Βιβλική λέξη «ἰδού» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

ἰδοὺ [idou]

Μετάφραση

en: behold, Behold
jp: 見よ
ru: вот, се, Вот

Μορφολογία

μέρος λόγου: μόριο

Στατιστικά

ID: 3906
Αριθμός λέξεων: 100
Επαναλήψεις λήμματος: 98
Λήμμα: ἰδού

Τυχαίοι στίχοι

Απ. 3:20
ἰδοὺ ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, εἰσελεύσομαι πρὸς αὐτὸν καὶ δειπνήσω μετ᾿ αὐτοῦ καὶ αὐτὸς μετ᾿ ἐμοῦ
ἰδοὺ ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, εἰσελεύσομαι πρὸς αὐτὸν καὶ δειπνήσω μετ᾿ αὐτοῦ καὶ αὐτὸς μετ᾿ ἐμοῦ
Γαλ. 1:20
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι
ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι
Μτ. 17:3
καὶ ἰδοὺ ὤφθη αὐτοῖς Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας συλλαλοῦντες μετ᾿ αὐτοῦ
καὶ ἰδοὺ ὤφθη αὐτοῖς Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας συλλαλοῦντες μετ᾿ αὐτοῦ
Μτ. 28:2
καὶ ἰδοὺ σεισμὸς ἐγένετο μέγας· ἄγγελος γὰρ κυρίου καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ καὶ προσελθὼν ἀπεκύλισεν τὸν λίθον καὶ ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ
καὶ ἰδοὺ σεισμὸς ἐγένετο μέγας· ἄγγελος γὰρ κυρίου καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ καὶ προσελθὼν ἀπεκύλισεν τὸν λίθον καὶ ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ
Απ. 1:18
καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρὸς καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου
καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρὸς καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου

ἰδού [idou] — look! Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

ἰδού,
[in LXX chiefly for הִנֵּה,]
prop. imperat. 2 aor. mid. of ὁράω, used as a demonstrative particle, with frequency much greater in LXX and NT than in cl. (see M, Pr., 11),
lo, behold, see: Mat.10:16; 11:8; 13:3, Mrk.3:32, Luk.2:48, 1Co.15:51, Jas.5:9, Jude.1:14, Rev.1:7, al.; after genitive absol., Mat.1:20; 2:1, 13; 12:46, al.; καὶ ἰδού, Mat.2:9 (and freq.), Luk.1:20; 10:25, Act.12:7, al.; in elliptical sentences, taking the place of copula or predicate (like הִנֵּה in Heb.), Mat.3:17, Luk.5:12; 22:31, 47 Act.8:27, 36 al.
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

ἰδού [idou] — look! Liddell–Scott–Jones, LSJ

ἰδοῦ
(ἴδου Hdn.Gr. cited in [Refs 4th c.AD+]aorist 2 imperative middle of ὁρά; but,
II ἰδού (on the accent see Hdn.Gr.[Refs] adverb, lo! behold! (even with words of hearing, ἰδοὺ δοῦπον αὖ κλύω τινά [Refs 5th c.BC+]
II.1 with Nouns and Prons., ἰ. χελιδών Klein [Refs 6th c.BC+], etc.; ἰ. ἐγώ here am I, [LXX+NT]; οὐκ ἰ. Ἀαρώ; [LXX]
II.2 with Verbs,
II.2.a in the imperative, ἰ. θεᾶσθε [Refs 5th c.BC+]; especially in offering a thing, take it! ἰ. δέχου παῖ [Refs 5th c.BC+]
II.2.b in indicative of all tenses, ἰ. πείθομαι [NT+5th c.BC+] with past tenses, [LXX+NT]; in the middle of a sentence, [NT]
II.3 with questions, ἰ., τί ἔστι; [Refs 5th c.BC+]
II.4 in repeating another's words quizzingly, as ἰδού γ᾽ ἄκρατον wine, quotha! [Refs]; ἰ. λέγειν[Refs] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0