Βιβλική λέξη «Χριστός» στα ελληνικά λεξικά
⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη
Χριστὸν
[Christon]
Μετάφραση
en: Christ
jp: キリスト, キリストに, キリストを, キリストは, キリストとして, キリストへの
ru: Христа, Христу, Христом
Μορφολογία
γένος:
αρσενικό
αριθμός:
ενικός
πτώση:
αιτιατική
μέρος λόγου:
ουσιαστικό
Στατιστικά
ID: 65
Αριθμός λέξεων: 36
Επαναλήψεις λήμματος: 490
Λίστα στίχων (36)
Ιούδα. 1:4
,
Β Ιω. 1:7
,
Α Ιω. 2:1
,
Α Ιω. 4:2
,
Α Πε. 1:11
,
Α Πε. 3:15
,
Κολ. 2:5
,
Κολ. 2:6
,
Β Τιμ. 2:8
,
Γαλ. 2:16
,
Γαλ. 3:27
,
Γαλ. 4:14
,
Εφ. 3:17
,
Εφ. 5:32
,
Εφ. 6:24
,
Φιλ. 1:15
,
Φιλ. 1:17
,
Φιλ. 3:7
,
Φιλ. 3:8
,
Ρωμ. 6:3
,
Ρωμ. 8:11
,
Ρωμ. 10:6
,
Ρωμ. 10:7
,
Ρωμ. 15:5
,
Ρωμ. 15:8
,
Α Κορ. 1:23
,
Α Κορ. 1:24
,
Α Κορ. 2:2
,
Α Κορ. 8:12
,
Β Κορ. 1:21
,
Β Κορ. 4:5
,
Πραξ. 2:36
,
Πραξ. 3:18
,
Πραξ. 17:3
,
Πραξ. 18:28
,
Πραξ. 24:24
Τυχαίοι στίχοι
Α Πε. 3:15
κύριον δὲ τὸν Χριστὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, ἕτοιμοι ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος
κύριον δὲ τὸν Χριστὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, ἕτοιμοι ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος
Κολ. 2:6
Ὡς οὖν παρελάβετε τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν κύριον, ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε
Ὡς οὖν παρελάβετε τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν κύριον, ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε
Α Κορ. 2:2
οὐ γὰρ ἔκρινά τι εἰδέναι ἐν ὑμῖν εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον
οὐ γὰρ ἔκρινά τι εἰδέναι ἐν ὑμῖν εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον
Γαλ. 3:27
ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε·
ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε·
Α Ιω. 4:2
ἐν τούτῳ γινώσκετε τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν
ἐν τούτῳ γινώσκετε τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν
Χριστός
[Christos]
— Christ
Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT
χριστός (Χρ-), -ή, -όν
(χρίω), [in LXX for מָשִׁיחַ and cogn. forms ;]
1. 1. as
adj.,
(a) of things,
anointing, to be used as ointment (Æsch., Eur., al.; τ. ἔλαιον τὸ χ.,
Lev.21:10);
(b) of persons,
anointed (ὁ ἰερεὺς ὁ χ.,
Lev.4:5 οἱ χ. ἰευρεῖς,
2Ma.1:10): ὁ χ. τοῦ κυρίου or Θεοῦ (
1Sa.2:10,
Psa.2:2, al.), of the Messiah (Aram., מְשִׁיחָא; cf. Dalman,
Words, 289 ff.),
Luk.2:11, 26 Jhn.1:41,
Act.2:36;
4:26, al.
2. As subst., ὁ Χριστός,
the Messiah, the Christ:
Mat.2:4,
Mrk.8:29,
Luk.2:11,
Jhn.1:20,
Act.2:31,
Rom.7:4, al.; Ἰησοῦς,
Mrk.1:1,
Jhn.1:17,
Act.2:38, al.; Χ. Ἰησοῦς,
Mat.1:18, WH, mg.
Act.5:42,
Rom.6:3, al.; Χ. κύριος,
Luk.2:11 Ἰησοῦς Χ. ὁ κύριος,
Act.15:26,
Rom.1:7, al.
(AS)
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0
Χριστός
[Christos]
— Christ
Liddell–Scott–Jones, LSJ
χριστός, ή, όν,
(χρίω)
to be rubbed on, used as ointment or
salve, opposed to πιστός, [
Refs 5th c.BC+]; τὸ ἔλαιον τὸ χ.
anointing oil, [
LXX]
II of persons,
anointed, ὁ ἱερεύς ὁ χ. [
LXX]
II.2 especially of the Kings of Israel, ὁ χ. Κυρίου[
LXX];
plural, of the patriarchs, [
LXX]
II.3 in
NT, ὁ χ. the
Messiah, [
NT]; then used as
proper name of Jesus, Ἰησοῦς χ. [
NT]
Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0