Βιβλική λέξη «ἀλλήλων» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἀλλήλους [allēlous]

Μετάφραση

en: one another, to one another
jp: 互いに, 互いを, お互い, 互い, お互いを, お互いに, 言った
ru: друг друга, друг к другу, друга, друг ко другу, собой, друг с другом, друг другу, друг на друга

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
χρόνος: -
αριθμός: πληθυντικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: αντωνυμία

Στατιστικά

ID: 485
Αριθμός λέξεων: 55
Επαναλήψεις λήμματος: 73
Λήμμα: ἀλλήλων

Τυχαίοι στίχοι

Α Πε. 5:14
ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἀγάπης. εἰρήνη ὑμῖν πᾶσιν τοῖς ἐν Χριστῷ
ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἀγάπης. εἰρήνη ὑμῖν πᾶσιν τοῖς ἐν Χριστῷ
Ρωμ. 16:16
Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. Ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι πᾶσαι τοῦ Χριστοῦ
Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ. Ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι πᾶσαι τοῦ Χριστοῦ
Μκ. 15:31
ὁμοίως καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες πρὸς ἀλλήλους μετὰ τῶν γραμματέων ἔλεγον, Ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι·
ὁμοίως καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες πρὸς ἀλλήλους μετὰ τῶν γραμματέων ἔλεγον, Ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι·
Α Ιω. 4:7
Ἀγαπητοί, ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται καὶ γινώσκει τὸν θεόν
Ἀγαπητοί, ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται καὶ γινώσκει τὸν θεόν
Ιω. 15:17
ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους
ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους

ἀλλήλων [allēlōn] — one another Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἀλλήλων (genitive pl.), dative -οις, -αις, accusative -ους, -ας, -α (no nom.), recipr. pron.
(ἄλλος),
of one another, mutually: Mat.25:32, Mrk.4:41, Jhn.13:22, al.
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἀλλήλων [allēlōn] — one another Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἀλλήλων,
Aeolic dialect and Doric dialect ἀλλάλων, genitive plural, dua. ἀλλήλοιν, Epic dialect ἀλλήλοιϊν[Refs 8th c.BC+] feminine -αιν [Refs 5th c.BC+] codices: dative ἀλλήλοις, αις, οις, dual ἀλλήλοιν: accusative ἀλλήλους, ας, a, dual ἀλλήλω (feminine) [LXX+5th c.BC+]: the dual is rare in Prose: singular, κεράμὡ ἁρμόττοντι πρὸς ἄλληλον[Refs]:—of one another, to one another, one another; hence, mutually, reciprocally, used of all three persons, [Refs 8th c.BC+] among one another, [Refs 5th c.BC+]; πρὸς ἀλλήλους, εἰς ἄλληλα, [Refs]; ἐπί, πρὸς ἀλλήλοις, [Refs 8th c.BC+]; παρ᾽ ἀλλήλους, -α, [Refs 5th c.BC+]; ἡ δι᾽ ἀλλήλων δεῖξις reciprocal proof, [Refs 8th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0