Βιβλική λέξη «φωνέω» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐφώνησεν [ephōnēsen]

Μετάφραση

en: called out, crowed, called
jp: 叫んだ, 鳴いた, 呼んだ, そして
ru: возгласил, запел, позвал, позвала, воззвал

Μορφολογία

γένος: -
χρόνος: αόριστος
αριθμός: ενικός
πτώση: -
μέρος λόγου: ρήμα

Στατιστικά

ID: 9985
Αριθμός λέξεων: 11
Επαναλήψεις λήμματος: 23
Λήμμα: φωνέω

Τυχαίοι στίχοι

Ιω. 12:17
ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ᾿ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν
ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ᾿ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν
Μτ. 20:32
καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς ἐφώνησεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν, Τί θέλετε ποιήσω ὑμῖν
καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς ἐφώνησεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν, Τί θέλετε ποιήσω ὑμῖν
Απ. 14:18
Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός, καὶ ἐφώνησεν φωνῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ λέγων, Πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ καὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς
Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός, καὶ ἐφώνησεν φωνῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ λέγων, Πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ καὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς
Ιω. 18:27
πάλιν οὖν ἠρνήσατο Πέτρος· καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν
πάλιν οὖν ἠρνήσατο Πέτρος· καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν
Μτ. 26:74
τότε ἤρξατο καταθεματίζειν καὶ ὀμνύειν ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον. καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν
τότε ἤρξατο καταθεματίζειν καὶ ὀμνύειν ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον. καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν

φωνέω [phōneō] — to call Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

φωνέω, -ῶ
(φωνή), [in LXX for קָרָא (Jer.17:11, al.), etc. ;]
I. Intrans.
1. Of persons, to call out, cry out, speak aloud: Luk.8:8 φωνῇ μεγάλῃ, Mrk.1:26, Act.16:28; ἐφώνησε (φωνῇ μεγάλῇ) λέγων, Luk.8:54, Rev.14:18; φωνήσαντες ἐπύθοντο, Act.10:18
2. Of the cries of animals (rarely in cl.; Isa.38:14, Je, l.with): of a cock, to crow, Mat.26:34, Mrk.14:30, Luk.22:3, Jhn.13:38; 18:27.
II. Trans. (in cl. chiefly poët.), with accusative of person(s), to call, summon, invite: Mat.20:32; 27:47, Mrk.9:35; 10:49; 15:35, Luk.14:12; 16:2; 19:15, Jhn.1:49; 2:9; 4:16; 10:3; 11:28; 12:17; 18:33, Act.9:41; 10:7; to address, call by name (Soph.), Jhn.13:13 (cf. ἀνα-, ἐπι-, προσ-, συν-φωνέω).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

φωνέω [phōneō] — to call Liddell–Scott–Jones, LSJ

φων-έω,
(φωνή) produce a sound or tone:
I properly of men, speak loud or clearly, or simply, speak, give utterance, [Refs 8th c.BC+]aorist (present and imperfect only in compounds); ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη [Refs 8th c.BC+]; καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα addressed him with a loud voice in winged words, [Refs]; φωνοῦντος ἢ ἠχοῦντος ἢ ψοφοῦντος [Refs 4th c.BC+]; followed by the words spoken, φώνησε (φώνασε codices) δ᾽, εὕδεις, βασιλεῦ [Refs 5th c.BC+]; οἱ βουλευταὶ ἐφώνησαν.. the Senators exclaimed.., [Refs 4th c.AD+]; “βέκος φ. utter the word βέκος, [Refs 5th c.BC+] having made her voice sound, [Refs 8th c.BC+] adjective, φ. μέγιστον ἀνθρώπων to have the loudest voice, [Refs 5th c.BC+]; δεινὸν φ.[Refs 5th c.BC+]: absolutely, cry aloud, as in joy, [Refs 5th c.BC+]; of a singer, ἀοιδὸς.. αἰόλα φωνέων [Refs 3rd c.BC+] —passive, τὰ φωνηθέντα sounds or words uttered, [Refs 5th c.BC+]
I.2 of animals, utter their cries, [Refs 4th c.BC+]; of birds,[Refs]; [τὰ σελάχη] φωνεῖν οὐκ ὀρθῶς ἔχει φάναι, ψοφεῖν δέ[LXX]; of the cock, crow, [NT]
I.3 as law-term, affirm, testify in court, [Refs]
I.4 of a musical instrument, sound, [Refs 5th c.BC+]; of sounds, ἡδὺ φωνεῖν sound sweetly, [Refs 1st c.AD+]; but βροντὴ φ. it has a voice, is significant, [Refs 5th c.BC+]
I.5 ἄφωνα καὶ φωνοῦντα consonants and vowels, [Refs 5th c.BC+]
II with accusative person, call by name, call, Αἴαντα φωνῶ I call 'Ajax' [NT+5th c.BC+]; call by a name, ὑμεῖς φωνεῖτέ με ὁ διδάσκαλος [NT]:—passive, to be called, τὰ ἀρχαῖα ἐκπώματα κισσύβια φωνέεται [Refs 2nd c.BC+]
II.2 φ. τινα with infinitive, command, σὲ φωνῶ νεκρὸν.. μὴ συγκομίζειν [Refs 5th c.BC+]
II.3 invite, τοὺς φίλους [NT]
II.4 with dative person, call to, cry to, Ζεῦ ἄνα, σοὶ φωνῶ [Refs 5th c.BC+]
III with accusative of things, speak or tell of, προσβολὰς Ἐρινύων [Refs 4th c.BC+]; ὁδοῦ τέλος.. οἷον οὐδὲ φωνῆσαί τινι ἔξεσθ᾽ tell to any one, [Refs 5th c.BC+]; φ. τὸ Ἐπιχάρμειον recite it, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0