Βιβλική λέξη «διαθήκη» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

διαθήκην [diathēkēn, diatheken]

Μετάφραση

en: covenant
jp: 契約
ru: завет

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
αριθμός: ενικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 4046
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 30
Λήμμα: διαθήκη

Τυχαίοι στίχοι

Εβρ. 8:8
μεμφόμενος γὰρ αὐτοὺς λέγει, Ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει κύριος, καὶ συντελέσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν
μεμφόμενος γὰρ αὐτοὺς λέγει, Ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει κύριος, καὶ συντελέσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν
Γαλ. 3:15
Ἀδελφοί, κατὰ ἄνθρωπον λέγω· ὅμως ἀνθρώπου κεκυρωμένην διαθήκην οὐδεὶς ἀθετεῖ ἢ ἐπιδιατάσσεται
Ἀδελφοί, κατὰ ἄνθρωπον λέγω· ὅμως ἀνθρώπου κεκυρωμένην διαθήκην οὐδεὶς ἀθετεῖ ἢ ἐπιδιατάσσεται
Γαλ. 3:17
τοῦτο δὲ λέγω· διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ ὁ μετὰ τετρακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν
τοῦτο δὲ λέγω· διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ θεοῦ ὁ μετὰ τετρακόσια καὶ τριάκοντα ἔτη γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν
Πραξ. 7:8
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ διαθήκην περιτομῆς· καὶ οὕτως ἐγέννησεν τὸν Ἰσαὰκ καὶ περιέτεμεν αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, καὶ Ἰσαὰκ τὸν Ἰακώβ, καὶ Ἰακὼβ τοὺς δώδεκα πατριάρχας
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ διαθήκην περιτομῆς· καὶ οὕτως ἐγέννησεν τὸν Ἰσαὰκ καὶ περιέτεμεν αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, καὶ Ἰσαὰκ τὸν Ἰακώβ, καὶ Ἰακὼβ τοὺς δώδεκα πατριάρχας
Εβρ. 8:9
οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν ἐποίησα τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, κἀγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, λέγει κύριος
οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν ἐποίησα τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὅτι αὐτοὶ οὐκ ἐνέμειναν ἐν τῇ διαθήκῃ μου, κἀγὼ ἠμέλησα αὐτῶν, λέγει κύριος

διαθήκη [diathēkē] — covenant Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

διαθήκη, -ης, ἡ
(διατίθημι), [frequently in LXX, and nearly always for בְּרִית ;]
1. as usually in cl., a disposition, testament, will (Plat., al.): Gal.3:15 (R, mg., but see Lft., in l.), Heb.9:16, 17 (R, txt.; MM, Exp., xi; Milligan, NTD, 75; Abbott, Essays, 107; Deiss., LAE, 341; but see infr.).
2. As in LXX (for בְּרִית) = cl. συνθήκη, a convention, arrangement, covenant (exc. in the disputed cases mentioned above, always between God and man, "perhaps with the feeling that the δια- compound was more suitable than the συν- for a covenant with God---συνθ. might suggest equal terms," MM, Exp., l.with): Gal.3:15 (R, txt., but see supr., and cf. Thayer, see word), Heb.9:16, 17 (R, mg., Westc., in l.; Hatch, Essays, 47; but see supr.), Mat.26:28, Mrk.14:24, Luk.1:72, Act.3:25; 7:8, Rom.11:27" (LXX), 2Co.3:14, Gal.3:17, Heb.7:22; 8:6, ib. 9, 10" (LXX) 9:4, 15-17 20" (LXX) 10:16 (LXX), 29 12:24 13:20, Rev.11:19; καινὴ δ., Mat.26:28, and Mrk.14:24 (R, mg.), Luk.22:20, 1Co.11:25, 2Co.3:6, Heb.8:8" (LXX) 9:15; pl. Rom.9:4, Gal.4:24, Eph.2:12.†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

διαθήκη [diathēkē] — covenant Liddell–Scott–Jones, LSJ

διαθήκη, ἡ,
(διατίθημι) disposition of property by will, testament, [Refs 5th c.BC+]; κατὰ διαθήκην by will, [Refs 1st c.BC+], etc.: in plural, διαθήκας διαθέσθαι [Refs 5th c.BC+]
II αἱ ἀπόρρητοι δ. mystic deposits on which the common weal depended, probably oracles (compare διαθέτης), [Refs 4th c.BC+]
II.2 name of an eyesalve, because the recipe was deposited in a temple, [Refs 6th c.AD+]
III compact, covenant, ἢν μὴ διαθῶνται διαθήκην ἐμοί [LXX+5th c.BC+]; καινή, παλαιὰ δ., [NT]; disposition (with allusion to [NT]
IV =διάθεσις[Refs 3rd c.AD+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0