Βιβλική λέξη «λαός» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

λαόν [laon]

Μετάφραση

en: people, the people
jp: 民, 民を, 民に, 人々に
ru: народ, народом, народа, народу

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 6031
Αριθμός λέξεων: 14
Επαναλήψεις λήμματος: 104
Λήμμα: λαός

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 13:31
ὃς ὤφθη ἐπὶ ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβᾶσιν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς Ἰερουσαλήμ, οἵτινες [νῦν] εἰσιν μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν
ὃς ὤφθη ἐπὶ ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβᾶσιν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς Ἰερουσαλήμ, οἵτινες [νῦν] εἰσιν μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν
Πραξ. 21:39
εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος, Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεὺς τῆς Κιλικίας, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης· δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν
εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος, Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεὺς τῆς Κιλικίας, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης· δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν
Πραξ. 4:21
οἱ δὲ προσαπειλησάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς, μηδὲν εὑρίσκοντες τὸ πῶς κολάσωνται αὐτούς, διὰ τὸν λαόν, ὅτι πάντες ἐδόξαζον τὸν θεὸν ἐπὶ τῷ γεγονότι·
οἱ δὲ προσαπειλησάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς, μηδὲν εὑρίσκοντες τὸ πῶς κολάσωνται αὐτούς, διὰ τὸν λαόν, ὅτι πάντες ἐδόξαζον τὸν θεὸν ἐπὶ τῷ γεγονότι·
Εβρ. 8:10
ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεὸν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν
ὅτι αὕτη ἡ διαθήκη ἣν διαθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ μετὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας, λέγει κύριος, διδοὺς νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν, καὶ ἐπὶ καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεὸν καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν
Πραξ. 3:12
ἰδὼν δὲ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο πρὸς τὸν λαόν, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, τί θαυμάζετε ἐπὶ τούτῳ, ἢ ἡμῖν τί ἀτενίζετε ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσιν τοῦ περιπατεῖν αὐτόν
ἰδὼν δὲ ὁ Πέτρος ἀπεκρίνατο πρὸς τὸν λαόν, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, τί θαυμάζετε ἐπὶ τούτῳ, ἢ ἡμῖν τί ἀτενίζετε ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσιν τοῦ περιπατεῖν αὐτόν

λαός [laos] — a people Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

λαός, -οῦ, ὁ,
[in LXX very frequently for עַם, Gen.14:16, al.; occasionally for לְאֹם ( Gen.25:23, al.), etc. ;]
a word rarely found in Att. prose;
1. the people at large (Hom., al.), esp. of people assembled: Mat.27:25, Luk.1:21; 3:15 al.; pl. (Hom., al., π.; see MM, xvi), Act.4:27
2. a people, those of the same race and language (Pind., Æsch., al.: in LXX, Gen.26:11, Exo.9:16, al.): joined with γλῶσσα, φυλή, ἔθνος, Rev.5:9; 7:9; 11:9, al.; pl., Luk.2:31, Rom.15:11; esp. as almost always in LXX, of Israel, Mat.4:23, Mrk.7:6, Luk.2:10, Jhn.11:50, Heb.2:17, al.; opposite to τ. ἔθνη, Act.26:17, 23 Rom.15:10; πρεσβύτεροι (πρῶτοι, etc.) τοῦ λ., Mat.21:23, Luk.19:17, Act.4:8, al.; ὁ λ. μου (αὐτοῦ, τ. θεοῦ), Mat.2:6, Luk.1:68, Heb.11:25, al.; of the people disting. from the rulers and priests ( I Est.1:10, Jdt.8:9, al.), Mat.26:5, Luk.20:19, Heb.5:3, al.; of Christians, as the people of God, Act.15:14, Rom.9:25, 26 Heb.4:9; περιούσιος, Tit.2:14 εἰς περιποίησιν, 1Pe.2:9 (LXX).
SYN.: see: δῆμος. (AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

λαός [laos] — a people Liddell–Scott–Jones, LSJ

λᾱός, ὁ,
Ionic dialect ληός [Refs 6th c.BC+] (variantλαόν, which is in all Mss. in [Refs 6th c.BC+]; Attic dialect λεώς, which is also used in [Refs 5th c.BC+] and in late Prose, as Foed.Byzantine cited in [Refs 5th c.BC+]
1 in [Refs 8th c.BC+] (λαοί) usually means men, i.e. soldiers, both of the whole army and smaller divisions, κριτὸς ἔγρετο λ. Ἀχαιῶν [Refs]; periphrastic, στρατὸς λαῶν[Refs]; mostly including both foot and horse, as [Refs]; but sometimes λαός denotes foot, as opposed to horse, [Refs]; also, a land army, opposed to a fleet, [Refs]; also, the common men, opposed to their leaders, [Refs]; but
2 in [Refs 8th c.BC+], almost always means men or people; as subjects of a prince, e.g. [Refs 8th c.BC+]; λαοὶ ἀγροιῶται country-folk, [Refs]; work-people, [Refs]; of sailors, [Refs 8th c.BC+] seafaring folk, [Refs 5th c.BC+]: in singular, slave, τὸν Εὐρυσθέως λεών, of Heracles, [Refs 4th c.BC+]; and so perhaps λεὼς αὔτοικος [Refs], i.e. mankind, [Refs 4th c.BC+]; λ. ἐγχώριοι the natives,[Refs 8th c.BC+]; especially in Egypt, of the fellahin, [Refs 3rd c.BC+]; civil population, opposed to priests and soldiers, [Refs 3rd c.BC+]
3 people assembled, as in the theatre, ὁ πολὺς λαῶν ὄχλος [Refs 5th c.BC+]; especially in the Ecclesia, αἱ στίχες τῶν λαῶν [Refs] hear O people!—the usual way of beginning proclamations at Athens, like our [Refs 6th c.BC+]; τιμῶσιν οἱ πάντες λεῴ[Refs 4th c.BC+]; ὁ πολὺς λεώς the multitude, [Refs 5th c.BC+]
4 in LXX, of the people, as opposed to priests and Levites, [NT]; of [NT]
II a people, i.e. all who are called by one name, first in [Refs 5th c.BC+]; ἱππόται λαοί, i.e. the Thessalians, [Refs 5th c.BC+] people and λᾶος stone (compare λᾶας) is implied in [Refs 8th c.BC+]; and so [Refs 5th c.BC+] explains the word from the legend of Deucalion, [Refs 5th c.BC+] (From λᾱϝ-, as shown by the proper noun Λαϝοπτόλεμος [Refs] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0