Lexeme «γάρ» in the Bible

Verses: 899. Forms: γὰρ, γάρ

גלט. 6:15
οὔτε γὰρ περιτομή τί ἐστιν οὔτε ἀκροβυστία, ἀλλὰ καινὴ κτίσις
כִּי בַמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ גַּם־הַמִּילָה גַּם־הָעָרְלָה אֵינָן נֶחֱשָׁבוֹת כִּי אִם־בְּרִיאָה חֲדָשָׁה׃
גלט. 6:17
Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω, ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω
מֵעַתָּה אִישׁ אַל־יַלְאֵנִי עוֹד כִּי אֶת־חַבּוּרוֹת הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ אֲנִי נֹשֵׂא בִּגְוִיָּתִי׃
אפס. 2:8
τῇ γὰρ χάριτί ἐστε σεσῳσμένοι διὰ πίστεως· καὶ τοῦτο οὐκ ἐξ ὑμῶν, θεοῦ τὸ δῶρον·
כִּי־בַחֶסֶד נוֹשַׁעְתֶּם עַל־יְדֵי הָאֱמוּנָה וְלֹא מִיֶּדְכֶם הָיְתָה זֹּאת כִּי־מַתַּת אֱלֹהִים הִיא׃
אפס. 2:10
αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς οἷς προητοίμασεν ὁ θεὸς ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν
כִּי־פֹעַל אֱלֹהִים אֲנַחְנוּ נִבְרָאִים בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ לְמַעֲשִׂים טוֹבִים אֲשֶׁר הֵכִין הָאֱלֹהִים מִקֶּדֶם לְמַעַן נִתְהַלֵּךְ בָּהֶם׃
אפס. 2:14
Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ
כִּי הוּא שְׁלוֹמֵנוּ אֲשֶׁר עָשָׂה הַשְּׁנַיִם לְאֶחָד וְהָרַס מְחִצַּת הַגָּדֵר׃
אפס. 5:5
τοῦτο γὰρ ἴστε γινώσκοντες ὅτι πᾶς πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὅ ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ
כִּי־זֹאת יָדֹעַ תֵּדְעוּ כִּי כָל־זֹנֶה וְטָמֵא וְאֹהֵב בֶּצַע שֶׁהוּא עֹבֵד אֱלִילִים אֵין־לוֹ חֵלֶק וְנַחֲלָה בְּמַלְכוּת הַמָּשִׁיחַ וְהָאֱלֹהִים׃
אפס. 5:6
Μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις, διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας
אַל־יַשִּׁיא אִישׁ אֶתְכֶם בְּדִבְרֵי רִיק כִּי בִגְלַל־אֵלֶּה חֲרוֹן אֱלֹהִים בָּא עַל־בְּנֵי הַמֶּרִי׃
אפס. 5:8
ἦτε γάρ ποτε σκότος, νῦν δὲ φῶς ἐν κυρίῳ· ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε
כִּי מִלְּפָנִים הֱיִיתֶם חשֶׁךְ וְעַתָּה הִנְּכֶם אוֹר בַּאֲדֹנֵינוּ הִתְהַלְּכוּ־נָא כִּבְנֵי אוֹר׃
אפס. 5:9
— ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ φωτὸς ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἀληθείᾳ —
כִּי־פְרִי הָרוּחַ כָּל־מַעֲשֵׂי חֶסֶד וְצֶדֶק וֶאֱמֶת׃
אפס. 5:12
τὰ γὰρ κρυφῇ γινόμενα ὑπ᾿ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστιν καὶ λέγειν·
כִּי מַה־שֶּׁהֵם עֹשִׂים בַּסֵּתֶר חֶרְפָּה הִיא אַךְ־לְסַפֵּר׃
אפס. 5:14
πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον φῶς ἐστιν. διὸ λέγει, Ἔγειρε, ὁ καθεύδων, καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός
עַל־כֵּן הוּא אוֹמֵר עוּרָה הַיָּשֵׁן וְקוּמָה מִן־הַמֵּתִים וְיָאֵר לְךָ הַמָּשִׁיחַ׃
אפס. 5:29
οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν, ἀλλὰ ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτήν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς τὴν ἐκκλησίαν
כִּי מֵעוֹלָם לֹא־שָׂנֵא אִישׁ אֶת־בְּשָׂרוֹ כִּי אִם־זָן וּמְכַלְכֵּל אֹתוֹ כַּאֲשֶׁר גַּם־הָאָדוֹן אֶת־עֲדָתוֹ׃
אפס. 6:1
Τὰ τέκνα, ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν ὑμῶν ἐν κυρίῳ, τοῦτο γάρ ἐστιν δίκαιον
שִׁמְעוּ בָּנִים אֶל־הוֹרֵיכֶם בַּאֲדֹנֵינוּ כִּי־אֹרַח ישֶׁר הוּא׃
ילפ. 1:8
μάρτυς γάρ μου ὁ θεός, ὡς ἐπιποθῶ πάντας ὑμᾶς ἐν σπλάγχνοις Χριστοῦ Ἰησοῦ
כִּי הָאֱלֹהִים לִי לְעֵד אֲשֶׁר לְכֻלְּכֶם נִכְסַפְתִּי בְּאַהֲבַת יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
ילפ. 1:18
τί γάρ; πλὴν ὅτι παντὶ τρόπῳ, εἴτε προφάσει εἴτε ἀληθείᾳ, Χριστὸς καταγγέλλεται, καὶ ἐν τούτῳ χαίρω· ἀλλὰ καὶ χαρήσομαι
אַךְ מַה־בְּכָךְ הֲלֹא בְכָל־אוֹפָן אִם בַּעֲלִילָה אוֹ בֶאֱמֶת יֻגַּד הַמָּשִׁיחַ וַאֲנִי הִנְנִי שָׂמֵחַ בָּזֹאת וְגַם אֶשְׂמָח׃
ילפ. 1:19
οἶδα γὰρ ὅτι τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν διὰ τῆς ὑμῶν δεήσεως καὶ ἐπιχορηγίας τοῦ πνεύματος Ἰησοῦ Χριστοῦ
כִּי יוֹדֵעַ אֲנִי שֶׁתִּהְיֶה־לִּי זֹאת לִישׁוּעָה בִּתְפִלַּתְכֶם וּבְעֶזְרַת רוּחַ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
ילפ. 1:21
ἐμοὶ γὰρ τὸ ζῆν Χριστὸς καὶ τὸ ἀποθανεῖν κέρδος
כִּי הַמָּשִׁיחַ הוּא חַיָּי וְהַמָּוֶת רֶוַח־לִי׃
ילפ. 1:23
συνέχομαι δὲ ἐκ τῶν δύο, τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι, πολλῷ [γὰρ] μᾶλλον κρεῖσσον·
כִּי מָשׁוּךְ אֲנִי מִן־הַשְּׁנָיִם נַפְשִׁי אִוְּתָה לְהִפָּטֵר וְלִהְיוֹת עִם־הַמָּשִׁיחַ כִּי־זֶה הַמֻּבְחָר׃
ילפ. 2:13
θεὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν ὑπὲρ τῆς εὐδοκίας
כִּי הָאֱלֹהִים הוּא הַפֹּעֵל בָּכֶם גַּם־לַחְפֹּץ גַּם־לִפְעֹל כְּפִי רְצוֹנוֹ׃
ילפ. 2:20
οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει
כִּי זוּלָתוֹ אֵין־אִתִּי אִישׁ כִּלְבָבִי אֲשֶׁר בְּלֵב שָׁלֵם יִדְאַג לָכֶם׃
ילפ. 2:21
οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ
כִּי כֻלָּם אֵת אֲשֶׁר־לָהֶם יִדְרשׁוּ וְלֹא אֶת־אֲשֶׁר לְיֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
ילפ. 2:27
καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον θανάτῳ· ἀλλὰ ὁ θεὸς ἠλέησεν αὐτόν, οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπην σχῶ
אָמְנָם חָלֹה חָלָה וְגַם־נָטָה לָמוּת אֲבָל הָאֱלֹהִים רִחַם עָלָיו וְלֹא עָלָיו בִּלְבַד כִּי גַם־עָלַי רִחַם שֶׁלֹּא־יָבוֹא עָלַי יָגוֹן עַל־יָגוֹן׃
ילפ. 3:3
ἡμεῖς γάρ ἐσμεν ἡ περιτομή, οἱ πνεύματι θεοῦ λατρεύοντες καὶ καυχώμενοι ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καὶ οὐκ ἐν σαρκὶ πεποιθότες
כִּי אֲנַחְנוּ בְּנֵי הַמִּילָה הָעֹבְדִים אֶת־הָאֱלֹהִים בָּרוּחַ וּמִתְפָּאֲרִים בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ וְאֵינֶנּוּ בֹטְחִים בַּבָּשָׂר׃
ילפ. 3:18
πολλοὶ γὰρ περιπατοῦσιν οὓς πολλάκις ἔλεγον ὑμῖν, νῦν δὲ καὶ κλαίων λέγω, τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ
כִּי רַבִּים הַמִּתְהַלְּכִים אֲשֶׁר עֲלֵיהֶם אָמַרְתִּי לָכֶם פְּעָמִים הַרְבֵּה וְעַתָּה גַּם־בִּבְכִי אֲנִי אֹמֵר כִּי־הֵם אֹיְבֵי צְלָב הַמָּשִׁיחַ׃
ילפ. 3:20
ἡμῶν γὰρ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει, ἐξ οὗ καὶ σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα κύριον Ἰησοῦν Χριστόν
כִּי אֶזְרָחוּתֵנוּ בַּשָּׁמַיִם הִיא וּמִשָּׁם מְחַכִּים אֲנַחְנוּ לְמוֹשִׁיעֵנוּ אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
ילפ. 4:11
οὐχ ὅτι καθ᾿ ὑστέρησιν λέγω, ἐγὼ γὰρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμι αὐτάρκης εἶναι
וְלֹא מִמַּחְסוֹר אֲדַבֵּר כֵּן כִּי לָמַדְתִּי לְהִסְתַּפֵּק בְּמַה־שֶּׁיֵּשׁ לִי׃
קול. 2:1
Θέλω γὰρ ὑμᾶς εἰδέναι ἡλίκον ἀγῶνα ἔχω ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ ὅσοι οὐχ ἑόρακαν τὸ πρόσωπόν μου ἐν σαρκί
הִנְנִי מוֹדִיעַ אֶתְכֶם גֹּדֶל הַקְּרָב אֲשֶׁר בְּקִרְבִּי עַל־אֹדוֹתֵיכֶם וְעַל־אוֹדֹת אַנְשֵׁי לוּדְקְיָא וְעַל־כֹּל אֲשֶׁר לֹא־רָאוּ אֶת־פָּנַי בַּבָּשָׂר׃
קול. 2:5
εἰ γὰρ καὶ τῇ σαρκὶ ἄπειμι, ἀλλὰ τῷ πνεύματι σὺν ὑμῖν εἰμι, χαίρων καὶ βλέπων ὑμῶν τὴν τάξιν καὶ τὸ στερέωμα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ὑμῶν
כִּי גַּם־אִם בִּבְשָׂרִי אֲנִי רָחוֹק מִכֶּם הִנֵּה בְרוּחִי אֲנִי אֶצְלְכֶם וְאֶשְׂמַח בִּרְאֹתִי אֶת־תְּכוּנַתְכֶם וְחֹזֶק אֱמוּנַתְכֶם בַּמָּשִׁיחַ׃
קול. 3:3
ἀπεθάνετε γάρ, καὶ ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ θεῷ
כִּי־מַתֶּם וְחַיֵּיכֶם צְפוּנִים עִם־הַמָּשִׁיחַ בֵּאלֹהִים׃
קול. 3:20
Τὰ τέκνα, ὑπακούετε τοῖς γονεῦσιν κατὰ πάντα, τοῦτο γὰρ εὐάρεστόν ἐστιν ἐν κυρίῳ
הַבָּנִים שִׁמְעוּ אֶל־יֹלְדֵיכֶם בְּכָל־דָּבָר כִּי־הוּא לְרָצוֹן לַאֲדֹנֵינוּ׃
קול. 3:25
ὁ γὰρ ἀδικῶν κομίσεται ὃ ἠδίκησεν, καὶ οὐκ ἔστιν προσωπολημψία
וְכָל־עֹשֶׂה עָוֶל הוּא יִשָּׂא הָעָוֶל אֲשֶׁר עָשָׂה וְאֵין־שָׁם מַשּׂא פָנִים׃
קול. 4:13
μαρτυρῶ γὰρ αὐτῷ ὅτι ἔχει πολὺν πόνον ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ τῶν ἐν Ἱεραπόλει
כִּי מֵעִיד אֲנִי עָלָיו כִּי קִנְאָה גְדוֹלָה הוּא מְקַנֵּא לָכֶם וּלְאַנְשֵׁי לוּדְקְיָא וּלְאַנְשֵׁי הִירַפּוֹלִיס׃
א"תס. 1:8
ἀφ᾿ ὑμῶν γὰρ ἐξήχηται ὁ λόγος τοῦ κυρίου οὐ μόνον ἐν τῇ Μακεδονίᾳ καὶ [ἐν τῇ] Ἀχαΐᾳ, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τόπῳ ἡ πίστις ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν θεὸν ἐξελήλυθεν, ὥστε μὴ χρείαν ἔχειν ἡμᾶς λαλεῖν τι·
כִּי מֵאִתְּכֶם נִשְׁמַע קוֹל דְּבַר יְהוָֹה לֹא לְבַד בְּמַקְדּוֹנְיָא וַאֲכַיָּא כִּי־אִם בְּכָל־מָקוֹם יָצְאָה אֱמוּנַתְכֶם בֵּאלֹהִים עַד שֶׁאֵין־לָנוּ צֹרֶךְ לְדַבֵּר דָּבָר׃
א"תס. 1:9
αὐτοὶ γὰρ περὶ ἡμῶν ἀπαγγέλλουσιν ὁποίαν εἴσοδον ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς, καὶ πῶς ἐπεστρέψατε πρὸς τὸν θεὸν ἀπὸ τῶν εἰδώλων δουλεύειν θεῷ ζῶντι καὶ ἀληθινῷ
כִּי־פִיהֶם הַמְסַפֵּר מֶה־הָיָה מְבוֹאֵנוּ אֲלֵיכֶם וְאֵיךְ פְּנִיתֶם מֵעֲבוֹדַת אֱלִילִים וְשַׁבְתֶּם לֵאלֹהִים לַעֲבֹד אֶת־אֵל חַי וַאֲמִתִּי׃
א"תס. 2:1
Αὐτοὶ γὰρ οἴδατε, ἀδελφοί, τὴν εἴσοδον ἡμῶν τὴν πρὸς ὑμᾶς ὅτι οὐ κενὴ γέγονεν
כִּי אַתֶּם אַחַי הִנְּכֶם יֹדְעִים אֶת־מְבוֹאֵנוּ אֲלֵיכֶם כִּי לֹא־הָיָה לָרִיק׃
א"תס. 2:3
ἡ γὰρ παράκλησις ἡμῶν οὐκ ἐκ πλάνης οὐδὲ ἐξ ἀκαθαρσίας οὐδὲ ἐν δόλῳ
כִּי תוֹכַחְתֵּנוּ אֵינֶנָּה מִתּוֹךְ טָעוּת וְגַם־לֹא מִתּוֹךְ טֻמְאָה וְלֹא בִּרְמִיָּה׃
א"תס. 2:5
οὔτε γάρ ποτε ἐν λόγῳ κολακείας ἐγενήθημεν, καθὼς οἴδατε, οὔτε ἐν προφάσει πλεονεξίας, θεὸς μάρτυς
כִּי מֵעוֹלָם לֹא דִבַּרְנוּ בִּשְׂפַת חֲלָקוֹת כַּאֲשֶׁר יְדַעְתֶּם וְגַם־לֹא לְמַעַן בְּצֹעַ בָּצַע הָאֱלֹהִים עֵד׃
א"תס. 2:9
μνημονεύετε γάρ, ἀδελφοί, τὸν κόπον ἡμῶν καὶ τὸν μόχθον· νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐργαζόμενοι πρὸς τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαί τινα ὑμῶν ἐκηρύξαμεν εἰς ὑμᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ
הֲלֹא תִזְכְּרוּ אַחַי אֶת־יְגִיעָתֵנוּ וְאֶת־תְּלָאָתֵנוּ אֲשֶׁר הָיִינוּ עֲמֵלִים לַיְלָה וְיוֹמָם לְבִלְתִּי הֱיוֹת לְמַשָּׂא לְאִישׁ בְּבַשְּׂרֵנוּ בְקִרְבְּכֶם אֶת־בְּשׂוֹרַת הָאֱלֹהִים׃
א"תס. 2:14
ὑμεῖς γὰρ μιμηταὶ ἐγενήθητε, ἀδελφοί, τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅτι τὰ αὐτὰ ἐπάθετε καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῶν ἰδίων συμφυλετῶν καθὼς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων
כִּי־אַתֶּם אַחַי הֲלַכְתֶּם בְּעִקְּבֵי קְהִלּוֹת הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר־בְּאֶרֶץ יְהוּדָה בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ כִּי סְבַלְתֶּם גַּם־אַתֶּם כָּאֵלֶּה עַל־יְדֵי בְנֵי־שִׁבְטְכֶם כַּאֲשֶׁר סָבְלוּ גַם־הֵמָּה עַל־יְדֵי הַיְּהוּדִים׃
א"תס. 2:19
τίς γὰρ ἡμῶν ἐλπὶς ἢ χαρὰ ἢ στέφανος καυχήσεως — ἢ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς — ἔμπροσθεν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ
כִּי מִי תִקְוָתֵנוּ וּמִי שִׂמְחָתֵנוּ וַעֲטֶרֶת תִּפְאַרְתֵּנוּ הֲלֹא גַם־אַתֶּם לִפְנֵי אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּבוֹאוֹ׃
א"תס. 2:20
ὑμεῖς γάρ ἐστε ἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά
אָמְנָם אַתֶּם כְּבוֹדֵנוּ וְשִׂמְחָתֵנוּ׃
א"תס. 3:3
τὸ μηδένα σαίνεσθαι ἐν ταῖς θλίψεσιν ταύταις. αὐτοὶ γὰρ οἴδατε ὅτι εἰς τοῦτο κείμεθα·
שֶׁלֹּא־יִמּוֹט אִישׁ בַּמְּצוּקוֹת הָאֵלֶּה כִּי־יְדַעְתֶּם אַף־אַתֶּם כִּי לָזֹאת יֻעָדְנוּ׃
א"תס. 3:4
καὶ γὰρ ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἦμεν, προελέγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεσθαι, καθὼς καὶ ἐγένετο καὶ οἴδατε
הֲלֹא כְּבָר אָמַרְנוּ אֲלֵיכֶם בִּהְיוֹתֵנוּ אֶצְלְכֶם כִּי־עֲתִידִים אֲנַחְנוּ לְהִלָּחֵץ כַּאֲשֶׁר גַּם־הָיָה וְאַתֶּם יְדַעְתֶּם׃
א"תס. 3:9
τίνα γὰρ εὐχαριστίαν δυνάμεθα τῷ θεῷ ἀνταποδοῦναι περὶ ὑμῶν ἐπὶ πάσῃ τῇ χαρᾷ ᾗ χαίρομεν δι᾿ ὑμᾶς ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ ἡμῶν
כִּי מַה־נָּשִׁיב לֵאלֹהִים לְהוֹדוֹת לוֹ בַּעֲבוּרְכֶם עַל כָּל־הַשִּׂמְחָה אֲשֶׁר שָׂמַחְנוּ עֲלֵיכֶם לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ׃
א"תס. 4:2
οἴδατε γὰρ τίνας παραγγελίας ἐδώκαμεν ὑμῖν διὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ
כִּי יְדַעְתֶּם אֶת־הַמִּצְוֺת אֲשֶׁר נָתַנּוּ לָכֶם בְּשֵׁם הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ׃
א"תס. 4:3
τοῦτο γάρ ἐστιν θέλημα τοῦ θεοῦ, ὁ ἁγιασμὸς ὑμῶν, ἀπέχεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ τῆς πορνείας
כִּי רְצוֹן הָאֱלֹהִים הִיא קְדֻשַּׁתְכֶם אֲשֶׁר תִּתְרַחֲקוּ מִן־הַזְּנוּת׃
א"תס. 4:7
οὐ γὰρ ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ θεὸς ἐπὶ ἀκαθαρσίᾳ ἀλλ᾿ ἐν ἁγιασμῷ
כִּי לֹא־קָרָא אוֹתָנוּ הָאֱלֹהִים לַטֻּמְאָה כִּי אִם־לַקְּדֻשָּׁה׃
א"תס. 4:9
Περὶ δὲ τῆς φιλαδελφίας οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν, αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾶν ἀλλήλους·
וְעַל־אַהֲבַת הָאַחִים אֵין־צֹרֶךְ לִכְתֹּב אֲלֵיכֶם הֲלֹא אַף־אַתֶּם לִמּוּדֵי יְהוָֹה לְאַהֲבָה אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ׃
א"תס. 4:10
καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς [τοὺς] ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον
וְגַם עֹשִׂים אַתֶּם כֵּן לְכָל־אֲחֵיכֶם אֲשֶׁר בְּכָל־מַקְדּוֹנְיָא אַךְ־נְבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי אֲשֶׁר תּוֹסִיפוּ וְתַרְבּוּ עוֹד׃
א"תס. 4:14
εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανεν καὶ ἀνέστη, οὕτως καὶ ὁ θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ
כִּי אִם־נַאֲמִין אֲשֶׁר־מֵת יֵשׁוּעַ וַיֶּחִי כֵּן יָבִיא הָאֱלֹהִים עַל־יְדֵי יֵשׁוּעַ גַּם אֶת־הַיְשֵׁנִים אִתּוֹ׃
א"תס. 4:15
Τοῦτο γὰρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ κυρίου, ὅτι ἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ κυρίου οὐ μὴ φθάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας·
כִּי אֶת־זֹאת נֹאמַר לָכֶם בִּדְבַר יְהוָֹה כִּי אֲנַחְנוּ הַחַיִּים הַנּוֹתָרִים עַד־בֹּא הָאָדוֹן לֹא נְקַדֵּם אֶת־הַיְשֵׁנִים׃
א"תס. 5:2
αὐτοὶ γὰρ ἀκριβῶς οἴδατε ὅτι ἡμέρα κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ οὕτως ἔρχεται
הֲלֹא אַף־אַתֶּם יְדַעְתֶּם הֵיטֵב כִּי יוֹם־יְהוָֹה כְּגַנָּב בַּלַּיְלָה כֵּן בּוֹא יָבוֹא׃
א"תס. 5:5
πάντες γὰρ ὑμεῖς υἱοὶ φωτός ἐστε καὶ υἱοὶ ἡμέρας. οὐκ ἐσμὲν νυκτὸς οὐδὲ σκότους·
אַתֶּם כֻּלְּכֶם בְּנֵי הָאוֹר וּבְנֵי הַיּוֹם לֹא בְנֵי־הַלַּיְלָה אֲנַחְנוּ וְלֹא בְּנֵי הַחשֶׁךְ׃
א"תס. 5:7
οἱ γὰρ καθεύδοντες νυκτὸς καθεύδουσιν, καὶ οἱ μεθυσκόμενοι νυκτὸς μεθύουσιν·
כִּי הַנִּרְדָּמִים הֵם בַּלַּיְלָה נִרְדָּמִים וְהַמִּשְׁתַּכְּרִים מִשְׁתַּכְּרִים בַּלָּיְלָה׃
א"תס. 5:18
ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε· τοῦτο γὰρ θέλημα θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς ὑμᾶς
הוֹדוּ עַל־הַכֹּל כִּי־זֶה רְצוֹן הָאֱלֹהִים אֲלֵיכֶם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
ב"תס. 2:7
τὸ γὰρ μυστήριον ἤδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας· μόνον ὁ κατέχων ἄρτι ἕως ἐκ μέσου γένηται
כִּי סוֹד הָרֶשַׁע כְּבָר הֵחֵל לִפְעֹל רַק שֶׁיּוּסַר מִתָּוֶךְ הַמֹּנֵעַ עַד־כֹּה׃
ב"תס. 3:2
καὶ ἵνα ῥυσθῶμεν ἀπὸ τῶν ἀτόπων καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων· οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις
וַאֲשֶׁר נִנָּצֵל מִן־הָאֲנָשִׁים הַתֹּעִים וְהָרָעִים כִּי לֹא לְכָל־אָדָם הָאֱמוּנָה׃
ב"תס. 3:7
αὐτοὶ γὰρ οἴδατε πῶς δεῖ μιμεῖσθαι ἡμᾶς, ὅτι οὐκ ἠτακτήσαμεν ἐν ὑμῖν
הֲלֹא יְדַעְתֶּם אַף־אַתֶּם אֵיךְ עֲלֵיכֶם לְהִתְהַלֵּךְ כָּמֹנוּ כִּי לֹא־נָהַגְנוּ דֶּרֶךְ מְעֻוָּת בְּתוֹכֲכֶם׃
ב"תס. 3:10
καὶ γὰρ ὅτε ἦμεν πρὸς ὑμᾶς, τοῦτο παρηγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι μηδὲ ἐσθιέτω
כִּי גַּם־בִּהְיוֹתֵנוּ אֶצְלְכֶם צִוִּינוּ אֶתְכֶם לֵאמֹר מִי שֶׁלֹּא יִרְצֶה לַעֲבֹד גַּם־אָכוֹל לֹא יֹאכֵל׃
ב"תס. 3:11
ἀκούομεν γάρ τινας περιπατοῦντας ἐν ὑμῖν ἀτάκτως, μηδὲν ἐργαζομένους ἀλλὰ περιεργαζομένους·
כִּי שָׁמַעְנוּ שֶׁיֵּשׁ בָּכֶם אֲנָשִׁים הַמְעַקְּשִׁים אֶת־דַּרְכֵיהֶם וְאֵינָם עֹבְדִים מְאוּמָה וּמְבַלִּים יְמֵיהֶם בַּהֲבָלִים׃
א"טמ. 2:5
εἷς γὰρ θεός, εἷς καὶ μεσίτης θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς
כִּי אֶחָד הוּא הָאֱלֹהִים וְאֶחָד הוּא הָעֹמֵד בֵּין אֱלֹהִים וּבֵין בְּנֵי אָדָם הוּא בֶן־אָדָם הַמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
א"טמ. 2:13
Ἀδὰμ γὰρ πρῶτος ἐπλάσθη, εἶτα Εὕα·
כִּי אָדָם נוֹצַר בָּרִאשׁוֹנָה וְאַחֲרָיו חַוָּה׃
א"טמ. 3:13
οἱ γὰρ καλῶς διακονήσαντες βαθμὸν ἑαυτοῖς καλὸν περιποιοῦνται καὶ πολλὴν παρρησίαν ἐν πίστει τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ
כִּי הַמְשַׁמְּשִׁים הֵיטֵב יִקְנוּ לְעַצְמָם מַעֲלָה טוֹבָה וּבִטָּחוֹן רַב בֶּאֱמוּנַת הַמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
א"טמ. 4:5
ἁγιάζεται γὰρ διὰ λόγου θεοῦ καὶ ἐντεύξεως
כִּי יְקֻדַּשׁ בִּדְבַר אֱלֹהִים וּבִתְפִלָּה׃
א"טמ. 4:8
ἡ γὰρ σωματικὴ γυμνασία πρὸς ὀλίγον ἐστὶν ὠφέλιμος, ἡ δὲ εὐσέβεια πρὸς πάντα ὠφέλιμός ἐστιν, ἐπαγγελίαν ἔχουσα ζωῆς τῆς νῦν καὶ τῆς μελλούσης
כִּי הַרְגֵּל הַגּוּף יוֹעִיל מְעָט אֲבָל הַחֲסִידוּת תּוֹעִיל לְכָל־דָּבָר וְיֶשׁ־לָהּ הַבְטָחַת חַיֵּי הָעוֹלָם הַזֶּה וְהָעוֹלָם הַבָּא׃
א"טמ. 4:10
εἰς τοῦτο γὰρ κοπιῶμεν καὶ ἀγωνιζόμεθα, ὅτι ἠλπίκαμεν ἐπὶ θεῷ ζῶντι, ὅς ἐστιν σωτὴρ πάντων ἀνθρώπων, μάλιστα πιστῶν
כִּי לָזֹאת אֲנַחְנוּ גַּם־יְגֵעִים גַּם־נֹשְׂאִים חֶרְפָּה עַל־אֲשֶׁר הוֹחַלְנוּ לֵאלֹהִים חַיִּים שֶׁהוּא הַמּוֹשִׁיעַ לְכָל־הָאָדָם וּבְיוֹתֵר לַמַּאֲמִינִים׃
א"טמ. 4:16
ἔπεχε σεαυτῷ καὶ τῇ διδασκαλίᾳ· ἐπίμενε αὐτοῖς· τοῦτο γὰρ ποιῶν καὶ σεαυτὸν σώσεις καὶ τοὺς ἀκούοντάς σου
שִׁית לִבְּךָ לְנַפְשְׁךָ וְלַהוֹרָאָה וְהַחֲזֵק בָּזֶה כִּי־בַעֲשׂוֹתְךָ כֵן תּוֹשִׁיעַ אֶת־נַפְשְׁךָ וְאֶת־נֶפֶשׁ הַשֹּׁמְעִים אֵלֶיךָ׃
א"טמ. 5:4
εἰ δέ τις χήρα τέκνα ἢ ἔκγονα ἔχει, μανθανέτωσαν πρῶτον τὸν ἴδιον οἶκον εὐσεβεῖν καὶ ἀμοιβὰς ἀποδιδόναι τοῖς προγόνοις, τοῦτο γάρ ἐστιν ἀπόδεκτον ἐνώπιον τοῦ θεοῦ
וְכִי־יִהְיוּ לְאַלְמָנָה בָּנִים אוֹ־בְנֵי בָנִים הֵם יִלְמְדוּ לָרִאשׁוֹנָה לַעֲשׂוֹת חֶסֶד עִם־בֵּיתָם וּלְשַׁלֵּם גְּמוּל לַאֲבוֹתָם כִּי זֶה הוּא טוֹב וְרָצוּי לִפְנֵי הָאֱלֹהִים׃
א"טמ. 5:11
νεωτέρας δὲ χήρας παραιτοῦ· ὅταν γὰρ καταστρηνιάσωσιν τοῦ Χριστοῦ, γαμεῖν θέλουσιν
אֲבָל הָאַלְמָנוֹת הַצְּעִירוֹת אַל־תְּקַבֵּל כִּי בְּהַטּוֹת יִצְרָן אֶת־לִבָּן מִן־הַמָּשִׁיחַ חשְׁקוֹת הֵן לִהְיוֹת לְאִישׁ׃
א"טמ. 5:15
ἤδη γάρ τινες ἐξετράπησαν ὀπίσω τοῦ Σατανᾶ
כִּי־יֵשׁ מֵהֶן אֲשֶׁר־כְּבָר סָרוּ אַחֲרֵי הַשָּׂטָן׃
א"טמ. 5:18
λέγει γὰρ ἡ γραφή, Βοῦν ἀλοῶντα οὐ φιμώσεις· καί, Ἄξιος ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ
כִּי־הַכָּתוּב אֹמֵר לֹא־תַחְסֹם שׁוֹר בְּדִישׁוֹ וְעוֹד נֶאֱמַר הַפֹּעֵל שֹׁוֶה בִשְׂכָרוֹ׃
א"טמ. 6:7
οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα·
כִּי לֹא־הֵבֵאנוּ מְאוּמָה לָעוֹלָם בְּיָדוּעַ שֶׁגַּם־לֹא נוּכַל לְהוֹצִיא מִמֶּנּוּ מְאוּמָה׃
א"טמ. 6:10
ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία, ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς πίστεως καὶ ἑαυτοὺς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς
כִּי שֹׁרֶשׁ כָּל־הָרָעוֹת אַהֲבַת הַכֶּסֶף וְיֵשׁ אֲשֶׁר עָרְגוּ לוֹ וַיָּסוּרוּ מִן־הָאֱמוּנָה וַיַּעֲצִיבוּ אֶת־נַפְשָׁם בְּמַכְאֹבִים רַבִּים׃
ב"טמ. 1:7
οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεὸς πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ
כִּי הָאֱלֹהִים לֹא־נָתַן לָנוּ רוּחַ אֵימָה כִּי אִם־רוּחַ גְּבוּרָה וְאַהֲבָה וּמוּסָר׃
ב"טמ. 1:12
δι᾿ ἣν αἰτίαν καὶ ταῦτα πάσχω, ἀλλ᾿ οὐκ ἐπαισχύνομαι, οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα, καὶ πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστιν τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν
וּבַעֲבוּר זֹאת אֶסְבֹּל כָּאֵלֶּה וְלֹא אֵבוֹשׁ כִּי־יוֹדֵעַ אָנֹכִי בְּמִי הֶאֱמַנְתִּי וּמֻבְטָח אָנֹכִי כִּי־הַיְכֹלֶת לוֹ לִשְׁמֹר אֶת־פִּקְדוֹנִי עַד־הַיּוֹם הַהוּא׃
ב"טמ. 2:7
νόει ὃ λέγω· δώσει γάρ σοι ὁ κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσιν
בִּין בַּאֲשֶׁר־אֲנִי אֹמֵר כִּי הָאָדוֹן יִתֶּן־לְךָ חָכְמָה בְּכָל־דָּבָר׃
ב"טמ. 2:11
πιστὸς ὁ λόγος· εἰ γὰρ συναπεθάνομεν, καὶ συζήσομεν·
נֶאֱמָן הַדָּבָר הַזֶּה כִּי אִם־מַתְנוּ אִתּוֹ גַּם־אִתּוֹ נִחְיֶה׃
ב"טמ. 2:13
εἰ ἀπιστοῦμεν, ἐκεῖνος πιστὸς μένει, ἀρνήσασθαι γὰρ ἑαυτὸν οὐ δύναται
אִם־לֹא נַאֲמִין הִנֵּה הוּא קַיָּם בֶּאֱמוּנָתוֹ כִּי לְכַחֵשׁ בְּעַצְמוֹ לֹא יוּכָל׃
ב"טמ. 2:16
τὰς δὲ βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο· ἐπὶ πλεῖον γὰρ προκόψουσιν ἀσεβείας
אֲבָל תִּרְחַק מִדִּבְרֵי הֶבֶל הַפְּסוּלִים כִּי יוֹסִיפוּ הַרְבּוֹת רֶשַׁע׃
ב"טמ. 3:2
ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι
כִּי־יִהְיוּ הָאֲנָשִׁים אֹהֲבֵי עַצְמָם וְאֹהֲבֵי בֶצַע וְהוֹלְלִים וְגֵאִים וּמְגַדְּפִים וּמַמְרִים בַּאֲבוֹתָם וּכְפוּיֵי טוֹבָה וְלֹא חֲסִידִים׃
ב"טמ. 3:6
ἐκ τούτων γάρ εἰσιν οἱ ἐνδύνοντες εἰς τὰς οἰκίας καὶ αἰχμαλωτίζοντες γυναικάρια σεσωρευμένα ἁμαρτίαις, ἀγόμενα ἐπιθυμίαις ποικίλαις
כִּי־יֵשׁ בָּהֶם הַבָּאִים בַּלָּאט אֶל־הַבָּתִּים וְשֹׁבִים נָשִׁים טְעוּנוֹת חֲטָאִים וְנִתְעוֹת בְּתַאֲוֺת שֹׁנוֹת׃
ב"טמ. 3:9
ἀλλ᾿ οὐ προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον, ἡ γὰρ ἄνοια αὐτῶν ἔκδηλος ἔσται πᾶσιν, ὡς καὶ ἡ ἐκείνων ἐγένετο
אָכֵן לֹא־יוֹסִיפוּ לְהַצְלִיחַ כִּי שִׁגְעוֹנָם יִגָּלֶה לַכֹּל כַּאֲשֶׁר קָרָה גַּם־אֶת־הָאֲנָשִׁים הָהֵם׃
ב"טמ. 4:3
ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἰδίας ἐπιθυμίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσιν διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν
כִּי־בוֹא תָבֹא הָעֵת אֲשֶׁר לֹא־יָכִילוּ אֶת־הַלֶּקַח הַבָּרִיא כִּי אִם־כְּאַוַּת נַפְשָׁם יִקְבְּצוּ לָהֶם מוֹרִים לְשַׁעֲשֻׁעֵי אָזְנָיִם׃
ב"טמ. 4:6
Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἀναλύσεώς μου ἐφέστηκεν
כִּי עַתָּה זֶה אֻסַּךְ נָסֶךְ וְעֵת פְּטִירָתִי הִגִּיעָה׃
ב"טמ. 4:10
Δημᾶς γάρ με ἐγκατέλιπεν ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα, καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην, Κρήσκης εἰς Γαλατίαν, Τίτος εἰς Δαλματίαν·
כִּי־דִימָס עֲזָבַנִי בְּאַהֲבָתוֹ אֶת־הָעוֹלָם הַזֶּה וַיֵּלֶךְ־לוֹ לְתַסְלוֹנִיקִי וּקְרִיסְקִיס הָלַךְ לְגָלַטְיָא וְטִיטוֹס לְדַלְמָטְיָא׃
ב"טמ. 4:11
Λουκᾶς ἐστιν μόνος μετ᾿ ἐμοῦ. Μᾶρκον ἀναλαβὼν ἄγε μετὰ σεαυτοῦ, ἔστιν γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν
וְלוּקָס הוּא לְבַדּוֹ עִמָּדִי קַח אֶת־מַרְקוֹס וַהֲבִיאֵהוּ אִתָּךְ כִּי יוֹעִיל־לִּי לִמְאֹד לָעֲבוֹדָה׃
ב"טמ. 4:15
ὃν καὶ σὺ φυλάσσου, λίαν γὰρ ἀντέστη τοῖς ἡμετέροις λόγοις
וְגַם־אַתָּה הִשָּׁמֶר־לְךָ מִמֶּנּוּ כִּי־מָרוֹ מָרָה אֶת־דְּבָרֵינוּ׃
טיט. 1:7
δεῖ γὰρ τὸν ἐπίσκοπον ἀνέγκλητον εἶναι ὡς θεοῦ οἰκονόμον, μὴ αὐθάδη, μὴ ὀργίλον, μὴ πάροινον, μὴ πλήκτην, μὴ αἰσχροκερδῆ
כִּי פְקִיד־הָעֵדָה צָרִיךְ לִהְיוֹת אִישׁ תָּם כְּסֹכֵן לֵאלֹהִים לֹא עֹמֵד עַל־דַּעְתּוֹ וְלֹא רַגְזָן וְלֹא אֹהֵב יַיִן וְלֹא־בַעַל אֶגְרֹף וְלֹא נֹטֶה אַחֲרֵי הַבָּצַע׃
טיט. 1:10
Εἰσὶν γὰρ πολλοὶ [καὶ] ἀνυπότακτοι, ματαιολόγοι καὶ φρεναπάται, μάλιστα οἱ ἐκ τῆς περιτομῆς
כִּי־יֵשׁ הַרְבֵּה מֹרְדִים מְדַבְּרֵי הֶבֶל וּמַתְעֵי נָפֶשׁ וּבִפְרָט מִן־הַמּוּלִים׃
טיט. 2:11
Ἐπεφάνη γὰρ ἡ χάρις τοῦ θεοῦ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις
כִּי הוֹפִיעַ חֶסֶד אֱלֹהִים לְהוֹשִׁיעַ אֶת־כָּל־בְּנֵי הָאָדָם׃
טיט. 3:3
Ἦμεν γάρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις, ἐν κακίᾳ καὶ φθόνῳ διάγοντες, στυγητοί, μισοῦντες ἀλλήλους
כִּי גַם־אֲנַחְנוּ הָיִינוּ מִלְּפָנִים חַסְרֵי דַעַת וְסוֹרְרִים וְתוֹעִים וַעֲבָדִים לְתַאֲוֺת וְלִתְשׁוּקוֹת שֹׁנוֹת וּמִתְהַלְּכִים בְּרִשְׁעָה וְקִנְאָה וּשְׂנוּאִים וְשׂנְאִים אִישׁ אֶת־אָחִיו׃
טיט. 3:9
μωρὰς δὲ ζητήσεις καὶ γενεαλογίας καὶ ἔριν καὶ μάχας νομικὰς περιΐστασο, εἰσὶν γὰρ ἀνωφελεῖς καὶ μάταιοι
אֲבָל תִּרְחַק מִן־הַשְּׁאֵלוֹת הַתְּפֵלוֹת וּמִלִּמּוּדֵי תוֹלָדוֹת וּמִן־הַקְּטָטוֹת וּמַחֲלֹקוֹת בְּעִנְיְנֵי הַחֻקִּים כִּי־אֵין בָּהֶן מוֹעִיל וְהֶבֶל הֵנָּה׃
טיט. 3:12
Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρὸς σὲ ἢ Τυχικόν, σπούδασον ἐλθεῖν πρός με εἰς Νικόπολιν, ἐκεῖ γὰρ κέκρικα παραχειμάσαι
כַּאֲשֶׁר אֶשְׁלַח אֵלֶיךָ אֶת־אַרְטְמָס אוֹ אֶת־טוּכִיקוֹס תְּמַהֵר לָבוֹא אֵלַי לְנִיקָפֹּלִיס כִּי־גָמַרְתִּי בְלִבִּי לָשֶׁבֶת שָׁם בִּימֵי הַסְּתָיו׃
פלמ. 1:7
χαρὰν γὰρ πολλὴν ἔσχον καὶ παράκλησιν ἐπὶ τῇ ἀγάπῃ σου, ὅτι τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ, ἀδελφέ
כִּי שִׂמְחָה גְדוֹלָה וְנֶחָמָה יֶשׁ־לָנוּ בְּאַהֲבָתֶךָ בַּאֲשֶׁר הָיְתָה רְוָחָה לִמְעֵי הַקְּדוֹשִׁים אָחִי עַל־יָדֶךָ׃
פלמ. 1:15
τάχα γὰρ διὰ τοῦτο ἐχωρίσθη πρὸς ὥραν ἵνα αἰώνιον αὐτὸν ἀπέχῃς
כִּי אוּלַי נִפְרַד מִמְּךָ לְשָׁעָה בַּעֲבוּר אֲשֶׁר יִהְיֶה־לְּךָ לְעוֹלָם׃
פלמ. 1:22
ἅμα δὲ καὶ ἑτοίμαζέ μοι ξενίαν, ἐλπίζω γὰρ ὅτι διὰ τῶν προσευχῶν ὑμῶν χαρισθήσομαι ὑμῖν
וְעִם־זֶה גַּם־תָּכִין לִי בֵּית מָלוֹן כִּי אֲקַוֶּה אֲשֶׁר אֶנָּתֵן לָכֶם עַל־יְדֵי תְּפִלּוֹתֵיכֶם׃
עבר. 1:5
Τίνι γὰρ εἶπέν ποτε τῶν ἀγγέλων, Υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε; καὶ πάλιν, Ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν
כִּי אֶל־מִי מִן־הַמַּלְאָכִים אָמַר מֵעוֹלָם בְּנִי אַתָּה אֲנִי הַיּוֹם יְלִדְתִּיךָ וְעוֹד אֲנִי אֶהְיֶה־לּוֹ לְאָב וְהוּא יִהְיֶה־לִּי לְבֵן׃
עבר. 2:2
εἰ γὰρ ὁ δι᾿ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν
כִּי אִם־הַדָּבָר הַנֶּאֱמָר עַל־יְדֵי הַמַּלְאָכִים הָיָה קַיָּם וְכָל־פֶּשַׁע וּמְרִי נָשָׂא אֶת־עָנְשׁוֹ כַּמִּשְׁפָּט׃
עבר. 2:5
Οὐ γὰρ ἀγγέλοις ὑπέταξεν τὴν οἰκουμένην τὴν μέλλουσαν, περὶ ἧς λαλοῦμεν
כִּי לֹא תַחַת יַד־הַמַּלְאָכִים שָׁת אֶת־הָעוֹלָם הַבָּא אֲשֶׁר אֲנַחְנוּ מְדַבְּרִים עָלָיו׃
עבר. 2:8
πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ. ἐν τῷ γὰρ ὑποτάξαι [αὐτῷ] τὰ πάντα οὐδὲν ἀφῆκεν αὐτῷ ἀνυπότακτον. νῦν δὲ οὔπω ὁρῶμεν αὐτῷ τὰ πάντα ὑποτεταγμένα·
הִנֵּה בַּאֲשֶׁר שָׁת כֹּל תַּחְתָּיו לֹא־הִשְׁאִיר דָּבָר שֶׁלֹּא־שָׁת תַּחְתָּיו וְעַתָּה זֶה לֹא רָאִינוּ עֲדַיִן כִּי־כֹל הוּשַׁת תַּחְתָּיו׃