Lexeme «εἰμί» in the Bible

Verses: 420. Forms: ἐσόμεθα, εἰσίν, [ἐστὶν], εἰμί, ἦμεν, ὄντα·, ὂν, ἔσονται, ἐστι, εἰσὶν, ἤμην, ὦσιν, εἰσι, ἐστε, ᾖ, εἰμὶ, εἰσιν, ἐστέ, ἦτε, εἶναι

חזן. 3:9
ἰδοὺ διδῶ ἐκ τῆς συναγωγῆς τοῦ Σατανᾶ, τῶν λεγόντων ἑαυτοὺς Ἰουδαίους εἶναι, καὶ οὐκ εἰσὶν ἀλλὰ ψεύδονται· ἰδοὺ ποιήσω αὐτοὺς ἵνα ἥξουσιν καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιον τῶν ποδῶν σου, καὶ γνῶσιν ὅτι ἐγὼ ἠγάπησά σε
הִנְנִי נֹתֵן אֲנָשִׁים מִכְּנֵסִיַּת הַשָּׂטָן הָאֹמְרִים יְהוּדִים אֲנַחְנוּ וְאֵינָם כִּי־כֹזְבִים הֵמָּה הִנְנִי עֹשֶׂה אֲשֶׁר יָבֹאוּ לְהִשְׁתַּחֲוֺת לִפְנֵי רַגְלֶיךָ וְיָדְעוּ כִּי אֲנִי אֲהַבְתִּיךָ׃
חזן. 4:5
καὶ ἐκ τοῦ θρόνου ἐκπορεύονται ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταί· καὶ ἑπτὰ λαμπάδες πυρὸς καιόμεναι ἐνώπιον τοῦ θρόνου, ἅ εἰσιν τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ θεοῦ
וּמִן־הַכִּסֵּא יוֹצְאִים בְּרָקִים וּרְעָמִים וְקוֹלוֹת וְשִׁבְעָה לַפִּידֵי אֵשׁ בֹּעֲרִים לִפְנֵי הַכִּסֵּא אֲשֶׁר־הֵם שִׁבְעָה רוּחוֹת הָאֱלֹהִים׃
חזן. 5:6
Καὶ εἶδον ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων καὶ ἐν μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων ἀρνίον ἑστηκὸς ὡς ἐσφαγμένον, ἔχων κέρατα ἑπτὰ καὶ ὀφθαλμοὺς ἑπτά, οἵ εἰσιν τὰ [ἑπτὰ] πνεύματα τοῦ θεοῦ ἀπεσταλμένοι εἰς πᾶσαν τὴν γῆν
וָאֵרֶא וְהִנֵּה בֵּין הַכִּסֵּא וְאַרְבַּע הַחַיּוֹת וּבֵין הַזְּקֵנִים שֶׂה עֹמֵד כְּמוֹ טָבוּחַ וְלוֹ שֶׁבַע קַרְנַיִם וְשִׁבְעָה עֵינַיִם אֲשֶׁר הֵם שִׁבְעָה רוּחוֹת הָאֱלֹהִים הַשְּׁלוּחִים אֶל־כָּל־הָאָרֶץ׃
חזן. 5:8
καὶ ὅτε ἔλαβεν τὸ βιβλίον, τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάραν καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν αἱ προσευχαὶ τῶν ἁγίων
וַיְהִי בְּקַחְתּוֹ אֶת־הַסֵּפֶר וַיִּפְּלוּ לִפְנֵי הַשֶּׂה אַרְבַּע הַחַיּוֹת וְעֶשְׂרִים וְאַרְבָּעָה הַזְּקֵנִים וְאִישׁ אִישׁ כִּנּוֹר בְּיָדוֹ וְקַעֲרוֹת זָהָב מְלֵאוֹת קְטֹרֶת אֲשֶׁר־הֵנָּה תְּפִלּוֹת הַקְּדוֹשִׁים׃
חזן. 7:13
Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι, Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς τίνες εἰσὶν καὶ πόθεν ἦλθον
וַיַּעַן אֶחָד מִן־הַזְּקֵנִים וַיֹּאמֶר אֵלָי אֵלֶּה הַמְלֻבָּשִׁים בִּגְדֵי לָבָן מִי הֵמָּה וּמֵאַיִן בָּאוּ׃
חזן. 7:14
καὶ εἴρηκα αὐτῷ, Κύριέ μου, σὺ οἶδας. καὶ εἶπέν μοι, Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου
וָאֹמַר אֵלָיו אֲדֹנִי אַתָּה יָדָעְתָּ וַיֹּאמֶר אֵלַי אֵלֶּה הֵם הַבָּאִים מִן־הַצָּרָה הַגְּדוֹלָה וַיְכַבְּסוּ אֶת־שִׂמְלֹתָם וַיַּלְבִּינוּם בְּדַם הַשֶּׂה׃
חזן. 7:15
διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ, καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ, καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου σκηνώσει ἐπ᾿ αὐτούς
לָכֵן הִנָּם לִפְנֵי כִסֵּא הָאֱלֹהִים וּמְשָׁרְתִים אוֹתוֹ בְּהֵיכָלוֹ יוֹמָם וָלָיְלָה וְהַיּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא יִתֵּן מִשְׁכָּנוֹ עֲלֵיהֶם׃
חזן. 11:4
οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ κυρίου τῆς γῆς ἑστῶτες
אֵלֶּה הֵם שְׁנֵי הַזֵּיתִים וּשְׁתֵּי הַמְּנֹרוֹת הָעֹמְדִים לִפְנֵי אֱלֹהֵי הָאָרֶץ׃
חזן. 14:4
οὗτοί εἰσιν οἳ μετὰ γυναικῶν οὐκ ἐμολύνθησαν, παρθένοι γάρ εἰσιν. οὗτοι οἱ ἀκολουθοῦντες τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. οὗτοι ἠγοράσθησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀπαρχὴ τῷ θεῷ καὶ τῷ ἀρνίῳ
אֵלֶּה הֵם אֲשֶׁר לֹא־נְגֹאֲלוּ בַנָּשִׁים כִּי־בְתוּלוֹת הֵמָּה אֵלֶּה הֵם הַהֹלְכִים אַחֲרֵי הַשֶּׂה אֶל־כָּל־אֲשֶׁר יֵלֵךְ אֵלֶּה נִקְנוּ מִתּוֹךְ בְּנֵי הָאָדָם לְרֵאשִׁית בִּכּוּרִים לֵאלֹהִים וְלַשֶּׂה׃
חזן. 14:5
καὶ ἐν τῷ στόματι αὐτῶν οὐχ εὑρέθη ψεῦδος· ἄμωμοί εἰσιν
וְתַרְמִית לֹא־נִמְצְאָה בְּפִיהֶם כִּי תְּמִימִים הֵמָּה לִפְנֵי כִּסֵּא הָאֱלֹהִים׃
חזן. 16:6
ὅτι αἷμα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷμα αὐτοῖς δέδωκας πιεῖν· ἄξιοί εἰσιν
כִּי דַּם קְדשִׁים וּנְבִיאִים שָׁפָכוּ וְדָם הִשְׁקִיתָם כִּי־גְמוּל יָדָם הוּא׃
חזן. 16:14
εἰσὶν γὰρ πνεύματα δαιμονίων ποιοῦντα σημεῖα, ἃ ἐκπορεύεται ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς οἰκουμένης ὅλης, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῆς μεγάλης ἡμέρας τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος
כִּי רוּחוֹת הַשֵּׁדִים הֵנָּה עֹשׂוֹת אוֹתוֹת וְיֹצְאוֹת אֶל־מַלְכֵי אֶרֶץ וְתֵבֵל כֻּלָּהּ לְאָסְפָם לְמִלְחֶמֶת הַיּוֹם הַהוּא הַגָּדוֹל יוֹם אֱלֹהֵי הַצְּבָאוֹת׃
חזן. 17:9
ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ἑπτὰ ὄρη εἰσίν, ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ᾿ αὐτῶν. καὶ βασιλεῖς ἑπτά εἰσιν·
בָּזֶה לְהָבִין לַאֲשֶׁר־לוֹ חָכְמָה שִׁבְעַת הָרָאשִׁים שִׁבְעַת הָרִים הֵמָּה אֲשֶׁר הָאִשָּׁה ישֶׁבֶת עֲלֵיהֶם׃
חזן. 17:12
καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες δέκα βασιλεῖς εἰσιν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλὰ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσιν μετὰ τοῦ θηρίου
וְעֶשֶׂר הַקַּרְנַיִם אֲשֶׁר רָאִיתָ עֲשָׂרָה מְלָכִים הֵם אֲשֶׁר לֹא־קִבְּלוּ מַלְכוּת עַד־הֵנָּה רַק לְשָׁעָה אַחַת מֶמְשָׁלָה כַמְּלָכִים יְקַבְּלוּ עִם־הַחַיָּה׃
חזן. 17:15
Καὶ λέγει μοι, Τὰ ὕδατα ἃ εἶδες, οὗ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶ ὄχλοι εἰσὶν καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι
וַיֹּאמֶר אֵלָי הַמַּיִם הָהֵם אֲשֶׁר רָאִיתָ אֲשֶׁר הַזּוֹנָה ישֶׁבֶת עֲלֵיהֶם עַמִּים וַהֲמֹנִים הֵמָּה וְגוֹיִם וּלְשֹׁנוֹת׃
חזן. 18:7
ὅσα ἐδόξασεν αὑτὴν καὶ ἐστρηνίασεν, τοσοῦτον δότε αὐτῇ βασανισμὸν καὶ πένθος. ὅτι ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς λέγει ὅτι Κάθημαι βασίλισσα, καὶ χήρα οὐκ εἰμί, καὶ πένθος οὐ μὴ ἴδω·
כַּאֲשֶׁר הִתְרוֹמְמָה וְהִתְעַנְּגָה כֵּן תְּנוּ־לָהּ חֵבֶל וָאֵבֶל כִּי אָמְרָה בִלְבָבָהּ אֲנִי יָשַׁבְתִּי מַלְכָּה וְלֹא אֶהְיֶה אַלְמָנָה וְאֵבֶל לֹא אֶרְאֶה׃
חזן. 19:9
Καὶ λέγει μοι, Γράψον· Μακάριοι οἱ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ ἀρνίου κεκλημένοι. καὶ λέγει μοι, Οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ τοῦ θεοῦ εἰσιν
וַיֹּאמֶר אֵלַי כְּתֹב אַשְׁרֵי הַקְּרוּאִים אֶל־מִשְׁתֵּה חֲתֻנַּת הַשֶּׂה וַיֹּאמֶר אֵלַי אֵלֶּה הַדְּבָרִים אֱמֶת הֵם דִּבְרֵי אֱלֹהִים׃
חזן. 20:6
μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλ᾿ ἔσονται ἱερεῖς τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσιν μετ᾿ αὐτοῦ [τὰ] χίλια ἔτη
אַשְׁרֵי הָאִישׁ וְקָדוֹשׁ הוּא אֲשֶׁר־חֶלְקוֹ לָקוּם בַּתְּחִיָּה הָרִאשׁוֹנָה בָּאֵלֶּה לֹא־יִשְׁלֹט הַמָּוֶת הַשֵּׁנִי כִּי אִם־יִהְיוּ כֹּהֲנִים לֵאלֹהִים וְלִמְשִׁיחוֹ וְיִמְלְכוּ אִתּוֹ אֶלֶף שָׁנִים׃
חזן. 21:3
καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ θρόνου λεγούσης, Ἰδοὺ ἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετ᾿ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαοὶ αὐτοῦ ἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ θεὸς μετ᾿ αὐτῶν ἔσται, [αὐτῶν θεός,]
וָאֶשְׁמַע קוֹל גָּדוֹל מִן־הַכִּסֵּא בַּשָּׁמַיִם לֵאמֹר הִנֵּה מִשְׁכַּן אֱלֹהִים עִם־בְּנֵי הָאָדָם וְשָׁכַן בְּתוֹכָם וְהֵמָּה יִהְיוּ־לוֹ לְעָם וְהוּא הָאֱלֹהִים יִהְיֶה אִתָּם וְהָיָה אֱלֹהֵיהֶם׃
חזן. 21:5
Καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ, Ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα. καὶ λέγει, Γράψον, ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί εἰσιν
וַיֹּאמֶר הַיּשֵׁב עַל־הַכִּסֵּא הִנְנִי עֹשֶׂה הַכֹּל חָדָשׁ וַיֹּאמֶר אֵלַי כְּתֹב כִּי הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה אֲמִתִּים וְנֶאֱמָנִים הֵם׃