Βιβλική λέξη «Χριστός» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

Χριστόν [Christon]

Μετάφραση

en: Christ
jp: キリスト, キリストに, キリストを, キリストの
ru: Христа, Христом

Μορφολογία

γένος: αρσενικό
αριθμός: ενικός
πτώση: αιτιατική
μέρος λόγου: ουσιαστικό

Στατιστικά

ID: 337
Αριθμός λέξεων: 20
Επαναλήψεις λήμματος: 490
Λήμμα: Χριστός

Τυχαίοι στίχοι

Πραξ. 5:42
πᾶσάν τε ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ κατ᾿ οἶκον οὐκ ἐπαύοντο διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι τὸν Χριστόν, Ἰησοῦν
πᾶσάν τε ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ κατ᾿ οἶκον οὐκ ἐπαύοντο διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι τὸν Χριστόν, Ἰησοῦν
Πραξ. 18:5
Ὡς δὲ κατῆλθον ἀπὸ τῆς Μακεδονίας ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος, συνείχετο τῷ λόγῳ ὁ Παῦλος, διαμαρτυρόμενος τοῖς Ἰουδαίοις εἶναι τὸν Χριστόν, Ἰησοῦν
Ὡς δὲ κατῆλθον ἀπὸ τῆς Μακεδονίας ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος, συνείχετο τῷ λόγῳ ὁ Παῦλος, διαμαρτυρόμενος τοῖς Ἰουδαίοις εἶναι τὸν Χριστόν, Ἰησοῦν
Πραξ. 11:17
εἰ οὖν τὴν ἴσην δωρεὰν ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς ὡς καὶ ἡμῖν πιστεύσασιν ἐπὶ τὸν κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἐγὼ τίς ἤμην δυνατὸς κωλῦσαι τὸν θεόν
εἰ οὖν τὴν ἴσην δωρεὰν ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς ὡς καὶ ἡμῖν πιστεύσασιν ἐπὶ τὸν κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἐγὼ τίς ἤμην δυνατὸς κωλῦσαι τὸν θεόν
Ιω. 9:22
ταῦτα εἶπαν οἱ γονεῖς αὐτοῦ ὅτι ἐφοβοῦντο τοὺς Ἰουδαίους, ἤδη γὰρ συνετέθειντο οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται
ταῦτα εἶπαν οἱ γονεῖς αὐτοῦ ὅτι ἐφοβοῦντο τοὺς Ἰουδαίους, ἤδη γὰρ συνετέθειντο οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται
Μτ. 27:22
λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Τί οὖν ποιήσω Ἰησοῦν τὸν λεγόμενον Χριστόν; λέγουσιν πάντες, Σταυρωθήτω
λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος, Τί οὖν ποιήσω Ἰησοῦν τὸν λεγόμενον Χριστόν; λέγουσιν πάντες, Σταυρωθήτω

Χριστός [Christos] — Christ Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

χριστός (Χρ-), -ή, -όν
(χρίω), [in LXX for מָשִׁיחַ and cogn. forms ;]
1. 1. as adj.,
(a) of things, anointing, to be used as ointment (Æsch., Eur., al.; τ. ἔλαιον τὸ χ., Lev.21:10);
(b) of persons, anointed (ὁ ἰερεὺς ὁ χ., Lev.4:5 οἱ χ. ἰευρεῖς, 2Ma.1:10): ὁ χ. τοῦ κυρίου or Θεοῦ (1Sa.2:10, Psa.2:2, al.), of the Messiah (Aram., מְשִׁיחָא; cf. Dalman, Words, 289 ff.), Luk.2:11, 26 Jhn.1:41, Act.2:36; 4:26, al.
2. As subst., ὁ Χριστός, the Messiah, the Christ: Mat.2:4, Mrk.8:29, Luk.2:11, Jhn.1:20, Act.2:31, Rom.7:4, al.; Ἰησοῦς, Mrk.1:1, Jhn.1:17, Act.2:38, al.; Χ. Ἰησοῦς, Mat.1:18, WH, mg. Act.5:42, Rom.6:3, al.; Χ. κύριος, Luk.2:11 Ἰησοῦς Χ. ὁ κύριος, Act.15:26, Rom.1:7, al.
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

Χριστός [Christos] — Christ Liddell–Scott–Jones, LSJ

χριστός, ή, όν,
(χρίω) to be rubbed on, used as ointment or salve, opposed to πιστός, [Refs 5th c.BC+]; τὸ ἔλαιον τὸ χ. anointing oil, [LXX]
II of persons, anointed, ὁ ἱερεύς ὁ χ. [LXX]
II.2 especially of the Kings of Israel, ὁ χ. Κυρίου[LXX]; plural, of the patriarchs, [LXX]
II.3 in NT, ὁ χ. the Messiah, [NT]; then used as proper name of Jesus, Ἰησοῦς χ. [NT] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0