Βιβλική λέξη «ἄνθρωπος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀνθρώπων [anthrōpōn]

Μετάφραση

en: of men, men, among men, mankind, people, of people, human
jp: 人々の, 人々, 人の, 人間の, 人からの, 人々と, 人のうちで, 人々に, 人々から, 人から, 人々によって, 人, 人々からの
ru: людей, человеков, людьми, человеческой, из людей, человеческие, человеческое, человеческих, человек, людях

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: γενική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 967
Αριθμός λέξεων: 85
Επαναλήψεις λήμματος: 392
Λήμμα: ἄνθρωπος

Τυχαίοι στίχοι

Απ. 9:7
Καὶ τὰ ὁμοιώματα τῶν ἀκρίδων ὅμοιοι ἵπποις ἡτοιμασμένοις εἰς πόλεμον, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ὡς στέφανοι ὅμοιοι χρυσῷ, καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων
Καὶ τὰ ὁμοιώματα τῶν ἀκρίδων ὅμοιοι ἵπποις ἡτοιμασμένοις εἰς πόλεμον, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ὡς στέφανοι ὅμοιοι χρυσῷ, καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων
Β Κορ. 4:2
ἀλλὰ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης, μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδὲ δολοῦντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, ἀλλὰ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας συνιστάνοντες ἑαυτοὺς πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ θεοῦ
ἀλλὰ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης, μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδὲ δολοῦντες τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, ἀλλὰ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας συνιστάνοντες ἑαυτοὺς πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ θεοῦ
Α Τιμ. 2:1
Παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις, εὐχαριστίας, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων
Παρακαλῶ οὖν πρῶτον πάντων ποιεῖσθαι δεήσεις, προσευχάς, ἐντεύξεις, εὐχαριστίας, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων
Τιτ. 1:14
μὴ προσέχοντες Ἰουδαϊκοῖς μύθοις καὶ ἐντολαῖς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν
μὴ προσέχοντες Ἰουδαϊκοῖς μύθοις καὶ ἐντολαῖς ἀνθρώπων ἀποστρεφομένων τὴν ἀλήθειαν
Ιακ. 3:8
τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δαμάσαι δύναται ἀνθρώπων· ἀκατάστατον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου
τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δαμάσαι δύναται ἀνθρώπων· ἀκατάστατον κακόν, μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου

ἄνθρωπος [anthrōpos] — a human Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἄνθρωπος, -ου, ὁ,
[in LXX chiefly for אִישׁ ,אָדָם, also for אֱנוֹשׁ, etc. ;]
man:
1. generically, a human being, male or female (Lat. homo): Jhn.16:21 with art., Mat.4:4; 12:35, Mrk.2:27, Jhn.2:25, Rom.7:1, al; disting. from God, Mat.19:6, Jhn.10:33, Col.3:23, al.; from animals, etc., Mat.4:19, Luk.5:10, Rev.9:4, al.; implying human frailty and imperfection, 1Co.3:4 σοφία ἀνθρώπων, 1Co.2:5 ἀνθρώπων ἐπιθυμίαι, 1Pe.4:2 κατὰ ἄνθρωπον περιπατεῖν, 1Co.3:3 κατὰ ἄ. λέγειν (λαλεῖν), Rom.3:5, 1Co.9:8; κατὰ ἄ- λέγειν, Gal.3:15 (cf. 1Co.15:32, Gal.1:11); by meton., of man's nature or condition, ὁ ἔσω (ἔξω) ἄ., Rom.7:22, Eph.3:16, 2Co.4:16 (cf. 1Pe.3:4); ὁ παλαιὸς, καινὸς, νέος ἄ., Rom.6:6, Eph.2:15; 4:22, 24 Col.3:9, 10; joined with another subst., ἄ. ἔμπορος, a merchant, Mat.13:45 (WH, txt. om. ἄ.); οἰκοδεσπότης, Mat.13:52 βασιλεύς, 18:23; φάγος, 11:19; with name of nation, Κυρηναῖος, Mat.27:32 Ἰουδαῖος, Act.21:39 Ῥωμαῖος, Act.16:37 pl. οἱ ἄ., men, people: Mat.5:13, 16 Mrk.8:24, Jhn.4:28; οὐδεὶς ἀνθρώπων, Mrk.11:2, 1Ti.6:16.
2. Indef., ἄ. = τις, some one, a man: Mat.17:14, Mrk.12:1, al.; τις ἄ., Mat.18:12, Jhn.5:5, al.; indef. one (Fr. on), Rom.3:28, Gal.2:16, al.; opposite to women, servants, etc., Mat.10:36; 19:10, Jhn.7:22, 23.
3. Definitely, with art., of some particular person; Mat.12:13, Mrk.3:5, al.; οὗτος ὁ ἄ., Luk.14:30 ὁ ἄ οὗτος, ἐκεῖνος, Mrk.14:71, Mat.12:45; ὁ ἄ. τ. ἀνομίας, 2Th.2:3 ἄ τ. θεοῦ (of Heb. אִישׁ אֱלֹהִים), 1Ti.6:11, 2Ti.3:17, 2Pe.1:21; ὁ υἰὸς τοῦ ἀ., see: υἱός.
SYN.: ἀνήρ, which see (and cf. MM, VGT, 44; Cremer, 103, 635). (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἄνθρωπος [anthrōpos] — a human Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἄνθρωπος, ἡ,
Attic dialect crasis ἅνθρωπος, Ionic dialect ὥνθρωπος, for ὁ ἄνθρ-:— man, both as a generic term and of individuals, [Refs 8th c.BC+], opposed to gods, ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τ᾽ ἀνθρώπων[Refs 8th c.BC+]; πρὸς ἠοίων ἢ ἑσπερίων ἀνθρώπων the men of the east or of the west, [Refs 8th c.BC+]; even of the dead in the Isles of the Blest,[Refs 5th c.BC+]
2 [Refs 5th c.BC+] uses it both with and without the Article to denote man generically, ὁ ἄ. θείας μετέσχε μοίρας[Refs]; ὁ ἄ. the ideal man, humanity, ἀπώλεσας τὸν ἄ., οὐκ ἐπλήρωσας τὴν ἐπαγγελίαν[Refs 2nd c.AD+]
3 in plural, mankind, ἀνθρώπων.. ἀνδρῶν ἠδὲ γυναικῶν[Refs 8th c.BC+]; ἐξἀνθρώπων γίγνεσθαι depart this life, [Refs 2nd c.AD+]
3.b joined with a superlative to increase its force, δεινότατον τῶν ἐν ἀνθρώποις ἁπάντων[Refs 4th c.BC+]; ὁ ἄριστος ἐν ἀνθρώποις ὄρτυξ the best quail in the world, [Refs 5th c.BC+]; frequently without a preposition, μάλιστα, ἥκιστα ἀνθρώπων, most or least of all, [Refs 5th c.BC+]; ἄριστά γ᾽ ἀ., ὀρθότατα ἀ., [Refs]
3.c τὰ ἐξ ἀνθρώπων πράγματα 'all the trouble in the world',[Refs 5th c.BC+]
4 joined with another substantive, likeἀνήρ, ἄ. ὁδίτης [Refs 8th c.BC+]; with names of nations, πόλις Μερόπων ἀνθρώπων[Refs]; in Attic dialect frequently in a contemptuous sense, ἄ. ὑπογραμματεύς, ἄ. γόης, ἄ. συκοφάντης, [NT+5th c.BC+]
5 ἅνθρωπος or ὁ ἄνθρωπος alone, the man, the fellow, [Refs 5th c.BC+]; with a sense of pity, [Refs 4th c.BC+]
6 in the vocative frequently in a contemptuous sense, as when addressed to slaves, etc., ἄνθρωπε or ὤνθρωπε sirrah! you sir! [Refs 5th c.BC+]; simply, brother, [Refs 2nd c.AD+]
7 slave, ἂν ἄ. ᾖ[Refs 4th c.BC+]; ὁ ἄ. τῆς ἁμαρτίας or ἀνομίας[NT]; but τιθέναι τινὰ ἐν ἀνθρώποις make a man of, of a freed slave, [Refs 3rd c.BC+]
8 ἄ. ἄ. any one, Hebraism in [LXX]; ἄ. like [Refs 1st c.BC+] man 'one', [NT]
9 in Medicine texts, name of a plaster, ἡ διὰ σάνδυκος ἄ. καλουμένη[Refs 6th c.AD+]
II as feminine, woman, [Refs 5th c.BC+]; contemptuously, of female slaves, [Refs 5th c.BC+]; with a sense of pity, [Refs 4th c.BC+] —Prop. opposed to θηρίον, compare ἀνή; but opposed to γυνή, [LXX+4th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0