Βιβλική λέξη «παράκλησις» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

παράκλησιν [paraklēsin]

Μετάφραση

en: comfort, exhortation, encouragement
jp: 慰め, 励まし, 勧めを
ru: утешение, увещание

Μορφολογία

γένος: θηλυκό
χρόνος: -
αριθμός: ενικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 341
Αριθμός λέξεων: 5
Επαναλήψεις λήμματος: 19
Λήμμα: παράκλησις

Τυχαίοι στίχοι

Φλμ. 1:7
χαρὰν γὰρ πολλὴν ἔσχον καὶ παράκλησιν ἐπὶ τῇ ἀγάπῃ σου, ὅτι τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ, ἀδελφέ
χαρὰν γὰρ πολλὴν ἔσχον καὶ παράκλησιν ἐπὶ τῇ ἀγάπῃ σου, ὅτι τὰ σπλάγχνα τῶν ἁγίων ἀναπέπαυται διὰ σοῦ, ἀδελφέ
Β Θεσ. 2:16
Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ [ὁ] θεὸς ὁ πατὴρ ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι
Αὐτὸς δὲ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ [ὁ] θεὸς ὁ πατὴρ ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι
Εβρ. 6:18
ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι [τὸν] θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος·
ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι [τὸν] θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν οἱ καταφυγόντες κρατῆσαι τῆς προκειμένης ἐλπίδος·
Α Κορ. 14:3
ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομὴν καὶ παράκλησιν καὶ παραμυθίαν
ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις λαλεῖ οἰκοδομὴν καὶ παράκλησιν καὶ παραμυθίαν
Β Κορ. 8:17
ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο, σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθεν πρὸς ὑμᾶς
ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο, σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθεν πρὸς ὑμᾶς

παράκλησις [paraklēsis] — encouragement Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

παρά-κλησις, -εως, ἡ
(παρακαλέω), [in LXX : Job.21:2, Psa.94:19, Hos.13:14, Nam.3:7, Isa.57:18; 66:11, Jer.16:7 (נָחַם, its parts and derivatives), Jer.38:9 (תַּחֲנוּן), Isa.28:29; 30:7, 1Ma.10:24 1Mac.12:9, 2Ma.7:24 2Mac.15:11 * ;]
1. a calling to one's aid, summons (Thus.), hence, appeal, entreaty (Strab., Plut., al., 1Ma.10:24 of. Lft., Notes, 20) : 2Co.8:4
2. exhortation, encouragement: Act.15:31, Rom.12:8, 1Co.14:3, 2Co.8:17, Php.2:1, 1Th.2:3, 1Ti.4:13, Heb.12:5; λόγος (τῆς) π., Act.13:15, Heb.13:22; υἱὸς π., Act.4:36
3. consolation, comfort (Phalar., LXX) : Luk.6:24, Act.9:31, 2Co.1:4-7; 7:4; 7:7; 7:13, 2Th.2:16, Phm 7; τ. γραφῶν, Rom.15:4 θεὸς τῆς π., Rom.15:5, 2Co.1:3; π. τοῦ Ἰσραήλ (see Dalman, Words, 109 f.), Lk
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

παράκλησις [paraklēsis] — encouragement Liddell–Scott–Jones, LSJ

παρά-κλησις, εως, ἡ,
calling to one's aid, summons, οἱ ἐκ παρακλήσεως συγκαθήμενοι a packed party in the assembly, [Refs 4th c.BC+]
2 imploring, appealing, τινος of or on the part of one, [Refs 5th c.BC+]; deprecation, συγγνώμης δεῖ καὶ π. [Refs 1st c.BC+]
3 invocation of gods, [Refs 4th c.AD+]
4 demand, request, [Refs 2nd c.BC+]; κατὰ-σιν on demand, [Refs 3rd c.AD+]
II exhortation, address, πρὸς τὸν ὄχλον [Refs 5th c.BC+]; οὐ π. εὑρόντες, ἀλλὰ παραίνεσιν γράψαντες not a mere address to their feelings, but counsel to act rightly, [Refs 5th c.BC+]; ἀξιώσεισκαὶ-κλήσεις [Refs 2nd c.BC+]
III consolation, [LXX+NT+3rd c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0