Lexeme «αὐτός» in the Bible

Verses: 2865. Forms: αὐτοῦ, αὐτήν, αὐτὰς, αὐτός, αὐτά, αὐτοῦ], [αὐτοῦ], αὐτῶν., αὐτοῦ,, αὐτόν·, αὐτῷ., αὐτούς., αὐτοῦ., αὑτούς, αὐτοῖς,, αὐτόν., αὐτῷ,, αὐτῆς, αὐτῷ, αὐτῶν, αὐτοῦ·, αὐτὴ, αὐτὰ, αὐτὸν, αὐτῇ, αὐτοῖς, αὐταῖς, αὐτὸ, αὐτόν, αὐτὴν, αὐτὸς

אפס. 1:20
ἣν ἐνήργησεν ἐν τῷ Χριστῷ ἐγείρας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, καὶ καθίσας ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις
אֲשֶׁר פָּעַל בַּמָּשִׁיחַ בְּהָעִיר אֹתוֹ מִן־הַמֵּתִים וַיּוֹשִׁיבֶנּוּ לִימִינוֹ בַּמְּרוֹמִים׃
אפס. 1:22
καὶ πάντα ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ αὐτὸν ἔδωκεν κεφαλὴν ὑπὲρ πάντα τῇ ἐκκλησίᾳ
וַיָּשֶׁת כֹּל תַּחַת רַגְלָיו וַיִּתֵּן אֹתוֹ לְרֹאשׁ עַל־הַכֹּל אֶל־הָעֵדָה׃
אפס. 1:23
ἥτις ἐστὶν τὸ σῶμα αὐτοῦ, τὸ πλήρωμα τοῦ τὰ πάντα ἐν πᾶσιν πληρουμένου
אֲשֶׁר הִיא גּוּפוֹ מְלוֹא הַמְמַלֵּא אֶת־הַכֹּל בַּכֹּל׃
אפס. 2:4
ὁ δὲ θεὸς πλούσιος ὢν ἐν ἐλέει, διὰ τὴν πολλὴν ἀγάπην αὐτοῦ ἣν ἠγάπησεν ἡμᾶς
אֲבָל־הָאֱלֹהִים הַמָּלֵא רַחֲמִים בְּרֹב אַהֲבָתוֹ אֲשֶׁר אָהַב אֹתָנוּ׃
אפס. 2:7
ἵνα ἐνδείξηται ἐν τοῖς αἰῶσιν τοῖς ἐπερχομένοις τὸ ὑπερβάλλον πλοῦτος τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐν χρηστότητι ἐφ᾿ ἡμᾶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ
לְהַרְאוֹת בַּדֹּרוֹת הַבָּאִים אֶת־גְּדֻלַּת עשֶׁר חַסְדּוֹ בְּטוֹבָתוֹ עָלֵינוּ בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
אפס. 2:10
αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς οἷς προητοίμασεν ὁ θεὸς ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν
כִּי־פֹעַל אֱלֹהִים אֲנַחְנוּ נִבְרָאִים בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ לְמַעֲשִׂים טוֹבִים אֲשֶׁר הֵכִין הָאֱלֹהִים מִקֶּדֶם לְמַעַן נִתְהַלֵּךְ בָּהֶם׃
אפס. 2:14
Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ
כִּי הוּא שְׁלוֹמֵנוּ אֲשֶׁר עָשָׂה הַשְּׁנַיִם לְאֶחָד וְהָרַס מְחִצַּת הַגָּדֵר׃
אפס. 2:16
καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ, ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ
וַיְרַצֶּה אֶת־שְׁנֵיהֶם בְּגוּף אֶחָד לֵאלֹהִים עַל־יְדֵי צְלִיבָתוֹ בַּהֲמִיתוֹ בְנַפְשׁוֹ אֶת־הָאֵיבָה׃
אפס. 2:18
ὅτι δι᾿ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ πνεύματι πρὸς τὸν πατέρα
כִּי עַל־יָדוֹ יֵשׁ לִשְׁנֵינוּ מָבוֹא בְּרוּחַ אֶחָד אֶל־אָבִינוּ׃
אפס. 2:20
ἐποικοδομηθέντες ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ
בְּנוּיִם עַל־יְסוֹד הַשְּׁלִיחִים וְהַנְּבִיאִים וְיֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ הוּא אֶבֶן הַפִּנָּה׃
אפס. 3:5
ὃ ἑτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων ὡς νῦν ἀπεκαλύφθη τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις αὐτοῦ καὶ προφήταις ἐν πνεύματι
אֲשֶׁר בַּדּוֹרֹת הָרִאשׁוֹנִים לֹא נוֹדַע לִבְנֵי אָדָם כַּאֲשֶׁר נִגְלָה עַתָּה לִשְׁלִיחָיו הַקְּדשִׁים וְלִנְבִיאָיו בָּרוּחַ׃
אפס. 3:7
οὗ ἐγενήθην διάκονος κατὰ τὴν δωρεὰν τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ τῆς δοθείσης μοι κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς δυνάμεως αὐτοῦ
אֲשֶׁר הָיִיתִי לָהּ לִמְשָׁרֵת בְּמַתְּנַת חֶסֶד אֱלֹהִים הַנְּתוּנָה לִי כְּפִי פְּעֻלַּת גְּבוּרָתוֹ׃
אפס. 3:12
ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν παρρησίαν καὶ προσαγωγὴν ἐν πεποιθήσει διὰ τῆς πίστεως αὐτοῦ
אֲשֶׁר פִּתְחוֹן פִּינוּ מִמֶּנּוּ וְקִרְבָתֵנוּ בְּבִטְחָה עַל־יַד אֱמוּנָתוֹ׃
אפס. 3:16
ἵνα δῷ ὑμῖν κατὰ τὸ πλοῦτος τῆς δόξης αὐτοῦ δυνάμει κραταιωθῆναι διὰ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον
לָתֵת לָכֶם לְפִי־עשֶׁר כְּבוֹדוֹ לְהִתְחַזֵּק בִּגְבוּרָה עַל־יְדֵי רוּחוֹ בָּאָדָם הַפְּנִימִי׃
אפס. 3:21
αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων· ἀμήν
לוֹ הַכָּבוֹד בְּקֶרֶב הַקָּהָל בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ לְדֹר וָדֹר עַד־עוֹלְמֵי עוֹלָמִים אָמֵן׃
אפס. 4:10
ὁ καταβὰς αὐτός ἐστιν καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν, ἵνα πληρώσῃ τὰ πάντα.]
הַיֹּרֵד הוּא אֲשֶׁר גַּם־עָלָה לְמַעְלָה מִכָּל־הַשָּׁמָיִם לְמַעַן יְמַלֵּא אֶת־הַכֹּל׃
אפס. 4:11
καὶ αὐτὸς ἔδωκεν τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους
וְהוּא נָתַן אֶת־אֵלֶּה שְׁלִיחִים וְאֶת־אֵלֶּה נְבִיאִים וְאֶת־אֵלֶּה מְבַשְּׂרִים וְאֶת־אֵלֶּה רֹעִים וּמְלַמְּדִים׃
אפס. 4:15
ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, Χριστός
כִּי אִם־נְדַבֵּר הָאֱמֶת בְּאַהֲבָה וְנִגְדְּלָה בְכָל־דָּבָר לוֹ לַמָּשִׁיחַ שֶׁהוּא הָרֹאשׁ׃
אפס. 4:17
Τοῦτο οὖν λέγω καὶ μαρτύρομαι ἐν κυρίῳ, μηκέτι ὑμᾶς περιπατεῖν καθὼς καὶ τὰ ἔθνη περιπατεῖ ἐν ματαιότητι τοῦ νοὸς αὐτῶν
וְהִנֵּה זֹאת אֲנִי אֹמֵר וּמֵעִיד בָּאָדוֹן כִּי מֵעַתָּה לֹא־תֵלְכוּ עוֹד כְּיֶתֶר הַגּוֹיִם הַהֹלְכִים בְּהַבְלֵי שִׂכְלָם׃
אפס. 4:18
ἐσκοτωμένοι τῇ διανοίᾳ ὄντες, ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ θεοῦ, διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν οὖσαν ἐν αὐτοῖς, διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν
חֲשֻׁכֵי הַדַּעַת וּמוּזָרִים לְחַיֵּי אֱלֹהִים מִפְּנֵי אִוַּלְתָּם אֲשֶׁר בָּהֶם כִּי־טַח מֵהַשְׂכִּיל לְבָבָם׃
אפס. 4:21
εἴ γε αὐτὸν ἠκούσατε καὶ ἐν αὐτῷ ἐδιδάχθητε, καθώς ἐστιν ἀλήθεια ἐν τῷ Ἰησοῦ
אִם־אָמְנָם אֹתוֹ שְׁמַעְתֶּם וּבוֹ לֻמַּדְתֶּם כְּפִי הָאֱמֶת בְּיֵשׁוּעַ׃
אפס. 4:25
Διὸ ἀποθέμενοι τὸ ψεῦδος λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ, ὅτι ἐσμὲν ἀλλήλων μέλη
עַל־כֵּן הָסִירוּ מִכֶּם אֶת־הַשֶּׁקֶר וְדַבְּרוּ אֱמֶת אִישׁ אֶת־רֵעֵהוּ כִּי אֵבָרִים כֻּלָּנוּ יַחַד אִישׁ לְאִישׁ׃
אפס. 5:7
μὴ οὖν γίνεσθε συμμέτοχοι αὐτῶν·
עַל־כֵּן אַל־יְהִי חֶלְקְכֶם עִמָּהֶם׃
אפס. 5:12
τὰ γὰρ κρυφῇ γινόμενα ὑπ᾿ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστιν καὶ λέγειν·
כִּי מַה־שֶּׁהֵם עֹשִׂים בַּסֵּתֶר חֶרְפָּה הִיא אַךְ־לְסַפֵּר׃
אפס. 5:23
ὅτι ἀνήρ ἐστιν κεφαλὴ τῆς γυναικὸς ὡς καὶ ὁ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας, αὐτὸς σωτὴρ τοῦ σώματος
כִּי הָאִישׁ הוּא־רֹאשׁ הָאִשָּׁה כַּאֲשֶׁר הַמָּשִׁיחַ הוּא רֹאשׁ הָעֵדָה וְהוּא מוֹשִׁיעַ שֶׁל־הַגּוּף׃
אפס. 5:25
Οἱ ἄνδρες, ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς
הָאֲנָשִׁים אֶהֱבוּ אֶת־נְשֵׁיכֶם כַּאֲשֶׁר גַּם־הַמָּשִׁיחַ אָהַב אֶת־הָעֵדָה וַיִּתֵּן אֶת־נַפְשׁוֹ בַּעֲדָהּ׃
אפס. 5:26
ἵνα αὐτὴν ἁγιάσῃ καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι
לְמַעַן קַדְּשָׁהּ בִּדְבָרוֹ אַחֲרֵי אֲשֶׁר־טִהֲרָהּ בִּרְחִיצַת הַמָּיִם׃
אפס. 5:27
ἵνα παραστήσῃ αὐτὸς ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ἐκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων, ἀλλ᾿ ἵνα ᾖ ἁγία καὶ ἄμωμος
לַהֲקִימָהּ בְּכָבוֹד לוֹ לְעֵדָה אֲשֶׁר אֵין־בָּהּ כֶּתֶם וָקֶמֶט וּכְדוֹמֶה כִּי אִם־לְמַעַן תִּהְיֶה קְדוֹשָׁה וּתְמִימָה׃
אפס. 5:29
οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν, ἀλλὰ ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτήν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς τὴν ἐκκλησίαν
כִּי מֵעוֹלָם לֹא־שָׂנֵא אִישׁ אֶת־בְּשָׂרוֹ כִּי אִם־זָן וּמְכַלְכֵּל אֹתוֹ כַּאֲשֶׁר גַּם־הָאָדוֹן אֶת־עֲדָתוֹ׃
אפס. 5:30
ὅτι μέλη ἐσμὲν τοῦ σώματος αὐτοῦ
כִּי־אֵבָרֵי גוּפוֹ אֲנַחְנוּ מִבְּשָׂרוֹ וּמֵעֲצָמָיו׃
אפס. 5:31
ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν
עַל־כֵּן יַעֲזָב־אִישׁ אֶת־אָבִיו וְאֶת־אִמּוֹ וְדָבַק בְּאִשְׁתּוֹ וְהָיוּ שְׁנֵיהֶם לְבָשָׂר אֶחָד׃
אפס. 6:4
Καὶ οἱ πατέρες, μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλὰ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ κυρίου
וְאַתֶּם הָאָבוֹת אַל־תַּכְעִיסוּ אֶת־בְּנֵיכֶם אַךְ גַּדְּלוּם בְּמוּסַר אֲדֹנֵינוּ וּבְתוֹכַחְתּוֹ׃
אפס. 6:9
Καὶ οἱ κύριοι, τὰ αὐτὰ ποιεῖτε πρὸς αὐτούς, ἀνιέντες τὴν ἀπειλήν, εἰδότες ὅτι καὶ αὐτῶν καὶ ὑμῶν ὁ κύριός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς, καὶ προσωπολημψία οὐκ ἔστιν παρ᾿ αὐτῷ
וְאַתֶּם הָאֲדֹנִים כָּכָה תַעֲשֹוּ גַּם־לָהֶם חִדְלוּ מִגְּעָר־בָּם וִידַעְתֶּם כִּי גַם־עֲלֵיכֶם יֵשׁ אָדוֹן בַּשָּׁמַיִם וְאֵין לְפָנָיו מַשּׂא פָנִים׃
אפס. 6:10
Τοῦ λοιποῦ ἐνδυναμοῦσθε ἐν κυρίῳ καὶ ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος αὐτοῦ
סוֹף דָּבָר אֶחָי חִזְקוּ בַאֲדֹנֵינוּ וּבְעֹז גְּבוּרָתוֹ׃
אפס. 6:18
διὰ πάσης προσευχῆς καὶ δεήσεως προσευχόμενοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν πνεύματι, καὶ εἰς αὐτὸ ἀγρυπνοῦντες ἐν πάσῃ προσκαρτερήσει καὶ δεήσει περὶ πάντων τῶν ἁγίων
וְהִתְפַּלְלוּ תָמִיד בְּכָל־עֵת בִּתְפִלָּה וְתַחֲנוּנִים בָּרוּחַ וְשִׁקְדוּ וְהִתְאַמְּצוּ עַל־זֹאת לְהַעְתִּיר תָּמִיד בְּעַד כָּל־הַקְּדשִׁים׃
אפס. 6:20
ὑπὲρ οὗ πρεσβεύω ἐν ἁλύσει, ἵνα ἐν αὐτῷ παρρησιάσωμαι ὡς δεῖ με λαλῆσαι
לְמַעַן אֲדַבֵּר בָּהּ בְּבִטְחָה כַּאֲשֶׁר מֻטָּל עָלַי לְדַבֵּר׃
אפס. 6:22
ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν
אֲשֶׁר לָזֹאת שְׁלַחְתִּיהוּ אֲלֵיכֶם לְמַעַן תֵּדְעוּ אֶת־קֹרֹתֵינוּ וּלְמַעַן יְנַחֵם אֶת־לְבַבְכֶם׃
ילפ. 1:6
πεποιθὼς αὐτὸ τοῦτο, ὅτι ὁ ἐναρξάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ἀγαθὸν ἐπιτελέσει ἄχρι ἡμέρας Χριστοῦ Ἰησοῦ·
וּבֹטֵחַ אֲנִי כִּי הַמַּתְחִיל בָּכֶם הַמַּעֲשֶׂה הַטּוֹב גַּם־יִגְמְרֶנּוּ עַד־יוֹם יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ׃
ילפ. 1:28
καὶ μὴ πτυρόμενοι ἐν μηδενὶ ὑπὸ τῶν ἀντικειμένων, ἥτις ἐστὶν αὐτοῖς ἔνδειξις ἀπωλείας, ὑμῶν δὲ σωτηρίας, καὶ τοῦτο ἀπὸ θεοῦ·
וְאֵינְכֶם חֲרֵדִים מְאוּמָה מִפְּנֵי הַמִּתְקוֹמְמִים אֲשֶׁר זֹאת לָהֶם אוֹת לְאָבְדָם וְלָכֶם לִישׁוּעַתְכֶם וּמֵאֵת הָאֱלֹהִים הִיא׃
ילפ. 1:29
ὅτι ὑμῖν ἐχαρίσθη τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ, οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν
כִּי־נִתַּן לָכֶם בְּעַד הַמָּשִׁיחַ לֹא־לְבַד לְהַאֲמִין בּוֹ כִּי אִם־גַּם לְהִתְעַנּוֹת בַּעֲדוֹ׃
ילפ. 1:30
τὸν αὐτὸν ἀγῶνα ἔχοντες οἷον εἴδετε ἐν ἐμοὶ καὶ νῦν ἀκούετε ἐν ἐμοί
כִּי גַם־לָכֶם הַמִּלְחָמָה אֲשֶׁר רְאִיתֶם בִּי וַאֲשֶׁר עַתָּה שֹׁמְעִים אַתֶּם עָלָי׃
ילפ. 2:2
πληρώσατέ μου τὴν χαρὰν ἵνα τὸ αὐτὸ φρονῆτε, τὴν αὐτὴν ἀγάπην ἔχοντες, σύμψυχοι, τὸ ἓν φρονοῦντες
הַשְׁלִימוּ־נָא אֶת־שִׂמְחָתִי בִּהְיוֹת לָכֶם לֵב אֶחָד וְאַהֲבָה אַחַת וְנֶפֶשׁ אַחַת וְרָצוֹן אֶחָד׃
ילפ. 2:9
διὸ καὶ ὁ θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα
עַל־כֵּן גַּם־הָאֱלֹהִים הִגְבִּיהוֹ מְאֹד וַיִּתֶּן־לוֹ שֵׁם נַעֲלֶה עַל־כָּל־שֵׁם׃
ילפ. 2:18
τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι
וְכָכָה שִׂמְחוּ אַף־אַתֶּם וְשִׂישֹוּ עִמָּדִי׃
ילפ. 2:22
τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε, ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ εὐαγγέλιον
וְאוֹתוֹ יְדַעְתֶּם כִּי בָחוּן הוּא אֲשֶׁר כַּבֵּן הָעֹבֵד אֶת־אָבִיו כֵּן הָיָה אִתִּי בַּעֲבוֹדַת הַבְּשׂוֹרָה׃
ילפ. 2:24
πέποιθα δὲ ἐν κυρίῳ ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι
וּבָטַחְתִּי בַאֲדֹנֵינוּ אֲשֶׁר גַּם־אָנֹכִי אָבוֹא אֲלֵיכֶם בִּמְהֵרָה׃
ילפ. 2:27
καὶ γὰρ ἠσθένησεν παραπλήσιον θανάτῳ· ἀλλὰ ὁ θεὸς ἠλέησεν αὐτόν, οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπην σχῶ
אָמְנָם חָלֹה חָלָה וְגַם־נָטָה לָמוּת אֲבָל הָאֱלֹהִים רִחַם עָלָיו וְלֹא עָלָיו בִּלְבַד כִּי גַם־עָלַי רִחַם שֶׁלֹּא־יָבוֹא עָלַי יָגוֹן עַל־יָגוֹן׃
ילפ. 2:28
σπουδαιοτέρως οὖν ἔπεμψα αὐτὸν ἵνα ἰδόντες αὐτὸν πάλιν χαρῆτε κἀγὼ ἀλυπότερος ὦ
לָכֵן מִהַרְתִּי לְשָׁלְחוֹ אֲלֵיכֶם לְמַעַן תִּרְאֻהוּ וְתָשׁוּבוּ לִשְׂמוֹחַ וְגַם־יִמְעַט יְגוֹנִי׃
ילפ. 2:29
προσδέχεσθε οὖν αὐτὸν ἐν κυρίῳ μετὰ πάσης χαρᾶς, καὶ τοὺς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε
עַל־כֵּן קַבְּלֻהוּ בַאֲדֹנֵינוּ בְּכָל־שִׂמְחָה וְהוֹקִירוּ אֲנָשִׁים כָּמֹהוּ׃
ילפ. 3:1
Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί μου, χαίρετε ἐν κυρίῳ. τὰ αὐτὰ γράφειν ὑμῖν ἐμοὶ μὲν οὐκ ὀκνηρόν, ὑμῖν δὲ ἀσφαλές
וּבְכֵן אַחַי שִׂמְחוּ בַאֲדֹנֵינוּ הֵן־לִכְתֹּב וְלִשְׁנוֹת כָּזֹאת אֲלֵיכֶם עָלַי אֵינֶנּוּ לָטֹרַח וְלָכֶם הוּא לְחִזּוּק׃
ילפ. 3:9
καὶ εὑρεθῶ ἐν αὐτῷ, μὴ ἔχων ἐμὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκ νόμου ἀλλὰ τὴν διὰ πίστεως Χριστοῦ, τὴν ἐκ θεοῦ δικαιοσύνην ἐπὶ τῇ πίστει
וְלֹא תִהְיֶה־לִּי צִדְקָתִי מִתּוֹךְ הַתּוֹרָה כִּי אִם־בֶּאֱמוּנַת הַמָּשִׁיחַ הַצְּדָקָה הַבָּאָה מֵאֵת הָאֱלֹהִים בָּאֱמוּנָה׃
ילפ. 3:10
τοῦ γνῶναι αὐτὸν καὶ τὴν δύναμιν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ καὶ κοινωνίαν παθημάτων αὐτοῦ, συμμορφιζόμενος τῷ θανάτῳ αὐτοῦ
לָדַעַת אֹתוֹ וְאֶת־גְּבוּרַת תְּחִיָּתוֹ וְהִתְחַבְּרוּת עִנּוּיָיו וּלְהִדַּמּוֹת לְמוֹתוֹ׃
ילפ. 3:16
πλὴν εἰς ὃ ἐφθάσαμεν, τῷ αὐτῷ στοιχεῖν
רַק נִתְהַלְּכָה בַּאֲשֶׁר הִגַּעְנוּ עָדֶיהָ בְּמַעְגָּל אֶחָד וּבְלֵב אֶחָד׃
ילפ. 3:19
ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια, ὧν ὁ θεὸς ἡ κοιλία καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν, οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες
אֲשֶׁר אַחֲרִיתָם הָאֲבַדּוֹן אֲשֶׁר כְּרֵסָם אֱלֹהֵיהֶם וּכְבוֹדָם בְּבָשְׁתָּם וְקִרְבָּם הַבְלֵי חָלֶד׃
ילפ. 3:21
ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι αὑτῷ τὰ πάντα
אֲשֶׁר יַחֲלִיף אֶת־גּוּף שִׁפְלוּתֵנוּ לִהְיֹתוֹ דוֹמֶה לְגוּף כְּבוֹדוֹ כְּפִי־כֹחַ יְכָלְתּוֹ לִכְבּשׁ הַכֹּל תַּחְתָּיו׃
ילפ. 4:2
Εὐοδίαν παρακαλῶ καὶ Συντύχην παρακαλῶ τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν κυρίῳ
אֶת־אַבְהוֹדִיָּה אֲנִי מַזְהִיר וְאֶת־סוּנְטִיכִי אֲנִי מַזְהִיר לִהְיוֹת לֵב־אֶחָד בַּאֲדֹנֵינוּ׃
ילפ. 4:3
ναὶ ἐρωτῶ καὶ σέ, γνήσιε σύζυγε, συλλαμβάνου αὐταῖς, αἵτινες ἐν τῷ εὐαγγελίῳ συνήθλησάν μοι μετὰ καὶ Κλήμεντος καὶ τῶν λοιπῶν συνεργῶν μου, ὧν τὰ ὀνόματα ἐν βίβλῳ ζωῆς
וְאַתָּה חֲבֵרִי הַנֶּאֱמָן הַנּוֹשֵׂא עִמִּי בָּעֹל אַף־מִמְּךָ אֲנִי מְבַקֵּשׁ לִהְיוֹת לָהֶן לְעֵזֶר אֲשֶׁר יָגְעוּ עִמָּדִי עַל־הַבְּשׂוֹרָה עִם־קְלִימִיס וְעִם־שְׁאָר תֹּמְכַי אֲשֶׁר שְׁמוֹתָם יַחַד בְּסֵפֶר הַחַיִּים׃
ילפ. 4:19
ὁ δὲ θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν κατὰ τὸ πλοῦτος αὐτοῦ ἐν δόξῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ
וֵאלֹהַי הוּא יְמַלֵּא אֶת־כָּל־צָרְכְּכֶם כְּעשֶׁר כְּבוֹדוֹ בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ׃
קול. 1:9
Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν, οὐ παυόμεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχόμενοι καὶ αἰτούμενοι ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνέσει πνευματικῇ
בַּעֲבוּר זֹאת גַּם־אֲנַחְנוּ לְמִן־הַיּוֹם אֲשֶׁר שְׁמַעֲנוּהָ לֹא חָדַלְנוּ לְהִתְפַּלֵּל בַּעַדְכֶם וּלְבַקֵּשׁ שֶׁתִּמָּלְאוּ דַעַת רְצוֹן הָאֱלֹהִים בְּכָל־חָכְמָה וּתְבוּנָה רוּחָנִית׃
קול. 1:11
ἐν πάσῃ δυνάμει δυναμούμενοι κατὰ τὸ κράτος τῆς δόξης αὐτοῦ εἰς πᾶσαν ὑπομονὴν καὶ μακροθυμίαν, μετὰ χαρᾶς
לְהִתְחַזֵּק בְּכָל־כֹּחַ כִּגְבוּרַת כְּבוֹדוֹ לְכָל־סַבְלָנוּת וְאֹרֶךְ רוּחַ עִם־שִׂמְחָה׃
קול. 1:13
ὃς ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους καὶ μετέστησεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ
אֲשֶׁר הוּא חִלְּצָנוּ מִמֶּמְשֶׁלֶת הַחשֶׁךְ וְהֶעֱבִירָנוּ לְמַלְכוּת בֶּן־אַהֲבָתוֹ׃
קול. 1:16
ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· τὰ πάντα δι᾿ αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται
כִּי־בוֹ נִבְרָא כֹּל אֲשֶׁר בַּשָּׁמַיִם וַאֲשֶׁר בָּאָרֶץ כֹּל הַנִּרְאֶה וְכֹל אֲשֶׁר־אֵינֶנּוּ נִרְאֶה הֵן כִּסְאוֹת וּמֶמְשָׁלוֹת הֵן שְׂרָרוֹת וְרָשֻׁיּוֹת הַכֹּל נִבְרָא עַל־יָדוֹ וּלְמַעֲנוֹ׃
קול. 1:17
καὶ αὐτός ἐστιν πρὸ πάντων καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκεν
וְהוּא לִפְנֵי הַכֹּל וְהַכֹּל קַיָּם בּוֹ׃
קול. 1:18
καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων
וְהוּא רֹאשׁ גּוּף הָעֵדָה אֲשֶׁר הוּא רֵאשִׁית וּבְכוֹר מֵעִם הַמֵּתִים לְמַעַן יִהְיֶה הָרִאשׁוֹן בַּכֹּל׃
קול. 1:19
ὅτι ἐν αὐτῷ εὐδόκησεν πᾶν τὸ πλήρωμα κατοικῆσαι
כִּי־כֵן הָיָה הָרָצוֹן לְשַׁכֵּן בּוֹ אֶת־כָּל הַמְּלוֹא׃
קול. 1:20
καὶ δι᾿ αὐτοῦ ἀποκαταλλάξαι τὰ πάντα εἰς αὐτόν, εἰρηνοποιήσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ, [δι᾿ αὐτοῦ] εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς εἴτε τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς
וּלְרַצּוֹת אֶל־עַצְמוֹ אֶת־הַכֹּל עַל־יָדוֹ בַּעֲשׂוֹתוֹ שָׁלוֹם בְּדַם־צְלָבוֹ עַל־יָדוֹ הֵן אֲשֶׁר בָּאָרֶץ הֵן אֲשֶׁר בַּשָּׁמָיִם׃
קול. 1:22
νυνὶ δὲ ἀποκατηλλάγητε ἐν τῷ σώματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ διὰ τοῦ θανάτου, παραστῆσαι ὑμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους καὶ ἀνεγκλήτους κατενώπιον αὐτοῦ
עַתָּה רִצָּה אֶתְכֶם בְּגוּף בְּשָׂרוֹ עַל־יְדֵי מוֹתוֹ לְהַעֲמִידְכֶם לְפָנָיו קְדשִׁים וּבְלִי־מוּם וָדֹפִי׃
קול. 1:24
Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασιν ὑπὲρ ὑμῶν, καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἡ ἐκκλησία
עַתָּה הִנְנִי שָׂמֵחַ בְּעִנּוּיַי אֲשֶׁר אֲנִי סֹבֵל לְמַעַנְכֶם וַאֲמַלֵּא אֶת־הֶחָסֵר בְּיִסּוּרֵי הַמָּשִׁיחַ בִּבְשָׂרִי בְּעַד גּוּפוֹ הִיא הָעֵדָה׃
קול. 1:26
τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν — νῦν δὲ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ
אֶת־הַסּוֹד אֲשֶׁר הָיָה נִסְתָּר מֵעוֹלָמִים וּמִדּוֹר וָדוֹר וְעַתָּה נִגְלָה לִקְדוֹשָׁיו׃
קול. 1:29
εἰς ὃ καὶ κοπιῶ ἀγωνιζόμενος κατὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἐμοὶ ἐν δυνάμει
וּבָזֹאת אַף־אֲנִי עָמֵל וְנִלְחָם כְּפִי־פְעֻלַּת כֹּחוֹ הַפֹּעֵל בִּי בִּגְבוּרָה׃
קול. 2:2
ἵνα παρακληθῶσιν αἱ καρδίαι αὐτῶν, συμβιβασθέντες ἐν ἀγάπῃ καὶ εἰς πᾶν πλοῦτος τῆς πληροφορίας τῆς συνέσεως, εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ μυστηρίου τοῦ θεοῦ, Χριστοῦ
לְמַעַן יְנֻחֲמוּ לִבּוֹתָם וְנִקְשְׁרוּ יַחַד בְּאַהֲבָה וּלְכָל־עשֶׁר דַּעַת נְכוֹנָה לְהַשְׂכִּיל סוֹד הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וְסוֹד הַמָּשִׁיחַ׃
קול. 2:6
Ὡς οὖν παρελάβετε τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν κύριον, ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε
לָכֵן כַּאֲשֶׁר קִבַּלְתֶּם אֶת־הַמָּשִׁיחַ אֵת יֵשׁוּעַ אֲדֹנֵינוּ כֵּן גַּם־הִתְהַלְּכוּ בוֹ׃
קול. 2:7
ἐρριζωμένοι καὶ ἐποικοδομούμενοι ἐν αὐτῷ καὶ βεβαιούμενοι [ἐν] τῇ πίστει καθὼς ἐδιδάχθητε, περισσεύοντες ἐν εὐχαριστίᾳ
מְשֹׁרָשִׁים וְנִבְנִים בּוֹ וְקַיָּמִים בָּאֱמוּנָה כַּאֲשֶׁר לֻמַּדְתֶּם וּמַרְבִּים בְּתוֹדָה בָּהּ׃
קול. 2:9
ὅτι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς
כִּי בוֹ בְּגוּפוֹ שֹׁכֵן כָּל־מְלֹא הָאֱלָהוּת וּבוֹ אַתֶּם נִמְלָאִים׃
קול. 2:10
καὶ ἐστὲ ἐν αὐτῷ πεπληρωμένοι, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας
אֲשֶׁר הוּא רֹאשׁ כָּל־שְׂרָרָה וְשָׁלְטָן׃
קול. 2:12
συνταφέντες αὐτῷ ἐν τῷ βαπτισμῷ, ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐνεργείας τοῦ θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν·
כִּי נִקְבַּרְתֶּם אִתּוֹ בַּטְּבִילָה אַף־קַמְתֶּם אִתּוֹ בַּתְּחִיָּה עַל־יְדֵי הָאֱמוּנָה בִּגְבוּרַת אֱלֹהִים אֲשֶׁר הֱעִירוֹ מִן־הַמֵּתִים׃
קול. 2:13
καὶ ὑμᾶς νεκροὺς ὄντας τοῖς παραπτώμασιν καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σὺν αὐτῷ, χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα
גַּם־אֶתְכֶם הַמֵּתִים בַּפְּשָׁעִים וּבְעָרְלַת בְּשַׂרְכֶם הֶחֱיָה אִתּוֹ בִּסְלֹחַ לָכֶם אֶת־כָּל־פִּשְׁעֵיכֶם׃
קול. 2:14
ἐξαλείψας τὸ καθ᾿ ἡμῶν χειρόγραφον τοῖς δόγμασιν ὃ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν, καὶ αὐτὸ ἦρκεν ἐκ τοῦ μέσου προσηλώσας αὐτὸ τῷ σταυρῷ·
וַיִּמְחַק אֶת־הַשְּׁטָר הַמֵּעִיד בָּנוּ בְּחֻקֹּתָיו אֲשֶׁר הָיָה נֶגְדֵּנוּ וַיִּשָּׂאֵהוּ מִתּוֹכֵנוּ וַיִּתְקָעֵהוּ בַּצְּלָב׃
קול. 2:15
ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ, θριαμβεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ
וַיַּפְשֵׁט אֶת־הַשָּׂרִים וְהַשַּׁלִּיטִים וַיִּתְּנֵם בְּיָד רָמָה לְרַאֲוָה בָּם וַיּוֹלִיכֵם שׁוֹלָל בְּנַפְשׁוֹ׃
קול. 2:18
μηδεὶς ὑμᾶς καταβραβευέτω θέλων ἐν ταπεινοφροσύνῃ καὶ θρησκείᾳ τῶν ἀγγέλων, ἃ ἑόρακεν ἐμβατεύων, εἰκῇ φυσιούμενος ὑπὸ τοῦ νοὸς τῆς σαρκὸς αὐτοῦ
אַל־תִּתְּנוּ לְאִישׁ לַעֲקֹב אֶתְכֶם עַל־יְדֵי שִׁפְלוּת רוּחַ וַעֲבוֹדַת מַלְאָכִים הַמְהַלֵּךְ בִּדְבָרִים אֲשֶׁר לֹא רָאוּ עֵינָיו וּמָלֵא רוּחַ גַּאֲוָה עַל־לֹא־דָבָר מִשֵּׂכֶל בְּשָׂרוֹ׃
קול. 3:4
ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ὑμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ
בְּעֵת הִגָּלוֹת הַמָּשִׁיחַ אֲשֶׁר הוּא חַיֵּיכֶם גַּם־אַתֶּם תִּגָּלוּ עִמּוֹ בְּכָבוֹד׃
קול. 3:9
μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ
וְאַל־תְּשַׁקְּרוּ אִישׁ בַּעֲמִיתוֹ כִּי פְשַׁטְתֶּם אֶת־הָאָדָם הַיָּשָׁן עִם־פְּעֻלּוֹתָיו׃
קול. 3:10
καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ᾿ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν
וּלְבַשְׁתֶּם אֶת־הָאָדָם הֶחָדָשׁ הַמִּתְחַדֵּשׁ בַּדַּעַת כְּצֶלֶם בֹּרְאוֹ׃
קול. 3:17
καὶ πᾶν ὅ τι ἐὰν ποιῆτε ἐν λόγῳ ἢ ἐν ἔργῳ, πάντα ἐν ὀνόματι κυρίου Ἰησοῦ, εὐχαριστοῦντες τῷ θεῷ πατρὶ δι᾿ αὐτοῦ
וְכֹל אֲשֶׁר־תַּעֲשֹוּ הֵן בְּמִלִּין הֵן בְּפֹעַל עֲשֹוּ בְּשֵׁם הָאָדוֹן יֵשׁוּעַ וְהוֹדוּ לֵאלֹהִים אָבִינוּ עַל־יָדוֹ׃
קול. 4:2
Τῇ προσευχῇ προσκαρτερεῖτε, γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ
הַתְמִידוּ בַּתְּפִלָּה וְשִׁקְדוּ־בָהּ בְּתוֹדָה׃
קול. 4:4
ἵνα φανερώσω αὐτὸ ὡς δεῖ με λαλῆσαι
לְמַעַן אֲשֶׁר־אֲגַלֶּה אֹתוֹ כְּמִשְׁפָּט עָלַי לְחַוֹּת׃
קול. 4:8
ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο, ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν
אֲשֶׁר לָזֹאת שְׁלַחְתִּיהוּ אֲלֵיכֶם לְמַעַן יֵדַע אֶת־דִּבְרֵיכֶם וִינַחֵם אֶת־לְבַבְכֶם׃
קול. 4:10
Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρναβᾶ [περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς, ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς δέξασθε αὐτόν]
אֲרִסְטַרְכוֹס הַשָּׁבוּי עִמִּי יַחַד שֹׁאֵל לִשְׁלוֹמְכֶם וּמַרְקוֹס בֶּן־אֲחוֹת בַּר־נַבָּא אֲשֶׁר צֻוֵּיתֶם עָלָיו אִם־יָבוֹא אֲלֵיכֶם תְּקַבְּלֻהוּ׃
קול. 4:13
μαρτυρῶ γὰρ αὐτῷ ὅτι ἔχει πολὺν πόνον ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῶν ἐν Λαοδικείᾳ καὶ τῶν ἐν Ἱεραπόλει
כִּי מֵעִיד אֲנִי עָלָיו כִּי קִנְאָה גְדוֹלָה הוּא מְקַנֵּא לָכֶם וּלְאַנְשֵׁי לוּדְקְיָא וּלְאַנְשֵׁי הִירַפּוֹלִיס׃
קול. 4:15
Ἀσπάσασθε τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφοὺς καὶ Νύμφαν καὶ τὴν κατ᾿ οἶκον αὐτῆς ἐκκλησίαν
שַׁאֲלוּ לִשְׁלוֹם הָאַחִים אֲשֶׁר בְּלוּדְקְיָא וְלִשְׁלוֹם נוּמְפָס וְהַקְּהִלָּה אֲשֶׁר בְּבֵיתוֹ׃
קול. 4:17
καὶ εἴπατε Ἀρχίππῳ, Βλέπε τὴν διακονίαν ἣν παρέλαβες ἐν κυρίῳ, ἵνα αὐτὴν πληροῖς
וְאִמְרוּ אֶל־אַרְכִפּוֹס שִׁית לִבְּךָ לָעֲבוֹדָה אֲשֶׁר קִבַּלְתָּהּ בָּאָדוֹן לְמַעַן תְּמַלְאֶנָּה׃
א"תס. 1:10
καὶ ἀναμένειν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν, ὃν ἤγειρεν ἐκ [τῶν] νεκρῶν, Ἰησοῦν τὸν ῥυόμενον ἡμᾶς ἐκ τῆς ὀργῆς τῆς ἐρχομένης
וּלְחַכּוֹת לִבְנוֹ מִן־הַשָּׁמַיִם אֲשֶׁר הֱעִירוֹ מִן־הַמֵּתִים לְיֵשׁוּעַ מַצִּילֵנוּ מִן־הֶחָרוֹן הַבָּא׃
א"תס. 2:14
ὑμεῖς γὰρ μιμηταὶ ἐγενήθητε, ἀδελφοί, τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅτι τὰ αὐτὰ ἐπάθετε καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῶν ἰδίων συμφυλετῶν καθὼς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων
כִּי־אַתֶּם אַחַי הֲלַכְתֶּם בְּעִקְּבֵי קְהִלּוֹת הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר־בְּאֶרֶץ יְהוּדָה בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ כִּי סְבַלְתֶּם גַּם־אַתֶּם כָּאֵלֶּה עַל־יְדֵי בְנֵי־שִׁבְטְכֶם כַּאֲשֶׁר סָבְלוּ גַם־הֵמָּה עַל־יְדֵי הַיְּהוּדִים׃
א"תס. 2:16
κωλυόντων ἡμᾶς τοῖς ἔθνεσιν λαλῆσαι ἵνα σωθῶσιν, εἰς τὸ ἀναπληρῶσαι αὐτῶν τὰς ἁμαρτίας πάντοτε. ἔφθασεν δὲ ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡ ὀργὴ εἰς τέλος
הַמֹּנְעִים אֹתָנוּ מִדַּבֵּר אֶל־הַגּוֹיִם כִּי יִוָּשֵׁעוּ לְמַעַן אֲשֶׁר־יְמַלְאוּ אֶת־חַטֹּאתֵיהֶם בְּכָל־עֵת וַיַּשִּׂיגֵם הֶחָרוֹן עַד־לְכַלֵּה׃
א"תס. 2:19
τίς γὰρ ἡμῶν ἐλπὶς ἢ χαρὰ ἢ στέφανος καυχήσεως — ἢ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς — ἔμπροσθεν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ ἐν τῇ αὐτοῦ παρουσίᾳ
כִּי מִי תִקְוָתֵנוּ וּמִי שִׂמְחָתֵנוּ וַעֲטֶרֶת תִּפְאַרְתֵּנוּ הֲלֹא גַם־אַתֶּם לִפְנֵי אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ בְּבוֹאוֹ׃
א"תס. 3:11
Αὐτὸς δὲ ὁ θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς κατευθύναι τὴν ὁδὸν ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς·
וְהוּא הָאֱלֹהִים אָבִינוּ וַאֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ יְיַשֵּׁר אֶת־דַּרְכֵּנוּ אֲלֵיכֶם׃
א"תס. 3:13
εἰς τὸ στηρίξαι ὑμῶν τὰς καρδίας ἀμέμπτους ἐν ἁγιωσύνῃ ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ
וִיכוֹנֵן אֶת־לְבַבְכֶם לִהְיוֹת תָּמִים בִּקְדֻשָּׁה לִפְנֵי אֱלֹהֵינוּ אָבִינוּ בְּבֹא יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ אֲדֹנֵינוּ עִם־כָּל־קְדשָׁיו׃
א"תס. 4:6
τὸ μὴ ὑπερβαίνειν καὶ πλεονεκτεῖν ἐν τῷ πράγματι τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, διότι ἔκδικος κύριος περὶ πάντων τούτων, καθὼς καὶ προείπαμεν ὑμῖν καὶ διεμαρτυράμεθα
וְלֹא־יַעֲשֹׁק אִישׁ וְיוֹנֶה אֶת־אָחִיו בְּמַשָּׂא וּמַתָּן כִּי־נוֹקֵם יְהוָֹה עַל־כָּל־זֹאת כַּאֲשֶׁר כְּבָר אָמַרְנוּ וְהַעִידֹנוּ לָכֶם׃
א"תס. 4:8
τοιγαροῦν ὁ ἀθετῶν οὐκ ἄνθρωπον ἀθετεῖ ἀλλὰ τὸν θεὸν τὸν [καὶ] διδόντα τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τὸ ἅγιον εἰς ὑμᾶς
עַל־כֵּן הַבּוֹזֶה לֹא אֲנָשִׁים הוּא בוֹזֶה כִּי אִם־אֶת־הָאֱלֹהִים אֲשֶׁר גַּם־שָׂם בְּקִרְבֵּנוּ אֶת־רוּחַ קָדְשׁוֹ׃
א"תס. 4:10
καὶ γὰρ ποιεῖτε αὐτὸ εἰς πάντας τοὺς ἀδελφοὺς [τοὺς] ἐν ὅλῃ τῇ Μακεδονίᾳ. παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, περισσεύειν μᾶλλον
וְגַם עֹשִׂים אַתֶּם כֵּן לְכָל־אֲחֵיכֶם אֲשֶׁר בְּכָל־מַקְדּוֹנְיָא אַךְ־נְבַקְשָׁה מִכֶּם אַחַי אֲשֶׁר תּוֹסִיפוּ וְתַרְבּוּ עוֹד׃