Βιβλική λέξη «εἶτα» στα ελληνικά λεξικά

⚠️ Συγγνώμη, αυτή η σελίδα βρίσκεται υπό ανάπτυξη

εἶτα [eita]

Μετάφραση

en: then
jp: その後, それから, そして
ru: потом, затем

Μορφολογία

μέρος λόγου: επίρρημα

Στατιστικά

ID: 2965
Αριθμός λέξεων: 12
Επαναλήψεις λήμματος: 10
Λήμμα: εἶτα

Τυχαίοι στίχοι

Ιακ. 1:15
εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν, ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον
εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν, ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον
Α Τιμ. 2:13
Ἀδὰμ γὰρ πρῶτος ἐπλάσθη, εἶτα Εὕα·
Ἀδὰμ γὰρ πρῶτος ἐπλάσθη, εἶτα Εὕα·
Ιω. 20:27
εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ, Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος ἀλλὰ πιστός
εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ, Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος ἀλλὰ πιστός
Α Κορ. 15:24
εἶτα τὸ τέλος, ὅταν παραδιδῷ τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρί, ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν
εἶτα τὸ τέλος, ὅταν παραδιδῷ τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρί, ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν
Εβρ. 12:9
εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτὰς καὶ ἐνετρεπόμεθα· οὐ πολὺ [δὲ] μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων καὶ ζήσομεν
εἶτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτὰς καὶ ἐνετρεπόμεθα· οὐ πολὺ [δὲ] μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων καὶ ζήσομεν

εἶτα [eita] — then Abbott-Smith, Manual Greek Lexicon of the NT

εἶτα
adv.,
denoting sequence;
1. of time; then, next: Mrk.8:25, Luk.8:12, Jhn.13:5; 19:27; 20:27, 1Ti.3:10, Jas.1:15; before genitive abs., Mrk.4:17 in enumerations, 1Co.15:5; 15:7; 15:24, 1Ti.2:13.
2. In argument;
(a) therefore, then,
(b) furthermore: Heb.12:9 (cf. εἶτεν).†
(AS) Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0

εἶτα [eita] — then Liddell–Scott–Jones, LSJ

εἶτα,
Ionic dialect εἶτεν (which see, compare ἔπειτα, -εν), adverb, used to denote the Sequence of one act or state upon another:
I of Sequence in time, without any notion of Cause, then, next, πρῶτα μέν.., εἶτα.. [Refs 5th c.BC+]; soon, presently, [Refs 5th c.BC+]; εἶτα τί τοῦτ; well, what then? [Refs 5th c.BC+]; εἶτα.. τότε then.. after that, [Refs 5th c.BC+] then.., next.., then.., after that.., etc., [Refs 4th c.BC+]; with πάλιν, [Refs]; εἶτ᾽ οὖν also, [Refs 5th c.BC+]
I.2 frequently with finite Verb after a participle, expressing surprise or incongruity, and then, and yet, μή μοι προτείνων κέρδος εἶτ᾽ ἀποστέρει [Refs 5th c.BC+]
II to denote Consequence, and so, therefore, accordingly; especially in questions or exclamations to express surprise, indignation, contempt, sarcasm, and the like, and then..? and so..? κᾆτ᾽ οὐ δέχονται λιτά; [Refs 5th c.BC+]; κᾆτα ποῦ᾽ στιν ἡ δίκ; [Refs 5th c.BC+] Source: STEPBible.org (Tyndale House, Cambridge), CC BY 4.0