Βιβλική λέξη «Χριστός» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
Χριστός
[Christos]
Μετάφραση
en: Christ
ja: キリスト
jp: キリスト
ru: Христос
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
ονομαστική
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 780
Αριθμός λέξεων: 37
Επαναλήψεις λήμματος: 490
Λίστα στίχων (37)
Α Ιω. 2:22
,
Α Ιω. 5:6
,
Κολ. 3:1
,
Κολ. 3:11
,
Γαλ. 2:20
,
Γαλ. 3:16
,
Εφ. 4:15
,
Εφ. 5:14
,
Ρωμ. 15:20
,
Α Κορ. 1:13
,
Α Κορ. 3:11
,
Α Κορ. 5:7
,
Α Κορ. 8:6
,
Α Κορ. 10:4
,
Α Κορ. 11:3
,
Α Κορ. 12:12
,
Εβρ. 9:24
,
Εβρ. 9:28
,
Πραξ. 9:22
,
Πραξ. 9:34
,
Πραξ. 17:3
,
Πραξ. 26:23
,
Μτ. 1:16
,
Μτ. 16:20
,
Μτ. 23:10
,
Μτ. 24:5
,
Μτ. 24:23
,
Μκ. 13:21
,
Μκ. 8:29
,
Ιω. 1:20
,
Ιω. 1:41
,
Ιω. 4:25
,
Ιω. 4:29
,
Ιω. 3:28
,
Ιω. 7:26
,
Ιω. 7:41
,
Ιω. 10:24
Τυχαίοι στίχοι
Ιω. 3:28
αὐτοὶ ὑμεῖς μοι μαρτυρεῖτε ὅτι εἶπον [ὅτι] Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός, ἀλλ᾿ ὅτι Ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου
αὐτοὶ ὑμεῖς μοι μαρτυρεῖτε ὅτι εἶπον [ὅτι] Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός, ἀλλ᾿ ὅτι Ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου
Ιω. 7:41
ἄλλοι ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· οἱ δὲ ἔλεγον, Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται
ἄλλοι ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· οἱ δὲ ἔλεγον, Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται
Μκ. 8:29
καὶ αὐτὸς ἐπηρώτα αὐτούς, Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ Χριστός
καὶ αὐτὸς ἐπηρώτα αὐτούς, Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι; ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ Χριστός
Α Κορ. 3:11
θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός
θεμέλιον γὰρ ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός
Εφ. 4:15
ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, Χριστός
ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, Χριστός
Χριστός
[Christos]
— Christ
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
χριστός (Χρ-), -ή, -όν
(χρίω), [in LXX for מָשִׁיחַ and cogn. forms ;]
1. 1. as
adj.,
(a) of things,
anointing, to be used as ointment (Æsch., Eur., al.; τ. ἔλαιον τὸ χ.,
Lev.21:10);
(b) of persons,
anointed (ὁ ἰερεὺς ὁ χ.,
Lev.4:5 οἱ χ. ἰευρεῖς,
2Ma.1:10): ὁ χ. τοῦ κυρίου or Θεοῦ (
1Sa.2:10,
Psa.2:2, al.), of the Messiah (Aram., מְשִׁיחָא; cf. Dalman,
Words, 289 ff.),
Luk.2:11, 26 Jhn.1:41,
Act.2:36;
4:26, al.
2. As subst., ὁ Χριστός,
the Messiah, the Christ:
Mat.2:4,
Mrk.8:29,
Luk.2:11,
Jhn.1:20,
Act.2:31,
Rom.7:4, al.; Ἰησοῦς,
Mrk.1:1,
Jhn.1:17,
Act.2:38, al.; Χ. Ἰησοῦς,
Mat.1:18, WH, mg.
Act.5:42,
Rom.6:3, al.; Χ. κύριος,
Luk.2:11 Ἰησοῦς Χ. ὁ κύριος,
Act.15:26,
Rom.1:7, al.
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
Χριστός
[Christos]
— Christ
Liddell–Scott–Jones, LSJ
χριστός, ή, όν,
(χρίω)
to be rubbed on, used as ointment or
salve, opposed to πιστός, [
Refs 5th c.BC+]; τὸ ἔλαιον τὸ χ.
anointing oil, [
LXX]
II of persons,
anointed, ὁ ἱερεύς ὁ χ. [
LXX]
II.2 especially of the Kings of Israel, ὁ χ. Κυρίου[
LXX];
plural, of the patriarchs, [
LXX]
II.3 in
NT, ὁ χ. the
Messiah, [
NT]; then used as
proper name of Jesus, Ἰησοῦς χ. [
NT]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0