךָ הַכְּתָב וְהַמִּילָה וְעָבַרְתָּ אֶת־הַתּוֹרָה׃
הרמ. 2:29
ἀλλ᾿ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος, καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύματι οὐ γράμματι, οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ θεοῦ
כִּי אִם־אֲשֶׁר בִּפְנִים הוּא יְהוּדִי וּמִילָה הִיא אֲשֶׁר בַּלֵּב כְּפִי הָרוּחַ וְלֹא כְּפִי הַכְּתָב אֲשֶׁר־לֹא מִבְּנֵי אָדָם תְּהִלָּתוֹ כִּי אִם־מֵאֵת הָאֱלֹהִים׃
הרמ. 3:4
μὴ γένοιτο· γινέσθω δὲ ὁ θεὸς ἀληθής, πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύστης, καθὼς γέγραπται, Ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσεις ἐν τῷ κρίνεσθαί σε
חָלִילָה אֲבָל יְהִי הָאֵל הוּא הַנֶּאֱמָן וְכָל־הָאָדָם כֹּזֵב כַּכָּתוּב לְמַעַן־תִּצְדַּק בִּדְבָרֶךָ תִּזְכֶּה בְשָׁפְטֶךָ׃
הרמ. 3:8
καὶ μὴ καθὼς βλασφημούμεθα καὶ καθώς φασίν τινες ἡμᾶς λέγειν ὅτι Ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά; ὧν τὸ κρίμα ἔνδικόν ἐστιν
וְלֹא נַעֲשֶׂה כִּדְבַר מְחָרֲפֵינוּ וּמִקְצָת מוֹצִיאֵי דִבָּה עָלֵינוּ לֵאמֹר הִנֵּה אֹמְרִים נַעֲשֶׂה הָרַע לְמַעַן יֵצֵא הַטּוֹב אֲשֶׁר דִּינָם יָבֹא עֲלֵיהֶם בְּצֶדֶק׃
הרמ. 3:9
Τί οὖν; προεχόμεθα; οὐ πάντως, προῃτιασάμεθα γὰρ Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας πάντας ὑφ᾿ ἁμαρτίαν εἶναι
וְעַתָּה מַה־הוּא הֲיֶשׁ־לָנוּ מַעֲלָה יְתֵרָה לֹא בִמְאוּמָה כְּבָר הוֹכַחְנוּ כִּי גַם־הַיְּהוּדִים גַּם־הַיְּוָנִים כֻּלָּם הֵם תַּחַת הַחֵטְא׃
הרמ. 3:14
ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει·
אֲשֶׁר אָלָה פִּיהֶם מָלֵא וּמְרֹרוֹת׃
הרמ. 3:16
σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν
שֹׁד וָשֶׁבֶר בִּמְסִלֹּתָם׃
הרמ. 3:17
καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν
וְדֶרֶךְ שָׁלוֹם לֹא יָדָעוּ׃
הרמ. 3:19
Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ, ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ θεῷ·
וַאֲנַחְנוּ יָדַעְנוּ כִּי כָל־מַה־שֶּׁאָמְרָה הַתּוֹרָה מְדַבֶּרֶת אֶל־אֵלֶּה אֲשֶׁר תַּחַת הַתּוֹרָה לְמַעַן יִסָּכֵר כָּל־פֶּה וְהָיָה כָל־הָעוֹלָם מְחֻיָּב לִפְנֵי אֱלֹהִים׃