Βιβλική λέξη «διάβολος» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

διαβόλου [diabolou]

Μετάφραση

en: the devil, with devil, devil's, devil, of the devil
jp: 悪魔, 悪魔の, 悪魔と
ru: диавола, с диаволом, дьявола

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: γενική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 836
Αριθμός λέξεων: 11
Επαναλήψεις λήμματος: 28
Λήμμα: διάβολος

Τυχαίοι στίχοι

Α Τιμ. 3:7
δεῖ δὲ καὶ μαρτυρίαν καλὴν ἔχειν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν, ἵνα μὴ εἰς ὀνειδισμὸν ἐμπέσῃ καὶ παγίδα τοῦ διαβόλου
δεῖ δὲ καὶ μαρτυρίαν καλὴν ἔχειν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν, ἵνα μὴ εἰς ὀνειδισμὸν ἐμπέσῃ καὶ παγίδα τοῦ διαβόλου
Α Ιω. 3:10
ἐν τούτῳ φανερά ἐστιν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ καὶ τὰ τέκνα τοῦ διαβόλου· πᾶς ὁ μὴ ποιῶν δικαιοσύνην οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ, καὶ ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ
ἐν τούτῳ φανερά ἐστιν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ καὶ τὰ τέκνα τοῦ διαβόλου· πᾶς ὁ μὴ ποιῶν δικαιοσύνην οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ, καὶ ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ
Β Τιμ. 2:26
καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος, ἐζωγρημένοι ὑπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα
καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου παγίδος, ἐζωγρημένοι ὑπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα
Εφ. 6:11
ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου·
ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου·
Ιω. 8:44
ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστὲ καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐκ ἔστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ. ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶν καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ
ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστὲ καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐκ ἔστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ. ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶν καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ

διάβολος [diabolos] — devilish/the Devil Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

διάβολος, -ον
(διαβάλλω, which see) [in LXX for שָׂטָן (as Job.1:6), exc. Est.7:4; 8:1 (צַר, צָרַר) ;]
slanderous, accusing falsely. As subst., ὁ, ἡ, δ.;
(a) generally (of. Es, ll. with), a slanderer, false accuser: 1Ti.3:6, 7 (CGT, in l., but see infr.) 3:11, 2Ti.3:3, Tit.2:3;
(b) as chiefly in LXX, of Satan, the Accuser, the Devil: Mat.4:1, 5, 8, 11; 13:39; 25:41, Luk.4:2, 3, 6, 13; 8:12, Jhn.13:2, Act.10:38, Eph.4:27; 6:11, 1Ti.3:6, 7 (but see supr.), 2Ti.2:26, Heb.2:14, Jas.4:7, 1Pe.5:8, Jude.1:9, Rev.2:10; 12:9, 12; 20:2, 10; εἶναι ἐκ τοῦ δ., Jhn.8:44, 1Jn.3:8; τέκνα τοῦ δ., 1Jn.3:10 υἱὸς, Act.13:10 metaphorically, of Judas, Jhn.6:70 (Cremer, 121; DCG, ii, 605).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

διάβολος [diabolos] — devilish/the Devil Liddell–Scott–Jones, LSJ

διάβολ-ος, ον,
slanderous, backbiting, γραῦς [Refs 4th c.BC+]: superlative -ώτατος[Refs 5th c.BC+]; διάβολόν τι, aliquid invidiae, [Refs 5th c.BC+]
II substantive, slanderer, [Refs 5th c.BC+]; enemy, [LXX]: hence, = Sâtân,[Refs]; the Devil, [NT]
III adverb -λως injuriously, invidiously, [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0