Βιβλική λέξη «ἐντολή» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἐντολὰς [entolas]

Μετάφραση

en: commandments
jp: 戒め, 戒めを
ru: заповеди

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: В. п.
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 489
Αριθμός λέξεων: 12
Επαναλήψεις λήμματος: 56
Λήμμα: ἐντολή

Τυχαίοι στίχοι

Α Ιω. 3:24
καὶ ὁ τηρῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν αὐτῷ· καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι μένει ἐν ἡμῖν, ἐκ τοῦ πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν
καὶ ὁ τηρῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν αὐτῷ· καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι μένει ἐν ἡμῖν, ἐκ τοῦ πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν
Α Ιω. 2:4
ὁ λέγων ὅτι Ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστίν, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν·
ὁ λέγων ὅτι Ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστίν, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν·
Β Ιω. 1:6
καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη, ἵνα περιπατῶμεν κατὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ· αὕτη ἡ ἐντολή ἐστιν, καθὼς ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἵνα ἐν αὐτῇ περιπατῆτε
καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγάπη, ἵνα περιπατῶμεν κατὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ· αὕτη ἡ ἐντολή ἐστιν, καθὼς ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἵνα ἐν αὐτῇ περιπατῆτε
Μκ. 10:19
τὰς ἐντολὰς οἶδας· Μὴ φονεύσῃς, Μὴ μοιχεύσῃς, Μὴ κλέψῃς, Μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, Μὴ ἀποστερήσῃς, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα
τὰς ἐντολὰς οἶδας· Μὴ φονεύσῃς, Μὴ μοιχεύσῃς, Μὴ κλέψῃς, Μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, Μὴ ἀποστερήσῃς, Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα
Α Ιω. 5:2
ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, ὅταν τὸν θεὸν ἀγαπῶμεν καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ποιῶμεν
ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, ὅταν τὸν θεὸν ἀγαπῶμεν καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ποιῶμεν

ἐντολή [entolē] — commandment Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἐντολή, -ῆς, ἡ
(ἐντέλλω, which see), [in LXX chiefly for מִצְוָה; in pl. frequently in Pss for פִּקּוּד ;]
1. generally, a charge, injunction, order, command: Luk.15:29, Jhn.10:18; 11:57; 12:49-50; 14:31, Act.17:15, Col.4:10; ἐ. σαρκίνη, Heb.7:16, 18
2. Esp. of religious precepts and commandments;
(a) of God's commandments: in OT, Mat.15:3; 22:36, 38; 22:40 Mrk.7:8-9; Mrk.10:5, 19; 12:28, 31 Eph.2:15, Heb.9:19; esp. of the decalogue, Mat.5:19; 19:17, Mrk.10:19, Luk.18:20; 23:56, Rom.7:8-13; 13:9, Eph.6:2; of God's command­ments in general, Luk.1:6, 1Co.7:19, 1Jn.2:3-8 Jhn.3:22-24 Jhn.4:21 Jhn.5:2-3, Rev.12:17; 14:12; collectively, ἡ ἐ. (cf. τ. ἔργον τ. θεοῦ, Jhn.6:29), 1Ti.6:14, 2Pe.2:21; 3:2;
(b) of things commanded Christ by the Father: Jhn.12:49-50; 14:31; 15:10;
(with) of the precepts of Christ: Jhn.13:34; 14:15, 21; 15:10, 12, 1Co.14:37.
3. Phrases: before ἵνα, Jhn.13:34; 15:12, 1Jn.3:23 Jhn.4:21, 2Jn.1:6; ἐντολὴν (ὰς) παραβαίνειν, Mat.15:3 ἀκυροῦν, Mat.15:6 Rec.; τηρεῖν, Mat.19:17 Jhn.15:10, al.; ποιεῖν, 1Jn.5:2 διδόναι, Jhn.11:57 λαμβάνειν, Jhn.10:18, 2Jn.1:4; ἔχειν, Jhn.14:21, Heb.7:5; ἐ. καὶ δικαιώματα, Luk.1:6 ἐντολαὶ ἀνθρώπων (of Jewish tradition), Tit.1:14 i. καινή, Jhn.13:34, 1Jn.2:7, 2Jn.1:5.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἐντολή [entolē] — commandment Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἐντολ-ή, ἡ,
injunction, order, command, frequently in plural, orders, commands, [NT+5th c.BC+]; ἐντολὰς δοῦναι Decrees cited in [Refs 5th c.BC+]; royal ordinance, [Refs 2nd c.BC+]; θεῖαι ἐ., of Imperial ordinances, [Refs 3rd c.AD+]; ἀπ᾽ ἐντολῆς by proxy, [Refs 2nd c.AD+] —Rare in Trag. and _Attic dialect_ Prose. Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0